Lucas 22
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARA
1 Gyudatena debaŋ keŋ bɛɛ baake ke nyi nyeekelɛɛ debaŋ keŋ bee di bodobodo keŋ bodobodo tee be doo ke man ya nɛ kɛɛ benaa nɛ,
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Wurubuarɛ saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala gyae gbɛɛ keŋ baa mo ko Yesu, mɔna bee yee balaŋ baŋ.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Keŋte ɔbɔnsam gyoo Yesu kaseela kufu bala baŋ man ŋolo ŋon bɛɛ baake nyi Gyudase Isekarɔte nɛ man.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Keŋte Gyudase gyuuwɔ te ŋon na Wurubuarɛ saese kegyiise na Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ kotɔtɔɔtena kegyiise bakewɔ see mena keŋ waa lese Yesu fa wɔ.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Yɛɛ kegyiise baŋ gyoŋ te be sɛɛwɔ nyi baa fa e kɔba.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Keŋte Gyudase mɔ sɛɛwɔ te ɔ gyae gbɛɛ keŋ waa mo lese Yesu fa wɔ keŋ balaŋ ba gyem ya.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Gyudatena wee dinaa keŋ bee di bodobodo keŋ bodobodo tee be doo ke man ya, te bɛɛ mo nyeekelɛɛ nambu ŋon mɔ deesi kelii nɛ,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Yesu kpila Pita na Gyɔn nyiaa, “Ɛ gyu ke desina abɔɔ ŋan dɛɛ mo di nyeekelɛɛ weenɛɛ ŋan nɛ see.”
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Botɔɔ te be bɔɔse e nyiaa, “Aleŋ te n ne gyae de kaa desina see?”
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ betaa ɛ na gyoo donɔɔ keŋ man nɛ, ɛ kena balee ŋolo seelena loŋ na ogele. Ɛ sila e gyu dekpaŋalaŋ keŋ man waa gyoo nɛ,
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 na ɛ ke yako dekpaŋalaŋte ŋon nyiaa, ‘De Gbeŋgyoo ŋon kpa dɛɛ bɔɔse neŋ nyi aleŋ te ŋɔɔla deni keŋ daa na me kaseela dɛɛ kaa di nyeekelɛɛwee weenɛɛ ŋan nɛ kyaa?’
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Balee ŋonaŋ waa wola ŋon abansoro deni dinaa daale keŋ ke kyaa adido te bɔɔ desina ke man nideli nɛ. Ɛ desina botɔɔ na de kaa di weenɛɛ ŋan.”
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Yesu kaseela baŋ ke gyu keŋ nɛ, be naa kpene kamasɛ doo pɛpɛɛpɛ ŋgba mena keŋ Yesu be yako wɔ nɛ, te be desina nyeekelɛɛ weenɛɛ ŋan see botɔɔ.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Debaŋ keŋ kelii nɛ, Yesu na ɔ kaseela baŋ kyaawɔ bom baa di.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Keŋte Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Me gyaewɔ nideli me konɔɔ man nyi daa na ŋon ke di mena nyeekelɛɛ weenɛɛ kɛŋa pɛna me kaa naa diyem!
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Mena dɔɔ mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, mɔɔ gyae maa tekaa di weenɛɛ kɛŋa bela ya kelii wee keŋ kpene keŋ mena kedi kei seŋɛɛ fa nɛ, gyae ke kɔŋ mena Wurubuarɛ gyoori keŋ man.”
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Keŋte Yesu moo leenɔɔ keŋ te ɔ fanewɔ do Wurubuarɛ nɔɔ te ɔ yakowɔ nyiaa, “Ɛ lɛɛ kei na ɛ ke nyɔɔ fa dɔŋa.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Nawolo nyi mɛɛ yako ŋon baa nyiaa, mɔɔ gyae maa nyɔɔ soloŋ kei bela ya kelii wee keŋ Wurubuarɛ gyoori keŋ gyae ke kɔŋ.”
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Keŋte ɔ moo bodobodo te ɔ fanewɔ do Wurubuarɛ nɔɔ te ɔ kara ke mo fa wɔ te ɔ yakowɔ nyiaa, “Kei yɛna ma wosenaane keŋ mɔɔ mo deesi fa ŋon. Ɛ kyaa yɛɛ kei na ɛ ka mo tɔɔse maŋ.”
