Lucas 19

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu ke gyu ka gyoo Gyeriko donɔɔ man ɔ ne lam nɛ,
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 na balee ŋolo kyaa botɔɔ keŋ ɔ yele yɛna Sakio. Ɔ yɛɛ lempoolɛɛra kegyia e te ɔ dana kɔba mɔ nideli.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Sakio kei gyaewɔ nyi waa naa Yesu mɔna ɔ yɛɛ walaŋ duguŋte e dɔɔ ɔ te tale naa e ya, nawolo nyi balaŋ baŋ boe.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Mena dɔɔ ɔ kyaŋa gbɛɛ gyu siaman ka gyeŋ daŋ daale, na waa nyiŋ naa e nawolo nyi botɔɔ te Yesu waa kaa mo.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Yesu kelii daŋ keŋ tɛɛ nɛ ɔ gyinaa ɔ sia kɛɛ adido te ɔ naa Sakio te ɔ baake e nyiaa, “Sakio tisi kɔŋ bileŋ, nawolo nyi gyɛŋ n dɛɛ te maa soo.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Mena dɔɔ Sakio mɔ tisiwɔ bileŋ kɔŋ te ɔ lɛɛ Yesu gyoŋ man.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Balaŋ baŋ pou bɔɔ naa nɛ fiasɛɛ bɛɛ ŋorokotee nyi, “Balee kei ne gyu ɔ kaa soo nombiakumɛɛyɛɛre kei.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Be ke gyu ka gyoo Sakio dɛɛ nɛ, ɔ korowɔ kaa seŋ balaŋ baŋ siaman te ɔ yako Yesu nyiaa, “De Gbeŋgyoo kɛɛ, maa kpase ma abɔɔ ŋan pou me dana nɛ yaale fa ayematena. Te akpaa me te sisii ŋolo na maa tɔ e betabonaara kpu”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Keŋte Yesu yako Sakio nyiaa, “Gyɛŋ Wurubuarɛ te lɛɛ ɛmɛɛ na n dekpaŋalaŋmantena pou nyee, nawolo nyi nyaŋ mɔ n yɛɛ Aberaham ɔ naanabii e.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Nawolo nyi maŋ Deniwalaŋ Bu kɔŋae me kaa kɛo na maa lɛɛ baŋ bɔɔ yoo nɛ nyee.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Balaŋ baŋ kee tei mena nombia kɛŋa nɛ, Yesu besewɔ gyɔ dudu fa wɔ nawolo nyi bɛɛ benaa Gyerusalɛm donɔɔ man, na balaŋ gyeŋ nyi Wurubuarɛ gyoori keŋ gyae ke bɛɛ lee debokenaŋ man.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Mena dɔɔ Yesu yakowɔ nyiaa, “Balee ŋolo kyaawɔ keŋ ɔ yɛɛ gyooro bu e, te ɔ korowɔ gyu tɛɛle daale dɔɔ lemlem ɔ kaa di gyoori na waa bese kɔŋ.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Debaŋ keŋ ɔ ne gyae waa gyu nɛ ɔ baake ɔ tewulɛɛ kufu baale te ɔ faa wɔ kɔba kyɛɛkyɛɛ te ɔ yako wɔ nyiaa, ‘Ɛ mo kɔba kei besena ɛ wose kelii debaŋ keŋ maa bese kɔŋ.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Mɔna ɔ dɛɛtena baŋ bɛɛ gyae ɔ nombia ya, mena dɔɔ be kpila balaŋ gyu keyako donɔɔ keŋ man ɔ ne gyu nɛ kegyiise nyiaa, ‘De bɛɛ gyae balee kei kaa bese de gyoo ya.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Mɔna kegyiise baŋ see balee ŋon gyoo te ɔ besewɔ kɔŋ ɔ dɛɛ. Ɔ ka bese kɔŋ nɛ ɔ kpilawɔ baake ɔ tewulɛɛ baŋ ɔ be fa wɔ kɔba nɛ nyi baa kɔŋ, na waa kɛɛ kpene keŋ bɔɔ nyim gyakaa be kɔbase ŋan dɔɔ.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Ɔ tobaale gyaŋgbate ŋon kɔŋawɔ kaa yako e nyiaa, ‘Me gbeŋgyoo, kɔba keŋ n ba mo fa maŋ nɛ ta lola kufu kpu na bene keŋ.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Keŋte ɔ gbeŋgyoo ŋon yako e nyiaa, ‘Nyaŋ na keyɛɛ, n yɛɛ tobaale kpaakpaate e! Mena keŋ n be di anokoare abɔɔ peperee kɛŋa man dɔɔ nɛ, maa yela n ke kɛɛ donɔɔse kufu dɔɔ fa maŋ.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Ɔ tobaale balate ŋon mɔ kɔŋawɔ kaa yako e nyiaa, ‘Me gbeŋgyoo, n kɔba keŋ n ba mo fa maŋ nɛ ta lola anoŋ kpu na bene keŋ.’ ”
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Botɔɔ te ɔ yako e nyiaa, “Nyaŋ mɔ n ke kɛɛ donɔɔse anoŋ dɔɔ fa maŋ.”
