João 6

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Weeya akalansɛɛ ŋaale wɔle nɛ, Yesu toŋa Galelia depaa keŋ bɛɛ baake ke bela nyi Tiberiase nɛ gyu ke diŋgyiŋ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Balaŋ burum sila ɔ gbɛɛ gyu botɔɔ, nawolo nyi be naa gyakoloŋ nombia na nombia dinaana ŋan ɔ be yɛɛ lee mena keŋ ɔ be kyɔ balaŋ kaweese nɛ dɔɔ.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Keŋte Yesu na ɔ kaseela baŋ gyeŋa bula daale kekyaa botɔɔ.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Debaŋ kenaŋ na Gyudatena nyeekelɛɛwee kedi keŋ ta benaa.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Yesu gɛɛsewɔ kɛɛ te ɔ naawɔ nyi balaŋ burum ne kɔŋ ɔ gyaŋ keŋte ɔ bɔɔse Filipo nyiaa, “Aleŋ te dee nyiŋ weenɛɛ lɛɛ fa balaŋ burum kɛwɔ dinɔɔ kedi?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Yesu bɔɔse Filipo mena nombia kɛŋa na waa mo kɛɛ wa agyueŋ nawolo nyi ŋon gbagba wulaa ɔ gyeŋ kpene keŋ waa yɛɛ.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Botɔɔ te Filipo tiranɔɔ fa e nyiaa, “Pɛ walaŋ kamasɛ kenyiŋ kyomii di koraŋ na, kaboena nyi dɛɛ mo tomyɛɛre kegyia ŋolo gyaalaŋna gyanaara kɔba bo lɛɛ weenɛɛ.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Keŋte ɔ kaseela baŋ ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Anderiase, ŋon ɔ kegyia yɛna Simɔn Pita nɛ yakowɔ nyiaa,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Bu ŋolo kyaa kɛbo keŋ ɔ dana bodobodose anoŋ na kpebia bala. Mɔna woŋ te kɛŋa gyae keyɛɛ balaŋ burum kɛwɔ.”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Botɔɔ te Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Ɛ yela balaŋ baŋ pou ke tisi kyakee.” Na ŋalese murumuru ŋaale kyaa botɔɔ, mena dɔɔ balaŋ baŋ pou tisiwɔ kyakee botɔɔ. Baala baŋ be kyaa botɔɔ nɛ baa yɛɛ ŋgba balaŋ kakpoŋse banoŋ nɛ.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Keŋte Yesu moo bodobodose ŋan te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ, te ɔ moo ŋa kpɛlɛɛ fa balaŋ baŋ be kyaa botɔɔ nɛ. Mena ke te ɔ moo kpebia ŋan mɔ te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ te ɔ kpɛlɛɛ ŋa fa balaŋ baŋ pou. Balaŋ baŋ diiwɔ baa ba kegyaebii.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Balaŋ baŋ pou kedi baa nɛ Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Ɛ tɔɔsee weenɛɛ akaŋ ŋan pou, ɛ na yeli ŋa kewɔlɛɛ ya.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Weenɛɛ ŋan balaŋ baŋ be dii kaase nɛ, be tɔɔsee ŋa buruburu akaŋ ŋan na be nyiŋa doŋase kufu ala.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Balaŋ baŋ kena gyakoloŋ nombia ŋan Yesu be yɛɛ nɛ be yakowɔ nyiaa, “Kei yɛna Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre ŋon ɔ be yako see nyi waa kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nɛ ampaŋ.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Na Yesu taŋ kena nyi balaŋ baŋ ne gyae be kaa kyaŋ e, na baa ŋere e mo e see be gyoo mena dɔɔ ŋon waageŋ wɔŋa ɔ wose lee be man gyu ke kyaa bula keŋ dɔɔ bela.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Kelii balinɔɔ nɛ Yesu kaseela baŋ besewɔ gyu depaa keŋ nɔɔman,
