Lucas 22
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARIB
1 Gyudatena debaŋ keŋ bɛɛ baake ke nyi nyeekelɛɛ debaŋ keŋ bee di bodobodo keŋ bodobodo tee be doo ke man ya nɛ kɛɛ benaa nɛ,
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Wurubuarɛ saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala gyae gbɛɛ keŋ baa mo ko Yesu, mɔna bee yee balaŋ baŋ.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Keŋte ɔbɔnsam gyoo Yesu kaseela kufu bala baŋ man ŋolo ŋon bɛɛ baake nyi Gyudase Isekarɔte nɛ man.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Keŋte Gyudase gyuuwɔ te ŋon na Wurubuarɛ saese kegyiise na Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ kotɔtɔɔtena kegyiise bakewɔ see mena keŋ waa lese Yesu fa wɔ.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Yɛɛ kegyiise baŋ gyoŋ te be sɛɛwɔ nyi baa fa e kɔba.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Keŋte Gyudase mɔ sɛɛwɔ te ɔ gyae gbɛɛ keŋ waa mo lese Yesu fa wɔ keŋ balaŋ ba gyem ya.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Gyudatena wee dinaa keŋ bee di bodobodo keŋ bodobodo tee be doo ke man ya, te bɛɛ mo nyeekelɛɛ nambu ŋon mɔ deesi kelii nɛ,
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Yesu kpila Pita na Gyɔn nyiaa, “Ɛ gyu ke desina abɔɔ ŋan dɛɛ mo di nyeekelɛɛ weenɛɛ ŋan nɛ see.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Botɔɔ te be bɔɔse e nyiaa, “Aleŋ te n ne gyae de kaa desina see?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ betaa ɛ na gyoo donɔɔ keŋ man nɛ, ɛ kena balee ŋolo seelena loŋ na ogele. Ɛ sila e gyu dekpaŋalaŋ keŋ man waa gyoo nɛ,
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 na ɛ ke yako dekpaŋalaŋte ŋon nyiaa, ‘De Gbeŋgyoo ŋon kpa dɛɛ bɔɔse neŋ nyi aleŋ te ŋɔɔla deni keŋ daa na me kaseela dɛɛ kaa di nyeekelɛɛwee weenɛɛ ŋan nɛ kyaa?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Balee ŋonaŋ waa wola ŋon abansoro deni dinaa daale keŋ ke kyaa adido te bɔɔ desina ke man nideli nɛ. Ɛ desina botɔɔ na de kaa di weenɛɛ ŋan.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Yesu kaseela baŋ ke gyu keŋ nɛ, be naa kpene kamasɛ doo pɛpɛɛpɛ ŋgba mena keŋ Yesu be yako wɔ nɛ, te be desina nyeekelɛɛ weenɛɛ ŋan see botɔɔ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Debaŋ keŋ kelii nɛ, Yesu na ɔ kaseela baŋ kyaawɔ bom baa di.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Keŋte Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Me gyaewɔ nideli me konɔɔ man nyi daa na ŋon ke di mena nyeekelɛɛ weenɛɛ kɛŋa pɛna me kaa naa diyem!
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Mena dɔɔ mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, mɔɔ gyae maa tekaa di weenɛɛ kɛŋa bela ya kelii wee keŋ kpene keŋ mena kedi kei seŋɛɛ fa nɛ, gyae ke kɔŋ mena Wurubuarɛ gyoori keŋ man.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Keŋte Yesu moo leenɔɔ keŋ te ɔ fanewɔ do Wurubuarɛ nɔɔ te ɔ yakowɔ nyiaa, “Ɛ lɛɛ kei na ɛ ke nyɔɔ fa dɔŋa.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Nawolo nyi mɛɛ yako ŋon baa nyiaa, mɔɔ gyae maa nyɔɔ soloŋ kei bela ya kelii wee keŋ Wurubuarɛ gyoori keŋ gyae ke kɔŋ.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Keŋte ɔ moo bodobodo te ɔ fanewɔ do Wurubuarɛ nɔɔ te ɔ kara ke mo fa wɔ te ɔ yakowɔ nyiaa, “Kei yɛna ma wosenaane keŋ mɔɔ mo deesi fa ŋon. Ɛ kyaa yɛɛ kei na ɛ ka mo tɔɔse maŋ.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Mena mɔ te be ke di taŋ nɛ, ɔ moo leenɔɔ te ɔ yakowɔ nyiaa, “Kei yɛna me fatabo keŋ Wurubuarɛ be kyɛɛkee leki mo tɔ nɔɔkebakesee wɔle keŋ nɔɔ fa ŋon.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Mɔna mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, walaŋ ŋon waa lese maŋ fa nɛ kpuɛ na maŋ weenɛɛ kɛŋa dedii man kɛbo.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa yeŋ ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ be yako see nɛ, mɔna walaŋ ŋon waa lese maŋ fa nɛ waa laako.”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ gyoo dɔŋa ke bɔɔse nyiaa, “De man walaŋ woŋti kitii ne gyae la waa yɛɛ mena nombii kei?”
