Marcos 11

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Keŋte Yesu na ɔ kaseela baŋ korowɔ mo gbɛɛ bee gyu Gyerusalɛm donɔɔ man. Be kelii Bɛtifagi na Bɛtani donɔɔse ŋan ŋe kyaa oliifi bula keŋ teŋa man nɛ, ɔ kpila ɔ kaseela baŋ man bala nyiaa,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Ɛ gyu donɔɔ keŋ ke kyaa ɛ siaman nɛ man. Ɛ betaa ɛ na gyoo ke man pɛ nɛ, ɛ kena afurum bu ŋolo kpaŋɛɛ keŋ ŋolo te kyaa ta ɔ dɔɔ see ya. Ɛ booli e na ɛ ka mo e kɔna maŋ.
2 com a seguinte ordem:
3 Akpaa ŋolo de bɔɔse ŋon nyi, Weera dɔɔ te ɛ ne booli e na? Ɛ yako e nyiaa, De Gbeŋgyoo ne gyae na e, mɔna be gyae ke kyare ya waa besena e kɔŋ.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Keŋte be gyuuwɔ kena afurum bu ŋon kpaŋɛɛ denanɔɔ man benaa na gbɛɛ te be booli e.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Be kɛɛ booli e nɛ, balaŋ baŋ ba seŋɛɛ botɔɔ nɛ bɔɔse wɔ nyiaa, “Woŋ yaa ɛ ne booli e ɛ ke yɛɛ?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Botɔɔ te be tiranɔɔ ŋgba mena keŋ Yesu be yako wɔ nɛ, te balaŋ baŋ yela ba moo e laŋ.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Keŋte ba moo e kɔna Yesu te ba moo be kanyaŋse gyakaa ɔ dɔɔ, te Yesu gyeŋawɔ kyaa ɔ dɔɔ.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Botɔɔ te balaŋ burum moo be kanyaŋse na ba kegbase ŋaale lɔ gbɛɛnaa man, te baale mɔ moo faareŋse ŋan bɔɔ kɛrɛɛ lee ŋale man nɛ lɔ gbɛɛnaa man.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Na balaŋ baŋ be dɔŋɛɛ Yesu siaman na baŋ be dɔŋ ɔ wɔle nɛ ne fae yeesa kɛlɛɛ e akelegyi yako nyiaa,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 De naana Defidi gyoori keŋ bese la kɛɛ kɔŋ.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Yesu kelii Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, ɔ gyoo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man te ɔ kɛɛ abɔɔ ŋan pou gyaŋee. Na tɛɛ te lam dɔɔ, ŋon na ɔ kaseela kufu bala baŋ gyuu Bɛtani donɔɔ man.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tɛɛ kena keŋ Yesu na ɔ kaseela baŋ ba lee Bɛtani bɛɛ kɔŋ Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ tanam kyaŋa e.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Keŋte ɔ naa fiigi daŋ daale lemlem keŋ faareŋse doo ke man, te ɔ tuuwɔ benaa ke nyi waa nyiŋ ke bia di. Ɔ ke gyu ke gyaŋ na ke yɛɛ faareŋse bo keŋ bia be doo ke man ya. Nawolo nyi na te lii ta debaŋ keŋ fiigi daase na see ya.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Botɔɔ te ɔ falaa daŋ keŋ nyiaa, “Lee gyɛŋ ne gyu n be gyae n ka tekaa se bia na ŋolo ke di ya.” Te ɔ kaseela baŋ nyii kpene keŋ ɔ be yako nɛ.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Be kelii Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, ɔ gyuuwɔ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man. Ɔ ke gyu botɔɔ nɛ, na balaŋ baŋ ta mo botɔɔ besena kebu dedii. Keŋte ɔ gegi balaŋ baŋ bɛɛ yɔɔ abɔɔ na baŋ bɛɛ lɛɛ abɔɔ botɔɔ nɛ. Ɔ besena baŋ bɛɛ yɛlɛɛ kɔbase nɛ tebuluse buŋii, te ɔ tɛɛse baŋ bɛɛ yɔɔ awuluŋna nɛ gbelɛɛ mɔ lɔ.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Te ɔ te fa ŋolo gbɛɛ waa seele kolo aneyɔɔŋ kaalaŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man ya.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Botɔɔ te ɔ bɔɔse balaŋ baŋ nyiaa, “Ɛ te kala ta Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ne yako nyi, Wurubuarɛ kpa,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala baŋ ke nyii kpene keŋ ɔ be yako nɛ, be gyae gbɛɛ keŋ baa mo koe e. Mɔna gyakoloŋ gyoo wɔ, nawolo nyi ɔ kawola keŋ te yeli balaŋ baŋ pou wose ta yeŋ wɔ.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Kelii balinɔɔ nɛ, te ba leewɔ Gyerusalɛm donɔɔ man laŋ.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Tɛɛ kena nebo keŋ be dɔŋ bee gyu nɛ, be naawɔ nyi fiigi daŋ keŋ Yesu be falaa ke nɛ ta yem leenaŋ ke lila man.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Botɔɔ te Pita tɔɔse kpene keŋ Yesu be yako nɛ te ɔ yako e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, kɛɛ! Fiigi daŋ keŋ n be falaa ke nɛ ta yem.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ lɛɛ Wurubuarɛ di.
