João 6

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Weeya akalansɛɛ ŋaale wɔle nɛ, Yesu toŋa Galelia depaa keŋ bɛɛ baake ke bela nyi Tiberiase nɛ gyu ke diŋgyiŋ.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Balaŋ burum sila ɔ gbɛɛ gyu botɔɔ, nawolo nyi be naa gyakoloŋ nombia na nombia dinaana ŋan ɔ be yɛɛ lee mena keŋ ɔ be kyɔ balaŋ kaweese nɛ dɔɔ.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Keŋte Yesu na ɔ kaseela baŋ gyeŋa bula daale kekyaa botɔɔ.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Debaŋ kenaŋ na Gyudatena nyeekelɛɛwee kedi keŋ ta benaa.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Yesu gɛɛsewɔ kɛɛ te ɔ naawɔ nyi balaŋ burum ne kɔŋ ɔ gyaŋ keŋte ɔ bɔɔse Filipo nyiaa, “Aleŋ te dee nyiŋ weenɛɛ lɛɛ fa balaŋ burum kɛwɔ dinɔɔ kedi?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Yesu bɔɔse Filipo mena nombia kɛŋa na waa mo kɛɛ wa agyueŋ nawolo nyi ŋon gbagba wulaa ɔ gyeŋ kpene keŋ waa yɛɛ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Botɔɔ te Filipo tiranɔɔ fa e nyiaa, “Pɛ walaŋ kamasɛ kenyiŋ kyomii di koraŋ na, kaboena nyi dɛɛ mo tomyɛɛre kegyia ŋolo gyaalaŋna gyanaara kɔba bo lɛɛ weenɛɛ.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Keŋte ɔ kaseela baŋ ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Anderiase, ŋon ɔ kegyia yɛna Simɔn Pita nɛ yakowɔ nyiaa,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Bu ŋolo kyaa kɛbo keŋ ɔ dana bodobodose anoŋ na kpebia bala. Mɔna woŋ te kɛŋa gyae keyɛɛ balaŋ burum kɛwɔ.”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Botɔɔ te Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Ɛ yela balaŋ baŋ pou ke tisi kyakee.” Na ŋalese murumuru ŋaale kyaa botɔɔ, mena dɔɔ balaŋ baŋ pou tisiwɔ kyakee botɔɔ. Baala baŋ be kyaa botɔɔ nɛ baa yɛɛ ŋgba balaŋ kakpoŋse banoŋ nɛ.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Keŋte Yesu moo bodobodose ŋan te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ, te ɔ moo ŋa kpɛlɛɛ fa balaŋ baŋ be kyaa botɔɔ nɛ. Mena ke te ɔ moo kpebia ŋan mɔ te ɔ fanewɔ fa Wurubuarɛ karaŋ te ɔ kpɛlɛɛ ŋa fa balaŋ baŋ pou. Balaŋ baŋ diiwɔ baa ba kegyaebii.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Balaŋ baŋ pou kedi baa nɛ Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, “Ɛ tɔɔsee weenɛɛ akaŋ ŋan pou, ɛ na yeli ŋa kewɔlɛɛ ya.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Weenɛɛ ŋan balaŋ baŋ be dii kaase nɛ, be tɔɔsee ŋa buruburu akaŋ ŋan na be nyiŋa doŋase kufu ala.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Balaŋ baŋ kena gyakoloŋ nombia ŋan Yesu be yɛɛ nɛ be yakowɔ nyiaa, “Kei yɛna Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre ŋon ɔ be yako see nyi waa kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nɛ ampaŋ.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Na Yesu taŋ kena nyi balaŋ baŋ ne gyae be kaa kyaŋ e, na baa ŋere e mo e see be gyoo mena dɔɔ ŋon waageŋ wɔŋa ɔ wose lee be man gyu ke kyaa bula keŋ dɔɔ bela.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Kelii balinɔɔ nɛ Yesu kaseela baŋ besewɔ gyu depaa keŋ nɔɔman,
