Lucas 2

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Debaŋ kenaŋ man te Roman gyoo dinaa ŋon bɛɛ baake e Agustuse nɛ, faa mmaraa nyi baa kala balaŋ baŋ pou be kyaa ɔ tɛɛle man nɛ.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Kei yɛna balaŋ kekala gyaŋgbate, debaŋ keŋ Kireniuse kyaa Romantena gyoo dinaa nawɔɔ man Siria tɛɛle man nɛ.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Lee mmaraa keŋ gyoo ŋon be faa dɔɔ, walaŋ kamasɛ gyuu ɔ dɛɛ ɔ kaa ŋmarase ɔ yele.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Keŋte Gyosɛfo mɔ lee Nasarɛte keŋ kyaa Galelia tɛɛle man nɛ, gyu Bɛtelɛhɛm keŋ ke kyaa Gyudia tɛɛle man nɛ. Bɛtelɛhɛm donɔɔ kei man te ba lola gyoo Defidi. Gyosɛfo gyuu botɔɔ nawolo nyi ɔ lee gyoo Defidi duuluŋ man.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Ŋon na Mɛɛre ŋon, ŋon na e be yako see nyi baa yala dɔŋa nɛ, gyuu la be kaa ŋmarase ba yela. Debaŋ kenaŋ man na Mɛɛre dana fulu.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Ba kekyaa Bɛtelɛhɛm botɔɔ nɛ te kadoŋee kyaŋa Mɛɛre.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Keŋ be te nyiŋ deni ŋɔɔla dasoe keŋ man ya dɔɔ, be gyue ka gyoo wonembia dedoi man. Botɔɔ te ɔ lola ɔ bu baale gyaŋgbate te ɔ mo kakyeŋgbelaase milii e mo e doosi adakaa keŋ wonembia ne dii ke man nɛ man.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Debaŋ kenaŋ man na, namensekɛɛlera baale kyaa ŋale man benaa na botɔɔ yenaŋ bee gyee be namense nelim kenaŋ.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Botɔɔ te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpilale ŋolo kaa bɛɛwɔ lee be dɔɔ te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ gyoorobiiri keŋ ŋalakeewɔ kilisi wɔ, keŋte gyakoloŋ gyoo wɔ.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon yako wɔ nyiaa, “Ɛ naa yee ya! Ɛ kɛɛ! Me ta mo nombia kpaakpaa ŋaale mɛɛ kɔna ŋon. Nombia kɛŋa gyae ke yɛɛ balaŋ pou gyoŋ.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Nawolo nyi gyɛŋ wee kei nɛ, be ta lola ɛ nyeelɛɛre fa ŋon gyoo Defidi donɔɔ Bɛtelɛhɛm man. Ŋon yɛna de Gbeŋgyoo Kristo, (walaŋ ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kaa lɛɛ ɔ balaŋ nyee nɛ).
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Kpene keŋ gyae kawola nyi nombia ŋan mɛɛ yako nɛ yɛɛ ampaŋ yɛna nyi, ɛ kena kyokyoo ŋon doo adakaa keŋ wonembia ne dii ke man nɛ man, na be ta mo kakyeŋgbelaase milii e.”
