Lucas 16
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARIB
1 Keŋte Yesu gyɔɔ dudu fa ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Kɔbate ŋolo kyaawɔ keŋ ɔ dana tobaale ŋon ɔ ne kɛɛ wa abɔɔ pou dɔɔ, te be yako balee ŋon nyi ɔ tobaale ŋon ne wɔlɛɛ ɔ kɔba.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Mena dɔɔ balee ŋon baake ɔ tobaale ŋon te ɔ bɔɔse e nyiaa, woŋ nombia yaa mee nyii lee n wose man nɛ? Kɔŋ kaa bu abɔɔ ŋan pou doo n nyiŋmaa man nɛ akɔntaa fa maŋ, nawolo nyi n ba tekaa kɛɛ ma abɔɔ dɔɔ bela ya.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Botɔɔ te tobaale ŋon yakowɔ ɔ nyee man nyiaa, “Me gbeŋgyoo ne gyae waa gegi maŋ lee ma tom man. Sena te maa yɛɛ? Mɔɔ taŋ doŋ me kaa fara ya, te abɔɔ kasolee mɔ dana maŋ desɛŋ.”
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Keŋte ɔ yako ɔ wose nyi me ta gyeŋ kpene keŋ maa yɛɛ keŋ nyi akpaa ma tom de wɔlɛɛ na, maa nyiŋ balaŋ baŋ baa lɛɛ maŋ be dɛɛ.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Mena dɔɔ ɔ baake balaŋ baŋ pou be dana ɔ gbeŋgyoo ŋon koma nɛ dokoloŋ dokoloŋ. Keŋte ɔ bɔɔse gyaŋgbate ŋon nyiaa, “Kom aŋmoŋ te n dana me gbeŋgyoo?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Keŋte ɔ tiranɔɔ fa nyiaa, “Nuŋ garawaase sɔŋonaara na kufu (90).” Te tobaale ŋon lese ɔ kom tɔne keŋ fa e te ɔ yako e nyiaa, “Tisi kyaa bileŋ na n ke kyɛɛkee ke yɛɛ garawaase sɔŋola na anoŋ (45).”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Keŋte ɔ besewɔ bɔɔse balate ŋon mɔ nyi, “Kom aŋmoŋ te nyaŋ dana me gbeŋgyoo?” Te ŋon mɔ tiranɔɔ fa e nyiaa, “Maŋ dana e kom kameese tasase kakpoŋ (1000).” Keŋte tobaale ŋon lese ɔ kom tɔne fa e te ɔ yako e nyiaa, “Kyɛɛkee ke yɛɛ sɔŋonoŋse akpeŋ gyanaara (800).”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ɔ gbeŋgyoo ŋon ke nyii wa ayɛɛŋ nɛ, ɔ kɛlɛɛ ɔ tobaale nkontopoote ŋon nyi ɔ gyeŋ adao nideli. Nawolo nyi tɛɛle kei dɔɔ balaŋ gyeŋ adaosebia ŋan baa mo kyaa na be tebia kela balaŋ baŋ bee yee Wurubuarɛ nɛ.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 “Mena dɔɔ mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyi ɛ mo tɛɛle kei dɔɔ abɔɔ yɛɛ deeli lese gyoori, na akpaa abɔɔ ŋan de taŋ nɛ, na ke yela Wurubuarɛ ke lɛɛ ŋon na ɛ ke kyaa ɔ gyaŋ kekpaakekpaa.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ ne di anokoare kolo peperee dɔɔ kekɛɛ man nɛ, waa di anokoare kolo dinaa mɔ dɔɔ kekɛɛ man. Te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ bee di anokoare kolo peperee dɔɔ kekɛɛ man ya nɛ, ɔ be gyae waa di anokoare kolo dinaa mɔ dɔɔ kekɛɛ man ya.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Akpaa nyi n bee di anokoare tɛɛle kei dɔɔ abɔɔ kekɛɛ dɔɔ ya na, amɔte ne gyae la waa mo abɔɔ kpaakpaa ŋan ŋe dana tɔnɔɔ Wurubuarɛ man nɛ do neŋ n nyiŋmaa man?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Te akpaa n te di anokoare kɛɛ ŋolo abɔɔ dɔɔ nideli ya na, amɔte ne gyae la waa sɛɛ mo nyaŋ gbagba wui do neŋ n nyiŋmaa man?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Tobaale kamasɛ be gyae waa tale som gbeŋgyoona bala ya. De kɔŋ mena na waa kɔla ŋolo na waa gyae ŋolo nombia, yaa waa som ŋolo kela ŋolo. Ɛ be gyae ɛ ke tale som Wurubuarɛ na kɔba bom ya.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farasiitena baŋ be sia ne yɛɛ kɔba dɔɔ nideli ke nyii nombia kɛŋa nɛ, ba boŋo Yesu kulu e.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ yɛna balaŋ baŋ ɛ ne desina ɛ wose balaŋ siaman, mɔna Wurubuarɛ gyeŋ ɛ konɔɔse man. Nawolo nyi kpene kamasɛ keŋ balaŋ ne bu ke nideli nɛ, ke yɛɛ kolo anekɔlaŋ ke Wurubuarɛ siaman.