Atos 4

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Debaŋ keŋ Pita na Gyɔn sɛɛ bɛɛ kolosi fa balaŋ baŋ nɛ, te Wurubuarɛ saese na kegyia ŋon ɔ ne kɛɛ balaŋ baŋ bɛɛ gyee Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ nɛ, na balaŋ baŋ bɛɛ baake wɔ nyi Sadukiitena nɛ baale kɔŋawɔ be gyaŋ.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ba gyeŋa baŋ nideli nawolo nyi, Pita na Gyɔn na wola balaŋ baŋ nyi, Yesu te fom lee yeŋ man, keŋ nawolo nyi balaŋ pou baa foŋ lee yeŋ man bela.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Mena dɔɔ be kyaŋa Pita na Gyɔn ka do deni man, na tɛɛ te lam dɔɔ, be yela be doowɔ kelii tɛɛ kena.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Mɔna balaŋ baŋ bɔɔ nyii nombia ŋan Pita na Gyɔn be yako nɛ, be man burum lɛɛ ŋa di, mena dɔɔ balaŋ baŋ pou bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ, be man baala wukuwɔ kelii balaŋ kakpoŋse banoŋ (5000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Tɛɛ kena keŋ nɛ, Gyudatena kegyiise na be siamantena na ba mmaraa wolala baŋ gyaŋeewɔ Gyerusalɛm donɔɔ man.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Be gyaŋeewɔ na saese pou kegyia Anase na Kaifase na Gyɔn na Alɛkesanda na baala baale baŋ bɔɔ lee saese pou kegyia ŋon dekpaŋalaŋ man nɛ.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Be yela ba moo Pita na Gyɔn kaa seŋ be siaman te be bɔɔse wɔ nyi, “Woŋ wɔɔle yaa amɔte yele man yaa ɛ kyɔɔ balee ŋon?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Te Pita ŋon Wurubuarɛ feliŋ ŋon doo ɔ man nideli nɛ, tiranɔɔ fa wɔ nyi, “Kegyiise na siamantena,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 akpaa gyɛŋ ɛ te baake daa kaa seŋ ɛ siaman ɛ ne bɔɔse daa lee kolo kpaakpaa keŋ dɔɔ yɛɛ, te ɔtakase ŋon be nyiŋ doŋ koro seŋ nɛ dɔɔ na,
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 kenaŋ na mɛɛ gyae ɛmɛɛ na Iseraetena pou ka gyeŋ nyi, Yesu Kristo ŋon ɔ ba lee Nasarɛte nɛ yele man yaa balee aseŋaŋ ɛ siaman kei nyiŋa doŋ nɛ. Ŋon te ɛ gyɔɔwɔ sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ ko, te Wurubuarɛ gyuusu e lee yeŋ man.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Yesu yɛna walaŋ ŋon Wurubuarɛ nombia tɔne be yako nyi,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Yesu waageŋ kooŋ yɛna nyeelɛɛre, ŋon waageŋ kooŋ te Wurubuarɛ lesewɔ tɛɛle kei dɔɔ nyi de baake ɔ yele na waa lɛɛ da nyee.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Mena keŋ Pita na Gyɔn be kolosi nideli te ba te yee gyakoloŋ ya, te kegyiise baŋ kenyii nyi be yɛɛ balaŋ yakaa nyibaŋwɔ keŋ be te gyu sukuu ya nɛ, ba wose yeŋa wɔ. Botɔɔ te be naawɔ nyi baŋ na Yesu tɛɛ la.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Mɔna ba kena balee ŋon bɔɔ kyɔ e seŋɛɛ Pita na Gyɔn gyaŋ botɔɔ nɛ, ba te tale nyiŋ nombiikum daale yako lee ba wose man ya.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Mena dɔɔ be yako wɔ nyi baa lee nombia dedii deni keŋ man, botɔɔ te kegyiise baŋ moo ba nyeeya baŋ na dɔŋa.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Bɛɛ bɔɔse dɔŋa nyi, “Woŋ yaa dɛɛ yɛɛ balaŋ kɛwɔ? Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, gyeŋ nyi baŋ yɛɛna gyakoloŋ nombii kei, te dɔɔ gyae dɛɛ tale lɛɛ ka aŋmaareŋ ya.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Mena keŋ dɔɔ ne gyae nyi baa mo nombia kɛŋa kpeŋkpeleŋ dɔɔ ya nɛ, ɛ yela dɛɛ tɔ wɔ nideli nyi be na tekaa kolosi Yesu kei nombia fa walaŋ na walaŋ ya.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Mena dɔɔ be baake wɔ gyoo be gyaŋ bela, te be tɔɔ wɔ nyi be na tekaa kolosi Yesu nombia, yaa baa wola balaŋ kolo lee ɔ yele man korakora bela ya.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Keŋte Pita na Gyɔn tiranɔɔ nyi, “Ɛmɛɛ gbagba ɛ kɛɛ nombia kɛŋa man nideli nyi woŋti dei la Wurubuarɛ siaman? Dee nyii ɛ wui yaa dee nyii Wurubuarɛ wui?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Nawolo nyi daa dɔɔ, dɔɔ tale tina kpene keŋ dɔɔ naa, na keŋ dɔɔ nyii nɛ kekolosi yela ya.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Mena dɔɔ kegyiise baŋ tɔɔ wɔ nideli bela, te be tina wɔ yela. Be te nyiŋ gbɛɛ keŋ baa mo wɔŋ ba deŋela ya, nawolo nyi balaŋ baŋ pou na lese Wurubuarɛ yele lee kpene keŋ ɔ be yɛɛ nɛ dɔɔ.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Balee ŋon bɔɔ kyɔ e kawee kei nɛ, kela kulutooneŋ sɔŋola (40).
