2 Coríntios 6
Diuusi ñiooquidʌ utuducami oodamicʌdʌ (NTPNT) vs NAA
1 Aatʌmʌ ʌʌmadu aapimʌ ivueeyi Diuusi aa duiñdadʌ cascʌdʌ gʌnaagidi aatʌmʌ mʌsai apiavaavoitudaiña isDiuusi cʌʌgacʌrʌ gʌnnʌidi.
1 E nós, na qualidade de cooperadores com ele, também exortamos a que vocês não recebam em vão a graça de Deus.
2 Pocaiti Diuusi gʌñiooquiʌrʌ:
2 Porque ele diz: “No tempo aceitável escutei você e no dia da salvação eu o socorri.” Eis agora o tempo oportuno! Eis agora o dia da salvação!
3 Sʌʌlicʌdʌ ipʌlidi aatʌmʌ ismaisoimaasi ivuaadagi vai tomali ʌmaadutai maipocaitiadagi sai maicʌʌga ivueeyi aatʌmʌ Diuusi aa duiñdadʌ.
3 Não queremos dar nenhum motivo de escândalo em coisa alguma, para que o ministério não seja censurado.
4 Baiyoma ipʌlidi aatʌmʌ iscʌʌga oidacagi ivuaadatai Diuusi aa duiñdadʌ vai poduucai vaamioma cʌʌga vaavoitudagi oodami Diuusi ñiooquidʌ. Cascʌdʌ soimaasi taatamai aatʌmʌ dai maivui ñioocai Diuusi, tomasi ʌʌmo imidagai maitʌtʌʌgai aatʌmʌ istumaasi gʌrtʌtʌgitoagi tomali siaaco iimiagi.
4 Pelo contrário, em tudo nos recomendamos a nós mesmos como ministros de Deus: na muita paciência, nas aflições, nas privações, nas angústias,
5 Daidʌ cavami gʌrgʌvaiña oodami, dai gʌrmamaisapaiña. Daidʌ ʌʌmapʌcʌrʌ gʌrcʌʌdaiña oodami dai siaa caitiña iiñaquidatai. Dai ʌʌmo imidagai aliʌsi gaaata vuaadana aatʌmʌ dai ʌʌmo imidagai maicocoosʌiña dai bibiuugʌiña aatʌmʌ.
5 nos açoites, nas prisões, nos tumultos, nos trabalhos, nas vigílias, nos jejuns,
6 Dai maigoogosi gʌrducamica aatʌmʌ. Dai cʌʌ maatʌ aanʌ Diuusi ñiooquidʌ. Dai maibaacocoi aatʌmʌ tomasi aa oodami naana caiti gʌrnʌidi gʌrñiooquidi. Dai cʌʌ tuutuiga aatʌmʌ. Dai Diuusi Ibʌadʌ gʌrʌʌmadu daja. Dai sʌʌlicʌdʌ oigʌadai aatʌmʌ vʌʌsi ʌvaavoitudadami.
6 na pureza, no saber, na paciência, na bondade, no Espírito Santo, no amor não fingido,
7 Dai gaaagidi aatʌmʌ Diuusi ñiooquidʌ. Dai Diuusi gʌrmaacai guvucadagai tʌsaidʌ ivuaadana vʌʌsi istumaasi ʌgai ipʌlidi. Dai Diuusi gʌrsoicʌi tʌsaidʌ ivuaadana mosʌcaasi istumaasi ʌrcʌʌgaducami dai poduucai istutuidi aatʌmʌ isʌʌgi gʌrsoicʌdagi siuu duucu ʌDiaavora soimaasi gʌrduiñtulda ʌliadagi.
7 na palavra da verdade, no poder de Deus; pelas armas da justiça, tanto para atacar como para defender;
8 Ʌʌmo imidagai siaa gʌrduutudai oodami dai ʌʌmo imidagai maisiaa gʌrduutudai. Ʌʌmo oodami gʌrñiooquidiña dai aa gia cho. Ʌʌmo oodami yaatavogamu gʌraagaiña dai aa pocaitiña tʌsai aatʌmʌ aagai istumaasi ʌrvaavoi.