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 keŋte ba gyoowɔ degbele daale man te ba moo ba nyee baŋ bee gyu Kapanum donɔɔ man. Debaŋ kenaŋ na tɛɛ te biri mɔna Yesu sɛɛ ɔ te kɔŋa ta be gyaŋ ya.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Te feliŋ dinaa daale korowɔ ne gyɔɔ loŋ keŋ dɔɔ keŋ te yɛɛ nsendee ya.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Ɔ kaseela baŋ kesaa degbele keŋ gyu siaman keŋ gyae keyɛɛ ŋgba gbɛɛkemaa atooro na yale nɛ, be naa Yesu dɔŋɛɛ loŋ keŋ dɔɔ ɔ ne kɔŋ ba degbele keŋ gyaŋ, keŋte gyakoloŋ gyoo wɔ.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ na yee ya, maŋ ŋonaŋ.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Botɔɔ te be lɛɛ Yesu gyoŋ man do ba degbele keŋ man, debokenaŋ man te be kelii botɔɔ keŋ bee gyu nɛ.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Tɛɛ kena nɛ, balaŋ burum baŋ bɔɔ kaa depaa keŋ diŋgyiŋ nɛ naawɔ nyi degbele dokoloŋ doo la botɔɔ. Te ba gyeŋ mɔ nyi Yesu ta gyoo degbele kenaŋ man kpu na ɔ kaseela baŋ ya. Ɔ kaseela baŋ baageŋ gyoola ke man laŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Agbelese ŋaale mɔ lee Tiberiase donɔɔ man kɔŋ diŋgyiŋ botɔɔ, benaa na botɔɔ keŋ Yesu ba mo bodobodo fane fa Wurubuarɛ karaŋ te ɔ ba mo fa balaŋ burum baŋ be dii nɛ.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Balaŋ burum baŋ kena nyi Yesu na ɔ kaseela baŋ be kyaa botɔɔ ya nɛ, ba gyoowɔ agbelese ŋenaŋ man gyu Kapanum donɔɔ man bɛɛ kɛo e.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Balaŋ baŋ ke gyu kena Yesu boo keŋ diŋgyiŋ nɛ be bɔɔse e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, debaŋ woŋti yaa n taŋ kaa lii kɛbo?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, na gyakoloŋ nombia ŋan ɛ be naa mɔɔ yɛɛ nɛ dɔɔ te ɛ silana me gbɛɛ ya, mɔna weenɛɛ ŋan ɛ be nyim di baa ɛ kegyaebii nɛ dɔɔ te ɛ silana me gbɛɛ.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Ɛ na naase ɛ wose diyem gyae weenɛɛ ŋan gyae kewɔlɛɛ nɛ ya, mɔna ɛ yɛɛ kakyeŋ gyae weenɛɛ ŋan gyae kefa ŋon nyeedoŋ kekpaa keŋ nɛ. Weenɛɛ kɛŋa te maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa fa ŋon, nawolo nyi me kya Wurubuarɛ ta mo ɔ doŋ do me man keŋ nawolo nyi ɔ te lɛɛ maŋ do.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Keŋte be bɔɔse Yesu nyiaa, “Woŋ te kaboena nyi dɛɛ yɛɛ, na dɛɛ tale yɛɛ kpene keŋ Wurubuarɛ ne gyae nyi dɛɛ yɛɛ nɛ?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Tom keŋ Wurubuarɛ ne gyae nyi yaa yɛɛ yɛna nyiaa, ɛ lɛɛ walaŋ ŋon ɔ be kpila e nɛ di.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Keŋte be bɔɔse Yesu nyiaa, “Woŋ gyakoloŋ nombia te nyaŋ ke yɛɛ wola daa na dɛɛ lɛɛ neŋ di nyi Wurubuarɛ kpila na neŋ? Woŋ te nyaŋ ke yɛɛ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 De naanaɔ dii weenɛɛ ŋan bɛɛ baake ŋa nyi maana nɛ depampaa keŋ man, ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ne yako daa nɛ nyiaa, ‘Ɔ faa wɔ weenɛɛ lee adido te be diiwɔ.’ ”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, na Mosesi faa na ŋon weenɛɛ lee adido ya, mɔna me kya yɛna walaŋ ŋon ɔ ne fa weenɛɛ gbagba ŋan ba lee adido nɛ.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Nawolo nyi weenɛɛ ŋan me kya Wurubuarɛ ne faa nɛ yɛna ŋon ɔ ba lee adido kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ, te ɔ ne fa balaŋ nyeedoŋ kekpaa nɛ.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Keŋte be yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, akpaa mena na lee gyɛŋ ne gyu na fa daa weenɛɛ kɛŋa wee kamasɛ.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Te Yesu yako wɔ nyiaa, “Maŋ yɛna nyeedoŋ weenɛɛ ŋan. Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ kɔŋ me gyaŋ nɛ, tanam be gyae ka ko e ya. Te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ lɛɛ maŋ di na, loŋboaneŋ be gyae ka ko e ya.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ŋgba mena keŋ mɔ taŋ yako ŋon kaalaŋ nɛ, ɛ te naa maŋ mɔna ɛ bɛɛ lɛɛ maŋ di ya.