Lucas 2
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Debaŋ kenaŋ man te Roman gyoo dinaa ŋon bɛɛ baake e Agustuse nɛ, faa mmaraa nyi baa kala balaŋ baŋ pou be kyaa ɔ tɛɛle man nɛ.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Kei yɛna balaŋ kekala gyaŋgbate, debaŋ keŋ Kireniuse kyaa Romantena gyoo dinaa nawɔɔ man Siria tɛɛle man nɛ.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Lee mmaraa keŋ gyoo ŋon be faa dɔɔ, walaŋ kamasɛ gyuu ɔ dɛɛ ɔ kaa ŋmarase ɔ yele.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Keŋte Gyosɛfo mɔ lee Nasarɛte keŋ kyaa Galelia tɛɛle man nɛ, gyu Bɛtelɛhɛm keŋ ke kyaa Gyudia tɛɛle man nɛ. Bɛtelɛhɛm donɔɔ kei man te ba lola gyoo Defidi. Gyosɛfo gyuu botɔɔ nawolo nyi ɔ lee gyoo Defidi duuluŋ man.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Ŋon na Mɛɛre ŋon, ŋon na e be yako see nyi baa yala dɔŋa nɛ, gyuu la be kaa ŋmarase ba yela. Debaŋ kenaŋ man na Mɛɛre dana fulu.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ba kekyaa Bɛtelɛhɛm botɔɔ nɛ te kadoŋee kyaŋa Mɛɛre.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Keŋ be te nyiŋ deni ŋɔɔla dasoe keŋ man ya dɔɔ, be gyue ka gyoo wonembia dedoi man. Botɔɔ te ɔ lola ɔ bu baale gyaŋgbate te ɔ mo kakyeŋgbelaase milii e mo e doosi adakaa keŋ wonembia ne dii ke man nɛ man.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Debaŋ kenaŋ man na, namensekɛɛlera baale kyaa ŋale man benaa na botɔɔ yenaŋ bee gyee be namense nelim kenaŋ.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Botɔɔ te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpilale ŋolo kaa bɛɛwɔ lee be dɔɔ te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ gyoorobiiri keŋ ŋalakeewɔ kilisi wɔ, keŋte gyakoloŋ gyoo wɔ.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon yako wɔ nyiaa, “Ɛ naa yee ya! Ɛ kɛɛ! Me ta mo nombia kpaakpaa ŋaale mɛɛ kɔna ŋon. Nombia kɛŋa gyae ke yɛɛ balaŋ pou gyoŋ.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Nawolo nyi gyɛŋ wee kei nɛ, be ta lola ɛ nyeelɛɛre fa ŋon gyoo Defidi donɔɔ Bɛtelɛhɛm man. Ŋon yɛna de Gbeŋgyoo Kristo, (walaŋ ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kaa lɛɛ ɔ balaŋ nyee nɛ).
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Kpene keŋ gyae kawola nyi nombia ŋan mɛɛ yako nɛ yɛɛ ampaŋ yɛna nyi, ɛ kena kyokyoo ŋon doo adakaa keŋ wonembia ne dii ke man nɛ man, na be ta mo kakyeŋgbelaase milii e.”
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Debokenaŋ man te Wurubuarɛ kpilala burum baale kɔŋawɔ kaa kpu na kpilale gyaŋgbate ŋon, te be kpee nɔɔneŋ lese Wurubuarɛ yele nyiaa,
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Wurubuarɛ ŋon n kyaa adido,
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Wurubuarɛ kpilala baŋ ka bese lee be gyaŋ gyu adido nɛ, namensekɛɛlera baŋ yako dɔŋa nyiaa, “Ɛ fa dee gyu Bɛtelɛhɛm, na de kaa kɛɛ kpene keŋ be kɔŋ te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ ba lese wola daa nɛ.”
