Mateus 9

Northern Tepehuan NT (NTP_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tai amaasi ʌSuusi tʌsai ʌmo vaarcuʌrʌ, dai daivusai vaasadʌrʌ ʌgʌʌ suudagi dai ʌpamu aayi ʌʌgi gʌdʌvʌʌragʌrʌ.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico, deitado numa cama.
2 Mʌtai uusiʌrʌ vuaapi ʌmo cʌʌli ismaacʌdʌ maitistutuiditadai isoiñʌdagi. Dai aidʌsi tʌʌ ʌSuusi isaliʌ vaavoitudai ʌoodami potʌtʌdai ʌgai ʌcʌʌli coocoadʌ: ―Maiti soigʌʌliada giñaduñi, casiant oigʌli aanʌ vʌʌsi istumaasi soimaascami ismaacʌdʌ ivuaadana aapi ―astʌtʌdai ʌSuusi.
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, perdoados te são os teus pecados.
3 Amaasi ʌʌmoco ʌmamaatʌtuldiadami Diuusi sʌʌlicamigadʌ aduucai gʌntʌtʌgitoitadai: “Idi cʌʌli poʌlidi isʌrDiuusi”, asʌnʌlidi.
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Vaidʌ ʌSuusi maatʌcatadai istumaasi gʌntʌtʌgitoi ʌgai daidʌ itʌtʌdai: ―¿Tuimʌsi mosʌʌ soimaasi gʌntʌtʌgitoi?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Aanʌ viaa ʌmo sʌʌlicami dai cascʌdʌ viaa guvucadagai isoigʌldiadagi vʌʌsi soimaascamigadʌ oodami. Dʌmos maisijaiga ispoduucai aagagi tomasioorʌ cascʌdʌ sivi gʌntʌʌgidamu aanʌ issʌʌlicʌdʌ viaa aanʌ guvucadagai isduaaidagi idi cʌʌli ―astʌtʌdai ʌSuusi ʌmamaatʌtuldiadami Diuusi sʌʌlicamigadʌ. Dai amaasi itʌtʌdai ʌSuusi ʌcʌʌli coocoadʌ: ―Vañigiñi dai bʌi gʌvaacosi dai noragi gʌquiiyamu ―astʌtʌdai.
5 Pois, qual é mais fácil? dizer: Perdoados te são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 — ausente —
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
7 Taidʌ ʌcoocoadʌ vañi dai nora gʌquiiyamu.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Aidʌsi tʌʌ ʌoodami imaasi, aliʌ duduaadimu dai siaa duutuli Diuusi, maacacai ʌgai guvucadagai ʌmo cʌʌli.
8 E a multidão, vendo isto, maravilhou-se, e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Taidʌ ʌSuusi ii abiaadʌrʌ dai giñtʌʌ iñsaanʌ daacatai gavuuyi tumiñsi, dai povai iñtʌtʌdai: ―Mataivo, giñoidañi ―iñtʌtʌdai. Antai aanʌ cʌquiva dai oí.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Dai ʌmo imidagai gacuaadatadai ʌSuusi ʌmo quiiyʌrʌ tai mui tumiñsi vuudami dai aa soimaasi ivuaadami dada dai ami meesa vuidʌrʌ daraaja Suusi ʌʌmadu dai aatʌmʌ mamaatʌrdamigadʌ ʌSuusi ʌʌpʌ.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Dʌmos tʌʌgacai ʌfariseo gʌrtʌcacai aatʌmʌ ʌSuusi mamaatʌrdamigadʌ dai povʌrtʌtʌdai: ―¿Tuisidʌ gacueeyi gʌnmamaatʌtuldiadamiga tumiñsi vuudami dai soimaasi ivuaadami ʌʌmadu? ―gʌrtʌtʌdai.
11 E os fariseus, vendo isto, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Vaidʌ ʌSuusi caʌ gomaasi daidʌ itʌtʌdai: ―Ʌʌgi coococoidadʌ tʌgito gaduduaaidiadami ʌmaicoococoidadʌ maitʌgito.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas, sim, os doentes.
13 Maatʌvurai aapimʌ istʌiya ʌlidi idi ñiooqui Diuusi ñiooquidʌrʌ: “Aanʌ maitipʌlidi isʌoodami giñoidiadagi naana maasi tomali maitipʌlidi aanʌ isʌoodami coodadagi tutuuru tomali sisiivatu aanʌ giñvʌʌtarʌ, baiyoma ipʌlidi aanʌ sai soigʌnʌlidiña oodami aacʌdʌ”. Aanʌ andivia tami oidigi daama vai ʌsoimaasi ivuaadami ʌma duucai gʌntʌtʌgitona dai camaisoimaasi ivuaadana. Ismaacʌdʌ poʌlidi ismaisoimaasi ivueeyi siaadʌrʌ ʌma duucai gʌntʌtʌgitona ―astʌtʌdai ʌSuusi.
