Atos 12
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ACF
1 Debaŋ kenaŋ man te gyoo Herode fiasɛɛ ɔ ne naase Kristotena baŋ baale diyem.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ɔ yela ba moo sila ko Gyɔn ɔ kegyia Gyemisi.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ɔ kena nyi kpene keŋ ɔ be yɛɛ nɛ dana Gyudatena baŋ gyoŋ nɛ, te ɔ yela be kyaŋa Pita mɔ. Na ke yɛɛ Gyudatena wee dinaa keŋ bee di bodobodo keŋ tee keŋ ne yeli bodobodo na koro nɛ be doo ke man ya nɛ.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Ɔ ke kyaŋ Pita do deni man wɔle nɛ, ɔ moo e do yoonɔɔtena akpeŋ anaara nyiŋmaa man nyi baa gyee e. Yoonɔɔtena banaara doo la dekpeŋ kamasɛ man. Herode yɛɛ ke nyi akpaa be di ba nyeekelɛɛwee dinaa keŋ taŋ nɛ, na waa di ɔ nombia balaŋ nsana.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Mena dɔɔ ɔ yela Pita doowɔ deni man botɔɔ, mɔna Kristotena dikpii keŋ ne fane nideli fa Wurubuarɛ ɔ dɔɔ.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Nelim keŋ pɛ tɛɛ kena, na gyoo Herode ka lese Pita lee deni man na baa di ɔ nombia nɛ, na ɔ doo yoonɔɔtena bala nsana keŋ bɔɔ do e agbaraagbaraase ala. Debaŋ kenaŋ na yoonɔɔtena baŋ bee gyee denanɔɔ keŋ mɔ seŋɛɛ be daseŋae man.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Karatetee dokoloŋ na te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpilale ŋolo bɛɛwɔ lee botɔɔ te deni keŋ man ŋmaŋeewɔ. Te ɔ kyaŋa Pita ɔ degbaŋgbaŋ dɔɔ wosi e te ɔ gyuusu e yako e nyi, “Koro bileŋ.” Debokenaŋ man te agbaraagbaraase ŋan leewɔ ɔ nyiŋmaase man yala.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale ŋon yako e nyiaa, “Mo nya abɔɔ do na n ka do nyaŋ nkyokotase.” Te Pita mɔ yɛɛwɔ mena te kpilale ŋon yako e bela nyi, mo n kegba wurikyim keŋ do na n ke sila maŋ.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Te Pita sila e lee debɔɔ man. Mɔna ɔ ta gyem nyi kpene keŋ Wurubuarɛ kpilale ŋon ne yɛɛ nɛ yɛɛ ampaŋ ya. Nawolo nyi ŋon gyaŋ na, yɛɛ e bo ŋgba dosɛɛ nɛ.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Be tɛɛwɔ gbaa balaŋ gyaŋgba nyibaŋ baŋ bee gyee botɔɔ nɛ, na baŋ be gyakaa be dɔɔ nɛ, kaboena be ke lii nyeele denanɔɔ keŋ na mo lee donɔɔ keŋ man nɛ gyaŋ. Be kelii botɔɔ na, te nyeele denanɔɔ keŋ torowɔ fa wɔ ka wose dɔɔ, te ba leewɔ laŋ. Ba ke ta bee gyuu na, te kpilale ŋon ŋaalaawɔ yela Pita karatetee dokoloŋ.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Botɔɔ te Pita sia ŋmaŋee e te ɔ yakowɔ nyiaa, “Nɛnɛɛ, me ta gyem nyi de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpila na ɔ kpilale nyi ɔ kaa lese maŋ lee gyoo Herode nyiŋmaa man, na ŋan pou nafɔ Gyudatena be bake see nyi baa yɛɛ maŋ nɛ.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Pita kena mena nombia kɛŋa nɛ, te ɔ gyuu Gyɔn Maake ɔ naa Mɛɛre dɛɛ. Debaŋ kenaŋ na balaŋ burum te yilaa botɔɔ bɛɛ fane.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Pita ke gyɔ be disim keŋ te alebu ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Roda nɛ, gyuuwɔ ke kɛɛ nyi amɔte ne gyɔɔ laa.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Ɔ ke gyu kenyii woya ŋan te ɔ ba gyem nyi Pita woya ŋenaŋ nɛ, yɛɛ e gyoŋ nideli te ɔ woleewɔ nyi waa toro e denanɔɔ keŋ. Mena dɔɔ ɔ yeuwɔ keyako wɔ nyiaa, “Pita te kɔŋ ɔ seŋɛɛ denanɔɔ man!”