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Walaŋ kamasɛ ŋon me kya ba mo e fa maŋ nɛ, waa kɔŋ me gyaŋ. Te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ kɔŋ me gyaŋ nɛ, mɔɔ gyae maa gegi e ya.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Nawolo nyi me ta lee adido kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nyi me kaa yɛɛ maŋ gbagba kegyaebii ya, mɔna me kɔŋae me kaa yɛɛ ŋon ɔ be kpila maŋ nɛ kegyaebii.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ŋon ɔ be kpila maŋ nɛ kegyaebii yɛna nyiaa, balaŋ baŋ pou ɔ ba mo do maŋ me nyiŋmaa man nɛ, me na yela be man dokoloŋ ka yo ya. Mɔna wee ɔtomante keŋ man nɛ, maa gyuusu wɔ pou lee yeŋ man kɔŋ nyeedoŋ man.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Nawolo nyi me kya ŋon kegyaebii yɛna nyi walaŋ kamasɛ ŋon ɔ mo ɔ loo gyakaa me dɔɔ te ɔ lɛɛ maŋ di na, waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaa keŋ. Te wee ɔtomante keŋ man nɛ, maa gyuusu mena walaŋ ŋonaŋ lee yeŋ man kɔŋ nyeedoŋ man.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Botɔɔ te Gyudatena baŋ fiasɛɛ bɛɛ ŋorokoso lee Yesu wose man nawolo nyi ɔ kpa, ŋon yɛna weenɛɛ ŋan ba lee adido kɔŋ nɛ.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Keŋte be yakowɔ nyiaa, “Na kei yɛna Gyosɛfo bu ŋon bɛɛ baake e nyi Yesu nɛ yee? Da gyeŋ ɔ kya na ɔ naa. Woŋ dɔɔ te nɛnɛɛ ɔ ne yako daa nyi ɔ lee adido bo kɔŋ?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ɛ na ŋorokoso na dɔŋa ya.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Nyi akpaa me kya ŋon ɔ be kpila maŋ nɛ te wɔŋ ŋolo benaa na maŋ ya nɛ, mena walaŋ ŋonaŋ be gyae waa tale kɔŋ me gyaŋ ya. Te wee ɔtomante keŋ nɛ, maa gyuusu mena walaŋ ŋonaŋ lee yeŋ man na waa nyiŋ nyeedoŋ.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra baŋ man ŋolo ŋmarasewɔ see nyiaa, ‘Wurubuarɛ ne gyaela waa wola walaŋ kamasɛ nombia.’ Mena dɔɔ walaŋ kamasɛ ŋon ɔ tei me kya Wurubuarɛ nombia te ɔ kasee ŋa nɛ, waa kɔŋ me gyaŋ.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Kei bɛɛ wolo nyi ŋolo te naa me kya ŋon ya. Walaŋ ŋon ɔ ba lee Wurubuarɛ gyaŋ kɔŋ nɛ, ŋon waageŋ naa na e.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, walaŋ ŋon ɔ lɛɛ maŋ di na waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaakekpaa.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Maŋ yɛna nyeedoŋ weenɛɛ ŋan.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Ɛ naanaɔ dii weenɛɛ ŋan bɛɛ baake ŋa nyi maana nɛ depampaa keŋ man, mɔna ba yekeewɔ.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Mɔna nyeedoŋ weenɛɛ ŋan ba lee Wurubuarɛ man kɔŋ te mɛɛ yako ŋon ŋa wose man nombia nɛ dɔɔ, walaŋ kamasɛ ŋon ɔ di ke na ɔ be gyae waa yeŋ ya.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Maŋ yɛna nyeedoŋ weenɛɛ ŋan ba lee adido kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nɛ. Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ di mena weenɛɛ kɛŋa na, waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaakekpaa. Weenɛɛ ŋan maa mo fa balaŋ na baa nyiŋ nyeedoŋ nɛ yɛna ma wosenaane.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Botɔɔ te Gyudatena baŋ gyoo aŋmaareŋ na dɔŋa nyiaa, “Sena te balee kei waa tale mo ɔ wosenaane fa daa na dee di?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, nyi akpaa ɛ te di maŋ Deniwalaŋ Bu wosenaane na ɛ kenyɔɔ me fatabo ya nɛ, ɛ be gyae ɛ ke nyiŋ nyeedoŋ ya.