Atos 28

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 De ka lee ɛpo man kaa seŋ dekeŋkeŋ dɔɔ nɛ te balaŋ baŋ be kyaa botɔɔ tɛɛlebii kei keŋ loŋ be kilisi ke nɛ dɔɔ yako daa nyi, bɛɛ baake botɔɔ nyi Maleta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Donɔɔsetena benaŋ kɛɛ de dɔɔ nideli. Na ɔga te fiasɛɛ ɔ ne ŋɛɛ, mena dɔɔ ba doo boalaŋ fa daa nyi dee woli nawolo nyi, na waare kyaa.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pɔɔl ke kuu daase ŋaale waa do boalaŋ keŋ man nɛ, te boalaŋ ogyefeliŋ keŋ yela dom keŋkeŋteŋte ŋolo leewɔ daase ŋan man kaa milii ɔ nyiŋmaa.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Donɔɔsetena baŋ kena mena nɛ be yako dɔŋa nyi, “Balee kei waa yɛɛ awudiini e. Nawolo nyi, nyi ɔ yɛɛ nyeebam ŋgba ɔ te dɔɔ ɛpo man koraŋ ya nɛ, ɔ nombiakumɛɛ be gyae ke yela waa nyiŋ nyeedoŋ ya.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Mɔna Pɔɔl ŋmanyaŋ dom ŋon do boalaŋ man, keŋ kolo te yɛɛ e ya.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Balaŋ baŋ gyueŋwɔ nyi waa bokee, yaa gyae ke kara e lɔ karatetee dokoloŋ na waa yeŋ. Mɔna ba ke daa gyu siaman te ba kena nyi kolo te yɛɛ e ya nɛ, be kyɛɛkee ba agyueŋ nyi balee kei waa yɛɛ bane ŋolo e.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Botɔɔ gyoo yele yɛna Pubiliyuse. Na ɔ tɛɛle benaa na botɔɔ keŋ de kyaa nɛ. Ɔ kɛɛ de dɔɔ nideli te de kyaawɔ ɔ dɛɛ weeya kpaakpaa atooro.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Gyoo Pubiliyuse ŋonaŋ ɔ kya kaa wee kpaŋalaŋ, na ɔ na kyeree. Keŋte Pɔɔl gyuuwɔ ka mo ɔ nyiŋmaa gyakaa ɔ dɔɔ fane fa Wurubuarɛ fa e, te ɔ kyɔɔ e kawee.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ke kɔŋ mena nɛ, kaweesetena akaŋ baŋ pou be kyaa Maleta tɛɛle keŋ dɔɔ nɛ kɔŋawɔ, te Pɔɔl kyɔɔ wɔ be kaweese pou.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Balaŋ benaŋ moo obuo dinaa fa daa, te be fa daa abɔɔ burum, te de ka koro lee botɔɔ dee gyuu nɛ, be fa daa abɔɔ ŋan gyae ke hia daa gbɛɛnaa man nɛ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 De dii gyaalaŋna batooro tɛɛlebii keŋ dɔɔ pɛte da leewɔ botɔɔ. Keŋte da moo degbele dinaa keŋ kɔɔ lee Alɛkesanda donɔɔ man kaa seŋ botɔɔ dugbutu tɛɛ nɛ. Ba te yɛɛ banɛɛ atawaase gyakaa degbele dinaa keŋ dɔɔ, te da gyoo ke laŋ.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 De gyuuwɔ ka gyoo Sirakuse donɔɔ man, te de kyaawɔ botɔɔ weeya atooro.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Da leewɔ botɔɔ ka gyoo Regium donɔɔ man. Tɛɛ kena keŋ nɛ, feliŋ daale lee ata yenaŋ kaa gyɔ, mena dɔɔ ka weeya alate man te de gyuuwɔ ka gyoo Puteyoli donɔɔ man.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Botɔɔ te de naa Kristotena baale te ba sola daa nyi dee di weeya gyanaara be gyaŋ. Nnɛ te de tɛɛwɔ menɛɛ ka gyoo Roman donɔɔ man.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Kristotena baŋ be kyaa Roman kenyii da nkaŋ nɛ, be man baale kɔŋawɔ kaa gyaŋee na daa naŋ Apiuse donɔɔ man, te baale mɔ kaa gyaŋee na daa ŋɔɔla dɛɛsoe denɛɛ atooro ŋan man. Pɔɔl kena wɔ nɛ, doo e kakyeŋ te ɔ faa Wurubuarɛ karaŋ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 De ka gyoo Roman donɔɔ man nɛ, yoonɔɔtena kegyia ŋon faa Pɔɔl gbɛɛ nyi waa gyu ke kyaa botɔɔ keŋ dei fa e nɛ, te ba lese yoonɔɔte ŋolo nyi waa gyee e.