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Keŋte aŋmaareŋ gyoo Yesu kaseela baŋ man nyi be man woŋti ne gyae la waa yɛɛ be kegyia?
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Botɔɔ te Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Tɛɛle kei dɔɔ gyooneŋ ne di doŋ be balaŋ dɔɔ, mɔna balaŋ ne baake mena gyooneŋ kɛwɔ nyi be yɛɛ balaŋ kpaakpaawɔ.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Mɔna tekaboena nyi ɛmɛɛ ke yɛɛ ŋgba mena balaŋ kɛwɔ nɛ ya. Walaŋ ŋon ɔ yɛɛ kegyia e ɛ man nɛ waa yɛɛ ɔ wose ŋgba ɛ man kemaasabii nɛ, te ŋon ɔ yɛɛ ɛ siamante e nɛ waa som ŋon.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Walaŋ ŋon ɔ kyaa ɔ ne dii na ŋon ɔ na som e nɛ, be man woŋti yɛna kegyia? Na walaŋ ŋon ɔ kyaa ɔ ne dii nɛ yee? Mɔna maŋ kyaa ɛ man ŋgba walaŋ ŋon ɔ na som nɛ.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Ɛmɛɛ yɛna baŋ ɛ ba sem me wɔle lee me kayeyɛɛ man pou,
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 mena dɔɔ mɛɛ see ŋon gyoori ŋgba mena keŋ me kya ba see maŋ gyoo nɛ.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Na daa na ŋon kedi na dɛɛ nyɔɔ me gyoori keŋ man, na ɛ ke kyaa me gyooro gbelɛɛ ŋan dɔɔ ɛ ke di Iseraetena akpaŋalaŋ kufu ala ŋan balaŋ nombia.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Keŋte Yesu yako Simɔn Pita nyi “Simɔn, Simɔn nyii! Ɔbɔnsam ta sola gbɛɛ lee Wurubuarɛ gyaŋ waa kɛɛse ɛ popou kɛɛ na waa kpase ɛ man ŋgba mena keŋ bee feefu amɔla lese bia nɛ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Mɔna ma te fane fa nyaŋ Simɔn na n kelɛɛdi be yɔkɔse ya. Te akpaa n kyɛɛkee lee n gbɛɛneŋ kumɛɛ man bese kɔŋ me gyaŋ nɛ, do n tebia me kaseela akaŋ baŋ kakyeŋ.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Botɔɔ te Pita tiranɔɔ nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, nyi akpaa ke yɛɛ deni kedoo ke yaa yeŋ ke koraŋ na, ma te desina ma wose nyi maa sila neŋ.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Keŋte Yesu tiranɔɔ nyiaa, “Pita, mɛɛ yako neŋ nyi pɛte kegyim kelɔ woya gyɛŋ na, nyaŋ ke bɛɛ betabotooro nyi n ba gyeŋ maŋ korakora ya.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Debaŋ keŋ mɔɔ kpila ŋon keŋ ɛ ta mo kɔba yaa akpo, yaa ɛ ta mo nkyokotase tela ya nɛ kolo hia ŋon?” Keŋte be tiranɔɔ nyiaa, “Koa, kolo te hia daa ya.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Nɛnɛɛ dɔɔ nyaŋ ŋon n dana kɔba yaa akpo na mo tela, te nyaŋ ŋon n be dana sila ya na yɔɔ n kegba na n ka mo ke lɛɛ daale.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Nawolo nyi ba te ŋmarase ma wose man nombia see nyiaa, ‘Ba te kala e do nombiakumɛɛyɛɛra man,’ te mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, Wurubuarɛ nombia ŋan bɔɔ ŋmarase see lee ma wose man nɛ, kaboena nyi ŋe dɛɛ kɔŋ mena. Ampaŋ kpene keŋ bɔɔ ŋmarase see lee ma wose man nɛ ta benaa ka ke kɔŋ.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo kɛɛ silase ala yaa.” Keŋte Yesu yako wɔ nyi, “Tekaboe mena.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Keŋte Yesu leewɔ donɔɔ keŋ man gyu oliifi bula keŋ dɔɔ ŋgba mena keŋ ɔ ne kyaa gyu nɛ, te ɔ kaseela baŋ sila e gyu.