Atos 10

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Balee ŋolo kyaawɔ Kaesaria donɔɔ man na ɔ yele yɛna Kɔnelio. Ɔ yɛɛ Itali tɛɛle yoonɔɔtena dikpii siamante e. Na yoonɔɔtena sɔŋonoŋ doo la ɔ tɛɛ.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ɔ yɛɛ walaŋ ŋon ɔ ba mo ɔ wose fa Wurubuarɛ, te ŋon na ɔ dekpaŋalaŋmantena pou ne yee Wurubuarɛ nideli. Ɔ dana wɔe fa Gyudatena ayematena te ɔ ne fane fa Wurubuarɛ debaŋ kamasɛ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Wee daale balinɔɔ weese debaŋ atoorote nɛ, ɔ naa kolo na ɔ sia ŋgba dosɛɛ man nɛ. Ɔ naa Wurubuarɛ kpilale ŋolo ta lee adido kɔŋ ɔ gyaŋ te ɔ baake e nyi, “Kɔnelio.”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Te Kɔnelio kɛɛ e yididi gyakoloŋ man te ɔ bɔɔse e nyi, “Me Gbeŋgyoo weera?” Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋon yako e nyiaa, “Wurubuarɛ te lɛɛ n kefane. Ɔ te naa mena keŋ n ne yɛɛ wɔe fa ayematena baŋ, te ŋe ta gyoo ɔ sia.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Mena dɔɔ kpila balaŋ gyu Gyopa donɔɔ keŋ man, be kaa baake walaŋ ŋon bɛɛ baake e nyi Simɔn yaa Pita nɛ.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ɔ kyaa Simɔn ŋon ɔ ne yɛɛ wonembia tɔna wose man tom nɛ dɛɛ. Ɔ dɛɛ kyaa ɛpo nɔɔman.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Wurubuarɛ kpilale ŋon kekɔŋ kaa kolosi fa e taŋ te ɔ be lam nɛ, Kɔnelio baake ɔ dekpaŋalaŋ man tewulɛɛ bala, na yoonɔɔtena baŋ bee gyee e nɛ man ŋolo, ŋon ɔ benaa na e te ɔ ne yee Wurubuarɛ nɛ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Te ɔ yako wɔ kpene keŋ pou be kɔŋ nɛ, te ɔ kpila wɔ Gyopa donɔɔ man.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Tɛɛ kena weeseteŋteŋ keŋ be dɔŋ bee gyuu te be ka benaa Gyopa donɔɔ keŋ nɛ, debaŋ kenaŋ te Pita mɔ gyeŋawɔ laŋ abansoro dɔɔ ɔ kaa fane.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Tanam kyaŋa e te ɔ gyae kolo waa di, mɔna debaŋ keŋ bɛɛ saa weenɛɛ ŋan nɛ, ɔ naa kolo na ɔ sia ŋgba dosɛɛ man nɛ.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ɔ naawɔ ŋgba adido ba toro na, te ɔ naa kolo ŋgba kanyaŋ dinaa daale nɛ, na be dana ke nɔɔsebia anaara ŋan man lee adido, te be tisinaa ke kaa see tɛɛle man.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Na wonembia kpookpoo doo ke man. Baŋ be dana nawɔɔ anaara, na baŋ bee tuu be tɔɔse dɔɔ, na baŋ bee furufu nɛ doo ke man.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Keŋte ɔ nyii nɔɔwoya ŋaale nyi, “Pita, koro na n ka ko di.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Te Pita yakowɔ nyi, “Koa, dee gyu lem me Gbeŋgyoo, nawolo nyi me te dii ta kolo kum yaa kpene keŋ dɛɛ kɔle nɛ see ya.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Te nɔɔwoya ŋan besewɔ yako e bela nyi, “Kpene keŋ Wurubuarɛ be lɛɛ do nyi ke dei nɛ, na baake ke nyi kolo anekɔlaŋ bela ya.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Kei yɛɛwɔ mena betabotooro. Te debokenaŋ man ba moo kanyaŋ keŋ laŋ adido bela.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Pita kekyaa ɔ na gyueŋ nombia ŋan ɔ be naa nɛ wose man nɛ, na Kɔnelio kpilala baŋ mɔ te bɔɔse gyu kena dekpaŋalaŋ keŋ man Simɔn kyaa, te be gyuuwɔ ka seŋ ka denanɔɔ man.