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Mena dɔɔ be yɛɛwɔ bileŋ te be gyuuwɔ te ba ke naa Mɛɛre na Gyosɛfo na kyokyoo ŋon, na ɔ doo adakaa keŋ wonembia ne dii ke man nɛ man.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Namensekɛɛlera baŋ kena kyokyoo ŋon nɛ, be yako wɔ mena keŋ Wurubuarɛ kpilale ŋon be kolosi kyokyoo ŋon wose man nombia fa wɔ nɛ.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Nombia ŋan namensekɛɛlera baŋ be yako nɛ, yela balaŋ baŋ pou bɔɔ nyii ŋa nɛ wose gbirisi wɔ.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Mɔna Mɛɛre kyaŋa nombia kɛŋa pou do ɔ konɔɔ man, na ɔ na gyueŋ ŋe man nideli.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Namensekɛɛlera baŋ besewɔ laŋ, na bee kpee nɔɔneŋ lese Wurubuarɛ yele lee ŋan pou bɔɔ nyii te bɔɔ naa nɛ dɔɔ, nawolo nyi nombia ŋan pou bɔɔ nyii te bɔɔ naa nɛ, kyaawɔ na ŋan Wurubuarɛ kpilale ŋon be yako wɔ nɛ.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Weeya gyanaarate keŋ kelii nyi baa kara bu ŋon baala wose nɛ, ba doo e yele nyi Yesu. Mena yele kei te Wurubuarɛ kpilale ŋon yakowɔ nyi baa baake e pɛte Mɛɛre kyaŋa ɔ fulu.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Debaŋ keŋ ba ayimɛɛ kegberaa weeya ŋan be gyaŋee ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nawolo nɛ, Gyosɛfo na Mɛɛre moo Yesu gyu Gyerusalɛm donɔɔ man be kaa do de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nyiŋmaa man,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 nawolo nyi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ ne yako nyiaa, “Bu baale kamasɛ ŋon ɔ naa waa taŋgbɛɛ lola na, baa mo e ka do de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nyiŋmaa man.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Keŋte Gyosɛfo na Mɛɛre gyuuwɔ ke deesi fa Wurubuarɛ ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see ne yako nɛ nyiaa, “Baa mo donɔɔ man yaa ŋale man awuluŋna bala deesi nɛ.”
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Debaŋ kenaŋ na balee ŋolo kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man keŋ ɔ yele yɛna Simeɔn. Ɔ yɛɛ walaŋ ŋon ɔ gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman te ɔ ne yee Wurubuarɛ. Wurubuarɛ feliŋ doo ɔ man te ɔ ne daa wee keŋ Wurubuarɛ waa kaa lɛɛ Iseraetena nyee nɛ.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Wurubuarɛ feliŋ ŋon lese la wola e nyi, waa naa nyeelɛɛre ŋon de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ pɛna ŋon Simeɔn ka yeŋ.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Wurubuarɛ feliŋ ŋon yela Simeɔn gyuu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Gyosɛfo na Mɛɛre ka mo be bu Yesu ŋon kɔŋ be kaa do de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nyiŋmaa man, ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ne yako nɛ,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 te Simeɔn tee ɔ nyiŋmaase lɛɛ bu ŋon te ɔ lese Wurubuarɛ yele nyiaa,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Nawolo nyi maŋ gbagba ta mo me sibii naa
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 n kpila e nyi waa kɔŋ na balaŋ pou kena e.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Ŋon yɛna keŋmaŋee keŋ
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Simeɔn nɔɔwoya ŋan ɔ be yako lee be bu ŋon wose man nɛ, doo bu ŋon ɔ kya na ɔ naa nɔɔ.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Keŋte Simeɔn fanewɔ fa wɔ nyi Wurubuarɛ waa hiraa wɔ te ɔ yako bu ŋon ɔ naa Mɛɛre nyiaa, “Wurubuarɛ lese na bu kei. Iseraetena burum baŋ baa bɛɛ e na baa naa diyem, te baŋ mɔ baa lɛɛ e di na baa nyiŋ nyeedoŋ. Bu kei waa yɛɛ Wurubuarɛ gbagba tobaale, mɔna balaŋ baa koro seŋ tia e,
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 na ka lese ŋan balaŋ burum na gyueŋ nɛ pou debɔɔ. Te nyaŋ Mɛɛre n kena diyem ŋgba sila te ba moowɔ sɔɔ neŋ n konɔɔ man nɛ.”
