Atos 16
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs VC
1 Pɔɔl gyuu Dɛbi donɔɔ man, te ɔ gyuu Listra donɔɔ man mɔ. Botɔɔ te ɔ ke naa Kristo baale ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Timoti nɛ. Ɔ naa yɛɛ Gyuda alo ŋon ɔ be lɛɛ Yesu di, mɔna ɔ kya yɛɛ Giriki baale e.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Kristotena baŋ pou be kyaa Listra na Ikonium donɔɔse man nɛ dii adansɛɛ kpaakpaate lee ɔ wose man.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Na Pɔɔl ne gyae waa mo Timoti sila ɔ wose dɔɔ, ɔ yela be kara ɔ baala wose, nawolo nyi Gyudatena baŋ pou be kyaa botɔɔ nɛ gyeŋ nyi Timoti ɔ kya yɛɛ Giriki baale e.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ba ke ta bɛɛ lam donɔɔse ŋan man nɛ, be yako wɔ nombia ŋan Kristo kpilala na kegyiise baŋ be kyaa Gyerusalɛm be yako see nyi baa di ŋe dɔɔ nɛ.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Mena dɔɔ Kristotena baŋ seŋawɔ keŋkeŋ ba kelɛɛdi keŋ man nideli, na wee kamasɛ na balaŋ ne kaa kpuu na wɔ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Pɔɔl na ɔ tebia tɛɛwɔ ka mo na Firigia na Galatia tɛɛlese ŋan man, nawolo nyi Wurubuarɛ feliŋ ŋon te fa wɔ gbɛɛ nyi baa gyu kekolosi nombia ŋan Esia tɛɛle man ya.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Be ke gyu kelii Misia tɛɛle wulu man nɛ, be yɛɛ kakyeŋ nyi baa gbaa gyoo Bitinia tɛɛle man, mɔna Yesu feliŋ ŋon te fa wɔ gbɛɛ ya.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Mena dɔɔ be gbaa Misia tɛɛle man tisi laŋ Torase donɔɔ man.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ke nelim na, te Pɔɔl naa kolo na ɔ sia ŋgba dosɛɛ man nɛ nyi, ɔ te naa balee ŋolo ta lee Masedonia tɛɛle man kɔŋ ɔ na sola e nyi, “Gbaa kɔŋ de gyaŋ Masedonia na n kaa kyɔ daa.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pɔɔl kena ke pɛ, te da korowɔ desina da wose bileŋ na dee gyu Masedonia nawolo nyi, de lɛɛwɔ di nyi Wurubuarɛ baake na daa nyi dee gyu ke yako Kristo nombia kpaakpaa ŋan fa balaŋ botɔɔ mɔ.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Da moo degbele dinaa lee Torase teeŋ gyu Samoterase. Tɛɛ naawɔ na te de gyuu Neyapolise donɔɔ man.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 De ka lee botɔɔ na, te de gyuuwɔ Filipi donɔɔ man. Filipi donɔɔ kenaŋ yɛɛ Masedonia tɛɛle yenaŋ daale donɔɔ dinaa ke. Na Romantena kyaa donɔɔ kenaŋ man burum, te de kyaawɔ botɔɔ weeya akalansɛɛ ŋaale.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Gyudatena kefɛɛfowee kelii nɛ, te da leewɔ donɔɔ keŋ man gyu boo daale nɔɔman. Na da gyeŋ nyi dɛɛ naa Gyudatena dɛɛgyaŋee fane botɔɔ. De lii botɔɔ na te de tisiwɔ kyaa. Na ala baale te yilaa botɔɔ, te de fiasɛɛ dee kolosi Wurubuarɛ nombia fa wɔ.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Ala baŋ bɔɔ tei de nombia nɛ, man ŋolo yele yɛna Lidia. Ɔ lee Tiatira donɔɔ keŋ man te ɔ ne yɔɔ agoo kanyaŋse ŋaale, na ɔ yɛɛ walaŋ ŋon mɔ ɔ na som Wurubuarɛ nideli. Mena dɔɔ de Gbeŋgyoo toro wa agyueŋ, te ɔ lɛɛ nombia ŋan Pɔɔl ne yako nɛ do nideli.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Mena dɔɔ be sɔɔ ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou Wurubuarɛ loŋ. Te ɔ yako wɔ nyi, “Akpaa ɛ te lɛɛ maŋ do nyi ampaŋ ma te lɛɛ de Gbeŋgyoo Yesu di na, kenaŋ na mɛɛ sola ŋon nyi ɛ kɔŋ kaa kyaa me dɛɛ.” Te ɔ waase daa nideli mo daa gyu ɔ dɛɛ.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Wee daale nɛ da korowɔ dee gyu botɔɔ keŋ bɛɛ fane nɛ, te de gyaŋee na alebubii ŋolo na ɔ yɛɛ balaŋ baale alebu e. Feliŋkum daale doo ɔ man, keŋ ne yeli ɔ ne tale gbala. Lee ɔ kegbala dɔɔ ɔ gbeŋgyoona baŋ nyiŋa kɔba nideli.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Botɔɔ te alebu kei sila daa na Pɔɔl na ɔ ne fae yeesa nyi, “Balaŋ kɛwɔ yɛna Wurubuarɛ adidote ŋon tewulɛɛ. Mena keŋ ɛ ke yɛɛ na Wurubuarɛ ke lɛɛ ɛ nyee nɛ yaa bɛɛ wola ŋon nɛ.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ɔ yɛɛwɔ mena weeya burum te yɛɛ Pɔɔl ahiŋ te ɔ gɛɛsewɔ kɛɛ e, te ɔ faree e yako nyiaa, “Lee Yesu Kristo yele man, mɛɛ yako nyaŋ feliŋkum keŋ doo ɔ man nyi, lee ɔ man!” Debokenaŋ man te feliŋkum keŋ leewɔ ɔ man laŋ.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Debaŋ keŋ alebu ŋon gbeŋgyoona be naa nyi be kɔba kenyiŋ gbɛɛ te tɔɔ nɛ, te ba ke kyaŋa Pɔɔl na Silase te be wɔŋee wɔ gyu kegyiise dɛɛgyaŋee man balaŋ nsana.