Lucas 20

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wee daale Yesu ke kyaa Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ɔ na wola balaŋ nombia te ɔ ne kolosi Wurubuarɛ nombia kpaakpaa ŋan fa wɔ nɛ, saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala na donɔɔ kegyiise kɔŋawɔ ɔ gyaŋ
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 kaa bɔɔse e nyiaa, “Yako daa, doŋ woŋti yaa n dana n ne yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou? Amɔte faa na neŋ mena doŋ kenaŋ?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Maŋ mɔ ne gyae maa bɔɔse ŋon nombii dokoloŋ.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Gyɔn Wurubuarɛ loŋkesɔ keŋ ɔ be sɔ balaŋ nɛ, lee Wurubuarɛ gyaŋ yaa balaŋ gyaŋ?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Botɔɔ te be lɛɛ aŋmaareŋ na dɔŋa nyiaa, “Woŋ te dɛɛ yako? Akpaa de yako nyi ka lee Wurubuarɛ gyaŋ na, waa bɔɔse daa nyi woŋ dɔɔ te da te lɛɛ Gyɔn nombia ŋan di ya?
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Te akpaa de yako nyi ka lee balaŋ gyaŋ na, balaŋ dikpii kɛwɔ pou baa fuŋii daa boya. Nawolo nyi bɛɛ lɛɛ di nideli nyi Gyɔn yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Mena dɔɔ be tiranɔɔ fa Yesu nyiaa “Dɔɔ gyeŋ botɔɔ keŋ kɔɔ lee ya.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Keŋte Yesu mɔ yako wɔ nyiaa, “Akpaa mena na, maŋ mɔ ba wola ŋon me doŋ keŋ da lee ya.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Botɔɔ te Yesu gyɔɔ dudu kei fa balaŋ baŋ nyiaa, “Wɔɔfarale ŋolo fara wɔɔ te ɔ duu daasebia ŋaale ŋan ŋe yɛɛ ŋgba akutuse te bɛɛ baake ŋa nyi gerepo nɛ, te ɔ moo ŋa do paasetena baale nyiŋmaa man nyi baa kɛɛ ŋe dɔɔ, te ɔ korowɔ gyu tɛɛle wɔle daale man lemlem ke kyaa botɔɔ kyare.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Debaŋ kelii nyi bɛɛ kɔ daasebia ŋan nɛ, ɔ kpila ɔ tobaale ŋolo gyu paasetena baŋ gyaŋ nyi baa fa e ɔ wui nɔɔ. Botɔɔ te paasetena baŋ tuku tobaale ŋon, te be tina e yela ɔ laŋawɔ nawɔɔ kufu nyiŋmaase kufu.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Wɔɔte ŋon besewɔ kpila tobaale wɔle bela, mɔna be tuku ŋon mɔ do e desɛŋ te be yela e ɔ laŋawɔ nawɔɔ kufu nyiŋmaase kufu.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Botɔɔ te ɔ besewɔ kpila tobaale batoorote, mɔna be tuku ŋon mɔ do e gyamɛɛ te be gegi e lee wɔɔ keŋ man.”
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Keŋte wɔɔte ŋon yakowɔ nyiaa, “Woŋ te maa yɛɛ? Maa kpila maŋ gbagba me tɔɔman lolo bu, mberem ŋon na baa bu e.”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Mɔna paasetena baŋ kena bu ŋon nɛ be yako dɔŋa nyiaa, “Kei yɛna bu ŋon waa di ɔ kya abɔɔ ŋan. Ɛ yela dɛɛ ko e na wa abɔɔ ŋan ka bese de wui.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Mena dɔɔ be wɔŋee e lee wɔɔ keŋ man ka ko.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 “Waa kɔŋ na ɔ kaa ko paasetena benaŋ, na waa mo wɔɔ keŋ do balaŋ wɔlɛɛ nyiŋmaa man.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Keŋte Yesu kɛɛ wɔ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ yale boe kei dɔɔ na,
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Botɔɔ na saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala baŋ gyae gbɛɛ baa kyaŋ Yesu debokenaŋ man. Nawolo nyi ba gyeŋ nyi baŋ yaa ɔ gyɔɔ dudu keŋ, mɔna na bee yee balaŋ baŋ.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Keŋ dɔɔ ba moo be sia gyakaa ɔ dɔɔ. Botɔɔ te kegyiise baŋ gyae kɔba fa balaŋ te be kpila wɔ nyi baa yɛɛ ba wose ŋgba be yɛɛ balaŋ kpaakpaawɔ nɛ na baa deke Yesu, na be kaa teese ɔ nɔɔman na baa nyiŋ lese e fa gyoo dinaa ŋon ɔ ne di be dɔɔ nɛ.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Keŋte balaŋ baŋ gyuuwɔ ke bɔɔse e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, da gyeŋ nyi kpene keŋ n ne yako te n na wolo mɔ nɛ yɛɛ ampaŋ. Da gyeŋ nyi n bɛɛ kɛɛ walaŋ siaman ya, mɔna n na wola balaŋ Wurubuarɛ gbɛɛneŋ kpaakpaa ŋan bo na anokoare.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Dei nyi dɛɛ tɔ lempoo fa Romantena gyoo dinaa ŋon yaa de na tɔɔ ya?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Yesu kena ba adao ŋan bee dii nɛ ɔ yako wɔ nyiaa,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Ɛ mo kɔbabii keŋ daale kɔŋ maa kɛɛ. Amɔte nyee na ɔ yele gyakaa la ke dɔɔ?” Botɔɔ te be tiranɔɔ nyi “Romantena gyoo dinaa ŋon.”