Atos 12

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Debaŋ kenaŋ man te gyoo Herode fiasɛɛ ɔ ne naase Kristotena baŋ baale diyem.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ɔ yela ba moo sila ko Gyɔn ɔ kegyia Gyemisi.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ɔ kena nyi kpene keŋ ɔ be yɛɛ nɛ dana Gyudatena baŋ gyoŋ nɛ, te ɔ yela be kyaŋa Pita mɔ. Na ke yɛɛ Gyudatena wee dinaa keŋ bee di bodobodo keŋ tee keŋ ne yeli bodobodo na koro nɛ be doo ke man ya nɛ.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Ɔ ke kyaŋ Pita do deni man wɔle nɛ, ɔ moo e do yoonɔɔtena akpeŋ anaara nyiŋmaa man nyi baa gyee e. Yoonɔɔtena banaara doo la dekpeŋ kamasɛ man. Herode yɛɛ ke nyi akpaa be di ba nyeekelɛɛwee dinaa keŋ taŋ nɛ, na waa di ɔ nombia balaŋ nsana.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Mena dɔɔ ɔ yela Pita doowɔ deni man botɔɔ, mɔna Kristotena dikpii keŋ ne fane nideli fa Wurubuarɛ ɔ dɔɔ.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Nelim keŋ pɛ tɛɛ kena, na gyoo Herode ka lese Pita lee deni man na baa di ɔ nombia nɛ, na ɔ doo yoonɔɔtena bala nsana keŋ bɔɔ do e agbaraagbaraase ala. Debaŋ kenaŋ na yoonɔɔtena baŋ bee gyee denanɔɔ keŋ mɔ seŋɛɛ be daseŋae man.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Karatetee dokoloŋ na te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpilale ŋolo bɛɛwɔ lee botɔɔ te deni keŋ man ŋmaŋeewɔ. Te ɔ kyaŋa Pita ɔ degbaŋgbaŋ dɔɔ wosi e te ɔ gyuusu e yako e nyi, “Koro bileŋ.” Debokenaŋ man te agbaraagbaraase ŋan leewɔ ɔ nyiŋmaase man yala.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale ŋon yako e nyiaa, “Mo nya abɔɔ do na n ka do nyaŋ nkyokotase.” Te Pita mɔ yɛɛwɔ mena te kpilale ŋon yako e bela nyi, mo n kegba wurikyim keŋ do na n ke sila maŋ.
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Te Pita sila e lee debɔɔ man. Mɔna ɔ ta gyem nyi kpene keŋ Wurubuarɛ kpilale ŋon ne yɛɛ nɛ yɛɛ ampaŋ ya. Nawolo nyi ŋon gyaŋ na, yɛɛ e bo ŋgba dosɛɛ nɛ.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Be tɛɛwɔ gbaa balaŋ gyaŋgba nyibaŋ baŋ bee gyee botɔɔ nɛ, na baŋ be gyakaa be dɔɔ nɛ, kaboena be ke lii nyeele denanɔɔ keŋ na mo lee donɔɔ keŋ man nɛ gyaŋ. Be kelii botɔɔ na, te nyeele denanɔɔ keŋ torowɔ fa wɔ ka wose dɔɔ, te ba leewɔ laŋ. Ba ke ta bee gyuu na, te kpilale ŋon ŋaalaawɔ yela Pita karatetee dokoloŋ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Botɔɔ te Pita sia ŋmaŋee e te ɔ yakowɔ nyiaa, “Nɛnɛɛ, me ta gyem nyi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpila na ɔ kpilale nyi ɔ kaa lese maŋ lee gyoo Herode nyiŋmaa man, na ŋan pou nafɔ Gyudatena be bake see nyi baa yɛɛ maŋ nɛ.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Pita kena mena nombia kɛŋa nɛ, te ɔ gyuu Gyɔn Maake ɔ naa Mɛɛre dɛɛ. Debaŋ kenaŋ na balaŋ burum te yilaa botɔɔ bɛɛ fane.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Pita ke gyɔ be disim keŋ te alebu ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Roda nɛ, gyuuwɔ ke kɛɛ nyi amɔte ne gyɔɔ laa.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Ɔ ke gyu kenyii woya ŋan te ɔ ba gyem nyi Pita woya ŋenaŋ nɛ, yɛɛ e gyoŋ nideli te ɔ woleewɔ nyi waa toro e denanɔɔ keŋ. Mena dɔɔ ɔ yeuwɔ keyako wɔ nyiaa, “Pita te kɔŋ ɔ seŋɛɛ denanɔɔ man!”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Te be bɔɔse e nyiaa, “Yaa n na gyoo diteŋ bo?” Mɔna ɔ yase ɔ sia yako wɔ nyi yɛɛ ampaŋ. Keŋte be yakowɔ nyi gyae ke yɛɛ ɔ woo bo.
