Lucas 20
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Wee daale Yesu ke kyaa Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ɔ na wola balaŋ nombia te ɔ ne kolosi Wurubuarɛ nombia kpaakpaa ŋan fa wɔ nɛ, saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala na donɔɔ kegyiise kɔŋawɔ ɔ gyaŋ
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 kaa bɔɔse e nyiaa, “Yako daa, doŋ woŋti yaa n dana n ne yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou? Amɔte faa na neŋ mena doŋ kenaŋ?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Maŋ mɔ ne gyae maa bɔɔse ŋon nombii dokoloŋ.
3 Jesus respondeu:
4 Gyɔn Wurubuarɛ loŋkesɔ keŋ ɔ be sɔ balaŋ nɛ, lee Wurubuarɛ gyaŋ yaa balaŋ gyaŋ?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Botɔɔ te be lɛɛ aŋmaareŋ na dɔŋa nyiaa, “Woŋ te dɛɛ yako? Akpaa de yako nyi ka lee Wurubuarɛ gyaŋ na, waa bɔɔse daa nyi woŋ dɔɔ te da te lɛɛ Gyɔn nombia ŋan di ya?
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Te akpaa de yako nyi ka lee balaŋ gyaŋ na, balaŋ dikpii kɛwɔ pou baa fuŋii daa boya. Nawolo nyi bɛɛ lɛɛ di nideli nyi Gyɔn yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Mena dɔɔ be tiranɔɔ fa Yesu nyiaa “Dɔɔ gyeŋ botɔɔ keŋ kɔɔ lee ya.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Keŋte Yesu mɔ yako wɔ nyiaa, “Akpaa mena na, maŋ mɔ ba wola ŋon me doŋ keŋ da lee ya.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Botɔɔ te Yesu gyɔɔ dudu kei fa balaŋ baŋ nyiaa, “Wɔɔfarale ŋolo fara wɔɔ te ɔ duu daasebia ŋaale ŋan ŋe yɛɛ ŋgba akutuse te bɛɛ baake ŋa nyi gerepo nɛ, te ɔ moo ŋa do paasetena baale nyiŋmaa man nyi baa kɛɛ ŋe dɔɔ, te ɔ korowɔ gyu tɛɛle wɔle daale man lemlem ke kyaa botɔɔ kyare.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Debaŋ kelii nyi bɛɛ kɔ daasebia ŋan nɛ, ɔ kpila ɔ tobaale ŋolo gyu paasetena baŋ gyaŋ nyi baa fa e ɔ wui nɔɔ. Botɔɔ te paasetena baŋ tuku tobaale ŋon, te be tina e yela ɔ laŋawɔ nawɔɔ kufu nyiŋmaase kufu.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Wɔɔte ŋon besewɔ kpila tobaale wɔle bela, mɔna be tuku ŋon mɔ do e desɛŋ te be yela e ɔ laŋawɔ nawɔɔ kufu nyiŋmaase kufu.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Botɔɔ te ɔ besewɔ kpila tobaale batoorote, mɔna be tuku ŋon mɔ do e gyamɛɛ te be gegi e lee wɔɔ keŋ man.”
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Keŋte wɔɔte ŋon yakowɔ nyiaa, “Woŋ te maa yɛɛ? Maa kpila maŋ gbagba me tɔɔman lolo bu, mberem ŋon na baa bu e.”
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Mɔna paasetena baŋ kena bu ŋon nɛ be yako dɔŋa nyiaa, “Kei yɛna bu ŋon waa di ɔ kya abɔɔ ŋan. Ɛ yela dɛɛ ko e na wa abɔɔ ŋan ka bese de wui.”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Mena dɔɔ be wɔŋee e lee wɔɔ keŋ man ka ko.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 “Waa kɔŋ na ɔ kaa ko paasetena benaŋ, na waa mo wɔɔ keŋ do balaŋ wɔlɛɛ nyiŋmaa man.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Keŋte Yesu kɛɛ wɔ te ɔ bɔɔse wɔ nyiaa,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ yale boe kei dɔɔ na,
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Botɔɔ na saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala baŋ gyae gbɛɛ baa kyaŋ Yesu debokenaŋ man. Nawolo nyi ba gyeŋ nyi baŋ yaa ɔ gyɔɔ dudu keŋ, mɔna na bee yee balaŋ baŋ.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Keŋ dɔɔ ba moo be sia gyakaa ɔ dɔɔ. Botɔɔ te kegyiise baŋ gyae kɔba fa balaŋ te be kpila wɔ nyi baa yɛɛ ba wose ŋgba be yɛɛ balaŋ kpaakpaawɔ nɛ na baa deke Yesu, na be kaa teese ɔ nɔɔman na baa nyiŋ lese e fa gyoo dinaa ŋon ɔ ne di be dɔɔ nɛ.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Keŋte balaŋ baŋ gyuuwɔ ke bɔɔse e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, da gyeŋ nyi kpene keŋ n ne yako te n na wolo mɔ nɛ yɛɛ ampaŋ. Da gyeŋ nyi n bɛɛ kɛɛ walaŋ siaman ya, mɔna n na wola balaŋ Wurubuarɛ gbɛɛneŋ kpaakpaa ŋan bo na anokoare.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Dei nyi dɛɛ tɔ lempoo fa Romantena gyoo dinaa ŋon yaa de na tɔɔ ya?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Yesu kena ba adao ŋan bee dii nɛ ɔ yako wɔ nyiaa,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Ɛ mo kɔbabii keŋ daale kɔŋ maa kɛɛ. Amɔte nyee na ɔ yele gyakaa la ke dɔɔ?” Botɔɔ te be tiranɔɔ nyi “Romantena gyoo dinaa ŋon.”