22 Jesus respondeu:
23 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, walaŋ kamasɛ ŋon waa yako bula kei nyi, ‘Kulu lee kɛbo ka gyoo ɛpo man’ te ɔ te lɛɛ ɔ wose aŋmaareŋ ya, te ɔ lɛɛ di nyi kpene keŋ ɔ be yako nɛ gyae ke kɔŋ mena fa e nɛ, ke gyae ke kɔŋ mena fa ɔtenate.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Mena dɔɔ mɛɛ yako ŋon nyiaa, kpene kamasɛ keŋ ɛ fane nyi Wurubuarɛ waa yɛɛ fa ŋon nɛ, ɛ lɛɛ di nyi ɛ te wulaa nyiŋ ke, te ɛ ke nyiŋ ke mɔ.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Te akpaa n seŋɛɛ n ne fane fa Wurubuarɛ, te n tɔɔse nyi ŋolo nombia doo n konɔɔ man nɛ, kaboena nyi nya mo ɔtenate nombiakumɛɛ kyɛɛ e, na n kya Wurubuarɛ ŋon ɔ kyaa adido mɔ ke nyiŋ mo n wui nombiakumɛɛ kyɛɛ neŋ.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Mɔna akpaa ɛ ta mo ɛ tebia nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ ya nɛ, ɛ kya ŋon ɔ kyaa adido mɔ be gyae waa mo ɛ wui nombiakumɛɛ kyɛɛ ŋon ya.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Keŋte Yesu na ɔ kaseela baŋ besewɔ kɔŋ Gyerusalɛm donɔɔ man. Te Yesu ke ta Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man ɔ ne lam nɛ, Wurubuarɛ saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala na Gyudatena kegyiise kɔŋawɔ ɔ gyaŋ.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Te be bɔɔse e nyiaa, “Doŋ woŋti yaa n dana n ne yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou? Amɔte faa na neŋ mena doŋ kenaŋ?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Maŋ mɔ ne gyae maa bɔɔse ŋon nombii dokoloŋ. Nyi akpaa ɛ tiranɔɔ fa maŋ nɛ, kenaŋ na maa wola ŋon doŋ keŋ me dana mɛɛ yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou.
29 Jesus respondeu:
30 Gyɔn Wurubuarɛ loŋkesɔ keŋ ɔ be sɔ balaŋ nɛ, ka lee Wurubuarɛ gyaŋ yaa ka lee balaŋ gyaŋ? Ɛ tiranɔɔ fa maŋ.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Botɔɔ te ba gyoo nombia ŋan man te be bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Akpaa de yako nyi ka lee Wurubuarɛ gyaŋ na waa bɔɔse daa nyi, ‘Kenaŋ na woŋ dɔɔ te da te lɛɛ Gyɔn nombia ŋan di ya?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Te akpaa de yako nyi ‘Ka lee balaŋ gyaŋ’ na, dee yee balaŋ burum kɛwɔ mɔ. Nawolo nyi be popou ne lɛɛ di nideli nyi Gyɔn yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.”
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Mena dɔɔ be tiranɔɔ fa Yesu nyiaa, “Dɔɔ gyeŋ ya.” Keŋte Yesu mɔ yako wɔ nyiaa, “Akpaa mena na maŋ mɔ ba wola ŋon me doŋ keŋ me dana mɛɛ yɛɛ tom nɛ dalee ya.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.