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Te be bɔɔse e nyiaa, “Yaa n na gyoo diteŋ bo?” Mɔna ɔ yase ɔ sia yako wɔ nyi yɛɛ ampaŋ. Keŋte be yakowɔ nyi gyae ke yɛɛ ɔ woo bo.
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Na Pita gyakaa bo ɔ ne gyɔ denanɔɔ keŋ. Nɛnɛɛ be ka toro denanɔɔ keŋ na Pita seŋɛɛ laa, mena dɔɔ ba wose gbirisi wɔ.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Te Pita gyina ɔ nyiŋmaa adido mo yako wɔ nyi baa wu be nɔɔ. Te ɔ yako wɔ mena keŋ de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ ba lese e lee deni keŋ man. Te ɔ yako wɔ nyi, “Ɛ yako Gyemisi na Kristotena akaŋ baŋ mena nombia kɛŋa.” Te ɔ korowɔ laŋ yenaŋ wɔle.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Tɛɛ kena keŋ nɛ, te aŋmaareŋ dinaa daale gyoowɔ yoonɔɔtena baŋ nsana. Be bɔɔse dɔŋa nyi, “Aleŋ yaa Pita moowɔ baa?”
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Gyoo Herode yela be kɛo Pita nideli, mɔna ba te naa e ya. Mena dɔɔ ɔ baake yoonɔɔtena baŋ bɔɔ gyee e nɛ, nyii be nɔɔman nombia, te ɔ yela ba koo wɔ pou. Kenaŋ wɔle nɛ, gyoo Herode leewɔ Gyudia tɛɛle man gyu kekyaa Kaesaria donɔɔ man kyomii.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Gyoo Herode gyeŋa baŋ Taetena na Sidɔntena dɔɔ. Mena dɔɔ balaŋ benaŋ yɛɛ nɔɔ te be gyuuwɔ kena e. Be taŋgbɛɛwɔ mo nombia ŋenaŋ do Bilasituse nɔɔman nyi waa doo e teree fa wɔ, nawolo nyi donɔɔse ala ŋenaŋ pou ne nyiŋ be weenɛɛ bo lee gyoo ŋonaŋ tɛɛle man. Bilasituse yɛna gyoo ŋon dekpaŋalaŋ keŋ pou kegyia.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Wee keŋ bɔɔ see kelii nɛ, te gyoo Herode moo ɔ gyooro abɔɔ do, te ɔ gyuuwɔ ka gyeŋ gyakaa ɔ gyooro gbeli keŋ dɔɔ te ɔ kolosiwɔ fa balaŋ baŋ pou.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Te balaŋ baŋ pou fae yeesa yako nyi, “Kei dɔɔ te yɛɛ deniwalaŋ ne kolosi la ya, yɛɛ bane ŋolo e.”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Debokenaŋ man te de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpilale kɔŋawɔ kaa gyɔ e do kawee, nawolo nyi ɔ ta lese Wurubuarɛ yele ya. Te gyoo ŋon wose pou gyoo feelɛɛ te ɔ yeŋawɔ.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Kɛŋa pou man na, Wurubuarɛ nombia ŋan sɛɛ ŋɛɛ yaasee na balaŋ burum mɔ ne lɛɛ ŋa di.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Debaŋ keŋ Banabase na Sɔɔl be taŋ ba tom keŋ nɛ, ba besewɔ lee Gyerusalɛm gyu Antiɔke. Be kee gyu keŋ nɛ, te ba moo Gyɔn Maake sila ba wose.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.