Lucas 23

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Keŋte balaŋ baŋ bɔɔ gyaŋee botɔɔ nɛ pou korowɔ mo Yesu gyu Pilato ŋon ɔ seŋɛɛ Romantena gyoo dinaa nawɔɔ man nɛ gyaŋ,
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 te be fiasɛɛ bɛɛ mo nombia gyakaa ɔ dɔɔ nyiaa, “De naa balee kei dɔŋ de balaŋ siaman ɔ na wola wɔ nombiakumɛɛ keyɛɛ. Ɔ ne bɛɛ nyi be na tɔ lempoo fa gyoo dinaa Kaesa ya, te ɔ ne gyɔ ɔ konɔɔ yako nyi ŋon yɛna nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ, te ɔ yɛɛ gyoo mɔ e.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Botɔɔ te Pilato bɔɔse Yesu nyiaa, “Nyaŋ yɛna Gyudatena gyoo ŋon?” Te Yesu tiranɔɔ nyi, “Mena yaa n yakowɔ nɛ.”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Keŋte Pilato yako saese kegyiise baŋ na balaŋ dikpii keŋ nyiaa, “Ma te naa nombiikum keŋ balee kei be yɛɛ keŋ kaboena nyi maa bu e fɔɔ ya.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Mɔna nɛnɛɛ gba te ba seŋɛɛ be nɔɔwoya dɔɔ keŋkeŋ nyi, “Ɔ ta mo ɔ kawola keŋ wɔlɛɛ balaŋ agyueŋ Gyudia tɛɛle kei dɔɔ pou. Ɔ fiasɛɛ lee Galelia tɛɛle dɔɔ te nɛnɛɛ ɔ te kaa lii de gyaŋ kɛbo.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Pilato ke nyii nombia kɛŋa nɛ ɔ bɔɔsewɔ nyiaa, “Balee kei yɛɛ Galelia baale e?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Pilato ka gyeŋ nyi Yesu lee gyoo Herode tɛɛle man nɛ, ɔ yela ba mo e gyu gyoo Herode gyaŋ. Debaŋ kenaŋ na gyoo Herode mɔ kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man botɔɔ.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Gyoo Herode kena Yesu nɛ yɛɛ e gyoŋ nideli, nawolo nyi ɔ wulaa nyii Yesu wose man nombia te ɔ ne gyae e mɔ waa naa. Lee mena keŋ ɔ be nyii Yesu wose man nombia dɔɔ nɛ, wa agyueŋ yɛna nyi waa yɛɛ gyakoloŋ nombia wola e.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Mena dɔɔ gyoo Herode bɔɔse Yesu nombia burum, mɔna ɔ te tira ŋe man dokoloŋ nɔɔ ya.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Botɔɔ na saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala baŋ seŋɛɛ keŋkeŋ bɛɛ kɛrɛɛ nombia dinaana gyakaa Yesu dɔɔ.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Keŋte gyoo Herode na ɔ yoonɔɔtena baŋ kulu Yesu te ba do e desɛŋ. Ba doo e gyooro kegba te ɔ yela ba besena e gyina Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Lee wee kenaŋ te gyoo Herode na Pilato nsana besewɔ de, nafɔ na bɔɔ na gyoo ya.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Botɔɔ te Pilato baake saese kegyiise baŋ na donɔɔ kegyiise na balaŋ baŋ pou gyaŋee,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ moona balee kei kɔŋ me gyaŋ te ɛ kpa ɔ na beo balaŋ baŋ. Maŋ gyoo ke man ɛ siaman kɛbo mɔna ma te naa nombiakumɛɛ ŋan ɔ be yɛɛ te ɛ ne kara ɔ nɔɔ ya.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Gyoo Herode mɔ te naa nombiikum lee ɔ wose man ya, te ɔ yela ba besena e kɔna daa. N kɛɛ paa na balee kei te yɛɛ kolo kum keŋ kaboena nyi baa ko e ya.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Mena dɔɔ maa yela baa tuku e na baa tina e yela.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Na ke yɛɛ ba mmaraa ke nyi ba nyeekelɛɛwee kedi kamasɛ na, kaboena nyi Pilato waa tina balaŋ baŋ bɔɔ kyam tɔ deni man nɛ, be man ŋolo ŋon baŋ Gyudatena ne gyae nɛ yela fa wɔ.