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Weeya atooro wɔle nɛ, Pɔɔl baake Gyudatena kegyiise baŋ be kyaa donɔɔ kenaŋ man nɛ gyaŋee. Ba ke gyaŋee keŋ nɛ te ɔ yako wɔ nyi, “Me tebia Iseraetena, ma te yɛɛ kolo kum tia de tebia yaa tia amanberɛse ŋan de naanaɔ ba wola daa koraŋ ya, mɔna be kyaŋa maŋ Gyerusalɛm donɔɔ man te ba moo maŋ do Romantena nyiŋmaa man.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Ba korowɔ gyoo me nombia man na, be yela baa tina maŋ yela, nawolo nyi ba te naa nombiikum keŋ mɔɔ yɛɛ keŋ kaboena nyi baa ko man ya.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Mɔna keŋ Gyudatena be bɛɛ dɔɔ, yela ma solawɔ nyi maa mo me nombia kɔŋ gyoo dinaa gyaŋ, mɔna maŋ dɔɔ ma gyeŋ nyi daa na me tebia betaŋ daale ya.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Kei dɔɔ te me baake ŋon na maa nyiŋ lese nombia ŋan man wola ŋon. Walaŋ ŋon Iseraetena sia gyakaa ɔ dɔɔ nyi waa kɔŋ nɛ dɔɔ te me doo akyakaase kɛŋa man nɛ.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Keŋte kegyiise baŋ tiranɔɔ fa e nyi, “Da te lɛɛ n wose man tɔne lee Gyudia tɛɛle man ya. Te de walaŋ ŋolo mɔ ta lee botɔɔ kɔŋ kaa yako daa kolo kum lee n wose man ya.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Mɔna dɛɛ gyae dɛɛ gyeŋ nya agyueŋ nawolo nyi da gyeŋ nyi yenaŋ kamasɛ na balaŋ ne kolosi tia dikpii keŋ man n doo nɛ.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Te balaŋ baŋ na Pɔɔl see wee keŋ baa gyaŋee. Wee kenaŋ kelii nɛ, be man balaŋ burum kɔŋawɔ botɔɔ keŋ Pɔɔl kyaa nɛ. Lee nebo kelii balinɔɔ nɛ, ɔ kolosi Wurubuarɛ gyoori keŋ wose man nombia. Ɔ moo Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ, na Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra nɔɔwoya aŋmaraseŋ see kolosi de Gbeŋgyoo Yesu wose man nombia fa wɔ na baa nyiŋ lɛɛ e di.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Be man baale lɛɛ ɔ nombia ŋan di mɔna baale dɔɔ ba te lɛɛ ŋa di ya.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Mɔna, pɛna Pɔɔl nɔɔ ke si na, nombii dokoloŋ te ɔ yakowɔ te aŋmaareŋ gyoo wɔ, te be popou korowɔ yaasee. Nombii keŋ ɔ be yako wɔ yɛna nyi, “Nombii keŋ Wurubuarɛ feliŋ be tɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre Yesaya dɔɔ yako fa ɛ naanaɔ nɛ, doo na ke gbɛɛ. Ɔ yako wɔ nyi,
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Gyu ke yako balaŋ kɛwɔ nyi,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Nawolo nyi balaŋ kɛwɔ agyueŋ ta yem.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Te Pɔɔl kolosiwɔ tɔ nɔɔ nyi, “Lee mena dɔɔ mɛɛ gyae ɛ ka gyeŋ nyi, Wurubuarɛ te yeli be ta mo nyeedoŋ nombia ŋan gyina baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ. Baŋ dɔɔ baa tei ŋa.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Pɔɔl ke yako nombia kɛŋa nɛ, te baageŋ baageŋ moo aŋmaareŋ koro yaasee.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Kulutooneŋ ala sɔɔŋ na Pɔɔl kyaa botɔɔ keŋ ɔ be hare deni ɔ kyaa nɛ, na ɔ ne lɛɛ baŋ pou bɛɛ kɔŋ ɔ gyaŋ nɛ nideli.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Ɔ gyɔɔ ɔ konɔɔ kolosi Wurubuarɛ gyoori keŋ na de Gbeŋgyoo Yesu wose man nombia ŋan fa balaŋ keŋ ŋolo te tɔ e gbɛɛ ya.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.