8 por honra e por desonra, por infâmia e por boa fama; como enganadores e sendo verdadeiros;
9 Ʌʌmo oodami maicʌʌ tuutuiga gʌrvui ducami ismaitʌrmaatʌcamudai tomasi cʌʌga gʌrmaatʌ dai ʌʌmoco cʌʌ tuutuiga gʌrvui tomasi maitʌrmaatʌ. Ʌʌmo imidagai baitoma gʌrcoodaiña ʌʌmo oodami dʌmos apiaquiaa oidaga aatʌmʌ. Ʌʌmoco aliʌsi soimaasi gʌrtaatamituldiña dʌmos maiquiaa gʌrcoi.
9 como desconhecidos, mas sendo bem-conhecidos; como se estivéssemos morrendo, mas eis que vivemos; como castigados, porém não mortos;
10 Tomasi ʌʌmo imidagai soimaasi taatamai aatʌmʌ vʌʌscʌrʌ baigʌrʌlidiña. Tomasi ʌrsoituutuigami aatʌmʌ vʌʌscʌrʌ soicʌi aatʌmʌ mui oodami idi ñiooquicʌdʌ ismaacʌdʌ aagidi aatʌmʌ. Maiviaa aatʌmʌ tomali ʌmo istumaasi dʌmos Diuusi gʌrmaacai vʌʌsi istumaasi tʌgito aatʌmʌ. Vʌʌsi gomaasicʌdʌ cʌʌga gʌmaatʌ tʌsiaatʌmʌ ʌrDiuusi ojootosadʌ.
10 como entristecidos, mas sempre alegres; como pobres, mas enriquecendo a muitos; como nada tendo, mas possuindo tudo.
11 Aapimʌ gʌraaduñi Coriintoʌrʌ oidajami casi gʌnaagidi aatʌmʌ mui naana maasi istumaasi aatʌmʌ maitʌnʌstoquidi tomali ʌmo istumaasi. Aatʌmʌ gʌnoigʌdai cascʌdʌ.
11 Ó coríntios, temos falado com toda a franqueza e estamos de coração aberto para vocês.
12 Aatʌmʌ ipʌlidi iscʌʌgacʌrʌ gʌnnʌijadagi dʌmos aapimʌ maitipʌlidi.
12 Nosso afeto por vocês não tem limites; vocês é que estão limitados em seu afeto por nós.
13 Aanʌ gʌndaanʌi giñmaamara duucai mʌsai cʌʌga tuutiacana giñvui poduucai isduucai cʌʌ tuiga aanʌ gʌnvui.
13 Ora, como justa retribuição — e falo a vocês como a filhos — peço que também vocês abram o seu coração para nós.
14 Maitavʌr ʌpa maasi ivuaada urapʌcʌda aa ismaacʌdʌ maivaavoitudai. Aapimʌ maiʌpan duucai oidaga ʌgai cascʌdʌ. Ʌgai oojoidi isivuaadagi naana maasi istumaasi soimaascami dai aapimʌ gia cho.
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Pois que sociedade pode haver entre a justiça e a iniquidade? Ou que comunhão existe entre a luz e as trevas?
15 Suusi Cristo maiʌpan duucai ivueeyi ʌDiaavora daidʌ ʌvaavoitudadami maiʌpan duucai ivueeyi ʌmaivaavoitudadami.
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o Maligno? Ou que união existe entre o crente e o descrente?
16 Gogʌʌ quii vaaco siaa duutudai oodami Diuusi ismaacʌdʌ tomastuigaco oidaga maiʌpan ducami gogʌʌ quii siaaco siaa duutudai oodami momoono ismaacʌdʌ ivueeyi ʌgai. Dai aapimʌ ʌpan ducami ʌquii siaaco siaa duutudai oodami Diuusi. Potʌtʌdai Diuusi gʌrʌʌqui aaduñicaru:
16 Que ligação há entre o santuário de Deus e os ídolos? Porque nós somos santuário do Deus vivo, como ele próprio disse: “Habitarei e andarei entre eles; serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.”
17 Cascʌdʌ pocaiti ʌʌpʌ:
17 Por isso, o Senhor diz: “Saiam do meio deles e separem-se deles. Não toquem em coisa impura, e eu os receberei.”
18 Dai aanʌ ʌrgʌnoogacamu,
18 “Serei o Pai de vocês, e vocês serão meus filhos e minhas filhas”, diz o Senhor Todo-Poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.