Atos 10

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Balee ŋolo kyaawɔ Kaesaria donɔɔ man na ɔ yele yɛna Kɔnelio. Ɔ yɛɛ Itali tɛɛle yoonɔɔtena dikpii siamante e. Na yoonɔɔtena sɔŋonoŋ doo la ɔ tɛɛ.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ɔ yɛɛ walaŋ ŋon ɔ ba mo ɔ wose fa Wurubuarɛ, te ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou ne yee Wurubuarɛ nideli. Ɔ dana wɔe fa Gyudatena ayematena te ɔ ne fane fa Wurubuarɛ debaŋ kamasɛ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Wee daale balinɔɔ weese debaŋ atoorote nɛ, ɔ naa kolo na ɔ sia ŋgba dosɛɛ man nɛ. Ɔ naa Wurubuarɛ kpilale ŋolo ta lee adido kɔŋ ɔ gyaŋ te ɔ baake e nyi, “Kɔnelio.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Te Kɔnelio kɛɛ e yididi gyakoloŋ man te ɔ bɔɔse e nyi, “Me Gbeŋgyoo weera?” Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon yako e nyiaa, “Wurubuarɛ te lɛɛ n kefane. Ɔ te naa mena keŋ n ne yɛɛ wɔe fa ayematena baŋ, te ŋe ta gyoo ɔ sia.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Mena dɔɔ kpila balaŋ gyu Gyopa donɔɔ keŋ man, be kaa baake walaŋ ŋon bɛɛ baake e nyi Simɔn yaa Pita nɛ.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ɔ kyaa Simɔn ŋon ɔ ne yɛɛ wonembia tɔna wose man tom nɛ dɛɛ. Ɔ dɛɛ kyaa ɛpo nɔɔman.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Wurubuarɛ kpilale ŋon kekɔŋ kaa kolosi fa e taŋ te ɔ be lam nɛ, Kɔnelio baake ɔ dekpaŋalaŋ man tewulɛɛ bala, na yoonɔɔtena baŋ bee gyee e nɛ man ŋolo, ŋon ɔ benaa na e te ɔ ne yee Wurubuarɛ nɛ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Te ɔ yako wɔ kpene keŋ pou be kɔŋ nɛ, te ɔ kpila wɔ Gyopa donɔɔ man.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Tɛɛ kena weeseteŋteŋ keŋ be dɔŋ bee gyuu te be ka benaa Gyopa donɔɔ keŋ nɛ, debaŋ kenaŋ te Pita mɔ gyeŋawɔ laŋ abansoro dɔɔ ɔ kaa fane.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Tanam kyaŋa e te ɔ gyae kolo waa di, mɔna debaŋ keŋ bɛɛ saa weenɛɛ ŋan nɛ, ɔ naa kolo na ɔ sia ŋgba dosɛɛ man nɛ.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Ɔ naawɔ ŋgba adido ba toro na, te ɔ naa kolo ŋgba kanyaŋ dinaa daale nɛ, na be dana ke nɔɔsebia anaara ŋan man lee adido, te be tisinaa ke kaa see tɛɛle man.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Na wonembia kpookpoo doo ke man. Baŋ be dana nawɔɔ anaara, na baŋ bee tuu be tɔɔse dɔɔ, na baŋ bee furufu nɛ doo ke man.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Keŋte ɔ nyii nɔɔwoya ŋaale nyi, “Pita, koro na n ka ko di.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Te Pita yakowɔ nyi, “Koa, dee gyu lem me Gbeŋgyoo, nawolo nyi me te dii ta kolo kum yaa kpene keŋ dɛɛ kɔle nɛ see ya.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Te nɔɔwoya ŋan besewɔ yako e bela nyi, “Kpene keŋ Wurubuarɛ be lɛɛ do nyi ke dei nɛ, na baake ke nyi kolo anekɔlaŋ bela ya.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Kei yɛɛwɔ mena betabotooro. Te debokenaŋ man ba moo kanyaŋ keŋ laŋ adido bela.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Pita kekyaa ɔ na gyueŋ nombia ŋan ɔ be naa nɛ wose man nɛ, na Kɔnelio kpilala baŋ mɔ te bɔɔse gyu kena dekpaŋalaŋ keŋ man Simɔn kyaa, te be gyuuwɔ ka seŋ ka denanɔɔ man.