Lucas 23
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs VC
1 Keŋte balaŋ baŋ bɔɔ gyaŋee botɔɔ nɛ pou korowɔ mo Yesu gyu Pilato ŋon ɔ seŋɛɛ Romantena gyoo dinaa nawɔɔ man nɛ gyaŋ,
1 Levantou-se a sessão e conduziram Jesus diante de Pilatos,
2 te be fiasɛɛ bɛɛ mo nombia gyakaa ɔ dɔɔ nyiaa, “De naa balee kei dɔŋ de balaŋ siaman ɔ na wola wɔ nombiakumɛɛ keyɛɛ. Ɔ ne bɛɛ nyi be na tɔ lempoo fa gyoo dinaa Kaesa ya, te ɔ ne gyɔ ɔ konɔɔ yako nyi ŋon yɛna nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ, te ɔ yɛɛ gyoo mɔ e.”
2 e puseram-se a acusá-lo: Temos encontrado este homem excitando o povo à revolta, proibindo pagar imposto ao imperador e dizendo-se Messias e rei.
3 Botɔɔ te Pilato bɔɔse Yesu nyiaa, “Nyaŋ yɛna Gyudatena gyoo ŋon?” Te Yesu tiranɔɔ nyi, “Mena yaa n yakowɔ nɛ.”
3 Pilatos perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Jesus respondeu: Sim.
4 Keŋte Pilato yako saese kegyiise baŋ na balaŋ dikpii keŋ nyiaa, “Ma te naa nombiikum keŋ balee kei be yɛɛ keŋ kaboena nyi maa bu e fɔɔ ya.”
4 Declarou Pilatos aos príncipes dos sacerdotes e ao povo: Eu não acho neste homem culpa alguma.
5 Mɔna nɛnɛɛ gba te ba seŋɛɛ be nɔɔwoya dɔɔ keŋkeŋ nyi, “Ɔ ta mo ɔ kawola keŋ wɔlɛɛ balaŋ agyueŋ Gyudia tɛɛle kei dɔɔ pou. Ɔ fiasɛɛ lee Galelia tɛɛle dɔɔ te nɛnɛɛ ɔ te kaa lii de gyaŋ kɛbo.”
5 Mas eles insistiam fortemente: Ele revoluciona o povo ensinando por toda a Judéia, a começar da Galiléia até aqui.
6 Pilato ke nyii nombia kɛŋa nɛ ɔ bɔɔsewɔ nyiaa, “Balee kei yɛɛ Galelia baale e?”
6 A estas palavras, Pilatos perguntou se ele era galileu.
7 Pilato ka gyeŋ nyi Yesu lee gyoo Herode tɛɛle man nɛ, ɔ yela ba mo e gyu gyoo Herode gyaŋ. Debaŋ kenaŋ na gyoo Herode mɔ kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man botɔɔ.
7 E, quando soube que era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, pois justamente naqueles dias se achava em Jerusalém.
8 Gyoo Herode kena Yesu nɛ yɛɛ e gyoŋ nideli, nawolo nyi ɔ wulaa nyii Yesu wose man nombia te ɔ ne gyae e mɔ waa naa. Lee mena keŋ ɔ be nyii Yesu wose man nombia dɔɔ nɛ, wa agyueŋ yɛna nyi waa yɛɛ gyakoloŋ nombia wola e.
8 Herodes alegrou-se muito em ver Jesus, pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar dele muitas coisas, e esperava presenciar algum milagre operado por ele.
9 Mena dɔɔ gyoo Herode bɔɔse Yesu nombia burum, mɔna ɔ te tira ŋe man dokoloŋ nɔɔ ya.
9 Dirigiu-lhe muitas perguntas, mas Jesus nada respondeu.
10 Botɔɔ na saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala baŋ seŋɛɛ keŋkeŋ bɛɛ kɛrɛɛ nombia dinaana gyakaa Yesu dɔɔ.
10 Ali estavam os príncipes dos sacerdotes e os escribas, acusando-o com violência.
11 Keŋte gyoo Herode na ɔ yoonɔɔtena baŋ kulu Yesu te ba do e desɛŋ. Ba doo e gyooro kegba te ɔ yela ba besena e gyina Pilato.
11 Herodes, com a sua guarda, tratou-o com desprezo, escarneceu dele, mandou revesti-lo de uma túnica branca e reenviou-o a Pilatos.