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Keŋte ɔ tobaale ŋolo mɔ kɔŋawɔ kaa yako e nyiaa, “Me gbeŋgyoo, n kɔba keŋ n ba mo fa maŋ nɛ yaa, ma moo ke kpaŋ na kakyeŋgbelaa ka weese.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Nawolo nyi na mee yee neŋ nyi n nombia dana doŋ. N na mo kpene keŋ te yɛɛ n wui ya, te n ne kɔ abɔɔ ŋan n te duu ya nɛ mɔ.”
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Keŋte ɔ gbeŋgyoo ŋon yako e nyiaa, “N yɛɛ tobaale kum e, nyaŋ gbagba n nɔɔwoya te maa mo bu neŋ fɔɔ. N gyeŋ nyi me nombia dana doŋ te mɛɛ mo kpene keŋ te yɛɛ me wui ya, te mɛɛ kɔ abɔɔ ŋan me te duu ya na,
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 woŋ dɔɔ te n ta mo me kɔba keŋ ka do kɔba dɛɛsee man na me kɔŋ na, me kaa lɛɛ keŋ na ka loŋ keŋ ya?”
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Botɔɔ te be gbeŋgyoo ŋon yako baŋ ba seŋɛɛ botɔɔ nɛ nyiaa, “Ɛ lɛo kɔba keŋ lee ɔ gyaŋ na ɛ ka mo fa walaŋ ŋon ɔ kɔba ba lola kufu kpu nɛ.”
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Keŋte ɔ tewulɛɛ baŋ yako e nyiaa, “De gbeŋgyoo, ŋgba ŋon wulaa ɔ dana kɔba burum?”
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Botɔɔ te be gbeŋgyoo ŋon tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyi walaŋ kamasɛ ŋon ɔ wulaa ɔ dana abɔɔ burum nɛ baa mo ŋaale kpu e bela. Te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ betaŋ ya nɛ, kyomii keŋ gba ɔ dana koraŋ nɛ baa lɛo ke lee ɔ nyiŋmaa man.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Te me kɔlala baŋ ba te gyae nyi maa di gyoori be dɔɔ ya nɛ, ɛ mo wɔ kɔŋ na ɛ kaa koe wɔ me siaman kɛbo.”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Yesu keyako nombia kɛŋa taŋ nɛ, ɔ tɛɛwɔ balaŋ baŋ siaman te ba moo ba nyee baŋ bee gyu Gyerusalɛm donɔɔ man.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Ɔ kɛɛ benaa Bɛtifagi na Bɛtani donɔɔse ŋan kyaa oliifi bula keŋ teŋa man nɛ, ɔ kpila ɔ kaseela baŋ man balaŋ bala
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 nyiaa, “Ɛ gyu akuraa keŋ kyaa ɛ siaman nɛ man. Ɛ betaa ɛ na gyoo ke man pɛ nɛ, ɛ kena afurum bu ŋolo kpaŋɛɛ keŋ walaŋ na walaŋ te kyaa ta ɔ dɔɔ see ya. Ɛ booli e na ɛ ka mo e kɔna maŋ kɛbo.
