Lucas 16
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ACF
1 Keŋte Yesu gyɔɔ dudu fa ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Kɔbate ŋolo kyaawɔ keŋ ɔ dana tobaale ŋon ɔ ne kɛɛ wa abɔɔ pou dɔɔ, te be yako balee ŋon nyi ɔ tobaale ŋon ne wɔlɛɛ ɔ kɔba.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Mena dɔɔ balee ŋon baake ɔ tobaale ŋon te ɔ bɔɔse e nyiaa, woŋ nombia yaa mee nyii lee n wose man nɛ? Kɔŋ kaa bu abɔɔ ŋan pou doo n nyiŋmaa man nɛ akɔntaa fa maŋ, nawolo nyi n ba tekaa kɛɛ ma abɔɔ dɔɔ bela ya.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Botɔɔ te tobaale ŋon yakowɔ ɔ nyee man nyiaa, “Me gbeŋgyoo ne gyae waa gegi maŋ lee ma tom man. Sena te maa yɛɛ? Mɔɔ taŋ doŋ me kaa fara ya, te abɔɔ kasolee mɔ dana maŋ desɛŋ.”
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Keŋte ɔ yako ɔ wose nyi me ta gyeŋ kpene keŋ maa yɛɛ keŋ nyi akpaa ma tom de wɔlɛɛ na, maa nyiŋ balaŋ baŋ baa lɛɛ maŋ be dɛɛ.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Mena dɔɔ ɔ baake balaŋ baŋ pou be dana ɔ gbeŋgyoo ŋon koma nɛ dokoloŋ dokoloŋ. Keŋte ɔ bɔɔse gyaŋgbate ŋon nyiaa, “Kom aŋmoŋ te n dana me gbeŋgyoo?”
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Keŋte ɔ tiranɔɔ fa nyiaa, “Nuŋ garawaase sɔŋonaara na kufu (90).” Te tobaale ŋon lese ɔ kom tɔne keŋ fa e te ɔ yako e nyiaa, “Tisi kyaa bileŋ na n ke kyɛɛkee ke yɛɛ garawaase sɔŋola na anoŋ (45).”
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Keŋte ɔ besewɔ bɔɔse balate ŋon mɔ nyi, “Kom aŋmoŋ te nyaŋ dana me gbeŋgyoo?” Te ŋon mɔ tiranɔɔ fa e nyiaa, “Maŋ dana e kom kameese tasase kakpoŋ (1000).” Keŋte tobaale ŋon lese ɔ kom tɔne fa e te ɔ yako e nyiaa, “Kyɛɛkee ke yɛɛ sɔŋonoŋse akpeŋ gyanaara (800).”
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Ɔ gbeŋgyoo ŋon ke nyii wa ayɛɛŋ nɛ, ɔ kɛlɛɛ ɔ tobaale nkontopoote ŋon nyi ɔ gyeŋ adao nideli. Nawolo nyi tɛɛle kei dɔɔ balaŋ gyeŋ adaosebia ŋan baa mo kyaa na be tebia kela balaŋ baŋ bee yee Wurubuarɛ nɛ.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 “Mena dɔɔ mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyi ɛ mo tɛɛle kei dɔɔ abɔɔ yɛɛ deeli lese gyoori, na akpaa abɔɔ ŋan de taŋ nɛ, na ke yela Wurubuarɛ ke lɛɛ ŋon na ɛ ke kyaa ɔ gyaŋ kekpaakekpaa.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ ne di anokoare kolo peperee dɔɔ kekɛɛ man nɛ, waa di anokoare kolo dinaa mɔ dɔɔ kekɛɛ man. Te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ bee di anokoare kolo peperee dɔɔ kekɛɛ man ya nɛ, ɔ be gyae waa di anokoare kolo dinaa mɔ dɔɔ kekɛɛ man ya.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Akpaa nyi n bee di anokoare tɛɛle kei dɔɔ abɔɔ kekɛɛ dɔɔ ya na, amɔte ne gyae la waa mo abɔɔ kpaakpaa ŋan ŋe dana tɔnɔɔ Wurubuarɛ man nɛ do neŋ n nyiŋmaa man?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Te akpaa n te di anokoare kɛɛ ŋolo abɔɔ dɔɔ nideli ya na, amɔte ne gyae la waa sɛɛ mo nyaŋ gbagba wui do neŋ n nyiŋmaa man?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Tobaale kamasɛ be gyae waa tale som gbeŋgyoona bala ya. De kɔŋ mena na waa kɔla ŋolo na waa gyae ŋolo nombia, yaa waa som ŋolo kela ŋolo. Ɛ be gyae ɛ ke tale som Wurubuarɛ na kɔba bom ya.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Farasiitena baŋ be sia ne yɛɛ kɔba dɔɔ nideli ke nyii nombia kɛŋa nɛ, ba boŋo Yesu kulu e.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ yɛna balaŋ baŋ ɛ ne desina ɛ wose balaŋ siaman, mɔna Wurubuarɛ gyeŋ ɛ konɔɔse man. Nawolo nyi kpene kamasɛ keŋ balaŋ ne bu ke nideli nɛ, ke yɛɛ kolo anekɔlaŋ ke Wurubuarɛ siaman.