Lucas 18

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Keŋte Yesu gyɔɔ dudu fa ɔ kaseela baŋ wola wɔ nyiaa, kaboena nyi baa fane wee kamasɛ keŋ ba wose na yɔkɔse wɔ ya.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Ɔ yako wɔ nyiaa “Donɔɔ daale man nɛ nombiadiiri ŋolo kyaawɔ keŋ ɔ bee yee Wurubuarɛ ya, te ɔ be famenɛ na walaŋ mɔ ya.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Na lialo ŋolo mɔ kyaa donɔɔ kenaŋ man. Ɔ ne kyaa kɔŋ nombiadiiri ŋon gyaŋ kaa waase e wee kamasɛ nyiaa, ‘Kɛɛ na n ke di daa na me walaŋ ŋon daa na e be nyim nɛ nombia ŋan nideli fa maŋ.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Nafɔ nombiadiiri ŋon bɛɛwɔ kelii debaŋ daale, mɔna wɔle wɔle nɛ ɔ yako ɔ wose nyiaa, ‘Yɛɛ ampaŋ nyi mɔɔ ne yee Wurubuarɛ ya te mɔɔ famenɛ na walaŋ mɔ ya.
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Mɔna alo kei nombia te poro maŋ mena dɔɔ maa kɛɛ na maa di ɔ nombia ŋan nideli fa e, na ɔ be nyiŋ gyem tisi me dɔɔ naase maŋ diyem bela ya.’ ”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Botɔɔ te Yesu yakowɔ nyiaa, “Ɛ nyii kpene keŋ nombiadiiri kum kei be yako.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Akpaa mena na Wurubuarɛ be gyae waa di nombia anokoare man fa ɔ balaŋ baŋ bee wii baake e nelim na ka weese nɛ yee? Ɛ ne lɛɛdi nyi waa wɔŋee ɔ wose nyi ɔ be kyɔ wɔ yee?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, Wurubuarɛ waa di nombia ŋan anokoare man fa wɔ bileŋ na waa yela baa di deŋele. Te nyi akpaa maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon ma bese kɔŋ na, balaŋ baa kyaa tɛɛle kei dɔɔ keŋ baa lɛɛ maŋ di?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Yesu besewɔ gyɔ dudu kei fa balaŋ baŋ bɛɛ kɛɛ ba wose gyɔ konɔɔ nyi be gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman, te bɔɔ na mo walaŋ kamasɛ yɛɛ kolo ya nɛ nyiaa!
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Baala bala baale gyuu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man be kaa fane. Ŋolo yɛɛ Farasii baale e te ŋolo mɔ yɛɛ lempoolɛɛre e.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farasii baale ŋon korowɔ seŋ te ɔ fanewɔ kɛlɛɛ ɔ wose nyiaa, ‘Wurubuarɛ mɛɛ fa neŋ karaŋ nyi ma te yɛɛ nombiakumɛɛyɛɛre e ŋgba balaŋ akaŋ baŋ nɛ ya. Mɔɔ yɛɛ ŋgba ŋmɛɛlatena na balaŋ kumɛɛ na kafoŋtena yaa ŋgba lempoolɛɛre kei nɛ ya.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Mɛɛ bake me nɔɔ betabola weeya nyetooro kamasɛ man, te mɛɛ kpase ma kpene kamasɛ keŋ mee nyim nɛ akpeŋ kufu na me ta mo dekpeŋ dokoloŋ fa nyaŋ Wurubuarɛ.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Mɔna lempoolɛɛre ŋon dɔɔ, ŋon gyuuwɔ ka seŋ yenaŋ keŋ nyi ɔ te gyina ɔ sia kɛɛ adido gba ya te ɔ moo ɔ nyiŋmaase gyakaa ɔ konɔɔ dɔɔ waraŋase man yako nyiaa, ‘Wurubuarɛ, wii maŋ nombiakumɛɛyɛɛre kei waraŋase.’ ”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Keŋte Yesu yakowɔ nyiaa, “Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyi ba ke fane taŋ nɛ, lempoolɛɛre ŋon te Wurubuarɛ lɛɛwɔ do nyi ɔ gbɛɛneŋ tenɛɛ ŋon Wurubuarɛ siaman. Nawolo nyi walaŋ kamasɛ ŋon ɔ gyina ɔ wose adido na Wurubuarɛ waa yɔkɔse e, te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ yɔkɔse ɔ wose na Wurubuarɛ waa gyina e adido.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Wee daale balaŋ baale moo be bia kɔŋ nyi Yesu waa mo ɔ nyiŋmaa gyakaa be dɔɔ na waa hiraa wɔ. Ɔ kaseela baŋ kena mena nɛ, be ŋmanyaŋ balaŋ baŋ.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Keŋte Yesu baake bia baŋ kɔŋ ɔ gyaŋ te ɔ yakowɔ nyiaa, “Ɛ yela bia baŋ kekɔŋ me gyaŋ, ɛ na tɔ wɔ gbɛɛ ya. Nawolo nyi Wurubuarɛ gyoori keŋ yɛɛ balaŋ baŋ bɛɛ yɔkɔse ba wose ŋgba bia kɛwɔ dinɔɔ nɛ wui.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, walaŋ kamasɛ ŋon ɔ te yɔkɔse ɔ wose do Wurubuarɛ tɛɛ ŋgba biikyaa e ya nɛ, ɔ be gyae waa gyoo Wurubuarɛ gyoori keŋ man korakora ya.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Wee daale nɛ Gyudatena siamante ŋolo kaa bɔɔse Yesu nyiaa “De Gbeŋgyoo kpaakpaa, woŋ te maa yɛɛ na maa nyiŋ nyeedoŋ kekpaa keŋ?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Botɔɔ te Yesu bɔɔse e nyiaa, “Woŋ dɔɔ te n ne baake maŋ walaŋ kpaakpaa? Lee Wurubuarɛ wɔle nɛ walaŋ kamasɛ be kyaa keŋ ɔ yɛɛ walaŋ kpaakpaate e ya.”
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ŋgba n gyeŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ne yako nyi, “Na lee n baale yaa n wɛɛle wɔle ya, na ko walaŋ ya na ŋmɛɛle ya, na kara n dɔɔ nɔɔ ya. Bu n kya na n naa nɛ?”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Keŋte balee ŋon mɔ tiranɔɔ nyiaa “Me wulaa mee di mmaraase kɛŋa pou dɔɔ leenaŋ me biatɛɛ”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yesu ke nyii ɔ nɔɔwoya ŋan nɛ ɔ yako e nyiaa, “Ta bese ka neŋ kolo dokoloŋ kooŋ n ke yɛɛ. Gyu ke yɔɔ nya abɔɔ ŋan pou n dana nɛ na n ka mo kɔba keŋ kpɛlɛɛ ayematena na n ke kɔŋ kaa sila maŋ. N yɛɛ mena na n ke nyiŋ abɔɔ kpaakpaa see n wose Wurubuarɛ gyaŋ adido.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Balee ŋon ke nyii nombia kɛŋa nɛ, takaa e nideli nawolo nyi ɔ dana abɔɔ burum.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Keŋte Yesu gɛɛsewɔ kɛɛ e te ɔ yakowɔ nyiaa, “Gyae ke yɛɛ doŋ fa baŋ be dana kɔba nɛ nyi baa gyoo Wurubuarɛ gyoori keŋ man.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, gyae ke yɛɛ doŋ fa baŋ be dana kɔba nɛ nyi baa gyoo Wurubuarɛ gyoori keŋ man, kela nyi kurumɔɔ ka gyoo ŋarale bɔɔ man lee.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Balaŋ baŋ ke nyii nombia kɛŋa nɛ be bɔɔse e nyiaa, “Nyi nnɛ te doo na, amɔte ne gyae la waa nyiŋ nyeekelɛɛ baa?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Keŋte Yesu tiranɔɔ nyiaa, “Kpene keŋ deniwalaŋ be gyae waa tale yɛɛ ya nɛ, Wurubuarɛ dɔɔ waa tale yɛɛ.