Lucas 19
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs BKJ
1 Yesu ke gyu ka gyoo Gyeriko donɔɔ man ɔ ne lam nɛ,
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 na balee ŋolo kyaa botɔɔ keŋ ɔ yele yɛna Sakio. Ɔ yɛɛ lempoolɛɛra kegyia e te ɔ dana kɔba mɔ nideli.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Sakio kei gyaewɔ nyi waa naa Yesu mɔna ɔ yɛɛ walaŋ duguŋte e dɔɔ ɔ te tale naa e ya, nawolo nyi balaŋ baŋ boe.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Mena dɔɔ ɔ kyaŋa gbɛɛ gyu siaman ka gyeŋ daŋ daale, na waa nyiŋ naa e nawolo nyi botɔɔ te Yesu waa kaa mo.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Yesu kelii daŋ keŋ tɛɛ nɛ ɔ gyinaa ɔ sia kɛɛ adido te ɔ naa Sakio te ɔ baake e nyiaa, “Sakio tisi kɔŋ bileŋ, nawolo nyi gyɛŋ n dɛɛ te maa soo.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Mena dɔɔ Sakio mɔ tisiwɔ bileŋ kɔŋ te ɔ lɛɛ Yesu gyoŋ man.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Balaŋ baŋ pou bɔɔ naa nɛ fiasɛɛ bɛɛ ŋorokotee nyi, “Balee kei ne gyu ɔ kaa soo nombiakumɛɛyɛɛre kei.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Be ke gyu ka gyoo Sakio dɛɛ nɛ, ɔ korowɔ kaa seŋ balaŋ baŋ siaman te ɔ yako Yesu nyiaa, “De Gbeŋgyoo kɛɛ, maa kpase ma abɔɔ ŋan pou me dana nɛ yaale fa ayematena. Te akpaa me te sisii ŋolo na maa tɔ e betabonaara kpu”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Keŋte Yesu yako Sakio nyiaa, “Gyɛŋ Wurubuarɛ te lɛɛ ɛmɛɛ na n dekpaŋalaŋmantena pou nyee, nawolo nyi nyaŋ mɔ n yɛɛ Aberaham ɔ naanabii e.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Nawolo nyi maŋ Deniwalaŋ Bu kɔŋae me kaa kɛo na maa lɛɛ baŋ bɔɔ yoo nɛ nyee.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Balaŋ baŋ kee tei mena nombia kɛŋa nɛ, Yesu besewɔ gyɔ dudu fa wɔ nawolo nyi bɛɛ benaa Gyerusalɛm donɔɔ man, na balaŋ gyeŋ nyi Wurubuarɛ gyoori keŋ gyae ke bɛɛ lee debokenaŋ man.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Mena dɔɔ Yesu yakowɔ nyiaa, “Balee ŋolo kyaawɔ keŋ ɔ yɛɛ gyooro bu e, te ɔ korowɔ gyu tɛɛle daale dɔɔ lemlem ɔ kaa di gyoori na waa bese kɔŋ.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Debaŋ keŋ ɔ ne gyae waa gyu nɛ ɔ baake ɔ tewulɛɛ kufu baale te ɔ faa wɔ kɔba kyɛɛkyɛɛ te ɔ yako wɔ nyiaa, ‘Ɛ mo kɔba kei besena ɛ wose kelii debaŋ keŋ maa bese kɔŋ.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Mɔna ɔ dɛɛtena baŋ bɛɛ gyae ɔ nombia ya, mena dɔɔ be kpila balaŋ gyu keyako donɔɔ keŋ man ɔ ne gyu nɛ kegyiise nyiaa, ‘De bɛɛ gyae balee kei kaa bese de gyoo ya.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Mɔna kegyiise baŋ see balee ŋon gyoo te ɔ besewɔ kɔŋ ɔ dɛɛ. Ɔ ka bese kɔŋ nɛ ɔ kpilawɔ baake ɔ tewulɛɛ baŋ ɔ be fa wɔ kɔba nɛ nyi baa kɔŋ, na waa kɛɛ kpene keŋ bɔɔ nyim gyakaa be kɔbase ŋan dɔɔ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Ɔ tobaale gyaŋgbate ŋon kɔŋawɔ kaa yako e nyiaa, ‘Me gbeŋgyoo, kɔba keŋ n ba mo fa maŋ nɛ ta lola kufu kpu na bene keŋ.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Keŋte ɔ gbeŋgyoo ŋon yako e nyiaa, ‘Nyaŋ na keyɛɛ, n yɛɛ tobaale kpaakpaate e! Mena keŋ n be di anokoare abɔɔ peperee kɛŋa man dɔɔ nɛ, maa yela n ke kɛɛ donɔɔse kufu dɔɔ fa maŋ.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ɔ tobaale balate ŋon mɔ kɔŋawɔ kaa yako e nyiaa, ‘Me gbeŋgyoo, n kɔba keŋ n ba mo fa maŋ nɛ ta lola anoŋ kpu na bene keŋ.’ ”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Botɔɔ te ɔ yako e nyiaa, “Nyaŋ mɔ n ke kɛɛ donɔɔse anoŋ dɔɔ fa maŋ.”