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Wurubuarɛ mmaraase ŋan, na Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra nombia ŋan dɔɔ te balaŋ ne dii pɛte Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon kɔŋawɔ. Lee mena debaŋ keŋ Gyɔn be kɔŋ pou na, bee kolosi Wurubuarɛ gyoori keŋ wose man nombia kpaakpaa ŋan, te walaŋ kamasɛ na peree nyi waa gyoo ke man.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Dana doŋ nyi kolo bii peperee ka yo lee Wurubuarɛ mmaraase ŋan man, kela nyi adido na ateta ke ŋaalaa.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ bɛɛ ɔ wɛɛle te ɔ yala alo wɔle nɛ, Wurubuarɛ siaman na ɔtenate gyae ŋolo wɛɛle baa Te walaŋ kamasɛ ŋon mɔ ɔ yala alo ŋon ɔ baale be bɛɛ e na, Wurubuarɛ siaman na ɔtenate mɔ gyae ŋolo wɛɛle baa.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Keŋte Yesu besewɔ yako nyiaa, “Kɔbate ŋolo kyaawɔ keŋ ɔ na do abɔɔ kpaakpaa nyiŋan ŋan ŋe dana koyadoŋ te ɔ ne di gyoŋ wee kamasɛ.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Wee na wee mɔ na, bɛɛ mo balee diyemte ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Lasarose nɛ, kaa see kɔbate ŋon denanɔɔ man. Na Lasarose kei wose pou te kulii gyamɛɛ.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Ɔ ne kɔŋ kaa kyaa botɔɔ gyakaa loo nyi waa nyiŋ kɔbate ŋon weenɛɛ ŋan ne yale tɛɛle man nɛ ŋaale di. Na babaase gba ne kɔŋ kaa deŋee ɔ gyamɛɛ ŋan.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Wee daale nɛ, balee diyemte ŋon kaa yeŋawɔ te be wuu e te Wurubuarɛ kpilala kaa seele ɔ woo gyu Aberaham gyaŋ Wurubuarɛ man. Kenaŋ wɔle te kɔbate ŋon mɔ kaa yeŋawɔ te be wuu e te ɔ gyuuwɔ ka gyoo boalaŋ keŋ ke bɛɛ yem ya nɛ man.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ɔ ke doo botɔɔ ɔ ne naa diyem nɛ, ɔ gyinaa ɔ sia kɛɛ adido na te ɔ naa Aberaham lemlem na Lasarose ŋon kyaa ɔ yenaŋ.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Botɔɔ te kɔbate ŋon gyinaa ɔ nɔɔ baake Aberaham nyiaa, ‘Me kya Aberaham! Wii me waraŋase na n ke yela Lasarose ka mo ɔ nyimbii ke sɔɔ loŋ man, na waa mo kaa tina me laakem na ma wose ke fɛɛ maŋ kyomii, nawolo nyi mɛɛ naa diyem nideli boalaŋ kei man!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Keŋte Aberaham tiranɔɔ fa e nyiaa, ‘Me bu, tɔɔse nyi debaŋ keŋ n kyaa tɛɛle dɔɔ nɛ n nyiŋa abɔɔ kpaakpaa di gyoŋ, na Lasarose ŋon doo diyem man ɔ na yeyɛɛ, te nɛnɛɛ ŋon mɔ ne di gyoŋ kɛbo te nyaŋ mɔ n doo diyem man n na yeyɛɛ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Te agyakaŋ yɛna nyi, bɔɔ dinaa dinaa daale doo daa na ŋon nsana keŋ nyi baŋ be kyaa kɛbo nɛ be gyae baa tale gbaa kɔŋ ɛ gyaŋ ya, mena mɔ te baŋ be kyaa botɔɔ nɛ be gyae baa tale gbaa kɔŋ de gyaŋ kɛbo ya.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Keŋte kɔbate ŋon yako e nyiaa, ‘Me kya, kenaŋ na mɛɛ sola neŋ bo, kpila Lasarose ka bese gyu me kya dɛɛ,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 nawolo nyi me dana naabia baala banoŋ na ɔ kaa faree wɔ, na mena ya na baŋ mɔ baa kɔŋ kaa naa diyem boalaŋ kei man.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Keŋte Aberaham yako kɔbate ŋon nyiaa, ‘Ba gyeŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see, na Wurubuarɛ nombia ŋan Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra ba wolo nɛ. Mena dɔɔ baa tei nombia ŋenaŋ nideli.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Botɔɔ te kɔbate ŋon tiranɔɔ nyiaa, ‘Koa me kya Aberaham! Akpaa ŋolo da lee woya man kɛbo gyu keyako wɔ nɛ, baa kyɛɛkee lee be nombiakumɛɛ keyɛɛ man na baa kɔŋ Wurubuarɛ gyaŋ.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Keŋte Aberaham yako e nyiaa, ‘Nyi akpaa be te nyii Mosesi na Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra baŋ nombia ya nɛ, mena mɔ te ŋolo de fom lee yeŋ man kɛbo gyu be gyaŋ koraŋ na bɔɔ gyae baa taŋ bua e ya.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.