João 10
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs VC
1 Keŋte Yesu yakowɔ nyiaa, “Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, walaŋ ŋon ɔ ta mo denanɔɔ keŋ man gyoo namense debɔɔlɔɔ keŋ man ya, te ɔ gyem mo yenaŋ kale gyoo na ɔ yɛɛ ŋmɛɛlate e, te ɔ na mo doŋ bo lɛo balaŋ.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Walaŋ ŋon ɔ na mo denanɔɔ keŋ man gyoo na, ŋon yɛna namensekɛɛlere ŋon.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Denanɔɔ dekere ŋon na toro fa e te namense baŋ ne nyii ɔ woya. Ɔ ne baake ŋon gbagba namense baŋ yele na ɔ ta mo wɔ lee.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Te ɔ mo wɔ pou lee na ɔ ne tɛɛ be siaman, te namense baŋ ne sila e nawolo nyi ba gyeŋ ɔ woya.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Bɔɔ gyae baa sila walaŋ yakaate ya. Baa yeu lee ɔ gyaŋ nawolo nyi bɔɔ gyeŋ ɔ woya ya.”
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesu gyɔɔ dudu kei fa wɔ, mɔna be te nyii kpene keŋ ɔ ne yako nɛ asɛɛ ya.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Mena dɔɔ Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa “Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, maŋ yɛna namense debɔɔlɔɔ keŋ denanɔɔ.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Baŋ pou bɔɔ taŋgbɛɛ maŋ kɔŋ kaa beo nyi Wurubuarɛ kpila na wɔ nɛ, be yɛɛ ŋmɛɛlatenawɔ na baŋ bɛɛ mo doŋ lɛo balaŋ abɔɔ nɛ, mɔna namense baŋ te nyii wɔ ya.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Maŋ yɛna denanɔɔ keŋ, akpaa ŋolo de tɛɛ me man gyoo na, maa lɛɛ ɔ nyee. Waa gyoo na waa lee na waa nyiŋ weenɛɛ kpaakpaa di.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Ŋmɛɛlate dɔɔ ɔ ne kɔŋ bo kaa ŋmɛɛle na ɔ ta koo na ɔ te wɔlɛɛ abɔɔ. Maŋ kɔŋae na ɛ kenyiŋ nyeedoŋ, na ɛ kenyiŋ ke kekpaa.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Maŋ yɛna namensekɛɛlere kpaakpaate ŋon. Namensekɛɛlere kpaakpaate ŋon na mo ɔ wose fa yeŋ ɔ namense baŋ dɔɔ.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Mɔna paate ŋon bɔɔ moo nyi waa kɛɛ namense baŋ dɔɔ na baa tɔ e kom nɛ, na ŋon yɛna namensekɛɛlere ŋon ɔ tee namense baŋ ya. Mena dɔɔ ɔ naa nyi gbougbouse ne kɔŋ na, ɔ ne yeu tina namense baŋ yela, na gbougbouse baŋ te kyaŋ baale na akaŋ baŋ te yaasee.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Ɔ ne yeu nawolo nyi ba mo e bo na bɛɛ tɔ e kom, mena dɔɔ ɔ be famenɛ na namense baŋ ya.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Me dana namense baale baŋ bɔɔ kpuɛ kɛwɔ man ya. Kaboena nyi maa mo baŋ mɔ kaa kpu na kɛwɔ na be popou keyɛɛ walaŋ dokoloŋ namense, debɔɔlɔɔ dokoloŋ man, na be kɛɛlere ke yɛɛ dokoloŋ na baa nyii ma dei.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Kpene keŋ dɔɔ me kya ne gyae me nombia yɛna nyi, ma te desina ma wose nyi maa mo ma wose fa yeŋ ma kegyaebii man na maa bese foŋ lee yeŋ man.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Ŋolo be gyae waa tale lɛo ma nyeedoŋ lee me gyaŋ ya. Mɔna maŋ gbagba ma kegyaebii man te maa mo ma wose fa yeŋ. Me dana doŋ maa mo ma wose fa yeŋ, te me dana doŋ maa bese nyiŋ nyeedoŋ bela. ‘Kei yɛna kpene keŋ me kya ŋon be yako maŋ nyi maa yɛɛ.’ ”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Lee nɔɔwoya kɛŋa dɔɔ Gyudatena baŋ besewɔ kpase ba wose man.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Be man balaŋ burum yakowɔ nyiaa, “Ɔ dana feliŋkum mena dɔɔ ɔ nyee ne wɔlɛɛ. Woŋ dɔɔ te ɛ ne nyii e?”
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Baale mɔ kpa, “Walaŋ ŋon feliŋkum doo ɔ man be gyae waa tale kolosi nnɛ ya! Sena te feliŋkum gyae ke tale gyuusu siayɛlɛɛsate sia?”