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Keŋte be baake ŋolo dekpaŋalaŋ keŋ man bɔɔse e nyiaa, “Kɛbo te balee ŋon bɛɛ baake e nyi Simɔn Pita nɛ kyaa?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Na Pita sɛɛ ɔ na gyueŋ nombia ŋan ɔ be naa nɛ wose man, te Wurubuarɛ feliŋ yako e nyiaa, “Simɔn, nyii kɛbo, tewulɛɛ batooro baale ne gyae neŋ.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Mena dɔɔ desina n wose na n ke tisi gyu be gyaŋ. Sila wɔ ta, na lɛɛ n wose aŋmaareŋ ya nawolo nyi maŋ kpila na wɔ.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Mena dɔɔ Pita tisiwɔ gyu balaŋ baŋ gyaŋ te ɔ ke yako wɔ nyiaa, “Maŋ yɛna walaŋ ŋon ɛ ne kɛo nɛ. Ɛ keta gyakoloŋ?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Keŋte balaŋ baŋ tiranɔɔ nyiaa, “De gbeŋgyoo yoonɔɔtena dikpii siamante ŋon bɛɛ baake e nyi Konelio nɛ kpila na daa n gyaŋ. Ɔ yɛɛ walaŋ ŋon ɔ ne yee Wurubuarɛ, te ŋon na e mɔ nsana dei, te Gyudatena pou ne bu e. Wurubuarɛ kpilale ŋolo kɔŋala kaa yako e nyi, waa kpila kaa mo neŋ kɔŋ ɔ gyaŋ, na waa nyii kpene keŋ n dana fa e.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Te Pita moo balaŋ baŋ gyu ɔ dɛɛ, te ɔ yela be doowɔ ɔ gyaŋ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Tɛɛ kena te ba gyoo Kaesaria, na Kɔnelio ne kɛɛ be gbɛɛ mena dɔɔ ɔ yilaa ɔ loŋtona na ɔ gyoona kpaakpaa nyibaŋ.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pita ka gyoo dekpaŋalaŋ keŋ man nɛ, Kɔnelio kaa gyaŋeewɔ na e te ɔ tisiwɔ buŋ ɔ nawɔɔtɛɛ obuo man.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Keŋte Pita yako e nyi “Koro, na yɛɛ mena ya. Nawolo nyi maŋ mɔ yɛɛ deniwalaŋ e ŋgba nyaŋ nɛ.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Te ŋon na Pita moo afa keyɔɔ mo gyoo dekpaŋalaŋ keŋ man, te Pita ke naa balaŋ burum baŋ pou bɔɔ yilaa botɔɔ nɛ.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Te ɔ yako wɔ nyi, “Ɛmɛɛ gbagba ɛ gyeŋ nideli nyi nafɔ daa Gyudatena ɔsom kɛɛ wolo man na, gbɛɛ be doo keŋ nyi Gyuda baale ka mo ɔ wose do na walaŋ ŋon ɔ te yɛɛ Gyuda baale e ya, yaa waa gyu ɔ gyaŋ ya. Mɔna Wurubuarɛ ta lese wola maŋ nyi, me na kɛɛ walaŋ ŋolo nyi ɔ yɛɛ walaŋ yakaate e ya.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Lee mena dɔɔ n ke kpila baake maŋ na, ma te bɛɛ nyi mɔɔ kɔŋ ya. Mɛɛ gyae maa nyii kpene keŋ dɔɔ n be kpili baake maŋ.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Botɔɔ te Kɔnelio tiranɔɔ nyiaa, “Weeya anaara yaa ŋgba me kyaa me dɛɛ mɛɛ fane balinɔɔ weese ŋgba debaŋ atoorote man nɛ, debokenaŋ man te baale ŋolo kaa bɛɛwɔ lee me dɔɔ. Na ɔ doona abɔɔ ŋan ne ŋalakee nɛ, te ɔ kaa seŋawɔ me siaman.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Te ɔ yako maŋ nyi, ‘Kɔnelio, Wurubuarɛ te nyii n kefane te ɔ ne tɔɔse n wɔe keŋ n dana fa ayematena nɛ, mena dɔɔ
