Atos 15
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs VC
1 Balaŋ baale leewɔ Gyudia tɛɛle man kɔŋ Antiɔke donɔɔ man bɛɛ wola Kristotena baŋ nyi, “Nyi akpaa ɛ te kara ɛ baala wose ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yela Mosesi be ŋmarase see nɛ nawolo ya na, Wurubuarɛ be gyae waa tale lɛɛ ɛ nyee ya.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Mena dɔɔ aŋmaareŋ dinaa daale gyoo balaŋ benaŋ na Pɔɔl na Banabase nsana. Keŋte Kristotena baŋ lese Pɔɔl na Banabase na Antiɔke Kristotena baŋ baale te be kpila wɔ Gyerusalɛm na be kaa naa Kristo kpilala baŋ na ɔsom kegyiise baŋ lee nombii kei dɔɔ.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Kristotena baŋ ke lɔ wɔ gbɛɛ taŋ nɛ, ba moowɔ Fonisia na Samaria tɛɛlese man. Te be yako be tebia Kristotena baŋ be kyaa botɔɔ nɛ, mena keŋ balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ ke lɛɛ Yesu nombia ŋan di. Kristotena baŋ nyii nombia kɛŋa na, yɛɛ wɔ gyoŋ nideli.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Be ke gyu ka gyoo Gyerusalɛm nɛ, Kristo kpilala baŋ na ɔsom kegyiise na Kristotena dikpii keŋ pou lɛɛ wɔ nideli, te baŋ mɔ yako wɔ kpene kamasɛ keŋ Wurubuarɛ be tɛɛ be dɔɔ yɛɛ nɛ.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Te balaŋ baŋ nafɔ be doo Farasiitena dikpii keŋ man te nɛnɛɛ bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ, man baale korowɔ seŋ te be yako wɔ nyi “Kaboena nyi baa yela baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ, ke kara be baala wose na baa di Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ dɔɔ.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Mena dɔɔ Kristo kpilala baŋ, na ɔsom kegyiise baŋ gyaŋeewɔ na baa gyoo nombia ŋenaŋ man.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ba ke kyɔɔle dɔŋa gyu siaman nɛ, Pita korowɔ seŋ te ɔ yako wɔ nyi, “Me tebia, ɛmɛɛ gbagba ɛ gyeŋ nyi leenaŋ kewalaŋ keŋ, te Wurubuarɛ lese maŋ nyi maa kolosi Kristo nombia kpaakpaa ŋan fa balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ, na baa nyiŋ nyii na baa lɛɛ Yesu di.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Wurubuarɛ ŋon ɔ gyeŋ walaŋ kamasɛ konɔɔ man nombia nɛ, lesewɔ wola nyi ɔ te lɛɛ wɔ do lee ɔ feliŋ ŋon ɔ ba mo do be man, ŋgba mena keŋ ɔ ba mo do daa mɔ man nɛ dɔɔ.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Wurubuarɛ te kɛɛ wɔ nyi be yɛɛ balaŋ kpoo lee de man ya, mɔna ɔ moo be nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ lee keŋ bɔɔ lɛɛ Kristo di dɔɔ.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Nɛnɛɛ weera te ɛ ne gyae ɛ ke kɛɛse Wurubuarɛ kɛɛ, keŋ ɛ ne gyae ɛ ka mo kasolɔ keŋ daa na de naanaɔ te tale seele ya nɛ, seele baŋ bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ɛ na yeli ke kɔŋ mena ya! Dɛɛ lɛɛ di nyi de Gbeŋgyoo Yesu bɛrɛɛ keŋ dɔɔ te Wurubuarɛ lɛɛ da nyee, ŋgba mena keŋ ɔ be lɛɛ baŋ mɔ nɛ.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Balaŋ baŋ pou bɔɔ gyaŋee nɛ, kyaawɔ yididi debaŋ keŋ bee tei Banabase na Pɔɔl ne yako wɔ mena keŋ Wurubuarɛ be tɛɛ be dɔɔ yɛɛ gyakoloŋ nombia na nombia dinaana balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya man nɛ.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ba kekolosi taŋ nɛ, te Gyemisi mɔ gyinaa ɔ nɔɔ nyi, “Ɛ tei me gyaŋ, me tebia.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Debokeiman te Simɔn Pita yako daa mena keŋ Wurubuarɛ be taŋgbɛɛ yɛɛ wola daa nyi ɔ ne gyae balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ, te ɔ lese be man baale mo yɛɛ ɔ wui.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Nombia kɛŋa na Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra nombia ŋan te yɛɛ dokoloŋ. Nawolo nyi be ŋmarasewɔ see nyi Wurubuarɛ kpa nyi,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Kei wɔle na,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Denibalaŋ akaŋ baŋ
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Nnɛ yaa maŋ ɛ Gbeŋgyoo Wurubuarɛ ŋon,
