Atos 16
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARA
1 Pɔɔl gyuu Dɛbi donɔɔ man, te ɔ gyuu Listra donɔɔ man mɔ. Botɔɔ te ɔ ke naa Kristo baale ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Timoti nɛ. Ɔ naa yɛɛ Gyuda alo ŋon ɔ be lɛɛ Yesu di, mɔna ɔ kya yɛɛ Giriki baale e.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Kristotena baŋ pou be kyaa Listra na Ikonium donɔɔse man nɛ dii adansɛɛ kpaakpaate lee ɔ wose man.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Na Pɔɔl ne gyae waa mo Timoti sila ɔ wose dɔɔ, ɔ yela be kara ɔ baala wose, nawolo nyi Gyudatena baŋ pou be kyaa botɔɔ nɛ gyeŋ nyi Timoti ɔ kya yɛɛ Giriki baale e.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ba ke ta bɛɛ lam donɔɔse ŋan man nɛ, be yako wɔ nombia ŋan Kristo kpilala na kegyiise baŋ be kyaa Gyerusalɛm be yako see nyi baa di ŋe dɔɔ nɛ.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Mena dɔɔ Kristotena baŋ seŋawɔ keŋkeŋ ba kelɛɛdi keŋ man nideli, na wee kamasɛ na balaŋ ne kaa kpuu na wɔ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pɔɔl na ɔ tebia tɛɛwɔ ka mo na Firigia na Galatia tɛɛlese ŋan man, nawolo nyi Wurubuarɛ feliŋ ŋon te fa wɔ gbɛɛ nyi baa gyu kekolosi nombia ŋan Esia tɛɛle man ya.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Be ke gyu kelii Misia tɛɛle wulu man nɛ, be yɛɛ kakyeŋ nyi baa gbaa gyoo Bitinia tɛɛle man, mɔna Yesu feliŋ ŋon te fa wɔ gbɛɛ ya.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Mena dɔɔ be gbaa Misia tɛɛle man tisi laŋ Torase donɔɔ man.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Ke nelim na, te Pɔɔl naa kolo na ɔ sia ŋgba dosɛɛ man nɛ nyi, ɔ te naa balee ŋolo ta lee Masedonia tɛɛle man kɔŋ ɔ na sola e nyi, “Gbaa kɔŋ de gyaŋ Masedonia na n kaa kyɔ daa.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pɔɔl kena ke pɛ, te da korowɔ desina da wose bileŋ na dee gyu Masedonia nawolo nyi, de lɛɛwɔ di nyi Wurubuarɛ baake na daa nyi dee gyu ke yako Kristo nombia kpaakpaa ŋan fa balaŋ botɔɔ mɔ.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Da moo degbele dinaa lee Torase teeŋ gyu Samoterase. Tɛɛ naawɔ na te de gyuu Neyapolise donɔɔ man.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 De ka lee botɔɔ na, te de gyuuwɔ Filipi donɔɔ man. Filipi donɔɔ kenaŋ yɛɛ Masedonia tɛɛle yenaŋ daale donɔɔ dinaa ke. Na Romantena kyaa donɔɔ kenaŋ man burum, te de kyaawɔ botɔɔ weeya akalansɛɛ ŋaale.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Gyudatena kefɛɛfowee kelii nɛ, te da leewɔ donɔɔ keŋ man gyu boo daale nɔɔman. Na da gyeŋ nyi dɛɛ naa Gyudatena dɛɛgyaŋee fane botɔɔ. De lii botɔɔ na te de tisiwɔ kyaa. Na ala baale te yilaa botɔɔ, te de fiasɛɛ dee kolosi Wurubuarɛ nombia fa wɔ.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Ala baŋ bɔɔ tei de nombia nɛ, man ŋolo yele yɛna Lidia. Ɔ lee Tiatira donɔɔ keŋ man te ɔ ne yɔɔ agoo kanyaŋse ŋaale, na ɔ yɛɛ walaŋ ŋon mɔ ɔ na som Wurubuarɛ nideli. Mena dɔɔ de Gbeŋgyoo toro wa agyueŋ, te ɔ lɛɛ nombia ŋan Pɔɔl ne yako nɛ do nideli.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Mena dɔɔ be sɔɔ ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou Wurubuarɛ loŋ. Te ɔ yako wɔ nyi, “Akpaa ɛ te lɛɛ maŋ do nyi ampaŋ ma te lɛɛ de Gbeŋgyoo Yesu di na, kenaŋ na mɛɛ sola ŋon nyi ɛ kɔŋ kaa kyaa me dɛɛ.” Te ɔ waase daa nideli mo daa gyu ɔ dɛɛ.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Wee daale nɛ da korowɔ dee gyu botɔɔ keŋ bɛɛ fane nɛ, te de gyaŋee na alebubii ŋolo na ɔ yɛɛ balaŋ baale alebu e. Feliŋkum daale doo ɔ man, keŋ ne yeli ɔ ne tale gbala. Lee ɔ kegbala dɔɔ ɔ gbeŋgyoona baŋ nyiŋa kɔba nideli.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Botɔɔ te alebu kei sila daa na Pɔɔl na ɔ ne fae yeesa nyi, “Balaŋ kɛwɔ yɛna Wurubuarɛ adidote ŋon tewulɛɛ. Mena keŋ ɛ ke yɛɛ na Wurubuarɛ ke lɛɛ ɛ nyee nɛ yaa bɛɛ wola ŋon nɛ.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ɔ yɛɛwɔ mena weeya burum te yɛɛ Pɔɔl ahiŋ te ɔ gɛɛsewɔ kɛɛ e, te ɔ faree e yako nyiaa, “Lee Yesu Kristo yele man, mɛɛ yako nyaŋ feliŋkum keŋ doo ɔ man nyi, lee ɔ man!” Debokenaŋ man te feliŋkum keŋ leewɔ ɔ man laŋ.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Debaŋ keŋ alebu ŋon gbeŋgyoona be naa nyi be kɔba kenyiŋ gbɛɛ te tɔɔ nɛ, te ba ke kyaŋa Pɔɔl na Silase te be wɔŋee wɔ gyu kegyiise dɛɛgyaŋee man balaŋ nsana.