Atos 20

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Basabasa keŋ wɔle nɛ, Pɔɔl baake Kristotena baŋ pou yilaa te ɔ kolosiwɔ fa wɔ do wɔ kakyeŋ te ɔ kalaa wɔ, te ɔ lee botɔɔ laŋ Masedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ɔ tɛɛwɔ kila botɔɔ yenaŋ pou, na ɔ ne kolosi do balaŋ baŋ pou kakyeŋ te ɔ leewɔ botɔɔ kɔŋ Giriki tɛɛle man.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Ɔ kyaawɔ botɔɔ gyaalaŋna batooro. Ɔ kɛɛ desina ɔ wose waa gyu Siria tɛɛle man na te ɔ naawɔ nyi Gyudatena ne bake ɔ nyeeman. Mena dɔɔ ɔ yɛɛ wa agyueŋ nyi waa bese ka mo na Masedonia tɛɛle man.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Balaŋ baŋ bɔɔ sila e gyu nɛ yɛna Piruse ŋon ɔ ba lee Beria nɛ bu Sopata, na Arisitakuse na Sekunduse baŋ bɔɔ lee Tesalonika nɛ, na Gayose ŋon ɔ ba lee Dɛbi nɛ, na Timoti na Tikikuse na Tirofimuse baŋ bɔɔ lee Esia tɛɛle man nɛ.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Mena balaŋ kɛwɔ kyaŋa gbɛɛ te ba ke kyaawɔ Torase donɔɔ man daa daa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Gyudatena bodobodo keŋ tee be doo ke man ya kedi wee dinaa keŋ wɔle nɛ, da moo degbele dinaa lee Filipi. Weeya anoŋ wɔle nɛ te de ka tuŋa baŋ bɔɔ kyaŋ gbɛɛ laŋ nɛ Torase donɔɔ man te de dii weeya nyetooro botɔɔ.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Gyudatena kefɛɛfowee keŋ wɔle nɛ de popou kaa gyaŋeewɔ dee di weenɛɛ ŋan de Gbeŋgyoo Yesu ba wola daa nyi dee di na dɛɛ mo tɔɔse e nɛ. Lee keŋ tɛɛ de naa na Pɔɔl waa bese dɔɔ, ɔ kolosi Wurubuarɛ nombia ŋan menɛɛ kelii tɛɛ nsana.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Na kanease burum doo abansoro deni keŋ man dɔɔ gyaŋee nɛ.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Pɔɔl kɛɛ kolosi keŋ nɛ, na tobaale ŋon bɛɛ baake e nyi Yutikuse baŋɛɛ abansoro deni kebaŋ gyakaa atoorote keŋ nfansere dɔɔ ɔ ne deŋeli. Lee Pɔɔl kekolosi kyare dɔɔ dosoroŋ moo tobaale ŋon, te tira e lee botɔɔ kaa lɔ tɛɛle man. Be gyuuwɔ ke gate e na ɔ ta yem.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Keŋte Pɔɔl tisiwɔ gyu ke buŋ tobaale ŋon dɔɔ te ɔ pukaa e te ɔ gyuusu e lee yeŋ man. Keŋte ɔ yako wɔ nyi, “Ɛ na yeli ɛ wɔe ke lɔ ŋon ya, ɔ delena.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Keŋte Pɔɔl besewɔ gyu ba dekyae keŋ man adido botɔɔ te be ke dii weenɛɛ ŋan de Gbeŋgyoo Yesu kpa baa di na baa mo tɔɔse e nɛ. Ɔ besewɔ kolosi menɛɛ kelii tɛɛ kɛɛ yɛɛ maa na te ɔ laŋawɔ.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Te balaŋ baŋ moo tobaale ŋon ɔ ba yem te Pɔɔl be gyuusu e nɛ, gyu ɔ dekpaŋalaŋ man te be popou wɔe fɛɛ wɔ.