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Be kelii botɔɔ nɛ Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Ɛ fane na ɛ be nyiŋ gyoo kekɛɛsekɛɛ man ya.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Keŋte ɔ wɔŋa ɔ wose lee yenaŋ gyu siaman kyomii te ɔ ke buŋawɔ fane nyiaa,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Taata, akpaa ke yɛɛ n kegyaebii ke na, lese maŋ lee kaale kei man. Mɔna na yɛɛ maŋ kegyaebii ya, yɛɛ nyaŋ gbagba n kegyaebii.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale lee adido kɔŋ kaa do e kakyeŋ.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Yesu kɛɛ yeyɛɛ keŋ nɛ, ɔ kyaŋa ɔ wose fane nideli te dufuŋ keŋ ba lee e nɛ kyɔseewɔ yala tɛɛle man ŋgba fatabo nɛ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Ɔ ke fane taŋ keŋ nɛ te ɔ besewɔ gyu ɔ kaseela baŋ gyaŋ. Ɔ ke gyu keŋ na ɔ ke naawɔ ŋgba ɔ kaseela baŋ te dokii, nawolo nyi dekɔkɔrɔkɔɔ te kyaŋ wɔ.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Keŋte Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera ɛ ne doo? Ɛ koro na ɛ ke fane na ɛ be nyiŋ gyoo kekɛɛsekɛɛ man ya.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesu ka seŋ ɔ ne kolosi nɛ balaŋ dikpii baale kaa bɛɛwɔ lee ɔ dɔɔ, na Gyudase ŋon ɔ yɛɛ Yesu kaseela kufu bala baŋ man ŋolo e nɛ dɔŋɛɛ la be siaman. Ɔ kena Yesu nɛ te ɔ kɔŋawɔ ɔ kaa pukaa e.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Keŋte Yesu bɔɔse e nyiaa, “Gyudase, kepukaa te nyaŋ ka mo lese maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon fa?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Yesu kaseela baŋ kena kpene keŋ ne gyae ke kɔŋ nɛ te be bɔɔse e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, dɛɛ mo de silase na dee yoo?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Botɔɔ te Yesu kaseela baŋ man ŋolo moo ɔ yoosila kara saese kegyia tobaale ŋolo dunoluŋ deŋele lese ke lɔ.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ tina yela, ɛ na yɛɛ mena ya.” Te ɔ tinaa balee ŋon deŋele keŋ te ka towaawɔ bela.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Keŋte Yesu bɔɔse saese kegyiise na Wurubuarɛ dɛɛ kotɔtɔɔtena kegyiise na kegyiise baŋ bɔɔ kɔŋ botɔɔ be kaa kyaŋ e nɛ nyiaa, “Weera te ɛ moo yoosilase na akpokpose ɛ ne kɔŋ me dɔɔ ŋgba me yɛɛ walaŋkum e nɛ?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Wee kamasɛ daa na ŋon ne kyaa la Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man, mɔna ɛ te kyaŋ maŋ ya. Nɛnɛɛ te gbɛɛ torowɔ fa ŋon nyi yaa kyaŋ maŋ, na ɛ ke yɛɛ ɔbɔnsam ditiŋtɛɛ gyoo ŋon kegyaebii.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Botɔɔ te be kyaŋa Yesu mo e gyu Wurubuarɛ saese kegyia ŋon dekpaŋalaŋ man, na Pita mɔ silana wɔ wɔle wɔle.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Keŋte balaŋ baŋ doo boalaŋ dekpaŋalaŋ keŋ nsana nsana te be yilaawɔ ke gyaŋ bee woli, te Pita mɔ gyuuwɔ ke kyaa be gyaŋ.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Alebia baŋ bɛɛ yɛɛ tom dekpaŋalaŋ keŋ man nɛ ŋolo naa Pita kyaa boalaŋ keŋ gyaŋ, te ɔ gyene e nideli te ɔ yakowɔ nyi “Na balee kei mɔ kpuɛ na Yesu!”