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Keŋte be baake ŋolo dekpaŋalaŋ keŋ man bɔɔse e nyiaa, “Kɛbo te balee ŋon bɛɛ baake e nyi Simɔn Pita nɛ kyaa?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Na Pita sɛɛ ɔ na gyueŋ nombia ŋan ɔ be naa nɛ wose man, te Wurubuarɛ feliŋ yako e nyiaa, “Simɔn, nyii kɛbo, tewulɛɛ batooro baale ne gyae neŋ.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Mena dɔɔ desina n wose na n ke tisi gyu be gyaŋ. Sila wɔ ta, na lɛɛ n wose aŋmaareŋ ya nawolo nyi maŋ kpila na wɔ.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Mena dɔɔ Pita tisiwɔ gyu balaŋ baŋ gyaŋ te ɔ ke yako wɔ nyiaa, “Maŋ yɛna walaŋ ŋon ɛ ne kɛo nɛ. Ɛ keta gyakoloŋ?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Keŋte balaŋ baŋ tiranɔɔ nyiaa, “De gbeŋgyoo yoonɔɔtena dikpii siamante ŋon bɛɛ baake e nyi Konelio nɛ kpila na daa n gyaŋ. Ɔ yɛɛ walaŋ ŋon ɔ ne yee Wurubuarɛ, te ŋon na e mɔ nsana dei, te Gyudatena pou ne bu e. Wurubuarɛ kpilale ŋolo kɔŋala kaa yako e nyi, waa kpila kaa mo neŋ kɔŋ ɔ gyaŋ, na waa nyii kpene keŋ n dana fa e.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Te Pita moo balaŋ baŋ gyu ɔ dɛɛ, te ɔ yela be doowɔ ɔ gyaŋ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Tɛɛ kena te ba gyoo Kaesaria, na Kɔnelio ne kɛɛ be gbɛɛ mena dɔɔ ɔ yilaa ɔ loŋtona na ɔ gyoona kpaakpaa nyibaŋ.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Pita ka gyoo dekpaŋalaŋ keŋ man nɛ, Kɔnelio kaa gyaŋeewɔ na e te ɔ tisiwɔ buŋ ɔ nawɔɔtɛɛ obuo man.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Keŋte Pita yako e nyi “Koro, na yɛɛ mena ya. Nawolo nyi maŋ mɔ yɛɛ deniwalaŋ e ŋgba nyaŋ nɛ.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Te ŋon na Pita moo afa keyɔɔ mo gyoo dekpaŋalaŋ keŋ man, te Pita ke naa balaŋ burum baŋ pou bɔɔ yilaa botɔɔ nɛ.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Te ɔ yako wɔ nyi, “Ɛmɛɛ gbagba ɛ gyeŋ nideli nyi nafɔ daa Gyudatena ɔsom kɛɛ wolo man na, gbɛɛ be doo keŋ nyi Gyuda baale ka mo ɔ wose do na walaŋ ŋon ɔ te yɛɛ Gyuda baale e ya, yaa waa gyu ɔ gyaŋ ya. Mɔna Wurubuarɛ ta lese wola maŋ nyi, me na kɛɛ walaŋ ŋolo nyi ɔ yɛɛ walaŋ yakaate e ya.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Lee mena dɔɔ n ke kpila baake maŋ na, ma te bɛɛ nyi mɔɔ kɔŋ ya. Mɛɛ gyae maa nyii kpene keŋ dɔɔ n be kpili baake maŋ.”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Botɔɔ te Kɔnelio tiranɔɔ nyiaa, “Weeya anaara yaa ŋgba me kyaa me dɛɛ mɛɛ fane balinɔɔ weese ŋgba debaŋ atoorote man nɛ, debokenaŋ man te baale ŋolo kaa bɛɛwɔ lee me dɔɔ. Na ɔ doona abɔɔ ŋan ne ŋalakee nɛ, te ɔ kaa seŋawɔ me siaman.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Te ɔ yako maŋ nyi, ‘Kɔnelio, Wurubuarɛ te nyii n kefane te ɔ ne tɔɔse n wɔe keŋ n dana fa ayematena nɛ, mena dɔɔ