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Mena mɔ te be ke di taŋ nɛ, ɔ moo leenɔɔ te ɔ yakowɔ nyiaa, “Kei yɛna me fatabo keŋ Wurubuarɛ be kyɛɛkee leki mo tɔ nɔɔkebakesee wɔle keŋ nɔɔ fa ŋon.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Mɔna mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, walaŋ ŋon waa lese maŋ fa nɛ kpuɛ na maŋ weenɛɛ kɛŋa dedii man kɛbo.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa yeŋ ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ be yako see nɛ, mɔna walaŋ ŋon waa lese maŋ fa nɛ waa laako.”
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ gyoo dɔŋa ke bɔɔse nyiaa, “De man walaŋ woŋti kitii ne gyae la waa yɛɛ mena nombii kei?”
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Keŋte aŋmaareŋ gyoo Yesu kaseela baŋ man nyi be man woŋti ne gyae la waa yɛɛ be kegyia?
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Botɔɔ te Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Tɛɛle kei dɔɔ gyooneŋ ne di doŋ be balaŋ dɔɔ, mɔna balaŋ ne baake mena gyooneŋ kɛwɔ nyi be yɛɛ balaŋ kpaakpaawɔ.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Mɔna tekaboena nyi ɛmɛɛ ke yɛɛ ŋgba mena balaŋ kɛwɔ nɛ ya. Walaŋ ŋon ɔ yɛɛ kegyia e ɛ man nɛ waa yɛɛ ɔ wose ŋgba ɛ man kemaasabii nɛ, te ŋon ɔ yɛɛ ɛ siamante e nɛ waa som ŋon.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Walaŋ ŋon ɔ kyaa ɔ ne dii na ŋon ɔ na som e nɛ, be man woŋti yɛna kegyia? Na walaŋ ŋon ɔ kyaa ɔ ne dii nɛ yee? Mɔna maŋ kyaa ɛ man ŋgba walaŋ ŋon ɔ na som nɛ.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Ɛmɛɛ yɛna baŋ ɛ ba sem me wɔle lee me kayeyɛɛ man pou,
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 mena dɔɔ mɛɛ see ŋon gyoori ŋgba mena keŋ me kya ba see maŋ gyoo nɛ.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Na daa na ŋon kedi na dɛɛ nyɔɔ me gyoori keŋ man, na ɛ ke kyaa me gyooro gbelɛɛ ŋan dɔɔ ɛ ke di Iseraetena akpaŋalaŋ kufu ala ŋan balaŋ nombia.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Keŋte Yesu yako Simɔn Pita nyi “Simɔn, Simɔn nyii! Ɔbɔnsam ta sola gbɛɛ lee Wurubuarɛ gyaŋ waa kɛɛse ɛ popou kɛɛ na waa kpase ɛ man ŋgba mena keŋ bee feefu amɔla lese bia nɛ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Mɔna ma te fane fa nyaŋ Simɔn na n kelɛɛdi be yɔkɔse ya. Te akpaa n kyɛɛkee lee n gbɛɛneŋ kumɛɛ man bese kɔŋ me gyaŋ nɛ, do n tebia me kaseela akaŋ baŋ kakyeŋ.”
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Botɔɔ te Pita tiranɔɔ nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, nyi akpaa ke yɛɛ deni kedoo ke yaa yeŋ ke koraŋ na, ma te desina ma wose nyi maa sila neŋ.”
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Keŋte Yesu tiranɔɔ nyiaa, “Pita, mɛɛ yako neŋ nyi pɛte kegyim kelɔ woya gyɛŋ na, nyaŋ ke bɛɛ betabotooro nyi n ba gyeŋ maŋ korakora ya.”
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Debaŋ keŋ mɔɔ kpila ŋon keŋ ɛ ta mo kɔba yaa akpo, yaa ɛ ta mo nkyokotase tela ya nɛ kolo hia ŋon?” Keŋte be tiranɔɔ nyiaa, “Koa, kolo te hia daa ya.”