56 — ausente —
57 Keŋte Pita lɛɛ aŋmaareŋ nyiaa, “Alebu, mɔɔ gyeŋ e ya.”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Te kyare ya te ŋolo mɔ naa e te ɔ yako e bela nyiaa, “Nyaŋ mɔ n yɛɛ be man ŋolo e!” Keŋte Pita tiranɔɔ nyiaa, “Baale, mɔɔ kpuɛ na wɔ ya!”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Debaŋ dokoloŋ daale wɔle nɛ, ŋolo mɔ kaa yase ɔ sia do Pita ŋonaŋ nyiaa, “Ke yɛɛ ampaŋ kaeŋ nyi balee kei kpuɛ na Yesu, nawolo nyi ɔ yɛɛ Galelia baale e!”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Botɔɔ te Pita tiranɔɔ nyiaa, “Baale, mɔɔ gyeŋ nombia ŋan n ne yako nɛ man ya.” Pita ke gyakaa ɔ ne kolosi nɛ te kegyim lɔɔ woya.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Botɔɔ te de Gbeŋgyoo Yesu gɛɛsewɔ kɛɛ Pita, te Pita tɔɔse de Gbeŋgyoo Yesu nombia ŋan ɔ be yako e nɛ nyiaa, “Pɛ kegyim ke lɔ woya gyɛŋ na, nyaŋ ke bɛɛ betabotooro nyi n ba gyeŋ maŋ ya nɛ.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Keŋte Pita leewɔ debɔɔ man gyu ke kyaŋ ɔ nyee wii nideli.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Balaŋ baŋ bɛɛ kɛɛ Yesu dɔɔ nɛ fiasɛɛ bee kulu e na bee tuku e.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ba moo kanyaŋ bake ɔ sia na bɛɛ takee e akɔtase na bɛɛ bɔɔse e nyi “Yako daa, amɔte gyɔɔ na neŋ?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Te ba tee e tuubia kpaŋ kpaŋ kpu.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Tɛɛ kena keŋ nɛ, donɔɔ kegyiise na Wurubuarɛ saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala baŋ gyaŋeewɔ te ba moo Yesu kɔŋ kaa seŋ be siaman.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Keŋte be yako Yesu nyiaa, “Akpaa nyaŋ yɛna nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ na yako daa dee nyii.” Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Akpaa me yako ŋon na ɛ be gyae ɛ ke lɛɛ maŋ di ya,
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 te akpaa me bɔɔse ŋon nombia mɔ nɛ ɛ be gyae ɛ ke tiranɔɔ fa maŋ ya.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Mɔna lee debaŋ kei ne gyu nɛ, maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa kyaa Wurubuarɛ Kpatakpere ŋon dunoluŋ dɔɔ.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Keŋte be popou bɔɔse e nyiaa, “Akpaa mena na nyaŋ yɛna Wurubuarɛ bu ŋon?” Keŋte Yesu tiranɔɔ nyi, “Mena yaa ɛ ne yako nɛ.”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Keŋte be yakowɔ nyiaa, “Woŋ nombia yaa dɛɛ gyae dɛɛ bese nyii kpu bela. Daa gbagba te nyii lee ŋon gbagba nɔɔman!”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.