Mateus 9
Northern Tepehuan NT (NTP_TBL) vs BKJ
1 Tai amaasi ʌSuusi tʌsai ʌmo vaarcuʌrʌ, dai daivusai vaasadʌrʌ ʌgʌʌ suudagi dai ʌpamu aayi ʌʌgi gʌdʌvʌʌragʌrʌ.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 Mʌtai uusiʌrʌ vuaapi ʌmo cʌʌli ismaacʌdʌ maitistutuiditadai isoiñʌdagi. Dai aidʌsi tʌʌ ʌSuusi isaliʌ vaavoitudai ʌoodami potʌtʌdai ʌgai ʌcʌʌli coocoadʌ: ―Maiti soigʌʌliada giñaduñi, casiant oigʌli aanʌ vʌʌsi istumaasi soimaascami ismaacʌdʌ ivuaadana aapi ―astʌtʌdai ʌSuusi.
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 Amaasi ʌʌmoco ʌmamaatʌtuldiadami Diuusi sʌʌlicamigadʌ aduucai gʌntʌtʌgitoitadai: “Idi cʌʌli poʌlidi isʌrDiuusi”, asʌnʌlidi.
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Vaidʌ ʌSuusi maatʌcatadai istumaasi gʌntʌtʌgitoi ʌgai daidʌ itʌtʌdai: ―¿Tuimʌsi mosʌʌ soimaasi gʌntʌtʌgitoi?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Aanʌ viaa ʌmo sʌʌlicami dai cascʌdʌ viaa guvucadagai isoigʌldiadagi vʌʌsi soimaascamigadʌ oodami. Dʌmos maisijaiga ispoduucai aagagi tomasioorʌ cascʌdʌ sivi gʌntʌʌgidamu aanʌ issʌʌlicʌdʌ viaa aanʌ guvucadagai isduaaidagi idi cʌʌli ―astʌtʌdai ʌSuusi ʌmamaatʌtuldiadami Diuusi sʌʌlicamigadʌ. Dai amaasi itʌtʌdai ʌSuusi ʌcʌʌli coocoadʌ: ―Vañigiñi dai bʌi gʌvaacosi dai noragi gʌquiiyamu ―astʌtʌdai.
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 — ausente —
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Taidʌ ʌcoocoadʌ vañi dai nora gʌquiiyamu.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Aidʌsi tʌʌ ʌoodami imaasi, aliʌ duduaadimu dai siaa duutuli Diuusi, maacacai ʌgai guvucadagai ʌmo cʌʌli.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Taidʌ ʌSuusi ii abiaadʌrʌ dai giñtʌʌ iñsaanʌ daacatai gavuuyi tumiñsi, dai povai iñtʌtʌdai: ―Mataivo, giñoidañi ―iñtʌtʌdai. Antai aanʌ cʌquiva dai oí.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Dai ʌmo imidagai gacuaadatadai ʌSuusi ʌmo quiiyʌrʌ tai mui tumiñsi vuudami dai aa soimaasi ivuaadami dada dai ami meesa vuidʌrʌ daraaja Suusi ʌʌmadu dai aatʌmʌ mamaatʌrdamigadʌ ʌSuusi ʌʌpʌ.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Dʌmos tʌʌgacai ʌfariseo gʌrtʌcacai aatʌmʌ ʌSuusi mamaatʌrdamigadʌ dai povʌrtʌtʌdai: ―¿Tuisidʌ gacueeyi gʌnmamaatʌtuldiadamiga tumiñsi vuudami dai soimaasi ivuaadami ʌʌmadu? ―gʌrtʌtʌdai.
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Vaidʌ ʌSuusi caʌ gomaasi daidʌ itʌtʌdai: ―Ʌʌgi coococoidadʌ tʌgito gaduduaaidiadami ʌmaicoococoidadʌ maitʌgito.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 Maatʌvurai aapimʌ istʌiya ʌlidi idi ñiooqui Diuusi ñiooquidʌrʌ: “Aanʌ maitipʌlidi isʌoodami giñoidiadagi naana maasi tomali maitipʌlidi aanʌ isʌoodami coodadagi tutuuru tomali sisiivatu aanʌ giñvʌʌtarʌ, baiyoma ipʌlidi aanʌ sai soigʌnʌlidiña oodami aacʌdʌ”. Aanʌ andivia tami oidigi daama vai ʌsoimaasi ivuaadami ʌma duucai gʌntʌtʌgitona dai camaisoimaasi ivuaadana. Ismaacʌdʌ poʌlidi ismaisoimaasi ivueeyi siaadʌrʌ ʌma duucai gʌntʌtʌgitona ―astʌtʌdai ʌSuusi.
