Atos 28

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 De ka lee ɛpo man kaa seŋ dekeŋkeŋ dɔɔ nɛ te balaŋ baŋ be kyaa botɔɔ tɛɛlebii kei keŋ loŋ be kilisi ke nɛ dɔɔ yako daa nyi, bɛɛ baake botɔɔ nyi Maleta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Donɔɔsetena benaŋ kɛɛ de dɔɔ nideli. Na ɔga te fiasɛɛ ɔ ne ŋɛɛ, mena dɔɔ ba doo boalaŋ fa daa nyi dee woli nawolo nyi, na waare kyaa.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pɔɔl ke kuu daase ŋaale waa do boalaŋ keŋ man nɛ, te boalaŋ ogyefeliŋ keŋ yela dom keŋkeŋteŋte ŋolo leewɔ daase ŋan man kaa milii ɔ nyiŋmaa.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Donɔɔsetena baŋ kena mena nɛ be yako dɔŋa nyi, “Balee kei waa yɛɛ awudiini e. Nawolo nyi, nyi ɔ yɛɛ nyeebam ŋgba ɔ te dɔɔ ɛpo man koraŋ ya nɛ, ɔ nombiakumɛɛ be gyae ke yela waa nyiŋ nyeedoŋ ya.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Mɔna Pɔɔl ŋmanyaŋ dom ŋon do boalaŋ man, keŋ kolo te yɛɛ e ya.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Balaŋ baŋ gyueŋwɔ nyi waa bokee, yaa gyae ke kara e lɔ karatetee dokoloŋ na waa yeŋ. Mɔna ba ke daa gyu siaman te ba kena nyi kolo te yɛɛ e ya nɛ, be kyɛɛkee ba agyueŋ nyi balee kei waa yɛɛ bane ŋolo e.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Botɔɔ gyoo yele yɛna Pubiliyuse. Na ɔ tɛɛle benaa na botɔɔ keŋ de kyaa nɛ. Ɔ kɛɛ de dɔɔ nideli te de kyaawɔ ɔ dɛɛ weeya kpaakpaa atooro.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Gyoo Pubiliyuse ŋonaŋ ɔ kya kaa wee kpaŋalaŋ, na ɔ na kyeree. Keŋte Pɔɔl gyuuwɔ ka mo ɔ nyiŋmaa gyakaa ɔ dɔɔ fane fa Wurubuarɛ fa e, te ɔ kyɔɔ e kawee.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ke kɔŋ mena nɛ, kaweesetena akaŋ baŋ pou be kyaa Maleta tɛɛle keŋ dɔɔ nɛ kɔŋawɔ, te Pɔɔl kyɔɔ wɔ be kaweese pou.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Balaŋ benaŋ moo obuo dinaa fa daa, te be fa daa abɔɔ burum, te de ka koro lee botɔɔ dee gyuu nɛ, be fa daa abɔɔ ŋan gyae ke hia daa gbɛɛnaa man nɛ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 De dii gyaalaŋna batooro tɛɛlebii keŋ dɔɔ pɛte da leewɔ botɔɔ. Keŋte da moo degbele dinaa keŋ kɔɔ lee Alɛkesanda donɔɔ man kaa seŋ botɔɔ dugbutu tɛɛ nɛ. Ba te yɛɛ banɛɛ atawaase gyakaa degbele dinaa keŋ dɔɔ, te da gyoo ke laŋ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 De gyuuwɔ ka gyoo Sirakuse donɔɔ man, te de kyaawɔ botɔɔ weeya atooro.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Da leewɔ botɔɔ ka gyoo Regium donɔɔ man. Tɛɛ kena keŋ nɛ, feliŋ daale lee ata yenaŋ kaa gyɔ, mena dɔɔ ka weeya alate man te de gyuuwɔ ka gyoo Puteyoli donɔɔ man.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Botɔɔ te de naa Kristotena baale te ba sola daa nyi dee di weeya gyanaara be gyaŋ. Nnɛ te de tɛɛwɔ menɛɛ ka gyoo Roman donɔɔ man.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Kristotena baŋ be kyaa Roman kenyii da nkaŋ nɛ, be man baale kɔŋawɔ kaa gyaŋee na daa naŋ Apiuse donɔɔ man, te baale mɔ kaa gyaŋee na daa ŋɔɔla dɛɛsoe denɛɛ atooro ŋan man. Pɔɔl kena wɔ nɛ, doo e kakyeŋ te ɔ faa Wurubuarɛ karaŋ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 De ka gyoo Roman donɔɔ man nɛ, yoonɔɔtena kegyia ŋon faa Pɔɔl gbɛɛ nyi waa gyu ke kyaa botɔɔ keŋ dei fa e nɛ, te ba lese yoonɔɔte ŋolo nyi waa gyee e.