Atos 20

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Basabasa keŋ wɔle nɛ, Pɔɔl baake Kristotena baŋ pou yilaa te ɔ kolosiwɔ fa wɔ do wɔ kakyeŋ te ɔ kalaa wɔ, te ɔ lee botɔɔ laŋ Masedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ɔ tɛɛwɔ kila botɔɔ yenaŋ pou, na ɔ ne kolosi do balaŋ baŋ pou kakyeŋ te ɔ leewɔ botɔɔ kɔŋ Giriki tɛɛle man.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Ɔ kyaawɔ botɔɔ gyaalaŋna batooro. Ɔ kɛɛ desina ɔ wose waa gyu Siria tɛɛle man na te ɔ naawɔ nyi Gyudatena ne bake ɔ nyeeman. Mena dɔɔ ɔ yɛɛ wa agyueŋ nyi waa bese ka mo na Masedonia tɛɛle man.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Balaŋ baŋ bɔɔ sila e gyu nɛ yɛna Piruse ŋon ɔ ba lee Beria nɛ bu Sopata, na Arisitakuse na Sekunduse baŋ bɔɔ lee Tesalonika nɛ, na Gayose ŋon ɔ ba lee Dɛbi nɛ, na Timoti na Tikikuse na Tirofimuse baŋ bɔɔ lee Esia tɛɛle man nɛ.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Mena balaŋ kɛwɔ kyaŋa gbɛɛ te ba ke kyaawɔ Torase donɔɔ man daa daa.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Gyudatena bodobodo keŋ tee be doo ke man ya kedi wee dinaa keŋ wɔle nɛ, da moo degbele dinaa lee Filipi. Weeya anoŋ wɔle nɛ te de ka tuŋa baŋ bɔɔ kyaŋ gbɛɛ laŋ nɛ Torase donɔɔ man te de dii weeya nyetooro botɔɔ.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Gyudatena kefɛɛfowee keŋ wɔle nɛ de popou kaa gyaŋeewɔ dee di weenɛɛ ŋan de Gbeŋgyoo Yesu ba wola daa nyi dee di na dɛɛ mo tɔɔse e nɛ. Lee keŋ tɛɛ de naa na Pɔɔl waa bese dɔɔ, ɔ kolosi Wurubuarɛ nombia ŋan menɛɛ kelii tɛɛ nsana.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Na kanease burum doo abansoro deni keŋ man dɔɔ gyaŋee nɛ.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Pɔɔl kɛɛ kolosi keŋ nɛ, na tobaale ŋon bɛɛ baake e nyi Yutikuse baŋɛɛ abansoro deni kebaŋ gyakaa atoorote keŋ nfansere dɔɔ ɔ ne deŋeli. Lee Pɔɔl kekolosi kyare dɔɔ dosoroŋ moo tobaale ŋon, te tira e lee botɔɔ kaa lɔ tɛɛle man. Be gyuuwɔ ke gate e na ɔ ta yem.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Keŋte Pɔɔl tisiwɔ gyu ke buŋ tobaale ŋon dɔɔ te ɔ pukaa e te ɔ gyuusu e lee yeŋ man. Keŋte ɔ yako wɔ nyi, “Ɛ na yeli ɛ wɔe ke lɔ ŋon ya, ɔ delena.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Keŋte Pɔɔl besewɔ gyu ba dekyae keŋ man adido botɔɔ te be ke dii weenɛɛ ŋan de Gbeŋgyoo Yesu kpa baa di na baa mo tɔɔse e nɛ. Ɔ besewɔ kolosi menɛɛ kelii tɛɛ kɛɛ yɛɛ maa na te ɔ laŋawɔ.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Te balaŋ baŋ moo tobaale ŋon ɔ ba yem te Pɔɔl be gyuusu e nɛ, gyu ɔ dekpaŋalaŋ man te be popou wɔe fɛɛ wɔ.