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 kpila gyu Gyopa donɔɔ man ke baake Simɔn Pita, ɔ kyaa Simɔn ŋon ɔ ne yɛɛ wonembia tɔna wose man tom te ɔ dekpaŋalaŋ kyaa ɛpo nɔɔman nɛ gyaŋ.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Mena dɔɔ te me kpila balaŋ n gyaŋ debokenaŋ man. N yɛɛ ke nideli ŋgba n be kɔŋ nɛ. Nɛnɛɛ de popou te kaa gyaŋee kɛbo Wurubuarɛ siaman dɛɛ daa neŋ, na dee nyii nɔɔwoya ŋan de Gbeŋgyoo Wurubuarɛ kpa nya yako daa nɛ.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Botɔɔ te Pita gyinaa ɔ nɔɔwoya nyi, “Nɛnɛɛ dɔɔ ma te naa ampaŋ nyi balaŋ pou yɛɛ kyɛɛkyɛɛ Wurubuarɛ siaman, te ɔ bɛɛ kɛɛ ŋolo siaman ya.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mɔna walaŋ kamasɛ ŋon ɔ ne yee e te ɔ ne yɛɛ abɔɔ ŋan doo na ŋe gbɛɛ na, ɔ ne lɛɛ e do. Ɔ be famenɛ na ɔtenate dalee ya.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ɛmɛɛ gbagba gyeŋ nɔɔwoya kpaakpaa ŋan Wurubuarɛ ba mo fa Iseraetena nɛ. Ɔ yako wɔ nyi baa sila Kristo ŋon ɔ yɛɛ walaŋ kamasɛ Gbeŋgyoo e nɛ, na baŋ na ŋon Wurubuarɛ nsana ke de na baa nyiŋ wosefɛɛreŋ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Ɛ gyeŋ nombii dinaa keŋ be kɔŋ Iserae tɛɛle dɔɔ, keŋ be fiasɛɛ lee Galelia tɛɛle man debaŋ keŋ Gyɔn be kolosi lee Wurubuarɛ loŋkesɔ keŋ wose man nombia ŋan wɔle nɛ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Ɛ gyeŋ mena keŋ Wurubuarɛ ba mo ɔ feliŋ na ɔ doŋ keŋ do Yesu Nasarɛte baale ŋon man, mena dɔɔ Yesu tɛɛwɔ yɛɛ deeli te ɔ kyɔɔ baŋ pou ɔbɔnsam be di be dɔɔ nɛ kaweese. Ɔ yɛɛ kɛŋa pou nawolo nyi Wurubuarɛ kpuɛ na e.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Te dee di adansɛɛ lee kpene kamasɛ keŋ ɔ be yɛɛ Gyudatena tɛɛle man na Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ. Be gyɔɔ e sakaa ɔpaŋdaŋ dɔɔ ko.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Mɔna weeya atoorote keŋ man nɛ, Wurubuarɛ gyuusu e lee yeŋ man, te ɔ yela ɔ lese ɔ wose wola balaŋ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Na balaŋ pou naa na e ya, mɔna daa baŋ Wurubuarɛ be wulaa lese nyi dɛɛ yɛɛ wa adansɛɛtena nɛ, daa daageŋ naa na e. Wurubuarɛ ke gyuusu e lee yeŋ man mɔ nɛ, daa na e diiwɔ te de nyɔɔwɔ.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Te ɔ yako daa nyi dee kolosi ɔ nombia fa balaŋ na dee di adansɛɛ lee ɔ wose man nyi, ŋon yɛna walaŋ ŋon Wurubuarɛ ba lese nyi, waa di balaŋ baŋ bɔɔ yekee na baŋ be kyaa na be sia nɛ pou nombia.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Wurubuarɛ akpeŋkpeŋgyɔɔra baŋ pou kolosiwɔ lee ɔ wose man nyi, walaŋ kamasɛ ŋon waa lɛɛ e di na, Wurubuarɛ waa mo ɔ nombiakumɛɛ kyɛɛ e lee Yesu yele man.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita kegyakaa ɔ ne kolosi nɛ, te Wurubuarɛ feliŋ ŋon kaa gyoo baŋ pou bee tei e nɛ man.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Te Gyudatena baŋ bɔɔ lɛɛ Yesu di te bɔɔ sila Pita kɔŋ nɛ, wose gbirisi wɔ ŋgba Wurubuarɛ ba mo ɔ feliŋ ŋon do balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya mɔ man nɛ.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Nawolo nyi be nyiiwɔ bee kolosi deise kpookpoo, na bɛɛ lese Wurubuarɛ yele. Keŋte Pita yako wɔ nyiaa,
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Wurubuarɛ ta mo ɔ feliŋ ŋon do balaŋ kɛwɔ mɔ man, ŋgba mena keŋ keŋ ɔ ba mo do de man nɛ. Ŋolo waa tale tɔ wɔ gbɛɛ nyi be na sɔ wɔ Wurubuarɛ loŋ yee?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Mena dɔɔ ɔ yela be sɔɔ wɔ Wurubuarɛ loŋ lee Yesu Kristo yele man. Te ba sola e nyi, waa kyaa be gyaŋ weeya ala.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.