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Weeya atooro wɔle nɛ, Pɔɔl baake Gyudatena kegyiise baŋ be kyaa donɔɔ kenaŋ man nɛ gyaŋee. Ba ke gyaŋee keŋ nɛ te ɔ yako wɔ nyi, “Me tebia Iseraetena, ma te yɛɛ kolo kum tia de tebia yaa tia amanberɛse ŋan de naanaɔ ba wola daa koraŋ ya, mɔna be kyaŋa maŋ Gyerusalɛm donɔɔ man te ba moo maŋ do Romantena nyiŋmaa man.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ba korowɔ gyoo me nombia man na, be yela baa tina maŋ yela, nawolo nyi ba te naa nombiikum keŋ mɔɔ yɛɛ keŋ kaboena nyi baa ko man ya.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Mɔna keŋ Gyudatena be bɛɛ dɔɔ, yela ma solawɔ nyi maa mo me nombia kɔŋ gyoo dinaa gyaŋ, mɔna maŋ dɔɔ ma gyeŋ nyi daa na me tebia betaŋ daale ya.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Kei dɔɔ te me baake ŋon na maa nyiŋ lese nombia ŋan man wola ŋon. Walaŋ ŋon Iseraetena sia gyakaa ɔ dɔɔ nyi waa kɔŋ nɛ dɔɔ te me doo akyakaase kɛŋa man nɛ.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Keŋte kegyiise baŋ tiranɔɔ fa e nyi, “Da te lɛɛ n wose man tɔne lee Gyudia tɛɛle man ya. Te de walaŋ ŋolo mɔ ta lee botɔɔ kɔŋ kaa yako daa kolo kum lee n wose man ya.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Mɔna dɛɛ gyae dɛɛ gyeŋ nya agyueŋ nawolo nyi da gyeŋ nyi yenaŋ kamasɛ na balaŋ ne kolosi tia dikpii keŋ man n doo nɛ.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Te balaŋ baŋ na Pɔɔl see wee keŋ baa gyaŋee. Wee kenaŋ kelii nɛ, be man balaŋ burum kɔŋawɔ botɔɔ keŋ Pɔɔl kyaa nɛ. Lee nebo kelii balinɔɔ nɛ, ɔ kolosi Wurubuarɛ gyoori keŋ wose man nombia. Ɔ moo Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ, na Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra nɔɔwoya aŋmaraseŋ see kolosi de Gbeŋgyoo Yesu wose man nombia fa wɔ na baa nyiŋ lɛɛ e di.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Be man baale lɛɛ ɔ nombia ŋan di mɔna baale dɔɔ ba te lɛɛ ŋa di ya.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Mɔna, pɛna Pɔɔl nɔɔ ke si na, nombii dokoloŋ te ɔ yakowɔ te aŋmaareŋ gyoo wɔ, te be popou korowɔ yaasee. Nombii keŋ ɔ be yako wɔ yɛna nyi, “Nombii keŋ Wurubuarɛ feliŋ be tɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre Yesaya dɔɔ yako fa ɛ naanaɔ nɛ, doo na ke gbɛɛ. Ɔ yako wɔ nyi,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Gyu ke yako balaŋ kɛwɔ nyi,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Nawolo nyi balaŋ kɛwɔ agyueŋ ta yem.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Te Pɔɔl kolosiwɔ tɔ nɔɔ nyi, “Lee mena dɔɔ mɛɛ gyae ɛ ka gyeŋ nyi, Wurubuarɛ te yeli be ta mo nyeedoŋ nombia ŋan gyina baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ. Baŋ dɔɔ baa tei ŋa.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Pɔɔl ke yako nombia kɛŋa nɛ, te baageŋ baageŋ moo aŋmaareŋ koro yaasee.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Kulutooneŋ ala sɔɔŋ na Pɔɔl kyaa botɔɔ keŋ ɔ be hare deni ɔ kyaa nɛ, na ɔ ne lɛɛ baŋ pou bɛɛ kɔŋ ɔ gyaŋ nɛ nideli.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Ɔ gyɔɔ ɔ konɔɔ kolosi Wurubuarɛ gyoori keŋ na de Gbeŋgyoo Yesu wose man nombia ŋan fa balaŋ keŋ ŋolo te tɔ e gbɛɛ ya.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.