1 Timóteo 3
Diuusi ñiooquidʌ utuducami oodamicʌdʌ (NTPNT) vs VC
1 Istumaasi gʌaagidamu aanʌ ʌrvaavoi. Isʌmaadutai ipʌliadagi isʌrbaitʌcʌaacamigadʌcagi vaavoitudadami ʌgai gia iduuñia ʌlidi ʌmo istumaasi cʌʌgaducami.
1 Eis uma coisa certa: quem aspira ao episcopado, saiba que está desejando uma função sublime.
2 Ʌvaavoitudadami baitʌcʌaacamigadʌ aliʌsi gʌaagai iscʌʌgacʌrʌ oidacagi vai poduucai tomali ʌmaadutai maigʌpiʌrʌ vuupadagi. Dai gʌaagai isʌmaaduacagi ooñigadʌ, dai maitʌaagai isvuiiruacagi, dai maitʌaagai ismosʌraimʌrdamicagi, dai gʌaagai isbaigʌʌliaracʌdʌ miaadʌgiadagi gʌdaividacami, dai gʌaagai iscʌʌga gamamaatʌtuldiadagi Diuusi ñiooquidʌ,
2 Porque o bispo tem o dever de ser irrepreensível, casado uma só vez, sóbrio, prudente, regrado no seu proceder, hospitaleiro, capaz de ensinar.
3 dai maitʌaagai isnavamutʌracagi, dai maitʌaagai isoomaliacagi, dai maitʌaagai isgamaitʌcʌdagi tumiñsi vupuiirumadaitai oodami. Baiyoma aliʌsi gʌaagai iscʌʌ tuigacagi, dai maitʌaagai iscocodatʌracagi, dai maitʌaagai ismuuquimudadʌ tuigacagi tumiñsiʌrʌ.
3 Não deve ser dado a bebidas, nem violento, mas condescendente, pacífico, desinteressado;
4 Aliʌsi gʌaagai iscʌʌga gatʌaanʌdagi gʌquiiʌrʌ, dai gʌaagai iscʌʌga mamaatʌtuldiada ʌgai gʌmaamara vai siaa duutuada ʌgai dai ʌʌgiadagi.
4 deve saber governar bem a sua casa, educar os seus filhos na obediência e na castidade.
5 Sioorʌ maitistutiadagi isgatʌaanʌdagi gʌquiiyʌrʌ poduucai ʌʌpʌ maitistutiadamu ʌgai istʌaanʌdagi vaavoitudadami.
5 Pois quem não sabe governar a sua própria casa, como terá cuidado da Igreja de Deus?
6 Sioorʌ utudama vaavoitudagi maitʌaagai isʌrbaitʌcʌaacamigadʌcagi vaavoitudadami ʌgai gʌducʌdʌ gʌʌliadan tada tʌaanʌdamicatai, vai Diuusi soimaasi taatatuldiagi poduucai isduucai soimaasi taatatuli ʌgai ʌDiaavora gʌducʌdʌ gʌʌliditai ʌgai.
6 Não pode ser um recém-convertido, para não acontecer que, ofuscado pela vaidade, venha a cair na mesma condenação que o demônio.
7 Dai aliʌsi gʌaagai isʌmaivaavoitudadami siaa duutuadagi ʌʌpʌ vai maiviaacagi oodami istucʌdʌ gʌpiʌr vuupadagi dai maitʌaagai isgʌdagitu ʌgai isʌDiaavora soimaasi iduiñtuldagi.
7 Importa, outrossim, que goze de boa consideração por parte dos de fora, para que não se exponha ao desprezo e caia assim nas ciladas diabólicas.
8 Daidʌ ʌsonʌrguucacamigadʌ ʌtʌaanʌdamigadʌ ʌvaavoitudadami aliʌsi gʌaagai isvʌʌsi oodami siaa duutuadagi, dai maitʌaagai isaagadagi ʌgai ʌmo istumaasi dai ʌma maasi ivuaadagi, dai maitʌaagai isnavacoitʌracagi ʌgai, dai maitʌaagai isgamaitʌcʌdagi ʌgai tumiñsi vupuiirumadaitai oodami.
8 Do mesmo modo, os diáconos sejam honestos, não de duas atitudes nem propensos ao excesso da bebida e ao espírito de lucro;
9 Dai aliʌsi gʌaagai isapiavaavoitudadagi Suusi Cristo mamaatʌtuldiaragadʌ gomaasi ʌʌquioma maitʌmaatʌcatadai dai sivi gia caasi gʌmaatʌ. Dai gʌaagai iscʌʌga maatʌcagi gʌtʌgitoidagʌrʌ ismaisoimaasi ivueeyi.
9 que guardem o mistério da fé numa consciência pura.
10 Dai maitʌaagai mʌsmamaacadagi ʌmo cʌʌli ʌmo sʌʌlicami asta maatʌcai isʌgai cʌʌgacʌrʌ oidacana poduucai isduucai gʌaagidi aanʌ isoidacagi.
10 Antes de poderem exercer o seu ministério, sejam provados para que se tenha certeza de que são irrepreensíveis.
11 Dai ʌooqui ʌʌpʌ ismaacʌdʌ gasoicʌdagi aliʌsi gʌaagai isvʌʌscatai siaa duutuadagi, dai maitʌaagai isñiñiooquidaracagi, dai maitʌaagai isvupuiiruacagi, dai gʌaagai isvʌʌscʌrʌ cʌʌga ivuaadagi gʌaa duiñdaga.
11 As mulheres também sejam honestas, não difamadoras, mas sóbrias e fiéis em tudo.
12 Ʌmo sonʌrcʌaacami gʌaagai isʌmaaduacagi ooñigadʌ, dai gʌaagai iscʌʌga tʌaanʌdagi gʌquiiyʌrʌ dai gʌaagai iscʌʌga mamaatʌtuldiada ʌgai gʌmaamara vai siaa duutuada ʌgai.
12 Os diáconos não sejam casados senão uma vez, e saibam governar os filhos e a casa.
13 Vʌʌsi sonʌrguucacami ismaacʌdʌ cʌʌga ivueeyi gʌnaa duiñdaga vaamioma siaa duutudaiña oodami dai poduucai vaamioma cʌʌga gaaagidiña ʌgai isducatai vaavoitudai.
13 E os que desempenharem bem este ministério, alcançarão honrosa posição e grande confiança na fé, em Jesus Cristo.
14 Aanʌ ipʌlidi isotoma mʌʌca gʌnʌidagi. Dʌmos gʌoojidi aanʌ idi oojai,
14 Estas coisas te escrevo, mas espero ir visitar-te muito em breve.
15 siʌduñiada maiotoma imia aanʌ, camaatʌca aapi isducatai gʌaagai pʌsoidacagi maradʌcatai Diuusi ismaacʌdʌ tomastuigaco oidaga. Aapi ʌʌmadu aa vaavoitudadami ʌgai dai cʌʌga ñioocai Diuusi ñiooquidʌ vʌʌtarʌ.
15 Todavia, se eu tardar, quero que saibas como deves portar-te na casa de Deus, que é a Igreja de Deus vivo, coluna e sustentáculo da verdade.
16 Idi ñiooqui ismaacʌdʌ gamamaatʌtuldi aatʌmʌ ʌʌquioma maitʌmaatʌcatadai dai goñiooqui aliʌ cʌʌgadu dai pocaiti:
16 Sim, é tão sublime - unanimemente o proclamamos - o mistério da bondade divina: manifestado na carne, justificado no Espírito, visto pelos anjos, anunciado aos povos, acreditado no mundo, exaltado na glória!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Timóteo 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.