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Keŋte da gyoowɔ degbele dinaa keŋ man gyu Asose donɔɔ man, na de kaa mo Pɔɔl kpu na da wose. Nawolo nyi ɔ yako daa nyi waa kyaŋ gbɛɛ na ɔ naawɔ, na de kaa mo e botɔɔ.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ɔ ke kɔŋ kaa tuŋ daa Asose donɔɔ man keŋ nɛ, da moo e kpu na da wose gyu Mitilene donɔɔ keŋ man.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Tɛɛ kena keŋ nɛ te da moo degbele dinaa keŋ bela kelii Kiyose tɛɛlebii keŋ loŋ be kilisi ke nɛ yenaŋ. Weeya alate keŋ na te de gbaawɔ gyu Samose tɛɛlebii keŋ loŋ be kilisi ke nɛ man, te ka weeya atoorote na, te da gyoo Miletuse donɔɔ man.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pɔɔl yɛɛ wa agyueŋ nyi, ɔ be gyae waa seŋ Efeso donɔɔ man ya, na ɔ be nyiŋ wɔlɛɛ debaŋ Esia tɛɛle man ya. Nawolo nyi ɔ ne gyae bileŋ nyi akpaa ɔ tale na, waa gyu Gyerusalɛm donɔɔ man ke tuŋ Gyudatena wee dinaa keŋ bɛɛ baake ke nyi Pentekosite nɛ.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ɔ ke kyaa Miletuse na, te ɔ kpilawɔ ka mo Efeso Kristotena ɔsom kegyiise baŋ.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ba ke kɔŋ kaa gyoo nɛ, ɔ yako wɔ nyi “Ɛmɛɛ gbagba ɛ gyeŋ nyi, leenaŋ wee gyaŋgbate keŋ mɔɔ kɔŋ ɛ gyaŋ Esia tɛɛle man nɛ, daa na ŋon kyaawɔ nideli weeya ŋenaŋ pou man.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ɛ gyeŋ mena keŋ mɔɔ yɔkɔse ma wose te mɔɔ mo siasaraŋ yɛɛ tom keŋ nideli ŋgba de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ tobaale nɛ. Te ɛ naa mena keŋ Gyudatena ba koro seŋ me dɔɔ te bɔɔ do maŋ sibiiyam nɛ.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Ɛ gyeŋ nyi debaŋ keŋ mee kolosi Wurubuarɛ nombia ŋan fa ŋon balaŋ nsana na ya akpaŋalaŋse man nɛ, me ta mo kolo weese ŋon ya. Ma lese abɔɔ ŋan gyae ke kyɔ ŋon nɛ pou wola ŋon.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Gyudatena na Girikitena pou te me fareewɔ nyi, baa kyɛɛkee lee be nombiakumɛɛ man na baa kɔŋ Wurubuarɛ gyaŋ na baa lɛɛ de Gbeŋgyoo Yesu di.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Te nɛnɛɛ, mɛɛ gyae maa yɛɛ kpene keŋ Wurubuarɛ feliŋ ŋon ne gyae dɔɔ mee gyu Gyerusalɛm, mɔna mɔɔ gyeŋ kpene keŋ gyae ke kɔŋ me dɔɔ botɔɔ ya.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Nombii dokoloŋ keŋ ma gyeŋ yɛna nyi, Wurubuarɛ feliŋ ŋon ne faree maŋ donɔɔ kamasɛ man nyi, baa naase maŋ diyem na baa kyaŋ maŋ tɔ deni.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Mɔna mɔɔ ne kɛɛ ma nyeedoŋ nyi ke yɛɛ kolo ke fa maŋ ya. Mɛɛ gyae maa yɛɛ tom keŋ de Gbeŋgyoo Yesu be fa maŋ nyi maa yɛɛ nɛ ke si kɔ ɔto. Tom kenaŋ yɛna nyi, maa yako ɔ nombia kpaakpaa ŋan fa balaŋ nyi Wurubuarɛ waa mo ɔ bɛrɛɛ boele wɔ.”