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Botɔɔ te Pita yakowɔ nyiaa, “De gbeŋgyoo, daa dɔɔ de te tina kpene kamasɛ keŋ de dana nɛ yela, te de dɔŋɛɛ de silana neŋ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, walaŋ kamasɛ ŋon ɔ be tina ɔ dekpaŋalaŋ yaa ɔ wɛɛle yaa ɔ naabia yaa ɔ kya na ɔ naa yaa ɔ bia yela lee Wurubuarɛ gyoori keŋ dɔɔ nɛ,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 waa bese nyiŋ ŋa burum kpu gyɛŋ weeya kɛŋa man, na waa bese nyiŋ nyeedoŋ kekpaa wee daale.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Wee daale nɛ Yesu baake ɔ kaseela kufu bala baŋ lee yenaŋ te ɔ yako wɔ nyiaa, “Dee gyu Gyerusalɛm donɔɔ man baa, te kpene kamasɛ keŋ Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra be ŋmarase lee maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon wose man nɛ, gyae ke kɔŋ mena.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Baa mo maŋ do balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ nyiŋmaa man, na baa kulu maŋ na baa tee maŋ na baa tɔ nɔɔloŋ woli maŋ na baa tuku maŋ na baa ko maŋ.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Mɔna weeya atoorote keŋ nɛ, Wurubuarɛ waa gyuusu maŋ lee yeŋ man.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Yesu kaseela baŋ te nyii nombia kɛŋa man ya, nawolo nyi Wurubuarɛ ta lese ŋe man wola wɔ ya mena dɔɔ be te nyii ŋe man dokoloŋ man ya.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Yesu kɛɛ benaa Gyeriko donɔɔ man nɛ, na siayɛlɛɛsate ŋolo kyaa gbɛɛnaa man ɔ na solee abɔɔ.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ɔ ke nyii balaŋ burum baŋ kɛɛ lam nɛ, ɔ bɔɔse wɔ nyi woŋ kɔŋala?
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Keŋte balaŋ baŋ yako e nyiaa “Yesu Nasarɛte baale ŋon ne laŋa laa.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Botɔɔ te ɔ gyinaa ɔ nɔɔ baake nyiaa, “Yesu, Defidi ɔ naanabii! Wii me waraŋase!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Balaŋ baŋ be dɔŋɛɛ siaman nɛ ŋmanyaŋ e nyi waa wu ɔ nɔɔ. Mɔna nɛnɛɛ gba te ɔ desinaa fae yeesa nedoŋ nyiaa, “Defidi ɔ naanabii! Wii me waraŋase.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Mena dɔɔ Yesu seŋawɔ te ɔ yakowɔ nyi baa mo siayɛlɛɛsate ŋon kɔŋ ɔ gyaŋ. Ɔ ka benaa e nɛ, Yesu bɔɔse e nyiaa,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Woŋ te n ne gyae nyi maa yɛɛ fa neŋ?” Keŋte siayɛlɛɛsate ŋon tiranɔɔ nyiaa, “Me Gbeŋgyoo, mɛɛ gyae me sia ke gyuusu.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Keŋte Yesu yako e nyiaa, “N sia dee gyuusu na n kena. N ke lɛɛ maŋ di dɔɔ te n nyiŋa kawee kekyɔ.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Debokenaŋ man te ɔ sia gyuusuwɔ, te ɔ naawɔ te ɔ sila Yesu na ɔ na lese Wurubuarɛ yele. Balaŋ dikpii keŋ pou kena nɛ, baŋ mɔ lese Wurubuarɛ yele.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.