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Nɛnɛɛ dɔɔ nyaŋ ŋon n dana kɔba yaa akpo na mo tela, te nyaŋ ŋon n be dana sila ya na yɔɔ n kegba na n ka mo ke lɛɛ daale.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Nawolo nyi ba te ŋmarase ma wose man nombia see nyiaa, ‘Ba te kala e do nombiakumɛɛyɛɛra man,’ te mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, Wurubuarɛ nombia ŋan bɔɔ ŋmarase see lee ma wose man nɛ, kaboena nyi ŋe dɛɛ kɔŋ mena. Ampaŋ kpene keŋ bɔɔ ŋmarase see lee ma wose man nɛ ta benaa ka ke kɔŋ.”
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo kɛɛ silase ala yaa.” Keŋte Yesu yako wɔ nyi, “Tekaboe mena.”
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Keŋte Yesu leewɔ donɔɔ keŋ man gyu oliifi bula keŋ dɔɔ ŋgba mena keŋ ɔ ne kyaa gyu nɛ, te ɔ kaseela baŋ sila e gyu.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Be kelii botɔɔ nɛ Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Ɛ fane na ɛ be nyiŋ gyoo kekɛɛsekɛɛ man ya.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Keŋte ɔ wɔŋa ɔ wose lee yenaŋ gyu siaman kyomii te ɔ ke buŋawɔ fane nyiaa,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 “Taata, akpaa ke yɛɛ n kegyaebii ke na, lese maŋ lee kaale kei man. Mɔna na yɛɛ maŋ kegyaebii ya, yɛɛ nyaŋ gbagba n kegyaebii.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale lee adido kɔŋ kaa do e kakyeŋ.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Yesu kɛɛ yeyɛɛ keŋ nɛ, ɔ kyaŋa ɔ wose fane nideli te dufuŋ keŋ ba lee e nɛ kyɔseewɔ yala tɛɛle man ŋgba fatabo nɛ.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Ɔ ke fane taŋ keŋ nɛ te ɔ besewɔ gyu ɔ kaseela baŋ gyaŋ. Ɔ ke gyu keŋ na ɔ ke naawɔ ŋgba ɔ kaseela baŋ te dokii, nawolo nyi dekɔkɔrɔkɔɔ te kyaŋ wɔ.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Keŋte Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera ɛ ne doo? Ɛ koro na ɛ ke fane na ɛ be nyiŋ gyoo kekɛɛsekɛɛ man ya.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesu ka seŋ ɔ ne kolosi nɛ balaŋ dikpii baale kaa bɛɛwɔ lee ɔ dɔɔ, na Gyudase ŋon ɔ yɛɛ Yesu kaseela kufu bala baŋ man ŋolo e nɛ dɔŋɛɛ la be siaman. Ɔ kena Yesu nɛ te ɔ kɔŋawɔ ɔ kaa pukaa e.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Keŋte Yesu bɔɔse e nyiaa, “Gyudase, kepukaa te nyaŋ ka mo lese maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon fa?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Yesu kaseela baŋ kena kpene keŋ ne gyae ke kɔŋ nɛ te be bɔɔse e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, dɛɛ mo de silase na dee yoo?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Botɔɔ te Yesu kaseela baŋ man ŋolo moo ɔ yoosila kara saese kegyia tobaale ŋolo dunoluŋ deŋele lese ke lɔ.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ tina yela, ɛ na yɛɛ mena ya.” Te ɔ tinaa balee ŋon deŋele keŋ te ka towaawɔ bela.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Keŋte Yesu bɔɔse saese kegyiise na Wurubuarɛ dɛɛ kotɔtɔɔtena kegyiise na kegyiise baŋ bɔɔ kɔŋ botɔɔ be kaa kyaŋ e nɛ nyiaa, “Weera te ɛ moo yoosilase na akpokpose ɛ ne kɔŋ me dɔɔ ŋgba me yɛɛ walaŋkum e nɛ?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Wee kamasɛ daa na ŋon ne kyaa la Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man, mɔna ɛ te kyaŋ maŋ ya. Nɛnɛɛ te gbɛɛ torowɔ fa ŋon nyi yaa kyaŋ maŋ, na ɛ ke yɛɛ ɔbɔnsam ditiŋtɛɛ gyoo ŋon kegyaebii.”