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 kpila gyu Gyopa donɔɔ man ke baake Simɔn Pita, ɔ kyaa Simɔn ŋon ɔ ne yɛɛ wonembia tɔna wose man tom te ɔ dekpaŋalaŋ kyaa ɛpo nɔɔman nɛ gyaŋ.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Mena dɔɔ te me kpila balaŋ n gyaŋ debokenaŋ man. N yɛɛ ke nideli ŋgba n be kɔŋ nɛ. Nɛnɛɛ de popou te kaa gyaŋee kɛbo Wurubuarɛ siaman dɛɛ daa neŋ, na dee nyii nɔɔwoya ŋan de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpa nya yako daa nɛ.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Botɔɔ te Pita gyinaa ɔ nɔɔwoya nyi, “Nɛnɛɛ dɔɔ ma te naa ampaŋ nyi balaŋ pou yɛɛ kyɛɛkyɛɛ Wurubuarɛ siaman, te ɔ bɛɛ kɛɛ ŋolo siaman ya.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mɔna walaŋ kamasɛ ŋon ɔ ne yee e te ɔ ne yɛɛ abɔɔ ŋan doo na ŋe gbɛɛ na, ɔ ne lɛɛ e do. Ɔ be famenɛ na ɔtenate dalee ya.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ɛmɛɛ gbagba gyeŋ nɔɔwoya kpaakpaa ŋan Wurubuarɛ ba mo fa Iseraetena nɛ. Ɔ yako wɔ nyi baa sila Kristo ŋon ɔ yɛɛ walaŋ kamasɛ Gbeŋgyoo e nɛ, na baŋ na ŋon Wurubuarɛ nsana ke de na baa nyiŋ wosefɛɛreŋ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ɛ gyeŋ nombii dinaa keŋ be kɔŋ Iserae tɛɛle dɔɔ, keŋ be fiasɛɛ lee Galelia tɛɛle man debaŋ keŋ Gyɔn be kolosi lee Wurubuarɛ loŋkesɔ keŋ wose man nombia ŋan wɔle nɛ.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Ɛ gyeŋ mena keŋ Wurubuarɛ ba mo ɔ feliŋ na ɔ doŋ keŋ do Yesu Nasarɛte baale ŋon man, mena dɔɔ Yesu tɛɛwɔ yɛɛ deeli te ɔ kyɔɔ baŋ pou ɔbɔnsam be di be dɔɔ nɛ kaweese. Ɔ yɛɛ kɛŋa pou nawolo nyi Wurubuarɛ kpuɛ na e.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Te dee di adansɛɛ lee kpene kamasɛ keŋ ɔ be yɛɛ Gyudatena tɛɛle man na Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ. Be gyɔɔ e sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ ko.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Mɔna weeya atoorote keŋ man nɛ, Wurubuarɛ gyuusu e lee yeŋ man, te ɔ yela ɔ lese ɔ wose wola balaŋ.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Na balaŋ pou naa na e ya, mɔna daa baŋ Wurubuarɛ be wulaa lese nyi dɛɛ yɛɛ wa adansɛɛtena nɛ, daa daageŋ naa na e. Wurubuarɛ ke gyuusu e lee yeŋ man mɔ nɛ, daa na e diiwɔ te de nyɔɔwɔ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Te ɔ yako daa nyi dee kolosi ɔ nombia fa balaŋ na dee di adansɛɛ lee ɔ wose man nyi, ŋon yɛna walaŋ ŋon Wurubuarɛ ba lese nyi, waa di balaŋ baŋ bɔɔ yekee na baŋ be kyaa na be sia nɛ pou nombia.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra baŋ pou kolosiwɔ lee ɔ wose man nyi, walaŋ kamasɛ ŋon waa lɛɛ e di na, Wurubuarɛ waa mo ɔ nombiakumɛɛ kyɛɛ e lee Yesu yele man.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Pita kegyakaa ɔ ne kolosi nɛ, te Wurubuarɛ feliŋ ŋon kaa gyoo baŋ pou bee tei e nɛ man.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Te Gyudatena baŋ bɔɔ lɛɛ Yesu di te bɔɔ sila Pita kɔŋ nɛ, wose gbirisi wɔ ŋgba Wurubuarɛ ba mo ɔ feliŋ ŋon do balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya mɔ man nɛ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Nawolo nyi be nyiiwɔ bee kolosi deise kpookpoo, na bɛɛ lese Wurubuarɛ yele. Keŋte Pita yako wɔ nyiaa,
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Wurubuarɛ ta mo ɔ feliŋ ŋon do balaŋ kɛwɔ mɔ man, ŋgba mena keŋ keŋ ɔ ba mo do de man nɛ. Ŋolo waa tale tɔ wɔ gbɛɛ nyi be na sɔ wɔ Wurubuarɛ loŋ yee?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Mena dɔɔ ɔ yela be sɔɔ wɔ Wurubuarɛ loŋ lee Yesu Kristo yele man. Te ba sola e nyi, waa kyaa be gyaŋ weeya ala.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.