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Keŋte da gyoowɔ degbele dinaa keŋ man gyu Asose donɔɔ man, na de kaa mo Pɔɔl kpu na da wose. Nawolo nyi ɔ yako daa nyi waa kyaŋ gbɛɛ na ɔ naawɔ, na de kaa mo e botɔɔ.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ɔ ke kɔŋ kaa tuŋ daa Asose donɔɔ man keŋ nɛ, da moo e kpu na da wose gyu Mitilene donɔɔ keŋ man.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Tɛɛ kena keŋ nɛ te da moo degbele dinaa keŋ bela kelii Kiyose tɛɛlebii keŋ loŋ be kilisi ke nɛ yenaŋ. Weeya alate keŋ na te de gbaawɔ gyu Samose tɛɛlebii keŋ loŋ be kilisi ke nɛ man, te ka weeya atoorote na, te da gyoo Miletuse donɔɔ man.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pɔɔl yɛɛ wa agyueŋ nyi, ɔ be gyae waa seŋ Efeso donɔɔ man ya, na ɔ be nyiŋ wɔlɛɛ debaŋ Esia tɛɛle man ya. Nawolo nyi ɔ ne gyae bileŋ nyi akpaa ɔ tale na, waa gyu Gyerusalɛm donɔɔ man ke tuŋ Gyudatena wee dinaa keŋ bɛɛ baake ke nyi Pentekosite nɛ.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Ɔ ke kyaa Miletuse na, te ɔ kpilawɔ ka mo Efeso Kristotena ɔsom kegyiise baŋ.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ba ke kɔŋ kaa gyoo nɛ, ɔ yako wɔ nyi “Ɛmɛɛ gbagba ɛ gyeŋ nyi, leenaŋ wee gyaŋgbate keŋ mɔɔ kɔŋ ɛ gyaŋ Esia tɛɛle man nɛ, daa na ŋon kyaawɔ nideli weeya ŋenaŋ pou man.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Ɛ gyeŋ mena keŋ mɔɔ yɔkɔse ma wose te mɔɔ mo siasaraŋ yɛɛ tom keŋ nideli ŋgba de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ tobaale nɛ. Te ɛ naa mena keŋ Gyudatena ba koro seŋ me dɔɔ te bɔɔ do maŋ sibiiyam nɛ.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ɛ gyeŋ nyi debaŋ keŋ mee kolosi Wurubuarɛ nombia ŋan fa ŋon balaŋ nsana na ya akpaŋalaŋse man nɛ, me ta mo kolo weese ŋon ya. Ma lese abɔɔ ŋan gyae ke kyɔ ŋon nɛ pou wola ŋon.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Gyudatena na Girikitena pou te me fareewɔ nyi, baa kyɛɛkee lee be nombiakumɛɛ man na baa kɔŋ Wurubuarɛ gyaŋ na baa lɛɛ de Gbeŋgyoo Yesu di.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Te nɛnɛɛ, mɛɛ gyae maa yɛɛ kpene keŋ Wurubuarɛ feliŋ ŋon ne gyae dɔɔ mee gyu Gyerusalɛm, mɔna mɔɔ gyeŋ kpene keŋ gyae ke kɔŋ me dɔɔ botɔɔ ya.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Nombii dokoloŋ keŋ ma gyeŋ yɛna nyi, Wurubuarɛ feliŋ ŋon ne faree maŋ donɔɔ kamasɛ man nyi, baa naase maŋ diyem na baa kyaŋ maŋ tɔ deni.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Mɔna mɔɔ ne kɛɛ ma nyeedoŋ nyi ke yɛɛ kolo ke fa maŋ ya. Mɛɛ gyae maa yɛɛ tom keŋ de Gbeŋgyoo Yesu be fa maŋ nyi maa yɛɛ nɛ ke si kɔ ɔto. Tom kenaŋ yɛna nyi, maa yako ɔ nombia kpaakpaa ŋan fa balaŋ nyi Wurubuarɛ waa mo ɔ bɛrɛɛ boele wɔ.”