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício. Porque eu nào vim a chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Amaasi ʌmamaatʌrdamigadʌ ʌVuaana miaadʌrʌ guuquiva siaaco daacatadai ʌSuusi dai potʌtʌdai: ―Aatʌmʌ ʌʌmadu ʌfariseo duudatai maitacueeyi. ¿Tuisidʌ aapi gʌmamaatʌrdamiga gacueeyi? ―astʌtʌdai.
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós e os fariseus muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Taidʌ ʌSuusi aa noragi daidʌ itʌtʌdai: ―Aanʌ gia ʌʌmadu aimʌrai giñmamaatʌrdamiga cascʌdʌ gacueeyi goovai, dʌmos siʌʌscadʌ ʌgai ismaacʌdʌ giñvuidʌrʌ vʌʌtʌ giñmuaagi aidʌ gia maitaugimu giñmamaatʌrdamiga.
15 E disse-lhes Jesus: Podem porventura andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão, em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 Tomali ʌmaadutai maitistutuidi isvaavoitudagi istumaasi gamamaatʌtuldi aanʌ dai apiavaavoitudadagi gʌvaavoidaraga ―astʌtʌdai ʌSuusi.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha, porque semelhante remendo rompe a roupa, e faz-se maior a rotura.
17 — ausente —
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Aidʌsidʌ ʌSuusi aagaitadai imaasi tai ami divia ʌmo judidíu tʌaanʌdamigadʌ dai gʌtootonacʌdʌ cʌquiva ʌSuusi vuidʌrʌ daidʌ itʌtʌdai: ―Giñmara ooqui utudama muu dai isaapi imiagi dai daama daasagi gʌnovi ʌpamu duaacan tada ʌgai ―astʌtʌdai ʌjudidíu tʌaanʌdamigadʌ.
18 Dizendo-lhes ele estas coisas, eis que chegou um chefe, e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Taidʌ ʌSuusi cʌquiva dai ii ʌgai ʌʌmadu dai aatʌmʌ mamaatʌrdamigadʌ ʌʌpʌ oí.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu-o, ele e os seus discípulos.
20 Amaasi ʌmo ooqui ismaacʌdʌ cabaivustaama dan gooca uumigi soimaascatadai masaadaigadʌ miaadʌrʌ cʌquiva ʌgai ʌSuusi abaana dai gooquiamadʌrʌ mostaata ugidiana daama vaasaradʌ.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla de sua roupa;
21 Povʌʌliditadai ʌgai: “Tomasi mosʌca daama vaasaradʌ taata aanʌ cascʌdʌ caduaadian tada aanʌ”, asʌʌlidi ʌooqui.
21 Porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar a sua roupa, ficarei sã.
22 Dʌmos ʌSuusi gooquiamaco nʌnʌava daidʌ itʌtʌdai ʌooqui: ―Baigi gʌʌliada giñmara giñvaavoitu aapi cascʌdʌ dueeyi ―astʌtʌdai. Dai aidʌ todian duucai ʌooqui dueeyi.
22 E Jesus, voltando-se, e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Aidʌsi aayi ʌSuusi quiidiʌrʌ ʌtʌaanʌdami tʌʌ ʌgai ʌiivadami cabaigʌnducacatadai dai iivitulda agaitadai aidʌmʌsi yaasa agaitadai ʌali tʌji dai tʌʌ mui oodami vai gʌgʌrʌ suaanʌitadai.
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas, e o povo em alvoroço,
24 Taidʌ ʌSuusi itʌtʌdai: ―Vuvaaquivurai tabiaadʌrʌ, goali tʌji maitʌrmuuquiadʌ mosacooso goovai ―astʌtʌdai ʌSuusi. Dʌmos ʌoodami mosasʌi pocaititai ʌSuusi.
24 Disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Aidʌsi cavʌʌsi vuvaja ʌoodami taidʌ ʌSuusi vaa dai bʌi ʌmuuquiadʌ novidʌ tai ʌgai vañi.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus, e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Dai vʌʌsi aipacoga sicoli oidacami maí istumaasi ʌpʌdui.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Aidʌsi vuusai ʌSuusi abiaadʌrʌ gooca mainʌnʌaadami oí ʌgai dai iiñaquimi daidʌ icaitimi: ―Aapi Davicaru cajiudadʌ ismaacʌdʌ Diuusi maa ʌmo sʌʌlicami soigi gʌʌlda aatʌmʌcʌdʌ ―tʌtʌdai ʌmainʌnʌaicʌdʌ.
