1 Coríntios 4
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs VC
1 Mena dɔɔ kaboena nyi walaŋ kamasɛ waa lɛɛ daa do nyi de yɛɛ Kristo kpilalawɔ, te de yɛɛ balaŋ baŋ Wurubuarɛ ba mo ɔ nombia dinaana aweeseŋ ŋan do de nyiŋmaa man.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Walaŋ ŋon ɔ ne kɛɛ ŋolo kolo dɔɔ nɛ, kpene keŋ kaboena nyi waa yɛɛ yɛna nyi, waa di anokoare fa ɔ gbeŋgyoo ŋon.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Te maŋ dɔɔ akpaa nyi ɛ man baale yaa balaŋ wɔlɛɛ baale de bu maŋ fɔɔ na, bɛɛ takaa maŋ ya. Maŋ gbagba koraŋ bee bu ma wose fɔɔ ya.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Me konɔɔ man nombia bee bu maŋ fɔɔ ya, mɔna kei bɛɛ wolo nyi nombiikum daale be doo me man ya. De Gbeŋgyoo Yesu yɛna ŋon ɔ ne di me nombia.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Mena dɔɔ ɛ na barase bu ŋolo fɔɔ pɛte de Gbeŋgyoo Yesu kekɔŋ keŋ kelii ya. Ŋon ne gyae la ɔ kaa lese kpene kamasɛ keŋ weesɛɛ nɛ debɔɔ, na waa lese walaŋ konɔɔ man nombia pou debɔɔ. Debaŋ kenaŋ te Wurubuarɛ waa kɛlɛɛ walaŋ kamasɛ lee ɔ tom wa ayɛɛŋ dɔɔ.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Me tebia, ɛmɛɛ dɔɔ te mɛɛ yako nombia kɛŋa te ma moo ma wose mɛɛ maa na Apolo wola ŋon, na ke yela ɛ ka gyeŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan man. Nombia ŋenaŋ yɛna nyiaa, ɛ na gbaa nombia ŋan bɔɔ ŋmarase see nɛ dɔɔ ke yɛɛ kolo wɔle ya. Nyi akpaa ɛ yɛɛ mena na, ɛ be gyae ɛ ke kɛɛ ŋolo nyi ɔ dei kela ɔ dɔɔ ya.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Amɔte yako na ŋon nyi ɛ kela ɛ tebia? Woŋ te ɛ dana keŋ nyi na Wurubuarɛ faa na ŋon ya? Te akpaa Wurubuarɛ faa na ŋon na, weera te ɛ ne gyina ɛ wose adido ŋgba na ŋon faa na ŋon ya nɛ?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Ɛ gyeŋ nyi ɛ taŋ ke wulaa nyiŋ kpene kamasɛ keŋ ne hia ŋon? Te ɛ gyeŋ nyi ɛ taŋ wulaa nyiŋ ɛ wose? Ɛ gyeŋ nyi ɛ taŋ lee de wɔle di gyoori keŋ daa sɛɛ de yɛɛ balaŋ yakaa nyibaŋwɔ? Nafɔ me gyaewɔ nyi yaa bese gyooneŋ, na daa mɔ ke di gyoori kpu na ŋon.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Nawolo nyi ne yɛɛ maŋ ŋgba Wurubuarɛ ta mo daa Kristo kpilala baŋ see wɔle wɔle, ŋgba balaŋ baŋ bɔɔ doo daale man ya, te bɔɔ lese wɔ see nyi baa ko balaŋ man nɛ. De ta bese kpene keŋ tɛɛle kei dɔɔ balaŋ na Wurubuarɛ kpilala baŋ be kyaa adido nɛ pou ne kɛɛ.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Lee Kristo dɔɔ daa yɛɛ ayiŋtenawɔ, mɔna ɛmɛɛ te tɛɛ Kristo dɔɔ bese siakaralatena. Daa be dana doŋ ya, mɔna ɛmɛɛ dana doŋ. Balaŋ ne bu ŋon, mɔna daa dɔɔ bɔɔ ne bu daa ya.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Mo kaa lii naŋ gyɛŋ kei nɛ, de dɔŋ na de tanam na da loŋboaneŋ! De doo abɔɔ akyekpɛɛ man, te bee tuku daa yeŋ yeŋ te daa gbagba mɔ be dana dekyae ya.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Dɛɛ mo daa gbagba nyiŋmaase yɛɛ tom nideli. Akpaa balaŋ de falaa daa na, daa na sola Wurubuarɛ bɛrɛɛ bo fa wɔ. Akpaa be naase daa diyem na, dɛɛ yɛɛ kakyeŋ seŋ kelii ɔto.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Akpaa be wɔlɛɛ da yele na, dɛɛ mo nɔɔwoya kpaakpaa nyiŋan tiranɔɔ fa wɔ. Kaa lii naŋ gyɛŋ wee kei nɛ, de ta bese tɛɛle kei dɔɔ abɔɔ ayimɛɛ nyiŋan, na walaŋ kamasɛ dufuŋ.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Mɔɔ ne ŋmarase nombia kɛŋa na maa mo do ŋon desɛŋ ya, mɔna mɛɛ faree ŋon bo ŋgba me bia kpaakpaa nɛ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Akpaa de kɔŋ nyi ɛ dana balaŋ baŋ baa kɛɛ ɛ dɔɔ Kristo man ŋgba balaŋ kakpoŋse kufu (10,000) koraŋ na, ɛ be dana kyaɔ burum mena ya. Nawolo nyi Kristo man dɔɔ me ta bese ɛ kya lee debaŋ keŋ mɔɔ yako ŋon nombia kpaakpaa ŋan nɛ.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Mena dɔɔ mɛɛ sola ŋon nideli nyi yaa kasee me dinɔɔ.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Kei dɔɔ te mee kpila me bu Timoti ŋon mɛɛ gyae e, te ɔ ne di anokoare Kristo man nɛ ɛ gyaŋ. Ŋon ne gyae la ɔ kaa tɔɔse ŋon me gbɛɛneŋ ŋan mɛɛ mo sila Kristo Yesu te mɛɛ mo wola Kristotena akpiise ŋan man yenaŋ kamasɛ nɛ.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Ɛ man baale ne yɛɛ konɔɔyuŋ ŋgba mɔɔ gyae maa tekaa bese kɔŋ ɛ gyaŋ bo ya nɛ.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Mɔna akpaa de Gbeŋgyoo de sɛɛ na, be gyae ke kyare ya maa bese kɔŋ ɛ gyaŋ. Balaŋ baŋ bɛɛ yɛɛ konɔɔyuŋ nɛ, na be nombia ŋan bee kolosi nɛ ŋaageŋ te mɛɛ gyae me kaa nyii ya, mɔna mɛɛ gyae me kaa naa doŋ keŋ be dana bɛɛ yɛɛ mena nombia kɛŋa nɛ.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Nawolo nyi Wurubuarɛ gyoorobiiri keŋ nombia ba seŋɛɛ kekolosi yaa nɔɔwoya ŋaageŋ dɔɔ ya, mɔna ka seŋae Wurubuarɛ doŋ keŋ dɔɔ.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Woŋti te ɛ ne gyae? Ɛ ne gyae nyi maa mo dambila kɔŋ ɛ gyaŋ yaa, maa mo balaŋ kegyae na konɔɔ kefɛɛ bo kɔŋ.
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.