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Na Pita gyakaa bo ɔ ne gyɔ denanɔɔ keŋ. Nɛnɛɛ be ka toro denanɔɔ keŋ na Pita seŋɛɛ laa, mena dɔɔ ba wose gbirisi wɔ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Te Pita gyina ɔ nyiŋmaa adido mo yako wɔ nyi baa wu be nɔɔ. Te ɔ yako wɔ mena keŋ de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ ba lese e lee deni keŋ man. Te ɔ yako wɔ nyi, “Ɛ yako Gyemisi na Kristotena akaŋ baŋ mena nombia kɛŋa.” Te ɔ korowɔ laŋ yenaŋ wɔle.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Tɛɛ kena keŋ nɛ, te aŋmaareŋ dinaa daale gyoowɔ yoonɔɔtena baŋ nsana. Be bɔɔse dɔŋa nyi, “Aleŋ yaa Pita moowɔ baa?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Gyoo Herode yela be kɛo Pita nideli, mɔna ba te naa e ya. Mena dɔɔ ɔ baake yoonɔɔtena baŋ bɔɔ gyee e nɛ, nyii be nɔɔman nombia, te ɔ yela ba koo wɔ pou. Kenaŋ wɔle nɛ, gyoo Herode leewɔ Gyudia tɛɛle man gyu kekyaa Kaesaria donɔɔ man kyomii.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Gyoo Herode gyeŋa baŋ Taetena na Sidɔntena dɔɔ. Mena dɔɔ balaŋ benaŋ yɛɛ nɔɔ te be gyuuwɔ kena e. Be taŋgbɛɛwɔ mo nombia ŋenaŋ do Bilasituse nɔɔman nyi waa doo e teree fa wɔ, nawolo nyi donɔɔse ala ŋenaŋ pou ne nyiŋ be weenɛɛ bo lee gyoo ŋonaŋ tɛɛle man. Bilasituse yɛna gyoo ŋon dekpaŋalaŋ keŋ pou kegyia.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Wee keŋ bɔɔ see kelii nɛ, te gyoo Herode moo ɔ gyooro abɔɔ do, te ɔ gyuuwɔ ka gyeŋ gyakaa ɔ gyooro gbeli keŋ dɔɔ te ɔ kolosiwɔ fa balaŋ baŋ pou.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Te balaŋ baŋ pou fae yeesa yako nyi, “Kei dɔɔ te yɛɛ deniwalaŋ ne kolosi la ya, yɛɛ bane ŋolo e.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Debokenaŋ man te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpilale kɔŋawɔ kaa gyɔ e do kawee, nawolo nyi ɔ ta lese Wurubuarɛ yele ya. Te gyoo ŋon wose pou gyoo feelɛɛ te ɔ yeŋawɔ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Kɛŋa pou man na, Wurubuarɛ nombia ŋan sɛɛ ŋɛɛ yaasee na balaŋ burum mɔ ne lɛɛ ŋa di.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Debaŋ keŋ Banabase na Sɔɔl be taŋ ba tom keŋ nɛ, ba besewɔ lee Gyerusalɛm gyu Antiɔke. Be kee gyu keŋ nɛ, te ba moo Gyɔn Maake sila ba wose.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.