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ba moo wɔ gyu Roman kegyiise gyaŋ te ba ke yako wɔ nyi, “Balaŋ kɛwɔ yɛɛ Gyudatenawɔ, te ba te kɔŋ bɛɛ wɔlɛɛ donɔɔ keŋ.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Bɛɛ wola abɔɔ ŋan na seŋ tia da mmaraase. Daa yɛɛ Romantenawɔ, dɔɔ gyae dɛɛ tale di ŋe dɔɔ ya.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Mena dɔɔ balaŋ dikpii keŋ pou kaa kyɔɔ wɔ te ba seŋawɔ tia wɔ. Kegyiise baŋ yela ba kpee Pɔɔl na Silase kegbase te be yela dambiise yee wɔ nideli.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Be ke tuku wɔ nideli taŋ nɛ ba moo wɔ do deni man, te be faree deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon nyi waa tɔ deni keŋ nideli na bɔɔ nyiŋ lee ya.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon kenyii nombia kɛŋa dɔɔ, ɔ moo wɔ do deni tɔɔmante keŋ man te ɔ gyɔɔ wɔ ɔpaŋ be nawɔɔ man.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Kelii tɛɛ nsana nɛ, Pɔɔl na Silase korowɔ bɛɛ fane na bee kpee nɔɔneŋ lese Wurubuarɛ yele. Na balaŋ akaŋ baŋ mɔ be doo deni man nɛ ne tei wɔ.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Debokenaŋ man te tɛɛle wosiwɔ keŋkeŋ, te deni keŋ mokɔɔ wosiwɔ. Denɛɛ ŋan anaanɔɔse pou torowɔ, te be nawɔɔ leewɔ ɔpaŋ keŋ man.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon kefoŋ nɛ, ɔ naawɔ nyi denɛɛ ŋan ta toro te ɔ wɔŋa ɔ sila lese nyi waa ko ɔ wose. Nawolo nyi ŋon gyeŋ nyi balaŋ baŋ pou be doo deni keŋ man nɛ ta lee yeu.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Keŋte Pɔɔl fae yeesa keŋkeŋ yako e nyi, “Na gooli n wose ya, de popou kyaa kɛbo!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Mena dɔɔ deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon yela ba moo kanea kɔna e, te ɔ yeuwɔ gyoo deni keŋ man te ɔ ke ŋmiŋawɔ Pɔɔl na Silase nawɔɔ tɛɛ. Na ɔ ne seree kpakpakpakpa.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Te ɔ moo wɔ lee te ɔ bɔɔse wɔ nyi, “Ɛ waase da, woŋ te maa yɛɛ na Wurubuarɛ ke lɛɛ ma nyee?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Botɔɔ te be tiranɔɔ yako e nyi, “Lɛɛ de Gbeŋgyoo Yesu di, na Wurubuarɛ ke lɛɛ ɛmɛɛ na n dekpaŋalaŋmantena pou nyee.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Te be kolosi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nombia ŋan fa deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Botɔɔ te deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon moo Pɔɔl na Silase gyu ka nyekee be gyamɛɛ, te baŋ mɔ sɔɔ ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou Wurubuarɛ loŋ.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ɔ moo wɔ gyu ɔ dɛɛ ke fa wɔ weenɛɛ. Yɛɛ ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou gyoŋ, nawolo nyi ba te kaa lɛɛ de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ di.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Tɛɛ kena te Romantena kegyiise baŋ kpila kotɔtɔɔtena kegyiise nyi, baa gyu keyako deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon nyi, “Waa lese Pɔɔl na Silase na baa ta.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Mena dɔɔ deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon yako Pɔɔl nyi, “Kegyiise baŋ te kpila balaŋ kɔŋ nyi maa tina ŋon yela na ɛ ke ta, mena dɔɔ ɛ ke tale ta wosefɛɛreŋ man.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Mɔna Pɔɔl yako kotɔtɔɔtena kegyiise baŋ nyi, “Be te di de nombia ya te be tuku daa balaŋ nsana te be kyaŋa daa ke tɔ deni, keŋ de yɛɛ Romantena gbagbawɔ. Te nɛnɛɛ bɛɛ gyae baa yo tina daa yela nyi dɛɛ ta. Koa, dɔɔ gyu ya, kegyiise baŋ gbagba baa kɔŋ na be kaa lese daa.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Mena dɔɔ kotɔtɔɔtena kegyiise baŋ besewɔ gyu ke yako nombia kɛŋa fa Romantena kegyiise baŋ. Te be kenyii nyi Pɔɔl na Silase yɛɛ Romantenawɔ nɛ, gyakoloŋ gyoo wɔ.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Mena dɔɔ be kɔŋawɔ be gyaŋ kaa doo wɔ teree, te ba lese wɔ lee deni keŋ man, te be waase wɔ nyi baa lee be donɔɔ keŋ man.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pɔɔl na Silase ka lee deni keŋ man nɛ, be gyuu alo ŋon bɛɛ baake e nyi Lidia nɛ dɛɛ. Te ba ke naa Kristotena baŋ botɔɔ te be kolosiwɔ fa wɔ do wɔ kakyeŋ te be laŋawɔ.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.