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Walaŋ kamasɛ ŋon waa di ma wosenaane na waa nyɔɔ me fatabo nɛ, waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaa keŋ. Wee ɔtomante keŋ man nɛ, maa gyuusu mena walaŋ ŋonaŋ lee yeŋ man.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Nawolo nyi ma wosenaane yɛna weenɛɛ anediŋ gbagba, te me fatabo mɔ yɛna kolo anenyɔɔŋ gbagba.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ di ma wosenaane te ɔ nyɔɔ me fatabo na, daa na e ta bese walaŋ dokoloŋ.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Me kya ŋon ɔ ne fa balaŋ nyeedoŋ nɛ kpila na maŋ, te wa adaworoma dɔɔ te me dana nyeedoŋ. Mena ke mɔ te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ di ma wosenaane na, maa fa e nyeedoŋ.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Maŋ yɛna weenɛɛ ŋan ba lee adido kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nɛ. Ma te yɛɛ ŋgba weenɛɛ ŋan ɛ naanaɔ be dii te bɔɔ yekee nɛ ya. Walaŋ kamasɛ ŋon wa di mena weenɛɛ kɛŋa nɛ, waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaakekpaa.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Debaŋ keŋ Yesu na wolo Gyudatena ɔsom deni man Kapanum donɔɔ man nɛ, te ɔ yako mena nombia kɛŋa.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Yesu kaseela baŋ kenyii nombia kɛŋa nɛ be yakowɔ nyiaa, “Mena kawola kɛŋa man dana doŋ. Amɔte ne gyaela waa tale lɛɛ ŋa do?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yesu ka gyeŋ nyi ɔ kaseela baŋ na ŋorokoso lee nombia kɛŋa wose man nɛ ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Nombia kɛŋa ne takaa ŋon?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Kenaŋ na akpaa ɛ naa maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon na gyem mee gyu adido, botɔɔ keŋ mɔɔ lee na sena te ɛ ke yɛɛ?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Wurubuarɛ feliŋ ne faa na balaŋ nyeedoŋ. Kpene keŋ denibalaŋ na mo baŋ gbagba be doŋ yɛɛ nɛ be taŋ tɔnɔɔ ya. Nombia ŋan mɔɔ yako ŋon nɛ lee Wurubuarɛ feliŋ ŋon man te ŋɛɛ fa nyeedoŋ.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Mɔna ɛ man baale bɛɛ lɛɛ di ya.” Yesu yako nombia kɛŋa nawolo nyi lee kewalaŋ keŋ na, ɔ wulaa ɔ gyeŋ baŋ bɔɔ gyae baa lɛɛ e di ya, na ŋon waa kaa lese e fa.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Kei dɔɔ te me yako ŋon nyiaa, akpaa me kya te fa ŋolo gbɛɛ nyi waa kɔŋ me gyaŋ ya na, ɔ be gyae waa tale kɔŋ ya nɛ.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Kei wɔle nɛ, ɔ silala baŋ man balaŋ burum wɔŋa ba wose lee wɔle keŋ be te sila e bela ya.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Keŋte Yesu bɔɔse ɔ kaseela kufu bala baŋ mɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ mɔ ne gyae ɛ ka bese ɛ wɔle yaa?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Botɔɔ te Simɔn Pita tiranɔɔ nyiaa, “De Gbeŋgyoo, amɔte gyaŋ te dee gyu? Nyaŋ nyaageŋ danaana nombia ŋan ŋɛɛ fa nyeedoŋ kekpaa keŋ.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Nɛnɛɛ da te lɛɛ neŋ di, te de ta gyem nyi nyaŋ yɛna walaŋ ŋon Wurubuarɛ be kpili te ayimɛɛ be doo ɔ man ya nɛ.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Keŋte Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Na ɛmɛɛ balaŋ kufu bala te me baakewɔ yee? Mɔna ɛ man ŋolo yɛɛ walaŋkum e.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Na Simɔn Isekarɔte bu Gyudase wose man nombia yaa Yesu ne yako nɛ. Nawolo nyi Gyudase yɛɛ ɔ kaseela kufu bala baŋ man ŋolo e, mɔna ŋon ne gyae la ɔ kaa lese Yesu fa yeŋ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.