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Amaasi ʌmamaatʌrdamigadʌ ʌVuaana miaadʌrʌ guuquiva siaaco daacatadai ʌSuusi dai potʌtʌdai: ―Aatʌmʌ ʌʌmadu ʌfariseo duudatai maitacueeyi. ¿Tuisidʌ aapi gʌmamaatʌrdamiga gacueeyi? ―astʌtʌdai.
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Taidʌ ʌSuusi aa noragi daidʌ itʌtʌdai: ―Aanʌ gia ʌʌmadu aimʌrai giñmamaatʌrdamiga cascʌdʌ gacueeyi goovai, dʌmos siʌʌscadʌ ʌgai ismaacʌdʌ giñvuidʌrʌ vʌʌtʌ giñmuaagi aidʌ gia maitaugimu giñmamaatʌrdamiga.
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Tomali ʌmaadutai maitistutuidi isvaavoitudagi istumaasi gamamaatʌtuldi aanʌ dai apiavaavoitudadagi gʌvaavoidaraga ―astʌtʌdai ʌSuusi.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 — ausente —
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Aidʌsidʌ ʌSuusi aagaitadai imaasi tai ami divia ʌmo judidíu tʌaanʌdamigadʌ dai gʌtootonacʌdʌ cʌquiva ʌSuusi vuidʌrʌ daidʌ itʌtʌdai: ―Giñmara ooqui utudama muu dai isaapi imiagi dai daama daasagi gʌnovi ʌpamu duaacan tada ʌgai ―astʌtʌdai ʌjudidíu tʌaanʌdamigadʌ.
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 Taidʌ ʌSuusi cʌquiva dai ii ʌgai ʌʌmadu dai aatʌmʌ mamaatʌrdamigadʌ ʌʌpʌ oí.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 Amaasi ʌmo ooqui ismaacʌdʌ cabaivustaama dan gooca uumigi soimaascatadai masaadaigadʌ miaadʌrʌ cʌquiva ʌgai ʌSuusi abaana dai gooquiamadʌrʌ mostaata ugidiana daama vaasaradʌ.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 Povʌʌliditadai ʌgai: “Tomasi mosʌca daama vaasaradʌ taata aanʌ cascʌdʌ caduaadian tada aanʌ”, asʌʌlidi ʌooqui.
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Dʌmos ʌSuusi gooquiamaco nʌnʌava daidʌ itʌtʌdai ʌooqui: ―Baigi gʌʌliada giñmara giñvaavoitu aapi cascʌdʌ dueeyi ―astʌtʌdai. Dai aidʌ todian duucai ʌooqui dueeyi.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Aidʌsi aayi ʌSuusi quiidiʌrʌ ʌtʌaanʌdami tʌʌ ʌgai ʌiivadami cabaigʌnducacatadai dai iivitulda agaitadai aidʌmʌsi yaasa agaitadai ʌali tʌji dai tʌʌ mui oodami vai gʌgʌrʌ suaanʌitadai.
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 Taidʌ ʌSuusi itʌtʌdai: ―Vuvaaquivurai tabiaadʌrʌ, goali tʌji maitʌrmuuquiadʌ mosacooso goovai ―astʌtʌdai ʌSuusi. Dʌmos ʌoodami mosasʌi pocaititai ʌSuusi.
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Aidʌsi cavʌʌsi vuvaja ʌoodami taidʌ ʌSuusi vaa dai bʌi ʌmuuquiadʌ novidʌ tai ʌgai vañi.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Dai vʌʌsi aipacoga sicoli oidacami maí istumaasi ʌpʌdui.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Aidʌsi vuusai ʌSuusi abiaadʌrʌ gooca mainʌnʌaadami oí ʌgai dai iiñaquimi daidʌ icaitimi: ―Aapi Davicaru cajiudadʌ ismaacʌdʌ Diuusi maa ʌmo sʌʌlicami soigi gʌʌlda aatʌmʌcʌdʌ ―tʌtʌdai ʌmainʌnʌaicʌdʌ.