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Debokenaŋ man te Wurubuarɛ kpilala burum baale kɔŋawɔ kaa kpu na kpilale gyaŋgbate ŋon, te be kpee nɔɔneŋ lese Wurubuarɛ yele nyiaa,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Wurubuarɛ ŋon n kyaa adido,
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Wurubuarɛ kpilala baŋ ka bese lee be gyaŋ gyu adido nɛ, namensekɛɛlera baŋ yako dɔŋa nyiaa, “Ɛ fa dee gyu Bɛtelɛhɛm, na de kaa kɛɛ kpene keŋ be kɔŋ te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ ba lese wola daa nɛ.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Mena dɔɔ be yɛɛwɔ bileŋ te be gyuuwɔ te ba ke naa Mɛɛre na Gyosɛfo na kyokyoo ŋon, na ɔ doo adakaa keŋ wonembia ne dii ke man nɛ man.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Namensekɛɛlera baŋ kena kyokyoo ŋon nɛ, be yako wɔ mena keŋ Wurubuarɛ kpilale ŋon be kolosi kyokyoo ŋon wose man nombia fa wɔ nɛ.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Nombia ŋan namensekɛɛlera baŋ be yako nɛ, yela balaŋ baŋ pou bɔɔ nyii ŋa nɛ wose gbirisi wɔ.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Mɔna Mɛɛre kyaŋa nombia kɛŋa pou do ɔ konɔɔ man, na ɔ na gyueŋ ŋe man nideli.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Namensekɛɛlera baŋ besewɔ laŋ, na bee kpee nɔɔneŋ lese Wurubuarɛ yele lee ŋan pou bɔɔ nyii te bɔɔ naa nɛ dɔɔ, nawolo nyi nombia ŋan pou bɔɔ nyii te bɔɔ naa nɛ, kyaawɔ na ŋan Wurubuarɛ kpilale ŋon be yako wɔ nɛ.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Weeya gyanaarate keŋ kelii nyi baa kara bu ŋon baala wose nɛ, ba doo e yele nyi Yesu. Mena yele kei te Wurubuarɛ kpilale ŋon yakowɔ nyi baa baake e pɛte Mɛɛre kyaŋa ɔ fulu.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Debaŋ keŋ ba ayimɛɛ kegberaa weeya ŋan be gyaŋee ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nawolo nɛ, Gyosɛfo na Mɛɛre moo Yesu gyu Gyerusalɛm donɔɔ man be kaa do de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nyiŋmaa man,
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 nawolo nyi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ ne yako nyiaa, “Bu baale kamasɛ ŋon ɔ naa waa taŋgbɛɛ lola na, baa mo e ka do de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nyiŋmaa man.”
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Keŋte Gyosɛfo na Mɛɛre gyuuwɔ ke deesi fa Wurubuarɛ ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see ne yako nɛ nyiaa, “Baa mo donɔɔ man yaa ŋale man awuluŋna bala deesi nɛ.”
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Debaŋ kenaŋ na balee ŋolo kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man keŋ ɔ yele yɛna Simeɔn. Ɔ yɛɛ walaŋ ŋon ɔ gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman te ɔ ne yee Wurubuarɛ. Wurubuarɛ feliŋ doo ɔ man te ɔ ne daa wee keŋ Wurubuarɛ waa kaa lɛɛ Iseraetena nyee nɛ.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Wurubuarɛ feliŋ ŋon lese la wola e nyi, waa naa nyeelɛɛre ŋon de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ pɛna ŋon Simeɔn ka yeŋ.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Wurubuarɛ feliŋ ŋon yela Simeɔn gyuu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Gyosɛfo na Mɛɛre ka mo be bu Yesu ŋon kɔŋ be kaa do de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nyiŋmaa man, ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ne yako nɛ,
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 te Simeɔn tee ɔ nyiŋmaase lɛɛ bu ŋon te ɔ lese Wurubuarɛ yele nyiaa,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Nawolo nyi maŋ gbagba ta mo me sibii naa
30 Vi a tua salvação,
31 n kpila e nyi waa kɔŋ na balaŋ pou kena e.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Ŋon yɛna keŋmaŋee keŋ
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Simeɔn nɔɔwoya ŋan ɔ be yako lee be bu ŋon wose man nɛ, doo bu ŋon ɔ kya na ɔ naa nɔɔ.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Keŋte Simeɔn fanewɔ fa wɔ nyi Wurubuarɛ waa hiraa wɔ te ɔ yako bu ŋon ɔ naa Mɛɛre nyiaa, “Wurubuarɛ lese na bu kei. Iseraetena burum baŋ baa bɛɛ e na baa naa diyem, te baŋ mɔ baa lɛɛ e di na baa nyiŋ nyeedoŋ. Bu kei waa yɛɛ Wurubuarɛ gbagba tobaale, mɔna balaŋ baa koro seŋ tia e,
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 na ka lese ŋan balaŋ burum na gyueŋ nɛ pou debɔɔ. Te nyaŋ Mɛɛre n kena diyem ŋgba sila te ba moowɔ sɔɔ neŋ n konɔɔ man nɛ.”