12 Lee wee kenaŋ te gyoo Herode na Pilato nsana besewɔ de, nafɔ na bɔɔ na gyoo ya.
12 Naquele mesmo dia, Pilatos e Herodes fizeram as pazes, pois antes eram inimigos um do outro.
13 Botɔɔ te Pilato baake saese kegyiise baŋ na donɔɔ kegyiise na balaŋ baŋ pou gyaŋee,
13 Pilatos convocou então os príncipes dos sacerdotes, os magistrados e o povo, e disse-lhes:
14 te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ moona balee kei kɔŋ me gyaŋ te ɛ kpa ɔ na beo balaŋ baŋ. Maŋ gyoo ke man ɛ siaman kɛbo mɔna ma te naa nombiakumɛɛ ŋan ɔ be yɛɛ te ɛ ne kara ɔ nɔɔ ya.
14 Apresentastes-me este homem como agitador do povo, mas, interrogando-o eu diante de vós, não o achei culpado de nenhum dos crimes de que o acusais.
15 Gyoo Herode mɔ te naa nombiikum lee ɔ wose man ya, te ɔ yela ba besena e kɔna daa. N kɛɛ paa na balee kei te yɛɛ kolo kum keŋ kaboena nyi baa ko e ya.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo devolveu. Portanto, ele nada fez que mereça a morte.
16 Mena dɔɔ maa yela baa tuku e na baa tina e yela.”
16 Por isso, soltá-lo-ei depois de o castigar.
17 Na ke yɛɛ ba mmaraa ke nyi ba nyeekelɛɛwee kedi kamasɛ na, kaboena nyi Pilato waa tina balaŋ baŋ bɔɔ kyam tɔ deni man nɛ, be man ŋolo ŋon baŋ Gyudatena ne gyae nɛ yela fa wɔ.
17 {Acontecia que em cada festa ele era obrigado a soltar-lhes um preso.}
18 Botɔɔ te balaŋ dikpii keŋ pou fae yeesa nedoŋ nyiaa, “Ko balee kei na n ke tina Barabase yela fa daa.”
18 Todo o povo gritou a uma voz: À morte com este, e solta-nos Barrabás.
19 Keŋ dɔɔ bɔɔ kyaŋ Barabase tɔ deni yɛna nyi, ŋon tɛɛ la balaŋ siaman te ba korowɔ seŋ tia kegyiise te ɔ koo walaŋ nombia ŋenaŋ man.
19 {Este homem fora lançado ao cárcere devido a uma revolta levantada na cidade, por causa de um homicídio.}
20 Keŋ Pilato ne gyae waa tina Yesu yela dɔɔ nɛ, ɔ besewɔ kolosi fa balaŋ baŋ.
20 Pilatos, porém, querendo soltar Jesus, falou-lhes de novo,
21 Mɔna balaŋ baŋ gyakaa bɛɛ fae yeesa nyiaa, “Yela baa gyɔ e sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ”
21 mas eles vociferavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Keŋte Pilato besewɔ kolosi fa wɔ betabotoorote nyiaa, “Woŋ nombiikum yaa balee kei yɛɛwɔ? Maŋ te naa kpene keŋ ɔ be yɛɛ keŋ kaboena nyi baa ko e ya. Mena dɔɔ maa yela baa tuku e na maa tina e yela.”
22 Pela terceira vez, Pilatos ainda interveio: Mas que mal fez ele, então? Não achei nele nada que mereça a morte; irei, portanto, castigá-lo e, depois, o soltarei.
23 Mɔna balaŋ baŋ seŋɛɛ keŋkeŋ bɛɛ fae yeesa nedoŋ nyi baa gyɔ e sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ, te be yeesa ŋan kela Pilato.
23 Mas eles instavam, reclamando em altas vozes que fosse crucificado, e os seus clamores recrudesciam.
24 Mena dɔɔ Pilato yɛɛ wa agyueŋ nyi waa yɛɛ balaŋ baŋ kegyaebii fa wɔ.
24 Pilatos pronunciou então a sentença que lhes satisfazia o desejo.
25 Keŋte Pilato tinaa Barabase ŋon bɔɔ kyam tɔ deni nɛ yela fa wɔ. Barabase kei tɛɛ la balaŋ baale siaman te ba korowɔ seŋ tia kegyiise te ɔ koo walaŋ mɔ. Ŋon yɛna walaŋ ŋon balaŋ baŋ be yako nyi waa tina e yela fa wɔ nɛ. Te ɔ moo Yesu fa wɔ nyi baa gyu ke yɛɛ e ba kegyaebii.
25 Soltou-lhes aquele que eles reclamavam e que havia sido lançado ao cárcere por causa do homicídio e da revolta, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Be ka mo Yesu lee Pilato gyaŋ bee gyuu nɛ, be gyaŋee na balee ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Simɔn ŋon ɔ ba lee Kirene donɔɔ man nɛ, na ɔ ta lee akuraa ɔ ne kɔŋ Gyerusalɛm donɔɔ man. Keŋte be kyaŋa e te ba ŋere e mo ɔpaŋdaŋ keŋ seele e na ɔ silana Yesu wɔle wɔle.