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Keŋte Gyudatena wee dinaa daale kaa liiwɔ. Mena wee kei te bee dii mo tɔɔse debaŋ keŋ bɔɔ mo bɔ ɔsom deni dinaa keŋ do Wurubuarɛ nyiŋmaa man nɛ. Mena debaŋ kenaŋ yɛɛ waare tɛɛ Gyerusalɛm donɔɔ man.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Na Yesu dɔŋɛɛ ɔ ne kila poto keŋ bɛɛ baake ke Solomɔn poto Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man nɛ.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Keŋte Gyudatena baale kaa yilaawɔ ɔ gyaŋ bɔɔse e nyiaa, “Sena yaa n tinaa daa yela te de bɛɛ gyeŋ da nyee na de nawɔɔ ya nɛ? Yako daa anokoare keŋ. Nyaŋ yɛna nyeelɛɛre ŋon Wurubuarɛ be yako see nyi waa kɔŋ nɛ?”
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Keŋte Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Me taŋ keyako ŋon mɔna ɛ bɛɛ lɛɛ maŋ di ya. Gyakoloŋ nombia ŋan mɔɔ yɛɛ me kya yele man nɛ, ne diina ma wose man adansɛɛ,
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 mɔna ɛ bɛɛ lɛɛ maŋ di ya, nawolo nyi ɛ te yɛɛ me namensewɔ ya.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Me namense ne nyii me dei, te ma gyeŋ wɔ te bee sila maŋ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Mɛɛ fa wɔ nyeedoŋ kekpaa keŋ, te bɔɔ gyae baa yo lee Wurubuarɛ siaman ya. Ŋolo be gyae waa tale lɛo wɔ lee me gyaŋ ya.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Me kya ŋon ɔ ba mo wɔ do me nyiŋmaa man nɛ, dana doŋ kela kolo kamasɛ te ŋolo be gyae waa tale lɛo wɔ lee me kya nyiŋmaa man ya.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Daa na me kya yɛɛ walaŋ dokoloŋ.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Botɔɔ te Gyudatena baŋ gate boya baa fuŋ e bela.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Me kya te yeli ma te yɛɛ nombia kpaakpaa burum ɛ siaman, ŋe man woŋti dɔɔ te ɛ ne gyae ɛ ke fuŋii maŋ boya?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Te Gyudatena baŋ tiranɔɔ fa e nyiaa, “Na abɔɔ nya ayɛɛŋ kɛŋa dɔɔ te dɛɛ gyae dee fuŋii neŋ boya ya, mɔna mena keŋ n ne yako mmusuo nombia dɔɔ. Nawolo nyi n yɛɛ deniwalaŋ e, mɔna n na mo n wose maa na Wurubuarɛ.”
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Ba te ŋmarase ɛmɛɛ gbagba mmaraa tɔne keŋ man nyi, Wurubuarɛ kpa, ɛ yɛɛ Wurubuarɛ kemaasasewɔ yee?
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Da gyeŋ nyi kpene keŋ Wurubuarɛ nombia ŋan ne yako nɛ yɛɛ anokoare kekpaa. Te Wurubuarɛ de baake balaŋ baŋ ɔ ba mo ɔ nombia ŋan fa nɛ nyi be yɛɛ Wurubuarɛ kemaasasewɔ na,
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 weera dɔɔ te ɛ ne yako maŋ ŋon Wurubuarɛ ba lese maŋ te ɔ be kpila maŋ kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ nɛ nyi mɛɛ mo ma wose maa na Wurubuarɛ keŋ mɛɛ yako nyi me yɛɛ Wurubuarɛ bu e dɔɔ?
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Akpaa me bɛɛ yɛɛ kpene keŋ me kya ŋon kpa ma yɛɛ ya na, ɛ na lɛɛ maŋ di ya,
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 te akpaa mɛɛ yɛɛ ŋa na, nyi ɛ be lɛɛ maŋ di koraŋ ya na ɛ lɛɛ abɔɔ ŋan mɛɛ yɛɛ nɛ di, na ɛ ka gyeŋ na ɛ kenyii asɛɛ nyiaa daa na me kya ŋon yɛɛ dokoloŋ”
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Mena dɔɔ be gyaewɔ baa kyaŋ e bela, te ɔ sarakeewɔ lee be man.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Keŋte Yesu besewɔ toŋ Gyɔɔdan boo keŋ gyu botɔɔ keŋ Gyɔn be kyaa sɔ balaŋ Wurubuarɛ loŋ kaalaŋ nɛ, te ɔ ke kyaawɔ botɔɔ.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Balaŋ burum kɔŋawɔ ɔ gyaŋ te be yako dɔŋa nyiaa, “Gyɔn te yɛɛ gyakoloŋ nombia ya, mɔna kpene kamasɛ keŋ ɔ be yako lee balee kei wose man nɛ yɛɛ ampaŋ.”
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Keŋte balaŋ burum baŋ ba seŋɛɛ botɔɔ nɛ lɛɛ Yesu di.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.