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Ba moo wɔ gyu Roman kegyiise gyaŋ te ba ke yako wɔ nyi, “Balaŋ kɛwɔ yɛɛ Gyudatenawɔ, te ba te kɔŋ bɛɛ wɔlɛɛ donɔɔ keŋ.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Bɛɛ wola abɔɔ ŋan na seŋ tia da mmaraase. Daa yɛɛ Romantenawɔ, dɔɔ gyae dɛɛ tale di ŋe dɔɔ ya.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Mena dɔɔ balaŋ dikpii keŋ pou kaa kyɔɔ wɔ te ba seŋawɔ tia wɔ. Kegyiise baŋ yela ba kpee Pɔɔl na Silase kegbase te be yela dambiise yee wɔ nideli.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Be ke tuku wɔ nideli taŋ nɛ ba moo wɔ do deni man, te be faree deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon nyi waa tɔ deni keŋ nideli na bɔɔ nyiŋ lee ya.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon kenyii nombia kɛŋa dɔɔ, ɔ moo wɔ do deni tɔɔmante keŋ man te ɔ gyɔɔ wɔ ɔpaŋ be nawɔɔ man.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Kelii tɛɛ nsana nɛ, Pɔɔl na Silase korowɔ bɛɛ fane na bee kpee nɔɔneŋ lese Wurubuarɛ yele. Na balaŋ akaŋ baŋ mɔ be doo deni man nɛ ne tei wɔ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Debokenaŋ man te tɛɛle wosiwɔ keŋkeŋ, te deni keŋ mokɔɔ wosiwɔ. Denɛɛ ŋan anaanɔɔse pou torowɔ, te be nawɔɔ leewɔ ɔpaŋ keŋ man.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon kefoŋ nɛ, ɔ naawɔ nyi denɛɛ ŋan ta toro te ɔ wɔŋa ɔ sila lese nyi waa ko ɔ wose. Nawolo nyi ŋon gyeŋ nyi balaŋ baŋ pou be doo deni keŋ man nɛ ta lee yeu.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Keŋte Pɔɔl fae yeesa keŋkeŋ yako e nyi, “Na gooli n wose ya, de popou kyaa kɛbo!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Mena dɔɔ deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon yela ba moo kanea kɔna e, te ɔ yeuwɔ gyoo deni keŋ man te ɔ ke ŋmiŋawɔ Pɔɔl na Silase nawɔɔ tɛɛ. Na ɔ ne seree kpakpakpakpa.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Te ɔ moo wɔ lee te ɔ bɔɔse wɔ nyi, “Ɛ waase da, woŋ te maa yɛɛ na Wurubuarɛ ke lɛɛ ma nyee?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Botɔɔ te be tiranɔɔ yako e nyi, “Lɛɛ de Gbeŋgyoo Yesu di, na Wurubuarɛ ke lɛɛ ɛmɛɛ na n dekpaŋalaŋmantena pou nyee.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Te be kolosi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nombia ŋan fa deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Botɔɔ te deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon moo Pɔɔl na Silase gyu ka nyekee be gyamɛɛ, te baŋ mɔ sɔɔ ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou Wurubuarɛ loŋ.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Ɔ moo wɔ gyu ɔ dɛɛ ke fa wɔ weenɛɛ. Yɛɛ ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou gyoŋ, nawolo nyi ba te kaa lɛɛ de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ di.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Tɛɛ kena te Romantena kegyiise baŋ kpila kotɔtɔɔtena kegyiise nyi, baa gyu keyako deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon nyi, “Waa lese Pɔɔl na Silase na baa ta.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Mena dɔɔ deni keŋ dɔɔ kɛɛre ŋon yako Pɔɔl nyi, “Kegyiise baŋ te kpila balaŋ kɔŋ nyi maa tina ŋon yela na ɛ ke ta, mena dɔɔ ɛ ke tale ta wosefɛɛreŋ man.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Mɔna Pɔɔl yako kotɔtɔɔtena kegyiise baŋ nyi, “Be te di de nombia ya te be tuku daa balaŋ nsana te be kyaŋa daa ke tɔ deni, keŋ de yɛɛ Romantena gbagbawɔ. Te nɛnɛɛ bɛɛ gyae baa yo tina daa yela nyi dɛɛ ta. Koa, dɔɔ gyu ya, kegyiise baŋ gbagba baa kɔŋ na be kaa lese daa.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Mena dɔɔ kotɔtɔɔtena kegyiise baŋ besewɔ gyu ke yako nombia kɛŋa fa Romantena kegyiise baŋ. Te be kenyii nyi Pɔɔl na Silase yɛɛ Romantenawɔ nɛ, gyakoloŋ gyoo wɔ.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Mena dɔɔ be kɔŋawɔ be gyaŋ kaa doo wɔ teree, te ba lese wɔ lee deni keŋ man, te be waase wɔ nyi baa lee be donɔɔ keŋ man.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Pɔɔl na Silase ka lee deni keŋ man nɛ, be gyuu alo ŋon bɛɛ baake e nyi Lidia nɛ dɛɛ. Te ba ke naa Kristotena baŋ botɔɔ te be kolosiwɔ fa wɔ do wɔ kakyeŋ te be laŋawɔ.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.