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Alo kegyia ŋolo kyaawɔ ŋon bɛɛ baake e nyi Ana. Ɔ yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e te ɔ kya yele yɛna Fanuwɛli. Fanuwɛli kei lee Asa dekpaŋalaŋ man. Ana kei yalawɔ te ŋon na ɔ baale kyaawɔ kulutooneŋ nyetooro, te ɔ baale yeŋawɔ yela e.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Te ɔ kyaawɔ lialo man kulutooneŋ sɔŋonaara na anaara (84). Nelim na ka weese pou na ɔ kyae Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ɔ ne bake ɔ nɔɔ fane.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Simeɔn kɛɛ kolosi nɛ, te ŋon Ana mɔ kɔŋawɔ. Ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ, te ɔ kolosiwɔ lee bu ŋon wose man fa balaŋ baŋ bɛɛ daa nyeelɛɛre ŋon waa kɔŋ kaa lese Gyerusalɛmtena lee ba diyem man nɛ.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Gyosɛfo na Mɛɛre keyɛɛ kpene kamasɛ taŋ ŋgba mena keŋ de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ mmaraase ŋan nawolo nɛ, ba besewɔ gyu be dɛɛ Nasarɛte keŋ kyaa Galelia tɛɛle man nɛ.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Bu ŋon beewɔ yɛɛ doŋ te ɔ sia karawɔ nideli, te Wurubuarɛ moo ɔ bɛrɛɛ boele e.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Kulutoo kamasɛ nɛ, Yesu ɔ kya na ɔ naa ne gyu Gyerusalɛm ke di ba nyeekelɛɛwee dinaa keŋ.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Yesu ke di kulutooneŋ kufu ala nɛ, be gyuu Gyerusalɛm be kaa di ba nyeekelɛɛwee dinaa kei ŋgba mena keŋ bɛɛ taŋ gyu nɛ.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Be ke di wee keŋ taŋ bese bee gyu nɛ, Yesu dɔɔwɔ Gyerusalɛm botɔɔ mɔna ɔ kya na ɔ naa ta gyem ya.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Na baŋ gyeŋ nyi ɔ kpuɛ na be balaŋ dikpii keŋ mena dɔɔ be tɛɛwɔ wee debiliŋ pou, pɛte ba gyoo e kekɛo be tebia na ba loŋtona man.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Keŋ ba te naa e ya dɔɔ, ba besewɔ gyu Gyerusalɛm donɔɔ man be kaa kɛo e.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ka weeya atoorote te ba ke naa e Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man na ŋon na Gyudatena mmaraa wolala baŋ kyaa la. Ɔ ne tei be nombia, na ŋon mɔ ne bɔɔse wɔ nombia.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Mena keŋ ɔ ne nyii nombia ŋan asɛɛ na mena keŋ ɔ ne tira ŋe nɔɔ fa wɔ nɛ, doo baŋ pou be tei nɛ nɔɔ.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Ɔ kya na ɔ naa ke gyu kena e botɔɔ nɛ, ba wose gbirisi wɔ. Keŋte ɔ naa bɔɔse e nyiaa, “Me bu, weera te n yɛɛ daa mena? Kɛɛ, daa na n kya sia te yɛɛ, de dɔŋɛɛ dɛɛ kɛo neŋ.”
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɛ ne kɛo maŋ? Ɛ ba gyeŋ nyi kaboena nyi maa kyaa me kya dɛɛ yee?”
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Mɔna ɔ kya na ɔ naa te nyii kpene keŋ ɔ be yako wɔ nɛ asɛɛ ya.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Botɔɔ te Yesu korowɔ sila wɔ gyu Nasarɛte donɔɔ man, te ɔ nyii ɔ kya na ɔ naa dei. Ɔ naa moo nombia kɛŋa pou do ɔ konɔɔ man, na ɔ na gyueŋ ŋe man nideli.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Yesu beewɔ nideli te ɔ sia karawɔ kpu, te ɔ gyoo Wurubuarɛ na balaŋ pou sia.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.