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Gyemisi besewɔ gyina ɔ nɔɔwoya ŋan dɔɔ nyi, “Ma agyueŋ man na, ɛ na yeli dɛɛ mo nombia ŋaale ŋere balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya, te bɛɛ mo ba wose fa Wurubuarɛ nɛ ya.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Mɔna ɛ yela dɛɛ ŋmarase wɔ tɔne nyi, be na di bane dɛɛ weenɛɛ ya, na baa lese ba wose lee kafoŋ nombia man. Be na di wonembu ŋon ba te kara ɔ nyee ya te ɔ ba yem nɛ na wonembu fatabo ya.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Nawolo nyi be wula bɛɛ kala Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ ba mo fa Mosesi nɛ Gyudatena ɔsom deni man kefɛɛfowee kamasɛ, te bee kolosi ɔ nombia ŋenaŋ donɔɔ kamasɛ mɔ man.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Keŋte Kristo kpilala baŋ na ɔsom kegyiise baŋ na Kristotena dikpii keŋ mantena akaŋ pou yɛɛ nɔɔ nyi baa lese be man balaŋ baale na baa kpu na Pɔɔl na Banabase, na baa kpila wɔ Antiɔke. Mena dɔɔ ba lese Gyuda ŋon bɛɛ baake e nyi Basabase nɛ, na Silase baŋ ba wose man dana obuo be man nɛ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Nɔɔwoya ŋan doo tɔne keŋ man yɛna nyi.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 De te nyii nyi balaŋ baale ta lee de man kɔŋ ɛ gyaŋ, kaa mo nɔɔwoya ŋaale bɛɛ ŋere ŋon te bɛɛ do ŋon kaale, keŋ nyi na daa faa na wɔ gbɛɛ ya.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Mena dɔɔ de gyaŋeewɔ kolosi see nyi, dɛɛ lese balaŋ baale kpu na de gyoona kpaakpaa Banabase na Pɔɔl, na dee kpila wɔ ɛ gyaŋ.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Be yɛɛ balaŋ baŋ lee de Gbeŋgyoo Yesu Kristo yele man dɔɔ, te ba moo ba wose fa yeŋ.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Keŋ dɔɔ te dee kpila Gyudase na Silase mɔ, na baa mo be nɔɔ yako ŋon nombia ŋan dɔɔ ŋmarase do tɔne keŋ man nɛ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Daa na Wurubuarɛ feliŋ ŋon te sɛɛ nyi dɔɔ gyae dɛɛ mo nombia ŋaale ŋere ŋon ya. Mɔna ŋan dɛɛ gyae ɛ ke yɛɛ yɛna nyi,
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 ɛ na di bane dɛɛ weenɛɛ, yaa wonembu fatabo yaa wonembu ŋon ba te kara ɔ nyee te ɔ ba yem nɛ ya. Nɛnɛɛ mɔ ɛ lese ɛ wose lee kafoŋ nombia man. Akpaa ɛ lese ɛ wose lee kɛŋa pou man na, kpene kamasɛ gyae ke de fa ŋon. De nɔɔwoya ɔto yaa. Ɛ kyaa nideli.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Be lɔɔ balaŋ baŋ bɔɔ kpili nɛ gbɛɛ, te be laŋa Antiɔke. Be ke gyu ka gyoo botɔɔ nɛ, be yilaa Kristotena dikpii keŋ pou te ba moo tɔne keŋ fa wɔ.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Balaŋ baŋ ke kala tɔne keŋ nɛ, yɛɛ wɔ gyoŋ lee mena keŋ bɔɔ do wɔ kakyeŋ nɛ dɔɔ.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Gyudase na Silase baŋ mɔ be yɛɛ Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔrawɔ nɛ kolosiwɔ nideli do wɔ kakyeŋ na doŋ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Be ke di weeya akalansɛɛ ŋaale nɛ, Kristotena baŋ be kyaa botɔɔ nɛ lɔɔ wɔ gbɛɛ wosefɛɛreŋ man te ba besewɔ laŋ balaŋ baŋ bɔɔ kpila wɔ nɛ gyaŋ.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Mɔna Silase yɛɛ wa agyueŋ nyi waa dɔɔ botɔɔ.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pɔɔl na Banabase kyaawɔ Antiɔke kyare kyomii, te baŋ na balaŋ burum baale kolosi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nombia ŋan fa balaŋ te ba wola wɔ mɔ.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Debaŋ daale wɔle nɛ, Pɔɔl yako Banabase nyi, “Yela dɛɛ bese gyu donɔɔ kamasɛ keŋ man dɔɔ gyu kekolosi de Gbeŋgyoo Yesu nombia ŋan nɛ, na de kaa kɛɛ balaŋ baŋ bɔɔ lɛɛ Kristo nombia ŋan di nɛ kekyaabii man.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Nafɔ Banabase gyaewɔ nyi waa mo Gyɔn Maake kpu na ba wose.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Mɔna Pɔɔl kɛɛ ke nyi tekaboena nyi waa sila wɔ ya. Nawolo nyi ba ke kyaa Pamfilia nɛ, ɔ te yɛɛ tom na wɔ kelii ɔto ya, mɔna ɔ tinaa wɔ yela botɔɔ.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Mena dɔɔ kewɔŋee dinaa daale gyoo ba nsana te be tira dɔŋa. Banabase moo Maake te ba moowɔ loŋ dɔɔ laŋ Saiporɔse.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Te Pɔɔl mɔ moo Silase, te Kristotena baŋ fanewɔ nyi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ waa mo ɔ bɛrɛɛ boele wɔ te be lɔɔ wɔ gbɛɛ.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Pɔɔl tɛɛwɔ Siria na Silisia tɛɛlese man do Kristotena baŋ kakyeŋ.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.