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Botɔɔ te be kyaŋa Yesu mo e gyu Wurubuarɛ saese kegyia ŋon dekpaŋalaŋ man, na Pita mɔ silana wɔ wɔle wɔle.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Keŋte balaŋ baŋ doo boalaŋ dekpaŋalaŋ keŋ nsana nsana te be yilaawɔ ke gyaŋ bee woli, te Pita mɔ gyuuwɔ ke kyaa be gyaŋ.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Alebia baŋ bɛɛ yɛɛ tom dekpaŋalaŋ keŋ man nɛ ŋolo naa Pita kyaa boalaŋ keŋ gyaŋ, te ɔ gyene e nideli te ɔ yakowɔ nyi “Na balee kei mɔ kpuɛ na Yesu!”
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Keŋte Pita lɛɛ aŋmaareŋ nyiaa, “Alebu, mɔɔ gyeŋ e ya.”
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Te kyare ya te ŋolo mɔ naa e te ɔ yako e bela nyiaa, “Nyaŋ mɔ n yɛɛ be man ŋolo e!” Keŋte Pita tiranɔɔ nyiaa, “Baale, mɔɔ kpuɛ na wɔ ya!”
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Debaŋ dokoloŋ daale wɔle nɛ, ŋolo mɔ kaa yase ɔ sia do Pita ŋonaŋ nyiaa, “Ke yɛɛ ampaŋ kaeŋ nyi balee kei kpuɛ na Yesu, nawolo nyi ɔ yɛɛ Galelia baale e!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Botɔɔ te Pita tiranɔɔ nyiaa, “Baale, mɔɔ gyeŋ nombia ŋan n ne yako nɛ man ya.” Pita ke gyakaa ɔ ne kolosi nɛ te kegyim lɔɔ woya.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Botɔɔ te de Gbeŋgyoo Yesu gɛɛsewɔ kɛɛ Pita, te Pita tɔɔse de Gbeŋgyoo Yesu nombia ŋan ɔ be yako e nɛ nyiaa, “Pɛ kegyim ke lɔ woya gyɛŋ na, nyaŋ ke bɛɛ betabotooro nyi n ba gyeŋ maŋ ya nɛ.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Keŋte Pita leewɔ debɔɔ man gyu ke kyaŋ ɔ nyee wii nideli.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Balaŋ baŋ bɛɛ kɛɛ Yesu dɔɔ nɛ fiasɛɛ bee kulu e na bee tuku e.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ba moo kanyaŋ bake ɔ sia na bɛɛ takee e akɔtase na bɛɛ bɔɔse e nyi “Yako daa, amɔte gyɔɔ na neŋ?”
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Te ba tee e tuubia kpaŋ kpaŋ kpu.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Tɛɛ kena keŋ nɛ, donɔɔ kegyiise na Wurubuarɛ saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala baŋ gyaŋeewɔ te ba moo Yesu kɔŋ kaa seŋ be siaman.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Keŋte be yako Yesu nyiaa, “Akpaa nyaŋ yɛna nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ na yako daa dee nyii.” Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Akpaa me yako ŋon na ɛ be gyae ɛ ke lɛɛ maŋ di ya,
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 te akpaa me bɔɔse ŋon nombia mɔ nɛ ɛ be gyae ɛ ke tiranɔɔ fa maŋ ya.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Mɔna lee debaŋ kei ne gyu nɛ, maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa kyaa Wurubuarɛ Kpatakpere ŋon dunoluŋ dɔɔ.”
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Keŋte be popou bɔɔse e nyiaa, “Akpaa mena na nyaŋ yɛna Wurubuarɛ bu ŋon?” Keŋte Yesu tiranɔɔ nyi, “Mena yaa ɛ ne yako nɛ.”
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Keŋte be yakowɔ nyiaa, “Woŋ nombia yaa dɛɛ gyae dɛɛ bese nyii kpu bela. Daa gbagba te nyii lee ŋon gbagba nɔɔman!”
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.