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 keŋte ba gyoowɔ degbele daale man te ba moo ba nyee baŋ bee gyu Kapanum donɔɔ man. Debaŋ kenaŋ na tɛɛ te biri mɔna Yesu sɛɛ ɔ te kɔŋa ta be gyaŋ ya.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Te feliŋ dinaa daale korowɔ ne gyɔɔ loŋ keŋ dɔɔ keŋ te yɛɛ nsendee ya.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Ɔ kaseela baŋ kesaa degbele keŋ gyu siaman keŋ gyae keyɛɛ ŋgba gbɛɛkemaa atooro na yale nɛ, be naa Yesu dɔŋɛɛ loŋ keŋ dɔɔ ɔ ne kɔŋ ba degbele keŋ gyaŋ, keŋte gyakoloŋ gyoo wɔ.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ɛ na yee ya, maŋ ŋonaŋ.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Botɔɔ te be lɛɛ Yesu gyoŋ man do ba degbele keŋ man, debokenaŋ man te be kelii botɔɔ keŋ bee gyu nɛ.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Tɛɛ kena nɛ, balaŋ burum baŋ bɔɔ kaa depaa keŋ diŋgyiŋ nɛ naawɔ nyi degbele dokoloŋ doo la botɔɔ. Te ba gyeŋ mɔ nyi Yesu ta gyoo degbele kenaŋ man kpu na ɔ kaseela baŋ ya. Ɔ kaseela baŋ baageŋ gyoola ke man laŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Agbelese ŋaale mɔ lee Tiberiase donɔɔ man kɔŋ diŋgyiŋ botɔɔ, benaa na botɔɔ keŋ Yesu ba mo bodobodo fane fa Wurubuarɛ karaŋ te ɔ ba mo fa balaŋ burum baŋ be dii nɛ.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Balaŋ burum baŋ kena nyi Yesu na ɔ kaseela baŋ be kyaa botɔɔ ya nɛ, ba gyoowɔ agbelese ŋenaŋ man gyu Kapanum donɔɔ man bɛɛ kɛo e.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Balaŋ baŋ ke gyu kena Yesu boo keŋ diŋgyiŋ nɛ be bɔɔse e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, debaŋ woŋti yaa n taŋ kaa lii kɛbo?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, na gyakoloŋ nombia ŋan ɛ be naa mɔɔ yɛɛ nɛ dɔɔ te ɛ silana me gbɛɛ ya, mɔna weenɛɛ ŋan ɛ be nyim di baa ɛ kegyaebii nɛ dɔɔ te ɛ silana me gbɛɛ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Ɛ na naase ɛ wose diyem gyae weenɛɛ ŋan gyae kewɔlɛɛ nɛ ya, mɔna ɛ yɛɛ kakyeŋ gyae weenɛɛ ŋan gyae kefa ŋon nyeedoŋ kekpaa keŋ nɛ. Weenɛɛ kɛŋa te maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa fa ŋon, nawolo nyi me kya Wurubuarɛ ta mo ɔ doŋ do me man keŋ nawolo nyi ɔ te lɛɛ maŋ do.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Keŋte be bɔɔse Yesu nyiaa, “Woŋ te kaboena nyi dɛɛ yɛɛ, na dɛɛ tale yɛɛ kpene keŋ Wurubuarɛ ne gyae nyi dɛɛ yɛɛ nɛ?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Tom keŋ Wurubuarɛ ne gyae nyi yaa yɛɛ yɛna nyiaa, ɛ lɛɛ walaŋ ŋon ɔ be kpila e nɛ di.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Keŋte be bɔɔse Yesu nyiaa, “Woŋ gyakoloŋ nombia te nyaŋ ke yɛɛ wola daa na dɛɛ lɛɛ neŋ di nyi Wurubuarɛ kpila na neŋ? Woŋ te nyaŋ ke yɛɛ?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 De naanaɔ dii weenɛɛ ŋan bɛɛ baake ŋa nyi maana nɛ depampaa keŋ man, ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ne yako daa nɛ nyiaa, ‘Ɔ faa wɔ weenɛɛ lee adido te be diiwɔ.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, na Mosesi faa na ŋon weenɛɛ lee adido ya, mɔna me kya yɛna walaŋ ŋon ɔ ne fa weenɛɛ gbagba ŋan ba lee adido nɛ.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Nawolo nyi weenɛɛ ŋan me kya Wurubuarɛ ne faa nɛ yɛna ŋon ɔ ba lee adido kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ, te ɔ ne fa balaŋ nyeedoŋ kekpaa nɛ.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Keŋte be yako e nyiaa, “De Gbeŋgyoo, akpaa mena na lee gyɛŋ ne gyu na fa daa weenɛɛ kɛŋa wee kamasɛ.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Te Yesu yako wɔ nyiaa, “Maŋ yɛna nyeedoŋ weenɛɛ ŋan. Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ kɔŋ me gyaŋ nɛ, tanam be gyae ka ko e ya. Te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ lɛɛ maŋ di na, loŋboaneŋ be gyae ka ko e ya.