Atos 15
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT
1 Balaŋ baale leewɔ Gyudia tɛɛle man kɔŋ Antiɔke donɔɔ man bɛɛ wola Kristotena baŋ nyi, “Nyi akpaa ɛ te kara ɛ baala wose ŋgba mena keŋ Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yela Mosesi be ŋmarase see nɛ nawolo ya na, Wurubuarɛ be gyae waa tale lɛɛ ɛ nyee ya.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Mena dɔɔ aŋmaareŋ dinaa daale gyoo balaŋ benaŋ na Pɔɔl na Banabase nsana. Keŋte Kristotena baŋ lese Pɔɔl na Banabase na Antiɔke Kristotena baŋ baale te be kpila wɔ Gyerusalɛm na be kaa naa Kristo kpilala baŋ na ɔsom kegyiise baŋ lee nombii kei dɔɔ.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Kristotena baŋ ke lɔ wɔ gbɛɛ taŋ nɛ, ba moowɔ Fonisia na Samaria tɛɛlese man. Te be yako be tebia Kristotena baŋ be kyaa botɔɔ nɛ, mena keŋ balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ ke lɛɛ Yesu nombia ŋan di. Kristotena baŋ nyii nombia kɛŋa na, yɛɛ wɔ gyoŋ nideli.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Be ke gyu ka gyoo Gyerusalɛm nɛ, Kristo kpilala baŋ na ɔsom kegyiise na Kristotena dikpii keŋ pou lɛɛ wɔ nideli, te baŋ mɔ yako wɔ kpene kamasɛ keŋ Wurubuarɛ be tɛɛ be dɔɔ yɛɛ nɛ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Te balaŋ baŋ nafɔ be doo Farasiitena dikpii keŋ man te nɛnɛɛ bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ, man baale korowɔ seŋ te be yako wɔ nyi “Kaboena nyi baa yela baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ, ke kara be baala wose na baa di Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ dɔɔ.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Mena dɔɔ Kristo kpilala baŋ, na ɔsom kegyiise baŋ gyaŋeewɔ na baa gyoo nombia ŋenaŋ man.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ba ke kyɔɔle dɔŋa gyu siaman nɛ, Pita korowɔ seŋ te ɔ yako wɔ nyi, “Me tebia, ɛmɛɛ gbagba ɛ gyeŋ nyi leenaŋ kewalaŋ keŋ, te Wurubuarɛ lese maŋ nyi maa kolosi Kristo nombia kpaakpaa ŋan fa balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ, na baa nyiŋ nyii na baa lɛɛ Yesu di.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Wurubuarɛ ŋon ɔ gyeŋ walaŋ kamasɛ konɔɔ man nombia nɛ, lesewɔ wola nyi ɔ te lɛɛ wɔ do lee ɔ feliŋ ŋon ɔ ba mo do be man, ŋgba mena keŋ ɔ ba mo do daa mɔ man nɛ dɔɔ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Wurubuarɛ te kɛɛ wɔ nyi be yɛɛ balaŋ kpoo lee de man ya, mɔna ɔ moo be nombiakumɛɛ kyɛɛ wɔ lee keŋ bɔɔ lɛɛ Kristo di dɔɔ.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Nɛnɛɛ weera te ɛ ne gyae ɛ ke kɛɛse Wurubuarɛ kɛɛ, keŋ ɛ ne gyae ɛ ka mo kasolɔ keŋ daa na de naanaɔ te tale seele ya nɛ, seele baŋ bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ɛ na yeli ke kɔŋ mena ya! Dɛɛ lɛɛ di nyi de Gbeŋgyoo Yesu bɛrɛɛ keŋ dɔɔ te Wurubuarɛ lɛɛ da nyee, ŋgba mena keŋ ɔ be lɛɛ baŋ mɔ nɛ.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Balaŋ baŋ pou bɔɔ gyaŋee nɛ, kyaawɔ yididi debaŋ keŋ bee tei Banabase na Pɔɔl ne yako wɔ mena keŋ Wurubuarɛ be tɛɛ be dɔɔ yɛɛ gyakoloŋ nombia na nombia dinaana balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya man nɛ.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ba kekolosi taŋ nɛ, te Gyemisi mɔ gyinaa ɔ nɔɔ nyi, “Ɛ tei me gyaŋ, me tebia.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Debokeiman te Simɔn Pita yako daa mena keŋ Wurubuarɛ be taŋgbɛɛ yɛɛ wola daa nyi ɔ ne gyae balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ, te ɔ lese be man baale mo yɛɛ ɔ wui.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Nombia kɛŋa na Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra nombia ŋan te yɛɛ dokoloŋ. Nawolo nyi be ŋmarasewɔ see nyi Wurubuarɛ kpa nyi,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Kei wɔle na,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Denibalaŋ akaŋ baŋ
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Nnɛ yaa maŋ ɛ Gbeŋgyoo Wurubuarɛ ŋon,