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Mena dɔɔ Yesu yako wɔ nyiaa, “Mena na kpene keŋ yɛɛ Gyoo dinaa ŋon wui na ɛ mo fa e, te kpene keŋ yɛɛ Wurubuarɛ mɔ wui na ɛ mo fa e.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Kpene keŋ ɔ be yako nɛ dɔɔ ba te tale mo ɔ nɔɔwoya ŋan kyaŋ e balaŋ baŋ siaman ya. Mena dɔɔ ɔ nɔɔwoya yɛɛ wɔ gyakoloŋ te be wuu be nɔɔse.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Keŋte Sadukiitena baŋ bɛɛ yako nyi yeŋ wɔle kefoŋ be kyaa ya nɛ man baale kɔŋawɔ Yesu gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “De Gbeŋgyoo, de naana Mosesi ŋmarase mmaraa kei fa daa nyi, ‘Akpaa walaŋ ŋolo ɔ kegyia yaa ɔ naabu da yem tina ɔ wɛɛle yela te be ta lola bia ya na, kaboena nyi ŋon ɔ kyaa nɛ waa mo lialo ŋon yala na baa lola bia yere ŋon yele man.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Kɔŋawɔ nyi baala nyetooro baale kyaawɔ te be kegyia ŋon yala alo te ɔ yeŋawɔ keŋ ɔ ta lola bia ya.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Botɔɔ te balate ŋon mɔ yala alo ŋon,
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 te batoorote ŋon mɔ mena. Balaŋ nyetooro kɛwɔ pou yala alo kei te ba yekeewɔ, mɔna be man ŋolo na alo ŋon ta lolo ya.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Kenaŋ wɔle na te alo ŋon mɔ yeŋawɔ.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Mena dɔɔ wee keŋ Wurubuarɛ waa gyuusu balaŋ baŋ pou bɔɔ yem nɛ lee yeŋ man na, baala nyetooro kɛwɔ baŋ bɔɔ yala alo kei gyaŋee nɛ, be man woŋti te alo ŋon waa yɛɛ ɔ wɛɛle?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Bɛɛ mo ala baŋ be kyaa tɛɛle kei dɔɔ nɛ fa yale te baala baŋ mɔ be kyaa tɛɛle kei dɔɔ nɛ ne yala ala,
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 mɔna balaŋ baŋ be kaboena nyi Wurubuarɛ waa gyuusu wɔ lee yeŋ man na baa kyaa kekpaakekpaa nɛ, baala be gyae baa yala ya te bɔɔ gyae baa mo ala mɔ fa yale debaŋ wɔle kenaŋ man ya.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Yeŋ be tale ko wɔ bela ya nawolo nyi be yɛɛ ŋgba Wurubuarɛ kpilala nɛ. Be yɛɛ Wurubuarɛ biawɔ, nawolo nyi ba te fom lee yeŋ man.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Mosesi mɔ torowɔ yako nyiaa, balaŋ ayeŋaŋ baa foŋ lee yeŋ man. Nawolo nyi debaŋ keŋ ɔ be naa depoŋfa keŋ ne kpaa nɛ ɔ yakowɔ nyiaa, de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ yɛna Aberaham na Asiki na Gyekɔpo Wurubuarɛ.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Kei nawolo baa nyiaa, ɔ yɛɛ balaŋ baŋ be kyaa na be sia nɛ Wurubuarɛ e. Ɔ te yɛɛ woya Wurubuarɛ e ya, nawolo nyi Wurubuarɛ siaman na ɔ balaŋ pou delena.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Botɔɔ te Gyudatena mmaraa wolala baŋ baale yakowɔ nyiaa, “De Gbeŋgyoo, n tiranɔɔ nideli.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Mena dɔɔ ŋolo te tale gyɔ ɔ konɔɔ bɔɔse e nombii bela ya.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Keŋte Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Sena te baa tale yako nyi nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ yɛɛ gyoo Defidi ɔ naanabii e?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Nawolo nyi gyoo Defidi gbagba yakowɔ nɔɔneŋ tɔne keŋ man nyiaa,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 kelii debaŋ keŋ maa mo n kɔlala baŋ do n tɛɛ.” ’
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Gyoo Defidi baake nyeelɛɛre ŋonaŋ nyi ɔ Gbeŋgyoo. Akpaa mena na, sena te nyeelɛɛre ŋonaŋ waa bese gyoo Defidi ɔ naanabii?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Balaŋ baŋ pou kee tei Yesu nɛ ɔ yako ɔ kaseela baŋ nyiaa,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Ɛ kɛɛ ɛ wose nideli na Gyudatena mmaraa wolala baŋ. Bɛɛ gyae kegbase dɔɔloŋ nyiŋan keta do kila, te bɛɛ gyae balaŋ ke buŋii do wɔ nɔɔ balaŋ dɛɛgyaŋee man, te bɛɛ gyae akyaese kpaakpaa Gyudatena ɔsom denɛɛ na be dɛɛgyaŋee di gyoŋ man.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Bɛɛ beo liala lɛo ba abɔɔ ŋan be dana nɛ. Bɛɛ fane kyare na baa mo beo balaŋ nyi be yɛɛ balaŋ kpaakpaawɔ.” Wurubuarɛ waa wɔŋ mena balaŋ kɛwɔ dinɔɔ deŋela nideli kela walaŋ kamasɛ.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.