Marcos 11
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs BKJ
1 Keŋte Yesu na ɔ kaseela baŋ korowɔ mo gbɛɛ bee gyu Gyerusalɛm donɔɔ man. Be kelii Bɛtifagi na Bɛtani donɔɔse ŋan ŋe kyaa oliifi bula keŋ teŋa man nɛ, ɔ kpila ɔ kaseela baŋ man bala nyiaa,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 “Ɛ gyu donɔɔ keŋ ke kyaa ɛ siaman nɛ man. Ɛ betaa ɛ na gyoo ke man pɛ nɛ, ɛ kena afurum bu ŋolo kpaŋɛɛ keŋ ŋolo te kyaa ta ɔ dɔɔ see ya. Ɛ booli e na ɛ ka mo e kɔna maŋ.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Akpaa ŋolo de bɔɔse ŋon nyi, Weera dɔɔ te ɛ ne booli e na? Ɛ yako e nyiaa, De Gbeŋgyoo ne gyae na e, mɔna be gyae ke kyare ya waa besena e kɔŋ.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Keŋte be gyuuwɔ kena afurum bu ŋon kpaŋɛɛ denanɔɔ man benaa na gbɛɛ te be booli e.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Be kɛɛ booli e nɛ, balaŋ baŋ ba seŋɛɛ botɔɔ nɛ bɔɔse wɔ nyiaa, “Woŋ yaa ɛ ne booli e ɛ ke yɛɛ?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Botɔɔ te be tiranɔɔ ŋgba mena keŋ Yesu be yako wɔ nɛ, te balaŋ baŋ yela ba moo e laŋ.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Keŋte ba moo e kɔna Yesu te ba moo be kanyaŋse gyakaa ɔ dɔɔ, te Yesu gyeŋawɔ kyaa ɔ dɔɔ.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Botɔɔ te balaŋ burum moo be kanyaŋse na ba kegbase ŋaale lɔ gbɛɛnaa man, te baale mɔ moo faareŋse ŋan bɔɔ kɛrɛɛ lee ŋale man nɛ lɔ gbɛɛnaa man.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Na balaŋ baŋ be dɔŋɛɛ Yesu siaman na baŋ be dɔŋ ɔ wɔle nɛ ne fae yeesa kɛlɛɛ e akelegyi yako nyiaa,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 De naana Defidi gyoori keŋ bese la kɛɛ kɔŋ.
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Yesu kelii Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, ɔ gyoo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man te ɔ kɛɛ abɔɔ ŋan pou gyaŋee. Na tɛɛ te lam dɔɔ, ŋon na ɔ kaseela kufu bala baŋ gyuu Bɛtani donɔɔ man.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tɛɛ kena keŋ Yesu na ɔ kaseela baŋ ba lee Bɛtani bɛɛ kɔŋ Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ tanam kyaŋa e.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Keŋte ɔ naa fiigi daŋ daale lemlem keŋ faareŋse doo ke man, te ɔ tuuwɔ benaa ke nyi waa nyiŋ ke bia di. Ɔ ke gyu ke gyaŋ na ke yɛɛ faareŋse bo keŋ bia be doo ke man ya. Nawolo nyi na te lii ta debaŋ keŋ fiigi daase na see ya.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Botɔɔ te ɔ falaa daŋ keŋ nyiaa, “Lee gyɛŋ ne gyu n be gyae n ka tekaa se bia na ŋolo ke di ya.” Te ɔ kaseela baŋ nyii kpene keŋ ɔ be yako nɛ.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Be kelii Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, ɔ gyuuwɔ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man. Ɔ ke gyu botɔɔ nɛ, na balaŋ baŋ ta mo botɔɔ besena kebu dedii. Keŋte ɔ gegi balaŋ baŋ bɛɛ yɔɔ abɔɔ na baŋ bɛɛ lɛɛ abɔɔ botɔɔ nɛ. Ɔ besena baŋ bɛɛ yɛlɛɛ kɔbase nɛ tebuluse buŋii, te ɔ tɛɛse baŋ bɛɛ yɔɔ awuluŋna nɛ gbelɛɛ mɔ lɔ.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Te ɔ te fa ŋolo gbɛɛ waa seele kolo aneyɔɔŋ kaalaŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man ya.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Botɔɔ te ɔ bɔɔse balaŋ baŋ nyiaa, “Ɛ te kala ta Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ne yako nyi, Wurubuarɛ kpa,