30 dizendo-lhes:
31 Akpaa ŋolo de bɔɔse ŋon nyi, ‘Weera dɔɔ te ɛ ne booli e?’ na ‘Ɛ yako e nyi de Gbeŋgyoo Yesu ne gyae na e.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Keŋte baŋ Yesu be kpili nɛ gyuuwɔ kena afurum bu ŋon kpaŋɛɛ ŋgba mena keŋ ɔ be yako wɔ nɛ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Be kee booli afurum bu ŋon nɛ ɔ gbeŋgyoo bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɛ ne booli ma afurum bu ŋon?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Keŋte be tiranɔɔ fa e nyiaa, “De Gbeŋgyoo Yesu ne gyae na e.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Te ba moo afurum bu ŋon kɔna Yesu. Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ moo be kanyaŋse gyakaa afurum bu ŋon dɔɔ te be gate Yesu gyakaa ɔ dɔɔ.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Yesu kekyaa ɔ dɔɔ ɔ ne gyuu nɛ, baale fɛlɛɛ be kanyaŋse lɔ gbɛɛnaa man fa e.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Yesu kɛɛ gyoo Gyerusalɛm donɔɔ man, te ɔ ka benaa na botɔɔ keŋ gbɛɛ keŋ be tisi lee oliifi bula keŋ nyee man ne kɔŋ ka teŋa man nɛ, ɔ silala burum baŋ pou sia gyeewɔ te be fiasɛɛ bɛɛ fae yeesa lese Wurubuarɛ yele gyoŋ man lee nombia dinaana na gyakoloŋ nombia ŋan bɔɔ naa nɛ dɔɔ.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Be fae yeesa yako nyiaa,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Na Farasiitena baale kpuɛ na balaŋ baŋ be silana e nɛ te be yako Yesu nyiaa, “De Gbeŋgyoo, tɔ n silala baŋ nyi baa wu be nɔɔ.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Akpaa balaŋ kɛwɔ de wu be nɔɔ koraŋ nɛ, boya gyae ke fae yeesa lese Wurubuarɛ yele.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Yesu ka benaa Gyerusalɛm donɔɔ te ɔ kena ke nɛ, ɔ wiiwɔ fa ke,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 keŋte ɔ yakowɔ nyiaa, “Nafɔ akpaa ɛmɛɛ Gyerusalɛmtena deŋ gyeŋ kpene keŋ gyae ke fa ŋon wosefɛɛreŋ gyɛŋ wee kei nɛ, nafɔ na dei. Mɔna ɛ ba gyeŋ ke ya!
42 dizendo:
43 Te weeya ŋaale gyae kekɔŋ keŋ ɛ kɔlala baa kilisi ŋon, na baa tɔ ŋon do lee yenaŋ kamasɛ.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Na baa wɔlɛɛ ɛmɛɛ na ɛ donɔɔ keŋ pou keŋ nyi boe na boe be gyae ke gyakaa ke dɔɔ dɔɔ ya, nawolo nyi debaŋ keŋ Wurubuarɛ be kɔŋ nyi ɔ kaa lɛɛ ŋon nɛ ɛ bɛɛ e bo.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Keŋte Yesu gyuuwɔ ka gyoo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man. Na balaŋ ne yɔɔ abɔɔ botɔɔ te ɔ gegi wɔ,
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 te ɔ yako wɔ nyiaa, “Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ne yako nyi Wurubuarɛ kpa,
46 dizendo-lhes:
47 Wee na wee na Yesu ne kyaa wola balaŋ Wurubuarɛ nombia Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Te saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala na donɔɔ kegyiise baŋ gyae gbɛɛ nyi baa ko e.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Mɔna be ta gyeŋ gbɛɛ keŋ baa mo kyaŋ e ya, nawolo nyi na balaŋ baŋ pou ne tei ɔ nombia ŋan ɔ na wolo nɛ nideli keŋ bɔɔ ne gyae ŋa ke laŋ wɔ ya.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.