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Be ke tina Pita na Gyɔn yela nɛ, te ba besewɔ gyu be tebia gyaŋ keyako wɔ kpene kamasɛ keŋ saese kegyiise na donɔɔ kegyiise baŋ be yako wɔ nɛ.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Kristotena baŋ kenyii nombia ŋenaŋ nɛ, be popou moo nɔɔdokoloŋ fane fa Wurubuarɛ nyi, “De Gbeŋgyoo, nyaŋ ŋon n be yɛɛ adido na ateta, na ɛpo na kpene kamasɛ keŋ doo ŋe man.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Nyaŋ tɛɛ la n feliŋ ŋon dɔɔ te n yela de naana Defidi ŋon ɔ yɛɛ n tobaale e nɛ yakowɔ nyi,
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Tɛɛle kei dɔɔ gyooneŋ ne desina ba wose fa yoo,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Ampaŋ te gyoo Herode na Pɔntiɔse Pilato na Iseraetena na baŋ mɔ ba te yɛɛ Iseraetenawɔ ya nɛ, gyaŋeewɔ donɔɔ kei man te be bakewɔ tia n tobaale Yesu ŋon ayimɛɛ be doo ɔ wose man ya, te nyaŋ Wurubuarɛ ba mo e yɛɛ nyeelɛɛre na gyoo nɛ.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Be gyaŋeewɔ te be yɛɛ kpene keŋ nyaŋ Wurubuarɛ n be wula yako see nyi gyae kekɔŋ nɛ, lee n doŋ na n kegyaebii man.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Nɛnɛɛ de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ, kɛɛ mena keŋ bɛɛ ŋmaase daa na n ka do daa n tewulɛɛ kakyeŋ na dɛɛ tale gyɔ de konɔɔ kolosi n nombia ŋan.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Wurubuarɛ koro seŋ na n kekyɔ kaweese, na n ke ta de dɔɔ yɛɛ gyakoloŋ nombia lese n wɔɔle wola lee n tobaale Yesu ŋon ayimɛɛ be doo ɔ wose man ya nɛ yele man.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Ba ke fane taŋ keŋ nɛ, te botɔɔ keŋ bɔɔ gyaŋee nɛ wosiwɔ te Wurubuarɛ feliŋ ŋon kaa gyoowɔ be popou man nideli te be gyɔɔ be konɔɔ kolosi Wurubuarɛ nombia ŋan.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Balaŋ baŋ pou bɔɔ lɛɛ Kristo Yesu di nɛ, kyaawɔ nɔɔdokoloŋ man te ba agyueŋ mɔ yɛɛ dokoloŋ. Ŋolo bɛɛ yako nyi ɔ kolo yɛɛ waageŋ wui ya, mɔna be kpɛlɛɛ ba abɔɔ pou fa dɔŋa.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Yesu kpilala baŋ moo Wurubuarɛ doŋ dinaa keŋ di adansɛɛ nyi, de Gbeŋgyoo Yesu te fom lee yeŋ man, te Wurubuarɛ moo ɔ bɛrɛɛ boele baŋ pou bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Kolo te hia be man ŋolo ya, nawolo nyi baŋ be dana denɛɛ na tɛɛlese nɛ yɔɔ ŋa na bɛɛ mo kɔba keŋ bɔɔ nyim nɛ,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 kɔna Yesu kpilala baŋ na be ta mo kpala fa wɔ. Bɛɛ fa walaŋ kamasɛ ŋgba mena keŋ ne hia e nɛ.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Mena ke te Lewi baale ŋolo ŋon ɔ ba lee Saiporɔse tɛɛle man, te ɔ yele yɛna Gyosɛfo nɛ yɛɛwɔ. Yesu kpilala baŋ doo e yele nyi Banabase, keŋ nawolo nyi walaŋ ŋon ɔ na do balaŋ kakyeŋ.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Ŋon mɔ ka moo ɔ tɛɛle keŋ ɔ dana nɛ yɔɔ, te ɔ moo kɔba keŋ ɔ be nyim nɛ kaa fa Yesu kpilala baŋ.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.