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Nɛnɛɛ ma gyeŋ nyi ɛmɛɛ baŋ pou mɔɔ kili ɛ dɔɔ yako ŋon Wurubuarɛ gyoori keŋ wose man nombia ŋan nɛ, ɛ man ŋolo be gyae waa tekaa naa maŋ bela ya.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Mena dɔɔ gyɛŋ wee kei mɛɛ yako ŋon baa nyi, akpaa ɛ man ŋolo da yoo lee Wurubuarɛ gbɛɛ man na, me nɔɔ be doo ya.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Nawolo nyi ma te yako ŋon Wurubuarɛ nyeeman nombia ŋan pou.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Ɛ kɛɛ ɛ wose dɔɔ nideli, na ɛ ke kɛɛ balaŋ baŋ Wurubuarɛ feliŋ ŋon ba mo wɔ do ɛ nyiŋmaa man nɛ mɔ dɔɔ nideli. Ɛ kɛɛ Kristotena dikpii keŋ dɔɔ nideli ŋgba mena keŋ wonembu kɛɛlere ne kɛɛ ɔ wonembia dɔɔ nɛ. Baŋ yɛna baŋ Wurubuarɛ be yela ɔ bu ba yem lɛɛ ba nyeeya nɛ.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Ma gyeŋ nyi ma ke laŋ wɔle na, balaŋ kumɛɛ baa kaa gyoo ɛ man ŋgba mena keŋ gbougbouse na gyoo wonembia man nɛ, te bɔɔ gyae baa tina ŋon yela ya.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Te debaŋ daale gyae kelii nɛ, baale baa lee ɛmɛɛ gbagba ɛ dikpii keŋ man na baa beo ɛ tebia Kristotena baŋ baale sila ba wose.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Mena dɔɔ ɛ doo ɛ wose dɔɔ, na ɛ ke tɔɔse nyi kulutooneŋ atooro sɔɔŋ te me faree ŋon na siasaraŋ nelim na ka weese pou.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Te nɛnɛɛ mɛɛ mo ŋon mɛɛ do Wurubuarɛ nyiŋmaa man. Nombia ŋan na wola Wurubuarɛ bɛrɛɛ keŋ ɔ dana fa deniwalaŋ nɛ, ne gyae la ke kyɔ ŋon na ɛ ke tale seŋ nombia ŋan ɛ be lɛɛ di nɛ man nideli. Wurubuarɛ waa mo ɔ nyiŋmaa gyakaa ɛmɛɛ na ɔ balaŋ akaŋ baŋ ɔ ba lese nɛ pou dɔɔ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Me sia te yɛɛ ŋolo kɔba yayam yaa ɔ kɔba, yaa wa abɔɔ dɔɔ ya.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ɛmɛɛ gbagba ɛ gyeŋ nyi ma nyiŋmaase kɛŋa te ma moowɔ yɛɛ tom te me nyiŋa abɔɔ ŋan pou gyae ke hia daa na me tebia nɛ.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ma wola ŋon kpene kamasɛ man nyi, kaboena nyi walaŋ kamasɛ waa yɛɛ tom nideli mena, na waa nyiŋ kolo kyɔ baŋ bɔɔ dana doŋ ya nɛ. Na ɛ ke tɔɔse de Gbeŋgyoo Yesu kawola keŋ nyi, “Kolo kefa dana gyoŋ na wosefɛɛreŋ kela kolo kenyiŋ lee ŋolo gyaŋ.”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Ɔ kekolosi kɛŋa taŋ nɛ, be popou tisiwɔ buŋ ba doona dɔɔ te be fanewɔ.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Keŋte be man walaŋ kamasɛ moo kewii pukaa e te be kalaa e.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Keŋ ɔ be yako wɔ nyi bɔɔ gyae baa tekaa naa e bela ya nɛ, keŋ yɛna kpene keŋ be takaa wɔ nideli. Ba moo e ka tee, te ɔ gyoo degbele dinaa keŋ man laŋ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.