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Keŋte ɔ tobaale ŋolo mɔ kɔŋawɔ kaa yako e nyiaa, “Me gbeŋgyoo, n kɔba keŋ n ba mo fa maŋ nɛ yaa, ma moo ke kpaŋ na kakyeŋgbelaa ka weese.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Nawolo nyi na mee yee neŋ nyi n nombia dana doŋ. N na mo kpene keŋ te yɛɛ n wui ya, te n ne kɔ abɔɔ ŋan n te duu ya nɛ mɔ.”
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Keŋte ɔ gbeŋgyoo ŋon yako e nyiaa, “N yɛɛ tobaale kum e, nyaŋ gbagba n nɔɔwoya te maa mo bu neŋ fɔɔ. N gyeŋ nyi me nombia dana doŋ te mɛɛ mo kpene keŋ te yɛɛ me wui ya, te mɛɛ kɔ abɔɔ ŋan me te duu ya na,
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 woŋ dɔɔ te n ta mo me kɔba keŋ ka do kɔba dɛɛsee man na me kɔŋ na, me kaa lɛɛ keŋ na ka loŋ keŋ ya?”
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Botɔɔ te be gbeŋgyoo ŋon yako baŋ ba seŋɛɛ botɔɔ nɛ nyiaa, “Ɛ lɛo kɔba keŋ lee ɔ gyaŋ na ɛ ka mo fa walaŋ ŋon ɔ kɔba ba lola kufu kpu nɛ.”
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Keŋte ɔ tewulɛɛ baŋ yako e nyiaa, “De gbeŋgyoo, ŋgba ŋon wulaa ɔ dana kɔba burum?”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Botɔɔ te be gbeŋgyoo ŋon tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyi walaŋ kamasɛ ŋon ɔ wulaa ɔ dana abɔɔ burum nɛ baa mo ŋaale kpu e bela. Te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ betaŋ ya nɛ, kyomii keŋ gba ɔ dana koraŋ nɛ baa lɛo ke lee ɔ nyiŋmaa man.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Te me kɔlala baŋ ba te gyae nyi maa di gyoori be dɔɔ ya nɛ, ɛ mo wɔ kɔŋ na ɛ kaa koe wɔ me siaman kɛbo.”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Yesu keyako nombia kɛŋa taŋ nɛ, ɔ tɛɛwɔ balaŋ baŋ siaman te ba moo ba nyee baŋ bee gyu Gyerusalɛm donɔɔ man.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ɔ kɛɛ benaa Bɛtifagi na Bɛtani donɔɔse ŋan kyaa oliifi bula keŋ teŋa man nɛ, ɔ kpila ɔ kaseela baŋ man balaŋ bala
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 nyiaa, “Ɛ gyu akuraa keŋ kyaa ɛ siaman nɛ man. Ɛ betaa ɛ na gyoo ke man pɛ nɛ, ɛ kena afurum bu ŋolo kpaŋɛɛ keŋ walaŋ na walaŋ te kyaa ta ɔ dɔɔ see ya. Ɛ booli e na ɛ ka mo e kɔna maŋ kɛbo.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Akpaa ŋolo de bɔɔse ŋon nyi, ‘Weera dɔɔ te ɛ ne booli e?’ na ‘Ɛ yako e nyi de Gbeŋgyoo Yesu ne gyae na e.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Keŋte baŋ Yesu be kpili nɛ gyuuwɔ kena afurum bu ŋon kpaŋɛɛ ŋgba mena keŋ ɔ be yako wɔ nɛ.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Be kee booli afurum bu ŋon nɛ ɔ gbeŋgyoo bɔɔse wɔ nyiaa, “Weera dɔɔ te ɛ ne booli ma afurum bu ŋon?