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando, e dizendo: Tem compaixão de nós, filho de Davi.
28 Dai aidʌsidʌ ʌSuusi vaa ʌmo quiiyʌrʌ taidʌ ʌmainʌnʌaicʌdʌ abaana guuquiva taidʌ ʌSuusi tʌcacai daidʌ itʌtʌdai: ―¿Vaavoitudaimʌsi aapimʌ iñsaanʌ istutuidi isgʌnduduaaidagi? ―tʌtʌdai. Tai ʌgai aa noragi daidʌ itʌtʌdai: ―Ʌjʌ ―tʌtʌdai.
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Amaasi ʌSuusi taata ʌgai vuupuidʌ daidʌ itʌtʌdai: ―Povʌduñia agai isducatai vaavoitudai aapimʌ ―tʌtʌdai.
29 Tocou então os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Tai povʌdui caduduaadicami vii. Amaasi ʌSuusi cʌʌga aagidi daidʌ itʌtʌdai: ―Maitavʌr aagiada aapimʌ tomali ʌmaadutai istumaasi idui aanʌ ―tʌtʌdai ʌSuusi.
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém o saiba.
31 Dai mosutudama vuvacʌcai abiaadʌrʌ tomasioorʌ aagidimi aipacoga istumaasi iduitadai ʌSuusi.
31 Mas, tendo eles saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Aidʌsi quiaa vuvaquimi ʌcʌcʌʌli tai aa vuaa ʌmo cʌʌli muudugami sai duaaidana ʌSuusi. Ʌgai viaacatadai ʌmo Diaavora tʌaañicarudʌ.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Dai vuvaidacai ʌSuusi ʌDiaavora tʌtʌaañicarudʌ tai bovasdʌrʌ gʌaagacai ñioo ʌcʌʌli. Taidʌ ʌjudidíu maitʌʌ istumaasi gʌntʌtʌgituagi daidʌ icaiti: ―Tomali ʌmo imidagai maitʌnʌidiña ʌmo istumaasi pomaasi vʌʌsi gʌrdʌvʌʌragʌrʌ ―caiti ʌjudidíu.
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Dʌmos ʌfariseo vui ñioocai ʌSuusi daidʌ icaiti: ―Gocʌʌli vuvaidi Diaavora tʌtʌaañicarudʌ guvucadadʌcʌdʌ ʌbaitʌcʌaacamigadʌ ʌDiaavora tʌtʌaañicarudʌ ―caiti.
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Vaidʌ ʌSuusi aimʌraiña vʌʌsi aali quiiquiana dai aipaco ami dʌvʌʌriʌrʌ uugidiana mamaatʌtuldiña ʌgai ʌoodami judidíu quiquiuupaigadʌrʌ. ɅSuusi aagidiña ʌoodami sai Diuusi soicʌda ʌlidi oodami sai cʌʌgacʌrʌ oidacana. Dai duduaaidiña ʌSuusi tomastuma coocodagai viaacagi oodami.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Tʌʌgacai ʌSuusi mui oodami aliʌ soigʌʌli ʌgaicʌdʌ. Ʌgai aliʌ soigʌʌli vaamioma gatʌaanʌitai ʌromamano dai maitiipu sioorʌ soiñagi vai ʌʌgi gatʌaanʌdagi ʌgai. Ʌgai ʌpan ducami cañiiru maipastutuuruacami, maiviaacatai sioorʌ nuucadacagi.
36 E, vendo as multidões, teve grande compaixão delas, porque andavam cansadas e desgarradas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Amaasi ʌSuusi povʌrtʌtʌdai aatʌmʌ ismaacʌdʌ ʌrmamaatʌrdamigadʌ: ―Tami oidigi daama oidaga mui oodami ismaacʌdʌ vaavoituda ʌlidi Diuusi ñiooquidʌ, dʌmos maitiipu sioorʌ aagidagi, chiʌʌquidu oodami ismaacʌdʌ gaaagidi Diuusi ñiooquidʌ cascʌdʌ. Vai ismaacʌdʌ caʌca ʌlidi ʌpan ducami gʌʌpi yoovaragai dai yoovadami chiʌʌquidu.
37 Então, disse aos seus discípulos: A seara é realmente grande, mas poucos os ceifeiros.
38 Cascʌdʌ daanʌdavurai aapimʌ Diuusi ismaacʌdʌ ʌrtʌaanʌdami vai ootosana aa gʌñiñiooquituldiadamiga vai aagidana ʌgai ñiooquidʌ ʌoodami ―gʌrtʌtʌdai ʌSuusi.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara, que mande ceifeiros para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.