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Botɔɔ te balaŋ dikpii keŋ pou fae yeesa nedoŋ nyiaa, “Ko balee kei na n ke tina Barabase yela fa daa.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Keŋ dɔɔ bɔɔ kyaŋ Barabase tɔ deni yɛna nyi, ŋon tɛɛ la balaŋ siaman te ba korowɔ seŋ tia kegyiise te ɔ koo walaŋ nombia ŋenaŋ man.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Keŋ Pilato ne gyae waa tina Yesu yela dɔɔ nɛ, ɔ besewɔ kolosi fa balaŋ baŋ.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Mɔna balaŋ baŋ gyakaa bɛɛ fae yeesa nyiaa, “Yela baa gyɔ e sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Keŋte Pilato besewɔ kolosi fa wɔ betabotoorote nyiaa, “Woŋ nombiikum yaa balee kei yɛɛwɔ? Maŋ te naa kpene keŋ ɔ be yɛɛ keŋ kaboena nyi baa ko e ya. Mena dɔɔ maa yela baa tuku e na maa tina e yela.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Mɔna balaŋ baŋ seŋɛɛ keŋkeŋ bɛɛ fae yeesa nedoŋ nyi baa gyɔ e sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ, te be yeesa ŋan kela Pilato.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Mena dɔɔ Pilato yɛɛ wa agyueŋ nyi waa yɛɛ balaŋ baŋ kegyaebii fa wɔ.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Keŋte Pilato tinaa Barabase ŋon bɔɔ kyam tɔ deni nɛ yela fa wɔ. Barabase kei tɛɛ la balaŋ baale siaman te ba korowɔ seŋ tia kegyiise te ɔ koo walaŋ mɔ. Ŋon yɛna walaŋ ŋon balaŋ baŋ be yako nyi waa tina e yela fa wɔ nɛ. Te ɔ moo Yesu fa wɔ nyi baa gyu ke yɛɛ e ba kegyaebii.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Be ka mo Yesu lee Pilato gyaŋ bee gyuu nɛ, be gyaŋee na balee ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Simɔn ŋon ɔ ba lee Kirene donɔɔ man nɛ, na ɔ ta lee akuraa ɔ ne kɔŋ Gyerusalɛm donɔɔ man. Keŋte be kyaŋa e te ba ŋere e mo ɔpaŋdaŋ keŋ seele e na ɔ silana Yesu wɔle wɔle.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Na balaŋ burum silana Yesu, mo kpu na ala baŋ bee wii te be tɔɔse ne kyoŋii wɔ fa e nɛ.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Keŋte Yesu besenawɔ kɛɛ wɔ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Gyerusalɛm ala, ɛ na wii fa maŋ ya. Mɔna ɛ wii fa ɛ wose na ɛ bia.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Nawolo nyi debaŋ daale ne kɔŋ keŋ ɛ ke yako nyiaa, ‘Ɔlamanbose, ɛmɛɛ baŋ bia te doo ɛ tɔɔman see ya te bia te ŋmase ya ade ya nɛ, ɛmɛɛ na nyeebam.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Debaŋ kenaŋ te balaŋ baa yako bulase nyiaa,
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Akpaa daŋ laŋte ne kpaa la nnɛ na, sena te daŋ dowolo gyae ke yɛɛ?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Keŋte ba moo nombiakumɛɛyɛɛra bala baale mɔ kaa kpu na Yesu na be kaa ko wɔ.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Be kelii botɔɔ keŋ bɛɛ baake ke nyi “Nyeepookoo dɛɛ” nɛ, be gyɔɔ Yesu sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ. Keŋte be gyɔɔ nombiakumɛɛyɛɛra bala baŋ mɔ sakaa ɔpaŋdaase kpu na e. Ŋolo sakaa ɔ dunoluŋ dɔɔ te ŋolo mɔ sakaa ɔ demena dɔɔ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Keŋte Yesu yakowɔ nyiaa, “Taata! Mo balaŋ kɛwɔ nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ, nawolo nyi bɔɔ gyeŋ kpene keŋ bɛɛ yɛɛ nɛ ya.” Keŋte be lɔɔ boe mo kpala Yesu kegbase.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Na balaŋ burum seŋɛɛ botɔɔ bɛɛ kɛɛ te Gyudatena kegyiise baŋ mɔ kulu e nyiaa, “Ɔ ne lɛɛ balaŋ nyee, ɛ yela waa lɛɛ ɔ wose na dɛɛ kɛɛ. Ŋgba ŋon kpa ŋon yɛna nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Keŋte yoonɔɔtena baŋ mɔ kulu e te be faa e soloŋ keŋ kɔɔ nyaŋe nɛ,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 te be yakowɔ nyiaa, “Akpaa nyaŋ yɛna Gyudatena gyoo ŋon na, kenaŋ na lɛɛ n wose!”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Te be ŋmarase nombia kɛŋa see ɔ nyee adido nyiaa,