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Keŋte be tiranɔɔ fa e nyiaa, “De Gbeŋgyoo Yesu ne gyae na e.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Te ba moo afurum bu ŋon kɔna Yesu. Botɔɔ te ɔ kaseela baŋ moo be kanyaŋse gyakaa afurum bu ŋon dɔɔ te be gate Yesu gyakaa ɔ dɔɔ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Yesu kekyaa ɔ dɔɔ ɔ ne gyuu nɛ, baale fɛlɛɛ be kanyaŋse lɔ gbɛɛnaa man fa e.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Yesu kɛɛ gyoo Gyerusalɛm donɔɔ man, te ɔ ka benaa na botɔɔ keŋ gbɛɛ keŋ be tisi lee oliifi bula keŋ nyee man ne kɔŋ ka teŋa man nɛ, ɔ silala burum baŋ pou sia gyeewɔ te be fiasɛɛ bɛɛ fae yeesa lese Wurubuarɛ yele gyoŋ man lee nombia dinaana na gyakoloŋ nombia ŋan bɔɔ naa nɛ dɔɔ.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Be fae yeesa yako nyiaa,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Na Farasiitena baale kpuɛ na balaŋ baŋ be silana e nɛ te be yako Yesu nyiaa, “De Gbeŋgyoo, tɔ n silala baŋ nyi baa wu be nɔɔ.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Akpaa balaŋ kɛwɔ de wu be nɔɔ koraŋ nɛ, boya gyae ke fae yeesa lese Wurubuarɛ yele.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Yesu ka benaa Gyerusalɛm donɔɔ te ɔ kena ke nɛ, ɔ wiiwɔ fa ke,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 keŋte ɔ yakowɔ nyiaa, “Nafɔ akpaa ɛmɛɛ Gyerusalɛmtena deŋ gyeŋ kpene keŋ gyae ke fa ŋon wosefɛɛreŋ gyɛŋ wee kei nɛ, nafɔ na dei. Mɔna ɛ ba gyeŋ ke ya!
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Te weeya ŋaale gyae kekɔŋ keŋ ɛ kɔlala baa kilisi ŋon, na baa tɔ ŋon do lee yenaŋ kamasɛ.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Na baa wɔlɛɛ ɛmɛɛ na ɛ donɔɔ keŋ pou keŋ nyi boe na boe be gyae ke gyakaa ke dɔɔ dɔɔ ya, nawolo nyi debaŋ keŋ Wurubuarɛ be kɔŋ nyi ɔ kaa lɛɛ ŋon nɛ ɛ bɛɛ e bo.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Keŋte Yesu gyuuwɔ ka gyoo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man. Na balaŋ ne yɔɔ abɔɔ botɔɔ te ɔ gegi wɔ,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 te ɔ yako wɔ nyiaa, “Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ne yako nyi Wurubuarɛ kpa,
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Wee na wee na Yesu ne kyaa wola balaŋ Wurubuarɛ nombia Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Te saese kegyiise na Gyudatena mmaraa wolala na donɔɔ kegyiise baŋ gyae gbɛɛ nyi baa ko e.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Mɔna be ta gyeŋ gbɛɛ keŋ baa mo kyaŋ e ya, nawolo nyi na balaŋ baŋ pou ne tei ɔ nombia ŋan ɔ na wolo nɛ nideli keŋ bɔɔ ne gyae ŋa ke laŋ wɔ ya.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.