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Dai aidʌsidʌ ʌSuusi vaa ʌmo quiiyʌrʌ taidʌ ʌmainʌnʌaicʌdʌ abaana guuquiva taidʌ ʌSuusi tʌcacai daidʌ itʌtʌdai: ―¿Vaavoitudaimʌsi aapimʌ iñsaanʌ istutuidi isgʌnduduaaidagi? ―tʌtʌdai. Tai ʌgai aa noragi daidʌ itʌtʌdai: ―Ʌjʌ ―tʌtʌdai.
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 Amaasi ʌSuusi taata ʌgai vuupuidʌ daidʌ itʌtʌdai: ―Povʌduñia agai isducatai vaavoitudai aapimʌ ―tʌtʌdai.
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 Tai povʌdui caduduaadicami vii. Amaasi ʌSuusi cʌʌga aagidi daidʌ itʌtʌdai: ―Maitavʌr aagiada aapimʌ tomali ʌmaadutai istumaasi idui aanʌ ―tʌtʌdai ʌSuusi.
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Dai mosutudama vuvacʌcai abiaadʌrʌ tomasioorʌ aagidimi aipacoga istumaasi iduitadai ʌSuusi.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Aidʌsi quiaa vuvaquimi ʌcʌcʌʌli tai aa vuaa ʌmo cʌʌli muudugami sai duaaidana ʌSuusi. Ʌgai viaacatadai ʌmo Diaavora tʌaañicarudʌ.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Dai vuvaidacai ʌSuusi ʌDiaavora tʌtʌaañicarudʌ tai bovasdʌrʌ gʌaagacai ñioo ʌcʌʌli. Taidʌ ʌjudidíu maitʌʌ istumaasi gʌntʌtʌgituagi daidʌ icaiti: ―Tomali ʌmo imidagai maitʌnʌidiña ʌmo istumaasi pomaasi vʌʌsi gʌrdʌvʌʌragʌrʌ ―caiti ʌjudidíu.
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Dʌmos ʌfariseo vui ñioocai ʌSuusi daidʌ icaiti: ―Gocʌʌli vuvaidi Diaavora tʌtʌaañicarudʌ guvucadadʌcʌdʌ ʌbaitʌcʌaacamigadʌ ʌDiaavora tʌtʌaañicarudʌ ―caiti.
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Vaidʌ ʌSuusi aimʌraiña vʌʌsi aali quiiquiana dai aipaco ami dʌvʌʌriʌrʌ uugidiana mamaatʌtuldiña ʌgai ʌoodami judidíu quiquiuupaigadʌrʌ. ɅSuusi aagidiña ʌoodami sai Diuusi soicʌda ʌlidi oodami sai cʌʌgacʌrʌ oidacana. Dai duduaaidiña ʌSuusi tomastuma coocodagai viaacagi oodami.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Tʌʌgacai ʌSuusi mui oodami aliʌ soigʌʌli ʌgaicʌdʌ. Ʌgai aliʌ soigʌʌli vaamioma gatʌaanʌitai ʌromamano dai maitiipu sioorʌ soiñagi vai ʌʌgi gatʌaanʌdagi ʌgai. Ʌgai ʌpan ducami cañiiru maipastutuuruacami, maiviaacatai sioorʌ nuucadacagi.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Amaasi ʌSuusi povʌrtʌtʌdai aatʌmʌ ismaacʌdʌ ʌrmamaatʌrdamigadʌ: ―Tami oidigi daama oidaga mui oodami ismaacʌdʌ vaavoituda ʌlidi Diuusi ñiooquidʌ, dʌmos maitiipu sioorʌ aagidagi, chiʌʌquidu oodami ismaacʌdʌ gaaagidi Diuusi ñiooquidʌ cascʌdʌ. Vai ismaacʌdʌ caʌca ʌlidi ʌpan ducami gʌʌpi yoovaragai dai yoovadami chiʌʌquidu.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 Cascʌdʌ daanʌdavurai aapimʌ Diuusi ismaacʌdʌ ʌrtʌaanʌdami vai ootosana aa gʌñiñiooquituldiadamiga vai aagidana ʌgai ñiooquidʌ ʌoodami ―gʌrtʌtʌdai ʌSuusi.
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.