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Botɔɔ te nombiakumɛɛyɛɛra bala baŋ be sakaa ɔpaŋdaase dɔɔ nɛ man ŋolo tee Yesu nyiaa, “Na nyaŋ yɛna nyeelɛɛre ŋon yee? Lɛɛ n wose na n ke lɛɛ daa mɔ.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Keŋte ɔ balate ŋon gyɔɔ ɔ nɔɔ dɔɔ nyiaa, “N bee yee Wurubuarɛ ŋgba de popou doo deŋele kewɔŋ dokoloŋ man yee?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 De nombiakumɛɛ ŋan dɔɔ yɛɛ nɛ, ŋa deŋele kewɔŋ yaa de nyiŋawɔ nɛ. Mɔna balee kei dɔɔ ɔ te yɛɛ nombiikum daale ya.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Botɔɔ te ɔ yako Yesu nyi “Yesu, n kɔŋ n gyoori keŋ man na, na wolee maŋ ya.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako neŋ nyiaa, gyɛŋ nyaŋ ke kyaa me gyaŋ Wurubuarɛ man.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Weese ka seŋ dɛɛ nɛ, weese tinaa kegyɔ yela te ditiŋtɛɛ lɛɛ tɛɛle keŋ dɔɔ pou kelii debaŋ keŋ weese be gɛɛse nɛ.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Botɔɔ te kanyaŋ keŋ kpaŋɛɛ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man nɛ bɛɛsewɔ kyɛɛkyɛɛ ala.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Keŋte Yesu fae yeesa keŋkeŋ nyiaa, “Taata, me ta mo ma woo do n nyiŋmaa man.” Ɔ ka betaa yako mena pɛ te ɔ kara weesi.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Yoonɔɔtena kegyia ŋon kena kpene keŋ be kɔŋ nɛ, ɔ lese Wurubuarɛ yele yako nyiaa “Ampaŋ, balee kei gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman!”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Balaŋ baŋ pou bɔɔ gyaŋee botɔɔ bɛɛ kɛɛ nɛ naa kpene keŋ be kɔŋ, te ba besewɔ gyu donɔɔ man na ba nyiŋmaase gyakaa ba nyeeya dɔɔ waraŋase man.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Mɔna baŋ pou ba gyeŋ Yesu na ala baŋ bɔɔ sila e lee Galelia donɔɔ man nɛ, seŋawɔ lemlem bɛɛ kɛɛ nombia kɛŋa.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Mena balee kei gyuuwɔ Pilato gyaŋ ka sola gbɛɛ nyi waa mo Yesu woo ŋon ke wuu.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Keŋte ɔ ka lese woo ŋon lee ɔpaŋdaŋ keŋ dɔɔ te ɔ moo akaralɛɛ milii e te ɔ moo e ke wuu yebɔɔ keŋ bɔɔ kare boe man te be te wuu ta walaŋ na walaŋ ke man see ya nɛ man.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Wee kenaŋ yɛɛ wee keŋ Gyudatena na mo desina ba wose fa ba kefɛɛfowee keŋ kedi.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Ala baŋ bɔɔ sila Yesu lee Galelia kɔŋ nɛ, sila Gyosɛfo gyu te ba ke naa yebɔɔ keŋ na mena keŋ ɔ be wuu Yesu.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Keŋte ba besewɔ gyu ba akpaŋalaŋse man be kaa gyae teeneŋ ofoŋofoŋ ŋan bɛɛ mo desina woo nɛ, na baa mo kaa buraa woo ŋon na ɔ be nyiŋ wɔlɛɛ bileŋ ya. Mɔna be fɛɛfowɔ Gyudatena kefɛɛfowee keŋ ŋgba mena keŋ Mosesi mmaraase ŋan na wolo nɛ.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.