Atos 4
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT
1 Debaŋ keŋ Pita na Gyɔn sɛɛ bɛɛ kolosi fa balaŋ baŋ nɛ, te Wurubuarɛ saese na kegyia ŋon ɔ ne kɛɛ balaŋ baŋ bɛɛ gyee Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ nɛ, na balaŋ baŋ bɛɛ baake wɔ nyi Sadukiitena nɛ baale kɔŋawɔ be gyaŋ.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Ba gyeŋa baŋ nideli nawolo nyi, Pita na Gyɔn na wola balaŋ baŋ nyi, Yesu te fom lee yeŋ man, keŋ nawolo nyi balaŋ pou baa foŋ lee yeŋ man bela.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Mena dɔɔ be kyaŋa Pita na Gyɔn ka do deni man, na tɛɛ te lam dɔɔ, be yela be doowɔ kelii tɛɛ kena.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Mɔna balaŋ baŋ bɔɔ nyii nombia ŋan Pita na Gyɔn be yako nɛ, be man burum lɛɛ ŋa di, mena dɔɔ balaŋ baŋ pou bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ, be man baala wukuwɔ kelii balaŋ kakpoŋse banoŋ (5000).
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Tɛɛ kena keŋ nɛ, Gyudatena kegyiise na be siamantena na ba mmaraa wolala baŋ gyaŋeewɔ Gyerusalɛm donɔɔ man.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Be gyaŋeewɔ na saese pou kegyia Anase na Kaifase na Gyɔn na Alɛkesanda na baala baale baŋ bɔɔ lee saese pou kegyia ŋon dekpaŋalaŋ man nɛ.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Be yela ba moo Pita na Gyɔn kaa seŋ be siaman te be bɔɔse wɔ nyi, “Woŋ wɔɔle yaa amɔte yele man yaa ɛ kyɔɔ balee ŋon?”
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Te Pita ŋon Wurubuarɛ feliŋ ŋon doo ɔ man nideli nɛ, tiranɔɔ fa wɔ nyi, “Kegyiise na siamantena,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 akpaa gyɛŋ ɛ te baake daa kaa seŋ ɛ siaman ɛ ne bɔɔse daa lee kolo kpaakpaa keŋ dɔɔ yɛɛ, te ɔtakase ŋon be nyiŋ doŋ koro seŋ nɛ dɔɔ na,
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 kenaŋ na mɛɛ gyae ɛmɛɛ na Iseraetena pou ka gyeŋ nyi, Yesu Kristo ŋon ɔ ba lee Nasarɛte nɛ yele man yaa balee aseŋaŋ ɛ siaman kei nyiŋa doŋ nɛ. Ŋon te ɛ gyɔɔwɔ sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ ko, te Wurubuarɛ gyuusu e lee yeŋ man.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Yesu yɛna walaŋ ŋon Wurubuarɛ nombia tɔne be yako nyi,
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Yesu waageŋ kooŋ yɛna nyeelɛɛre, ŋon waageŋ kooŋ te Wurubuarɛ lesewɔ tɛɛle kei dɔɔ nyi de baake ɔ yele na waa lɛɛ da nyee.”
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Mena keŋ Pita na Gyɔn be kolosi nideli te ba te yee gyakoloŋ ya, te kegyiise baŋ kenyii nyi be yɛɛ balaŋ yakaa nyibaŋwɔ keŋ be te gyu sukuu ya nɛ, ba wose yeŋa wɔ. Botɔɔ te be naawɔ nyi baŋ na Yesu tɛɛ la.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Mɔna ba kena balee ŋon bɔɔ kyɔ e seŋɛɛ Pita na Gyɔn gyaŋ botɔɔ nɛ, ba te tale nyiŋ nombiikum daale yako lee ba wose man ya.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Mena dɔɔ be yako wɔ nyi baa lee nombia dedii deni keŋ man, botɔɔ te kegyiise baŋ moo ba nyeeya baŋ na dɔŋa.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Bɛɛ bɔɔse dɔŋa nyi, “Woŋ yaa dɛɛ yɛɛ balaŋ kɛwɔ? Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, gyeŋ nyi baŋ yɛɛna gyakoloŋ nombii kei, te dɔɔ gyae dɛɛ tale lɛɛ ka aŋmaareŋ ya.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Mena keŋ dɔɔ ne gyae nyi baa mo nombia kɛŋa kpeŋkpeleŋ dɔɔ ya nɛ, ɛ yela dɛɛ tɔ wɔ nideli nyi be na tekaa kolosi Yesu kei nombia fa walaŋ na walaŋ ya.”
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Mena dɔɔ be baake wɔ gyoo be gyaŋ bela, te be tɔɔ wɔ nyi be na tekaa kolosi Yesu nombia, yaa baa wola balaŋ kolo lee ɔ yele man korakora bela ya.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Keŋte Pita na Gyɔn tiranɔɔ nyi, “Ɛmɛɛ gbagba ɛ kɛɛ nombia kɛŋa man nideli nyi woŋti dei la Wurubuarɛ siaman? Dee nyii ɛ wui yaa dee nyii Wurubuarɛ wui?