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Wurubuarɛ mmaraase ŋan, na Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra nombia ŋan dɔɔ te balaŋ ne dii pɛte Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon kɔŋawɔ. Lee mena debaŋ keŋ Gyɔn be kɔŋ pou na, bee kolosi Wurubuarɛ gyoori keŋ wose man nombia kpaakpaa ŋan, te walaŋ kamasɛ na peree nyi waa gyoo ke man.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Dana doŋ nyi kolo bii peperee ka yo lee Wurubuarɛ mmaraase ŋan man, kela nyi adido na ateta ke ŋaalaa.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ bɛɛ ɔ wɛɛle te ɔ yala alo wɔle nɛ, Wurubuarɛ siaman na ɔtenate gyae ŋolo wɛɛle baa Te walaŋ kamasɛ ŋon mɔ ɔ yala alo ŋon ɔ baale be bɛɛ e na, Wurubuarɛ siaman na ɔtenate mɔ gyae ŋolo wɛɛle baa.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Keŋte Yesu besewɔ yako nyiaa, “Kɔbate ŋolo kyaawɔ keŋ ɔ na do abɔɔ kpaakpaa nyiŋan ŋan ŋe dana koyadoŋ te ɔ ne di gyoŋ wee kamasɛ.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Wee na wee mɔ na, bɛɛ mo balee diyemte ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Lasarose nɛ, kaa see kɔbate ŋon denanɔɔ man. Na Lasarose kei wose pou te kulii gyamɛɛ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Ɔ ne kɔŋ kaa kyaa botɔɔ gyakaa loo nyi waa nyiŋ kɔbate ŋon weenɛɛ ŋan ne yale tɛɛle man nɛ ŋaale di. Na babaase gba ne kɔŋ kaa deŋee ɔ gyamɛɛ ŋan.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Wee daale nɛ, balee diyemte ŋon kaa yeŋawɔ te be wuu e te Wurubuarɛ kpilala kaa seele ɔ woo gyu Aberaham gyaŋ Wurubuarɛ man. Kenaŋ wɔle te kɔbate ŋon mɔ kaa yeŋawɔ te be wuu e te ɔ gyuuwɔ ka gyoo boalaŋ keŋ ke bɛɛ yem ya nɛ man.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ɔ ke doo botɔɔ ɔ ne naa diyem nɛ, ɔ gyinaa ɔ sia kɛɛ adido na te ɔ naa Aberaham lemlem na Lasarose ŋon kyaa ɔ yenaŋ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Botɔɔ te kɔbate ŋon gyinaa ɔ nɔɔ baake Aberaham nyiaa, ‘Me kya Aberaham! Wii me waraŋase na n ke yela Lasarose ka mo ɔ nyimbii ke sɔɔ loŋ man, na waa mo kaa tina me laakem na ma wose ke fɛɛ maŋ kyomii, nawolo nyi mɛɛ naa diyem nideli boalaŋ kei man!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Keŋte Aberaham tiranɔɔ fa e nyiaa, ‘Me bu, tɔɔse nyi debaŋ keŋ n kyaa tɛɛle dɔɔ nɛ n nyiŋa abɔɔ kpaakpaa di gyoŋ, na Lasarose ŋon doo diyem man ɔ na yeyɛɛ, te nɛnɛɛ ŋon mɔ ne di gyoŋ kɛbo te nyaŋ mɔ n doo diyem man n na yeyɛɛ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Te agyakaŋ yɛna nyi, bɔɔ dinaa dinaa daale doo daa na ŋon nsana keŋ nyi baŋ be kyaa kɛbo nɛ be gyae baa tale gbaa kɔŋ ɛ gyaŋ ya, mena mɔ te baŋ be kyaa botɔɔ nɛ be gyae baa tale gbaa kɔŋ de gyaŋ kɛbo ya.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Keŋte kɔbate ŋon yako e nyiaa, ‘Me kya, kenaŋ na mɛɛ sola neŋ bo, kpila Lasarose ka bese gyu me kya dɛɛ,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 nawolo nyi me dana naabia baala banoŋ na ɔ kaa faree wɔ, na mena ya na baŋ mɔ baa kɔŋ kaa naa diyem boalaŋ kei man.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Keŋte Aberaham yako kɔbate ŋon nyiaa, ‘Ba gyeŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see, na Wurubuarɛ nombia ŋan Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra ba wolo nɛ. Mena dɔɔ baa tei nombia ŋenaŋ nideli.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Botɔɔ te kɔbate ŋon tiranɔɔ nyiaa, ‘Koa me kya Aberaham! Akpaa ŋolo da lee woya man kɛbo gyu keyako wɔ nɛ, baa kyɛɛkee lee be nombiakumɛɛ keyɛɛ man na baa kɔŋ Wurubuarɛ gyaŋ.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Keŋte Aberaham yako e nyiaa, ‘Nyi akpaa be te nyii Mosesi na Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra baŋ nombia ya nɛ, mena mɔ te ŋolo de fom lee yeŋ man kɛbo gyu be gyaŋ koraŋ na bɔɔ gyae baa taŋ bua e ya.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.