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Ŋgba mena keŋ mɔ taŋ yako ŋon kaalaŋ nɛ, ɛ te naa maŋ mɔna ɛ bɛɛ lɛɛ maŋ di ya.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Walaŋ kamasɛ ŋon me kya ba mo e fa maŋ nɛ, waa kɔŋ me gyaŋ. Te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ kɔŋ me gyaŋ nɛ, mɔɔ gyae maa gegi e ya.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Nawolo nyi me ta lee adido kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nyi me kaa yɛɛ maŋ gbagba kegyaebii ya, mɔna me kɔŋae me kaa yɛɛ ŋon ɔ be kpila maŋ nɛ kegyaebii.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ŋon ɔ be kpila maŋ nɛ kegyaebii yɛna nyiaa, balaŋ baŋ pou ɔ ba mo do maŋ me nyiŋmaa man nɛ, me na yela be man dokoloŋ ka yo ya. Mɔna wee ɔtomante keŋ man nɛ, maa gyuusu wɔ pou lee yeŋ man kɔŋ nyeedoŋ man.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Nawolo nyi me kya ŋon kegyaebii yɛna nyi walaŋ kamasɛ ŋon ɔ mo ɔ loo gyakaa me dɔɔ te ɔ lɛɛ maŋ di na, waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaa keŋ. Te wee ɔtomante keŋ man nɛ, maa gyuusu mena walaŋ ŋonaŋ lee yeŋ man kɔŋ nyeedoŋ man.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Botɔɔ te Gyudatena baŋ fiasɛɛ bɛɛ ŋorokoso lee Yesu wose man nawolo nyi ɔ kpa, ŋon yɛna weenɛɛ ŋan ba lee adido kɔŋ nɛ.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Keŋte be yakowɔ nyiaa, “Na kei yɛna Gyosɛfo bu ŋon bɛɛ baake e nyi Yesu nɛ yee? Da gyeŋ ɔ kya na ɔ naa. Woŋ dɔɔ te nɛnɛɛ ɔ ne yako daa nyi ɔ lee adido bo kɔŋ?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ɛ na ŋorokoso na dɔŋa ya.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Nyi akpaa me kya ŋon ɔ be kpila maŋ nɛ te wɔŋ ŋolo benaa na maŋ ya nɛ, mena walaŋ ŋonaŋ be gyae waa tale kɔŋ me gyaŋ ya. Te wee ɔtomante keŋ nɛ, maa gyuusu mena walaŋ ŋonaŋ lee yeŋ man na waa nyiŋ nyeedoŋ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra baŋ man ŋolo ŋmarasewɔ see nyiaa, ‘Wurubuarɛ ne gyaela waa wola walaŋ kamasɛ nombia.’ Mena dɔɔ walaŋ kamasɛ ŋon ɔ tei me kya Wurubuarɛ nombia te ɔ kasee ŋa nɛ, waa kɔŋ me gyaŋ.
45 Está escrito nos profetas:
46 Kei bɛɛ wolo nyi ŋolo te naa me kya ŋon ya. Walaŋ ŋon ɔ ba lee Wurubuarɛ gyaŋ kɔŋ nɛ, ŋon waageŋ naa na e.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, walaŋ ŋon ɔ lɛɛ maŋ di na waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaakekpaa.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Maŋ yɛna nyeedoŋ weenɛɛ ŋan.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ɛ naanaɔ dii weenɛɛ ŋan bɛɛ baake ŋa nyi maana nɛ depampaa keŋ man, mɔna ba yekeewɔ.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Mɔna nyeedoŋ weenɛɛ ŋan ba lee Wurubuarɛ man kɔŋ te mɛɛ yako ŋon ŋa wose man nombia nɛ dɔɔ, walaŋ kamasɛ ŋon ɔ di ke na ɔ be gyae waa yeŋ ya.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Maŋ yɛna nyeedoŋ weenɛɛ ŋan ba lee adido kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nɛ. Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ di mena weenɛɛ kɛŋa na, waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaakekpaa. Weenɛɛ ŋan maa mo fa balaŋ na baa nyiŋ nyeedoŋ nɛ yɛna ma wosenaane.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Botɔɔ te Gyudatena baŋ gyoo aŋmaareŋ na dɔŋa nyiaa, “Sena te balee kei waa tale mo ɔ wosenaane fa daa na dee di?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, nyi akpaa ɛ te di maŋ Deniwalaŋ Bu wosenaane na ɛ kenyɔɔ me fatabo ya nɛ, ɛ be gyae ɛ ke nyiŋ nyeedoŋ ya.