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Mena dɔɔ Yesu yako wɔ nyiaa, “Mena na kpene keŋ yɛɛ Gyoo dinaa ŋon wui na ɛ mo fa e, te kpene keŋ yɛɛ Wurubuarɛ mɔ wui na ɛ mo fa e.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Kpene keŋ ɔ be yako nɛ dɔɔ ba te tale mo ɔ nɔɔwoya ŋan kyaŋ e balaŋ baŋ siaman ya. Mena dɔɔ ɔ nɔɔwoya yɛɛ wɔ gyakoloŋ te be wuu be nɔɔse.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Keŋte Sadukiitena baŋ bɛɛ yako nyi yeŋ wɔle kefoŋ be kyaa ya nɛ man baale kɔŋawɔ Yesu gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “De Gbeŋgyoo, de naana Mosesi ŋmarase mmaraa kei fa daa nyi, ‘Akpaa walaŋ ŋolo ɔ kegyia yaa ɔ naabu da yem tina ɔ wɛɛle yela te be ta lola bia ya na, kaboena nyi ŋon ɔ kyaa nɛ waa mo lialo ŋon yala na baa lola bia yere ŋon yele man.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Kɔŋawɔ nyi baala nyetooro baale kyaawɔ te be kegyia ŋon yala alo te ɔ yeŋawɔ keŋ ɔ ta lola bia ya.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Botɔɔ te balate ŋon mɔ yala alo ŋon,
30 o segundo
31 te batoorote ŋon mɔ mena. Balaŋ nyetooro kɛwɔ pou yala alo kei te ba yekeewɔ, mɔna be man ŋolo na alo ŋon ta lolo ya.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Kenaŋ wɔle na te alo ŋon mɔ yeŋawɔ.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Mena dɔɔ wee keŋ Wurubuarɛ waa gyuusu balaŋ baŋ pou bɔɔ yem nɛ lee yeŋ man na, baala nyetooro kɛwɔ baŋ bɔɔ yala alo kei gyaŋee nɛ, be man woŋti te alo ŋon waa yɛɛ ɔ wɛɛle?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Bɛɛ mo ala baŋ be kyaa tɛɛle kei dɔɔ nɛ fa yale te baala baŋ mɔ be kyaa tɛɛle kei dɔɔ nɛ ne yala ala,
34 Jesus respondeu:
35 mɔna balaŋ baŋ be kaboena nyi Wurubuarɛ waa gyuusu wɔ lee yeŋ man na baa kyaa kekpaakekpaa nɛ, baala be gyae baa yala ya te bɔɔ gyae baa mo ala mɔ fa yale debaŋ wɔle kenaŋ man ya.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Yeŋ be tale ko wɔ bela ya nawolo nyi be yɛɛ ŋgba Wurubuarɛ kpilala nɛ. Be yɛɛ Wurubuarɛ biawɔ, nawolo nyi ba te fom lee yeŋ man.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Mosesi mɔ torowɔ yako nyiaa, balaŋ ayeŋaŋ baa foŋ lee yeŋ man. Nawolo nyi debaŋ keŋ ɔ be naa depoŋfa keŋ ne kpaa nɛ ɔ yakowɔ nyiaa, de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ yɛna Aberaham na Asiki na Gyekɔpo Wurubuarɛ.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Kei nawolo baa nyiaa, ɔ yɛɛ balaŋ baŋ be kyaa na be sia nɛ Wurubuarɛ e. Ɔ te yɛɛ woya Wurubuarɛ e ya, nawolo nyi Wurubuarɛ siaman na ɔ balaŋ pou delena.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Botɔɔ te Gyudatena mmaraa wolala baŋ baale yakowɔ nyiaa, “De Gbeŋgyoo, n tiranɔɔ nideli.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Mena dɔɔ ŋolo te tale gyɔ ɔ konɔɔ bɔɔse e nombii bela ya.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Keŋte Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Sena te baa tale yako nyi nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ yɛɛ gyoo Defidi ɔ naanabii e?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Nawolo nyi gyoo Defidi gbagba yakowɔ nɔɔneŋ tɔne keŋ man nyiaa,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 kelii debaŋ keŋ maa mo n kɔlala baŋ do n tɛɛ.” ’
43 até que eu ponha
44 Gyoo Defidi baake nyeelɛɛre ŋonaŋ nyi ɔ Gbeŋgyoo. Akpaa mena na, sena te nyeelɛɛre ŋonaŋ waa bese gyoo Defidi ɔ naanabii?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Balaŋ baŋ pou kee tei Yesu nɛ ɔ yako ɔ kaseela baŋ nyiaa,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Ɛ kɛɛ ɛ wose nideli na Gyudatena mmaraa wolala baŋ. Bɛɛ gyae kegbase dɔɔloŋ nyiŋan keta do kila, te bɛɛ gyae balaŋ ke buŋii do wɔ nɔɔ balaŋ dɛɛgyaŋee man, te bɛɛ gyae akyaese kpaakpaa Gyudatena ɔsom denɛɛ na be dɛɛgyaŋee di gyoŋ man.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Bɛɛ beo liala lɛo ba abɔɔ ŋan be dana nɛ. Bɛɛ fane kyare na baa mo beo balaŋ nyi be yɛɛ balaŋ kpaakpaawɔ.” Wurubuarɛ waa wɔŋ mena balaŋ kɛwɔ dinɔɔ deŋela nideli kela walaŋ kamasɛ.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.