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Alo kegyia ŋolo kyaawɔ ŋon bɛɛ baake e nyi Ana. Ɔ yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e te ɔ kya yele yɛna Fanuwɛli. Fanuwɛli kei lee Asa dekpaŋalaŋ man. Ana kei yalawɔ te ŋon na ɔ baale kyaawɔ kulutooneŋ nyetooro, te ɔ baale yeŋawɔ yela e.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Te ɔ kyaawɔ lialo man kulutooneŋ sɔŋonaara na anaara (84). Nelim na ka weese pou na ɔ kyae Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ɔ ne bake ɔ nɔɔ fane.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Simeɔn kɛɛ kolosi nɛ, te ŋon Ana mɔ kɔŋawɔ. Ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ, te ɔ kolosiwɔ lee bu ŋon wose man fa balaŋ baŋ bɛɛ daa nyeelɛɛre ŋon waa kɔŋ kaa lese Gyerusalɛmtena lee ba diyem man nɛ.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Gyosɛfo na Mɛɛre keyɛɛ kpene kamasɛ taŋ ŋgba mena keŋ de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ mmaraase ŋan nawolo nɛ, ba besewɔ gyu be dɛɛ Nasarɛte keŋ kyaa Galelia tɛɛle man nɛ.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Bu ŋon beewɔ yɛɛ doŋ te ɔ sia karawɔ nideli, te Wurubuarɛ moo ɔ bɛrɛɛ boele e.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Kulutoo kamasɛ nɛ, Yesu ɔ kya na ɔ naa ne gyu Gyerusalɛm ke di ba nyeekelɛɛwee dinaa keŋ.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Yesu ke di kulutooneŋ kufu ala nɛ, be gyuu Gyerusalɛm be kaa di ba nyeekelɛɛwee dinaa kei ŋgba mena keŋ bɛɛ taŋ gyu nɛ.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Be ke di wee keŋ taŋ bese bee gyu nɛ, Yesu dɔɔwɔ Gyerusalɛm botɔɔ mɔna ɔ kya na ɔ naa ta gyem ya.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Na baŋ gyeŋ nyi ɔ kpuɛ na be balaŋ dikpii keŋ mena dɔɔ be tɛɛwɔ wee debiliŋ pou, pɛte ba gyoo e kekɛo be tebia na ba loŋtona man.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Keŋ ba te naa e ya dɔɔ, ba besewɔ gyu Gyerusalɛm donɔɔ man be kaa kɛo e.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Ka weeya atoorote te ba ke naa e Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man na ŋon na Gyudatena mmaraa wolala baŋ kyaa la. Ɔ ne tei be nombia, na ŋon mɔ ne bɔɔse wɔ nombia.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Mena keŋ ɔ ne nyii nombia ŋan asɛɛ na mena keŋ ɔ ne tira ŋe nɔɔ fa wɔ nɛ, doo baŋ pou be tei nɛ nɔɔ.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ɔ kya na ɔ naa ke gyu kena e botɔɔ nɛ, ba wose gbirisi wɔ. Keŋte ɔ naa bɔɔse e nyiaa, “Me bu, weera te n yɛɛ daa mena? Kɛɛ, daa na n kya sia te yɛɛ, de dɔŋɛɛ dɛɛ kɛo neŋ.”
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɛ ne kɛo maŋ? Ɛ ba gyeŋ nyi kaboena nyi maa kyaa me kya dɛɛ yee?”
49 Ele respondeu:
50 Mɔna ɔ kya na ɔ naa te nyii kpene keŋ ɔ be yako wɔ nɛ asɛɛ ya.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Botɔɔ te Yesu korowɔ sila wɔ gyu Nasarɛte donɔɔ man, te ɔ nyii ɔ kya na ɔ naa dei. Ɔ naa moo nombia kɛŋa pou do ɔ konɔɔ man, na ɔ na gyueŋ ŋe man nideli.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Yesu beewɔ nideli te ɔ sia karawɔ kpu, te ɔ gyoo Wurubuarɛ na balaŋ pou sia.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.