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Gyemisi besewɔ gyina ɔ nɔɔwoya ŋan dɔɔ nyi, “Ma agyueŋ man na, ɛ na yeli dɛɛ mo nombia ŋaale ŋere balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya, te bɛɛ mo ba wose fa Wurubuarɛ nɛ ya.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Mɔna ɛ yela dɛɛ ŋmarase wɔ tɔne nyi, be na di bane dɛɛ weenɛɛ ya, na baa lese ba wose lee kafoŋ nombia man. Be na di wonembu ŋon ba te kara ɔ nyee ya te ɔ ba yem nɛ na wonembu fatabo ya.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Nawolo nyi be wula bɛɛ kala Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ ba mo fa Mosesi nɛ Gyudatena ɔsom deni man kefɛɛfowee kamasɛ, te bee kolosi ɔ nombia ŋenaŋ donɔɔ kamasɛ mɔ man.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Keŋte Kristo kpilala baŋ na ɔsom kegyiise baŋ na Kristotena dikpii keŋ mantena akaŋ pou yɛɛ nɔɔ nyi baa lese be man balaŋ baale na baa kpu na Pɔɔl na Banabase, na baa kpila wɔ Antiɔke. Mena dɔɔ ba lese Gyuda ŋon bɛɛ baake e nyi Basabase nɛ, na Silase baŋ ba wose man dana obuo be man nɛ.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Nɔɔwoya ŋan doo tɔne keŋ man yɛna nyi.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 De te nyii nyi balaŋ baale ta lee de man kɔŋ ɛ gyaŋ, kaa mo nɔɔwoya ŋaale bɛɛ ŋere ŋon te bɛɛ do ŋon kaale, keŋ nyi na daa faa na wɔ gbɛɛ ya.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Mena dɔɔ de gyaŋeewɔ kolosi see nyi, dɛɛ lese balaŋ baale kpu na de gyoona kpaakpaa Banabase na Pɔɔl, na dee kpila wɔ ɛ gyaŋ.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Be yɛɛ balaŋ baŋ lee de Gbeŋgyoo Yesu Kristo yele man dɔɔ, te ba moo ba wose fa yeŋ.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Keŋ dɔɔ te dee kpila Gyudase na Silase mɔ, na baa mo be nɔɔ yako ŋon nombia ŋan dɔɔ ŋmarase do tɔne keŋ man nɛ.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Daa na Wurubuarɛ feliŋ ŋon te sɛɛ nyi dɔɔ gyae dɛɛ mo nombia ŋaale ŋere ŋon ya. Mɔna ŋan dɛɛ gyae ɛ ke yɛɛ yɛna nyi,
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 ɛ na di bane dɛɛ weenɛɛ, yaa wonembu fatabo yaa wonembu ŋon ba te kara ɔ nyee te ɔ ba yem nɛ ya. Nɛnɛɛ mɔ ɛ lese ɛ wose lee kafoŋ nombia man. Akpaa ɛ lese ɛ wose lee kɛŋa pou man na, kpene kamasɛ gyae ke de fa ŋon. De nɔɔwoya ɔto yaa. Ɛ kyaa nideli.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Be lɔɔ balaŋ baŋ bɔɔ kpili nɛ gbɛɛ, te be laŋa Antiɔke. Be ke gyu ka gyoo botɔɔ nɛ, be yilaa Kristotena dikpii keŋ pou te ba moo tɔne keŋ fa wɔ.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Balaŋ baŋ ke kala tɔne keŋ nɛ, yɛɛ wɔ gyoŋ lee mena keŋ bɔɔ do wɔ kakyeŋ nɛ dɔɔ.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Gyudase na Silase baŋ mɔ be yɛɛ Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔrawɔ nɛ kolosiwɔ nideli do wɔ kakyeŋ na doŋ.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Be ke di weeya akalansɛɛ ŋaale nɛ, Kristotena baŋ be kyaa botɔɔ nɛ lɔɔ wɔ gbɛɛ wosefɛɛreŋ man te ba besewɔ laŋ balaŋ baŋ bɔɔ kpila wɔ nɛ gyaŋ.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Mɔna Silase yɛɛ wa agyueŋ nyi waa dɔɔ botɔɔ.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pɔɔl na Banabase kyaawɔ Antiɔke kyare kyomii, te baŋ na balaŋ burum baale kolosi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ nombia ŋan fa balaŋ te ba wola wɔ mɔ.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Debaŋ daale wɔle nɛ, Pɔɔl yako Banabase nyi, “Yela dɛɛ bese gyu donɔɔ kamasɛ keŋ man dɔɔ gyu kekolosi de Gbeŋgyoo Yesu nombia ŋan nɛ, na de kaa kɛɛ balaŋ baŋ bɔɔ lɛɛ Kristo nombia ŋan di nɛ kekyaabii man.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Nafɔ Banabase gyaewɔ nyi waa mo Gyɔn Maake kpu na ba wose.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Mɔna Pɔɔl kɛɛ ke nyi tekaboena nyi waa sila wɔ ya. Nawolo nyi ba ke kyaa Pamfilia nɛ, ɔ te yɛɛ tom na wɔ kelii ɔto ya, mɔna ɔ tinaa wɔ yela botɔɔ.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Mena dɔɔ kewɔŋee dinaa daale gyoo ba nsana te be tira dɔŋa. Banabase moo Maake te ba moowɔ loŋ dɔɔ laŋ Saiporɔse.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Te Pɔɔl mɔ moo Silase, te Kristotena baŋ fanewɔ nyi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ waa mo ɔ bɛrɛɛ boele wɔ te be lɔɔ wɔ gbɛɛ.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Pɔɔl tɛɛwɔ Siria na Silisia tɛɛlese man do Kristotena baŋ kakyeŋ.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.