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Nawolo nyi daa dɔɔ, dɔɔ tale tina kpene keŋ dɔɔ naa, na keŋ dɔɔ nyii nɛ kekolosi yela ya.”
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Mena dɔɔ kegyiise baŋ tɔɔ wɔ nideli bela, te be tina wɔ yela. Be te nyiŋ gbɛɛ keŋ baa mo wɔŋ ba deŋela ya, nawolo nyi balaŋ baŋ pou na lese Wurubuarɛ yele lee kpene keŋ ɔ be yɛɛ nɛ dɔɔ.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Balee ŋon bɔɔ kyɔ e kawee kei nɛ, kela kulutooneŋ sɔŋola (40).
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Be ke tina Pita na Gyɔn yela nɛ, te ba besewɔ gyu be tebia gyaŋ keyako wɔ kpene kamasɛ keŋ saese kegyiise na donɔɔ kegyiise baŋ be yako wɔ nɛ.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Kristotena baŋ kenyii nombia ŋenaŋ nɛ, be popou moo nɔɔdokoloŋ fane fa Wurubuarɛ nyi, “De Gbeŋgyoo, nyaŋ ŋon n be yɛɛ adido na ateta, na ɛpo na kpene kamasɛ keŋ doo ŋe man.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Nyaŋ tɛɛ la n feliŋ ŋon dɔɔ te n yela de naana Defidi ŋon ɔ yɛɛ n tobaale e nɛ yakowɔ nyi,
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Tɛɛle kei dɔɔ gyooneŋ ne desina ba wose fa yoo,
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Ampaŋ te gyoo Herode na Pɔntiɔse Pilato na Iseraetena na baŋ mɔ ba te yɛɛ Iseraetenawɔ ya nɛ, gyaŋeewɔ donɔɔ kei man te be bakewɔ tia n tobaale Yesu ŋon ayimɛɛ be doo ɔ wose man ya, te nyaŋ Wurubuarɛ ba mo e yɛɛ nyeelɛɛre na gyoo nɛ.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Be gyaŋeewɔ te be yɛɛ kpene keŋ nyaŋ Wurubuarɛ n be wula yako see nyi gyae kekɔŋ nɛ, lee n doŋ na n kegyaebii man.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Nɛnɛɛ de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ, kɛɛ mena keŋ bɛɛ ŋmaase daa na n ka do daa n tewulɛɛ kakyeŋ na dɛɛ tale gyɔ de konɔɔ kolosi n nombia ŋan.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Wurubuarɛ koro seŋ na n kekyɔ kaweese, na n ke ta de dɔɔ yɛɛ gyakoloŋ nombia lese n wɔɔle wola lee n tobaale Yesu ŋon ayimɛɛ be doo ɔ wose man ya nɛ yele man.”
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Ba ke fane taŋ keŋ nɛ, te botɔɔ keŋ bɔɔ gyaŋee nɛ wosiwɔ te Wurubuarɛ feliŋ ŋon kaa gyoowɔ be popou man nideli te be gyɔɔ be konɔɔ kolosi Wurubuarɛ nombia ŋan.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Balaŋ baŋ pou bɔɔ lɛɛ Kristo Yesu di nɛ, kyaawɔ nɔɔdokoloŋ man te ba agyueŋ mɔ yɛɛ dokoloŋ. Ŋolo bɛɛ yako nyi ɔ kolo yɛɛ waageŋ wui ya, mɔna be kpɛlɛɛ ba abɔɔ pou fa dɔŋa.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Yesu kpilala baŋ moo Wurubuarɛ doŋ dinaa keŋ di adansɛɛ nyi, de Gbeŋgyoo Yesu te fom lee yeŋ man, te Wurubuarɛ moo ɔ bɛrɛɛ boele baŋ pou bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Kolo te hia be man ŋolo ya, nawolo nyi baŋ be dana denɛɛ na tɛɛlese nɛ yɔɔ ŋa na bɛɛ mo kɔba keŋ bɔɔ nyim nɛ,
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 kɔna Yesu kpilala baŋ na be ta mo kpala fa wɔ. Bɛɛ fa walaŋ kamasɛ ŋgba mena keŋ ne hia e nɛ.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Mena ke te Lewi baale ŋolo ŋon ɔ ba lee Saiporɔse tɛɛle man, te ɔ yele yɛna Gyosɛfo nɛ yɛɛwɔ. Yesu kpilala baŋ doo e yele nyi Banabase, keŋ nawolo nyi walaŋ ŋon ɔ na do balaŋ kakyeŋ.
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Ŋon mɔ ka moo ɔ tɛɛle keŋ ɔ dana nɛ yɔɔ, te ɔ moo kɔba keŋ ɔ be nyim nɛ kaa fa Yesu kpilala baŋ.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.