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Nɛnɛɛ ma gyeŋ nyi ɛmɛɛ baŋ pou mɔɔ kili ɛ dɔɔ yako ŋon Wurubuarɛ gyoori keŋ wose man nombia ŋan nɛ, ɛ man ŋolo be gyae waa tekaa naa maŋ bela ya.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Mena dɔɔ gyɛŋ wee kei mɛɛ yako ŋon baa nyi, akpaa ɛ man ŋolo da yoo lee Wurubuarɛ gbɛɛ man na, me nɔɔ be doo ya.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Nawolo nyi ma te yako ŋon Wurubuarɛ nyeeman nombia ŋan pou.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ɛ kɛɛ ɛ wose dɔɔ nideli, na ɛ ke kɛɛ balaŋ baŋ Wurubuarɛ feliŋ ŋon ba mo wɔ do ɛ nyiŋmaa man nɛ mɔ dɔɔ nideli. Ɛ kɛɛ Kristotena dikpii keŋ dɔɔ nideli ŋgba mena keŋ wonembu kɛɛlere ne kɛɛ ɔ wonembia dɔɔ nɛ. Baŋ yɛna baŋ Wurubuarɛ be yela ɔ bu ba yem lɛɛ ba nyeeya nɛ.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Ma gyeŋ nyi ma ke laŋ wɔle na, balaŋ kumɛɛ baa kaa gyoo ɛ man ŋgba mena keŋ gbougbouse na gyoo wonembia man nɛ, te bɔɔ gyae baa tina ŋon yela ya.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Te debaŋ daale gyae kelii nɛ, baale baa lee ɛmɛɛ gbagba ɛ dikpii keŋ man na baa beo ɛ tebia Kristotena baŋ baale sila ba wose.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Mena dɔɔ ɛ doo ɛ wose dɔɔ, na ɛ ke tɔɔse nyi kulutooneŋ atooro sɔɔŋ te me faree ŋon na siasaraŋ nelim na ka weese pou.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Te nɛnɛɛ mɛɛ mo ŋon mɛɛ do Wurubuarɛ nyiŋmaa man. Nombia ŋan na wola Wurubuarɛ bɛrɛɛ keŋ ɔ dana fa deniwalaŋ nɛ, ne gyae la ke kyɔ ŋon na ɛ ke tale seŋ nombia ŋan ɛ be lɛɛ di nɛ man nideli. Wurubuarɛ waa mo ɔ nyiŋmaa gyakaa ɛmɛɛ na ɔ balaŋ akaŋ baŋ ɔ ba lese nɛ pou dɔɔ.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Me sia te yɛɛ ŋolo kɔba yayam yaa ɔ kɔba, yaa wa abɔɔ dɔɔ ya.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ɛmɛɛ gbagba ɛ gyeŋ nyi ma nyiŋmaase kɛŋa te ma moowɔ yɛɛ tom te me nyiŋa abɔɔ ŋan pou gyae ke hia daa na me tebia nɛ.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ma wola ŋon kpene kamasɛ man nyi, kaboena nyi walaŋ kamasɛ waa yɛɛ tom nideli mena, na waa nyiŋ kolo kyɔ baŋ bɔɔ dana doŋ ya nɛ. Na ɛ ke tɔɔse de Gbeŋgyoo Yesu kawola keŋ nyi, “Kolo kefa dana gyoŋ na wosefɛɛreŋ kela kolo kenyiŋ lee ŋolo gyaŋ.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Ɔ kekolosi kɛŋa taŋ nɛ, be popou tisiwɔ buŋ ba doona dɔɔ te be fanewɔ.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Keŋte be man walaŋ kamasɛ moo kewii pukaa e te be kalaa e.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Keŋ ɔ be yako wɔ nyi bɔɔ gyae baa tekaa naa e bela ya nɛ, keŋ yɛna kpene keŋ be takaa wɔ nideli. Ba moo e ka tee, te ɔ gyoo degbele dinaa keŋ man laŋ.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.