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala baŋ ke nyii kpene keŋ ɔ be yako nɛ, be gyae gbɛɛ keŋ baa mo koe e. Mɔna gyakoloŋ gyoo wɔ, nawolo nyi ɔ kawola keŋ te yeli balaŋ baŋ pou wose ta yeŋ wɔ.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Kelii balinɔɔ nɛ, te ba leewɔ Gyerusalɛm donɔɔ man laŋ.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Tɛɛ kena nebo keŋ be dɔŋ bee gyu nɛ, be naawɔ nyi fiigi daŋ keŋ Yesu be falaa ke nɛ ta yem leenaŋ ke lila man.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Botɔɔ te Pita tɔɔse kpene keŋ Yesu be yako nɛ te ɔ yako e nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, kɛɛ! Fiigi daŋ keŋ n be falaa ke nɛ ta yem.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ lɛɛ Wurubuarɛ di.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, walaŋ kamasɛ ŋon waa yako bula kei nyi, ‘Kulu lee kɛbo ka gyoo ɛpo man’ te ɔ te lɛɛ ɔ wose aŋmaareŋ ya, te ɔ lɛɛ di nyi kpene keŋ ɔ be yako nɛ gyae ke kɔŋ mena fa e nɛ, ke gyae ke kɔŋ mena fa ɔtenate.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Mena dɔɔ mɛɛ yako ŋon nyiaa, kpene kamasɛ keŋ ɛ fane nyi Wurubuarɛ waa yɛɛ fa ŋon nɛ, ɛ lɛɛ di nyi ɛ te wulaa nyiŋ ke, te ɛ ke nyiŋ ke mɔ.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Te akpaa n seŋɛɛ n ne fane fa Wurubuarɛ, te n tɔɔse nyi ŋolo nombia doo n konɔɔ man nɛ, kaboena nyi nya mo ɔtenate nombiakumɛɛ kyɛɛ e, na n kya Wurubuarɛ ŋon ɔ kyaa adido mɔ ke nyiŋ mo n wui nombiakumɛɛ kyɛɛ neŋ.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Mɔna akpaa ɛ ta mo ɛ tebia nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ ya nɛ, ɛ kya ŋon ɔ kyaa adido mɔ be gyae waa mo ɛ wui nombiakumɛɛ kyɛɛ ŋon ya.”
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Keŋte Yesu na ɔ kaseela baŋ besewɔ kɔŋ Gyerusalɛm donɔɔ man. Te Yesu ke ta Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man ɔ ne lam nɛ, Wurubuarɛ saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala na Gyudatena kegyiise kɔŋawɔ ɔ gyaŋ.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Te be bɔɔse e nyiaa, “Doŋ woŋti yaa n dana n ne yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou? Amɔte faa na neŋ mena doŋ kenaŋ?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Maŋ mɔ ne gyae maa bɔɔse ŋon nombii dokoloŋ. Nyi akpaa ɛ tiranɔɔ fa maŋ nɛ, kenaŋ na maa wola ŋon doŋ keŋ me dana mɛɛ yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Gyɔn Wurubuarɛ loŋkesɔ keŋ ɔ be sɔ balaŋ nɛ, ka lee Wurubuarɛ gyaŋ yaa ka lee balaŋ gyaŋ? Ɛ tiranɔɔ fa maŋ.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Botɔɔ te ba gyoo nombia ŋan man te be bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Akpaa de yako nyi ka lee Wurubuarɛ gyaŋ na waa bɔɔse daa nyi, ‘Kenaŋ na woŋ dɔɔ te da te lɛɛ Gyɔn nombia ŋan di ya?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Te akpaa de yako nyi ‘Ka lee balaŋ gyaŋ’ na, dee yee balaŋ burum kɛwɔ mɔ. Nawolo nyi be popou ne lɛɛ di nideli nyi Gyɔn yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.”
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Mena dɔɔ be tiranɔɔ fa Yesu nyiaa, “Dɔɔ gyeŋ ya.” Keŋte Yesu mɔ yako wɔ nyiaa, “Akpaa mena na maŋ mɔ ba wola ŋon me doŋ keŋ me dana mɛɛ yɛɛ tom nɛ dalee ya.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.