26 Enquanto o conduziam, detiveram um certo Simão de Cirene, que voltava do campo, e impuseram-lhe a cruz para que a carregasse atrás de Jesus.
27 Na balaŋ burum silana Yesu, mo kpu na ala baŋ bee wii te be tɔɔse ne kyoŋii wɔ fa e nɛ.
27 Seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que batiam no peito e o lamentavam.
28 Keŋte Yesu besenawɔ kɛɛ wɔ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Gyerusalɛm ala, ɛ na wii fa maŋ ya. Mɔna ɛ wii fa ɛ wose na ɛ bia.
28 Voltando-se para elas, Jesus disse: Filhas de Jerusalém, não choreis sobre mim, mas chorai sobre vós mesmas e sobre vossos filhos.
29 Nawolo nyi debaŋ daale ne kɔŋ keŋ ɛ ke yako nyiaa, ‘Ɔlamanbose, ɛmɛɛ baŋ bia te doo ɛ tɔɔman see ya te bia te ŋmase ya ade ya nɛ, ɛmɛɛ na nyeebam.’
29 Porque virão dias em que se dirá: Felizes as estéreis, os ventres que não geraram e os peitos que não amamentaram!
30 Debaŋ kenaŋ te balaŋ baa yako bulase nyiaa,
30 Então dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Akpaa daŋ laŋte ne kpaa la nnɛ na, sena te daŋ dowolo gyae ke yɛɛ?”
31 Porque, se eles fazem isto ao lenho verde, que acontecerá ao seco?
32 Keŋte ba moo nombiakumɛɛyɛɛra bala baale mɔ kaa kpu na Yesu na be kaa ko wɔ.
32 Eram conduzidos ao mesmo tempo dois malfeitores para serem mortos com Jesus.
33 Be kelii botɔɔ keŋ bɛɛ baake ke nyi “Nyeepookoo dɛɛ” nɛ, be gyɔɔ Yesu sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ. Keŋte be gyɔɔ nombiakumɛɛyɛɛra bala baŋ mɔ sakaa ɔpaŋdaase kpu na e. Ŋolo sakaa ɔ dunoluŋ dɔɔ te ŋolo mɔ sakaa ɔ demena dɔɔ.
33 Chegados que foram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, como também os ladrões, um à direita e outro à esquerda.
34 Keŋte Yesu yakowɔ nyiaa, “Taata! Mo balaŋ kɛwɔ nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ, nawolo nyi bɔɔ gyeŋ kpene keŋ bɛɛ yɛɛ nɛ ya.” Keŋte be lɔɔ boe mo kpala Yesu kegbase.
34 E Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Eles dividiram as suas vestes e as sortearam.
35 Na balaŋ burum seŋɛɛ botɔɔ bɛɛ kɛɛ te Gyudatena kegyiise baŋ mɔ kulu e nyiaa, “Ɔ ne lɛɛ balaŋ nyee, ɛ yela waa lɛɛ ɔ wose na dɛɛ kɛɛ. Ŋgba ŋon kpa ŋon yɛna nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ.”
35 A multidão conservava-se lá e observava. Os príncipes dos sacerdotes escarneciam de Jesus, dizendo: Salvou a outros, que se salve a si próprio, se é o Cristo, o escolhido de Deus!
36 Keŋte yoonɔɔtena baŋ mɔ kulu e te be faa e soloŋ keŋ kɔɔ nyaŋe nɛ,
36 Do mesmo modo zombavam dele os soldados. Aproximavam-se dele, ofereciam-lhe vinagre e diziam:
37 te be yakowɔ nyiaa, “Akpaa nyaŋ yɛna Gyudatena gyoo ŋon na, kenaŋ na lɛɛ n wose!”
37 Se és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Te be ŋmarase nombia kɛŋa see ɔ nyee adido nyiaa,
38 Por cima de sua cabeça pendia esta inscrição: Este é o rei dos judeus.
39 Botɔɔ te nombiakumɛɛyɛɛra bala baŋ be sakaa ɔpaŋdaase dɔɔ nɛ man ŋolo tee Yesu nyiaa, “Na nyaŋ yɛna nyeelɛɛre ŋon yee? Lɛɛ n wose na n ke lɛɛ daa mɔ.”
39 Um dos malfeitores, ali crucificados, blasfemava contra ele: Se és o Cristo, salva-te a ti mesmo e salva-nos a nós!
40 Keŋte ɔ balate ŋon gyɔɔ ɔ nɔɔ dɔɔ nyiaa, “N bee yee Wurubuarɛ ŋgba de popou doo deŋele kewɔŋ dokoloŋ man yee?
40 Mas o outro o repreendeu: Nem sequer temes a Deus, tu que sofres no mesmo suplício?
41 De nombiakumɛɛ ŋan dɔɔ yɛɛ nɛ, ŋa deŋele kewɔŋ yaa de nyiŋawɔ nɛ. Mɔna balee kei dɔɔ ɔ te yɛɛ nombiikum daale ya.”
41 Para nós isto é justo: recebemos o que mereceram os nossos crimes, mas este não fez mal algum.
42 Botɔɔ te ɔ yako Yesu nyi “Yesu, n kɔŋ n gyoori keŋ man na, na wolee maŋ ya.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim, quando tiveres entrado no teu Reino!