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Walaŋ kamasɛ ŋon waa di ma wosenaane na waa nyɔɔ me fatabo nɛ, waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaa keŋ. Wee ɔtomante keŋ man nɛ, maa gyuusu mena walaŋ ŋonaŋ lee yeŋ man.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Nawolo nyi ma wosenaane yɛna weenɛɛ anediŋ gbagba, te me fatabo mɔ yɛna kolo anenyɔɔŋ gbagba.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ di ma wosenaane te ɔ nyɔɔ me fatabo na, daa na e ta bese walaŋ dokoloŋ.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Me kya ŋon ɔ ne fa balaŋ nyeedoŋ nɛ kpila na maŋ, te wa adaworoma dɔɔ te me dana nyeedoŋ. Mena ke mɔ te walaŋ kamasɛ ŋon ɔ di ma wosenaane na, maa fa e nyeedoŋ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Maŋ yɛna weenɛɛ ŋan ba lee adido kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nɛ. Ma te yɛɛ ŋgba weenɛɛ ŋan ɛ naanaɔ be dii te bɔɔ yekee nɛ ya. Walaŋ kamasɛ ŋon wa di mena weenɛɛ kɛŋa nɛ, waa nyiŋ nyeedoŋ kekpaakekpaa.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Debaŋ keŋ Yesu na wolo Gyudatena ɔsom deni man Kapanum donɔɔ man nɛ, te ɔ yako mena nombia kɛŋa.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Yesu kaseela baŋ kenyii nombia kɛŋa nɛ be yakowɔ nyiaa, “Mena kawola kɛŋa man dana doŋ. Amɔte ne gyaela waa tale lɛɛ ŋa do?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesu ka gyeŋ nyi ɔ kaseela baŋ na ŋorokoso lee nombia kɛŋa wose man nɛ ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Nombia kɛŋa ne takaa ŋon?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Kenaŋ na akpaa ɛ naa maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon na gyem mee gyu adido, botɔɔ keŋ mɔɔ lee na sena te ɛ ke yɛɛ?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Wurubuarɛ feliŋ ne faa na balaŋ nyeedoŋ. Kpene keŋ denibalaŋ na mo baŋ gbagba be doŋ yɛɛ nɛ be taŋ tɔnɔɔ ya. Nombia ŋan mɔɔ yako ŋon nɛ lee Wurubuarɛ feliŋ ŋon man te ŋɛɛ fa nyeedoŋ.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Mɔna ɛ man baale bɛɛ lɛɛ di ya.” Yesu yako nombia kɛŋa nawolo nyi lee kewalaŋ keŋ na, ɔ wulaa ɔ gyeŋ baŋ bɔɔ gyae baa lɛɛ e di ya, na ŋon waa kaa lese e fa.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Kei dɔɔ te me yako ŋon nyiaa, akpaa me kya te fa ŋolo gbɛɛ nyi waa kɔŋ me gyaŋ ya na, ɔ be gyae waa tale kɔŋ ya nɛ.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Kei wɔle nɛ, ɔ silala baŋ man balaŋ burum wɔŋa ba wose lee wɔle keŋ be te sila e bela ya.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Keŋte Yesu bɔɔse ɔ kaseela kufu bala baŋ mɔ nyiaa, “Ɛmɛɛ mɔ ne gyae ɛ ka bese ɛ wɔle yaa?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Botɔɔ te Simɔn Pita tiranɔɔ nyiaa, “De Gbeŋgyoo, amɔte gyaŋ te dee gyu? Nyaŋ nyaageŋ danaana nombia ŋan ŋɛɛ fa nyeedoŋ kekpaa keŋ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Nɛnɛɛ da te lɛɛ neŋ di, te de ta gyem nyi nyaŋ yɛna walaŋ ŋon Wurubuarɛ be kpili te ayimɛɛ be doo ɔ man ya nɛ.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Keŋte Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Na ɛmɛɛ balaŋ kufu bala te me baakewɔ yee? Mɔna ɛ man ŋolo yɛɛ walaŋkum e.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Na Simɔn Isekarɔte bu Gyudase wose man nombia yaa Yesu ne yako nɛ. Nawolo nyi Gyudase yɛɛ ɔ kaseela kufu bala baŋ man ŋolo e, mɔna ŋon ne gyae la ɔ kaa lese Yesu fa yeŋ.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.