43 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako neŋ nyiaa, gyɛŋ nyaŋ ke kyaa me gyaŋ Wurubuarɛ man.”
43 Jesus respondeu-lhe: Em verdade te digo: hoje estarás comigo no paraíso.
44 Weese ka seŋ dɛɛ nɛ, weese tinaa kegyɔ yela te ditiŋtɛɛ lɛɛ tɛɛle keŋ dɔɔ pou kelii debaŋ keŋ weese be gɛɛse nɛ.
44 Era quase à hora sexta e em toda a terra houve trevas até a hora nona.
45 Botɔɔ te kanyaŋ keŋ kpaŋɛɛ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man nɛ bɛɛsewɔ kyɛɛkyɛɛ ala.
45 Escureceu-se o sol e o véu do templo rasgou-se pelo meio.
46 Keŋte Yesu fae yeesa keŋkeŋ nyiaa, “Taata, me ta mo ma woo do n nyiŋmaa man.” Ɔ ka betaa yako mena pɛ te ɔ kara weesi.
46 Jesus deu então um grande brado e disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, dizendo isso, expirou.
47 Yoonɔɔtena kegyia ŋon kena kpene keŋ be kɔŋ nɛ, ɔ lese Wurubuarɛ yele yako nyiaa “Ampaŋ, balee kei gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman!”
47 Vendo o centurião o que acontecia, deu glória a Deus e disse: Na verdade, este homem era um justo.
48 Balaŋ baŋ pou bɔɔ gyaŋee botɔɔ bɛɛ kɛɛ nɛ naa kpene keŋ be kɔŋ, te ba besewɔ gyu donɔɔ man na ba nyiŋmaase gyakaa ba nyeeya dɔɔ waraŋase man.
48 E toda a multidão dos que assistiam a este espetáculo e viam o que se passava, voltou batendo no peito.
49 Mɔna baŋ pou ba gyeŋ Yesu na ala baŋ bɔɔ sila e lee Galelia donɔɔ man nɛ, seŋawɔ lemlem bɛɛ kɛɛ nombia kɛŋa.
49 Os amigos de Jesus, como também as mulheres que o tinham seguido desde a Galiléia, conservavam-se a certa distância, e observavam estas coisas.
50 — ausente —
50 Havia um homem, por nome José, membro do conselho, homem reto e justo.
51 — ausente —
51 Ele não havia concordado com a decisão dos outros nem com os atos deles. Originário de Arimatéia, cidade da Judéia, esperava ele o Reino de Deus.
52 Mena balee kei gyuuwɔ Pilato gyaŋ ka sola gbɛɛ nyi waa mo Yesu woo ŋon ke wuu.
52 Foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Keŋte ɔ ka lese woo ŋon lee ɔpaŋdaŋ keŋ dɔɔ te ɔ moo akaralɛɛ milii e te ɔ moo e ke wuu yebɔɔ keŋ bɔɔ kare boe man te be te wuu ta walaŋ na walaŋ ke man see ya nɛ man.
53 Ele o desceu da cruz, envolveu-o num pano de linho e colocou-o num sepulcro, escavado na rocha, onde ainda ninguém havia sido depositado.
54 Wee kenaŋ yɛɛ wee keŋ Gyudatena na mo desina ba wose fa ba kefɛɛfowee keŋ kedi.
54 Era o dia da Preparação e já ia principiar o sábado.
55 Ala baŋ bɔɔ sila Yesu lee Galelia kɔŋ nɛ, sila Gyosɛfo gyu te ba ke naa yebɔɔ keŋ na mena keŋ ɔ be wuu Yesu.
55 As mulheres, que tinham vindo com Jesus da Galiléia, acompanharam José. Elas viram o túmulo e o modo como o corpo de Jesus ali fora depositado.
56 Keŋte ba besewɔ gyu ba akpaŋalaŋse man be kaa gyae teeneŋ ofoŋofoŋ ŋan bɛɛ mo desina woo nɛ, na baa mo kaa buraa woo ŋon na ɔ be nyiŋ wɔlɛɛ bileŋ ya. Mɔna be fɛɛfowɔ Gyudatena kefɛɛfowee keŋ ŋgba mena keŋ Mosesi mmaraase ŋan na wolo nɛ.
56 Elas voltaram e prepararam aromas e bálsamos. No dia de sábado, observaram o preceito do repouso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.