Marcos 7

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nyangka Paratji pirninya puru Mawutjaku wangka nintipungkupayi-ya Tjurutjamalanguru pitjangu. Palunyalu-ya Tjiitjanya wanarnu parrangururrtjunu kanyiranytja.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Palunyalu-ya nyangu Tjiitjaku wanalpayilu-ya mirrka watatjalu ngalkulanytja. Tjiinya-ya Paratjiku yarawanalu mara parltjiranytjamunu.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Tjiinya-ya Paratji pirnilu puru Tjiyu kutjupatjarralu mara parltjira mirrka ngalkupayi palunyaku-tjanampa tjamupirtiku yarangka.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Puru-ya mirrka payipungkulalpi parltjilku ngalkukitjalu. Palunyalu-ya panikinpa, purlayirrpa, wayatjarra, puru kutjupa-kutjupatarrartu parltjira-wanalku tjamuku yarangka.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Palunyanguru-ya Paratjilu puru Mawutjaku wangka nintipungkupayilu Tjiitjanya tjapirnu, “Nyaatjanungka-ya nyuntuku wanalpayi pirnilu-lampa tjamupirtiku wangka wanaranytjamunu? Tjinguru-yanku mara parltjira mirrka ngalkunma.”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Wiya, mayunytju-yan. Tjiinya kutjulpirtulpi Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayi Yatjayalu nyuntunyatjarra tjurrkurltu walkatjunu. Wangka ngaapirinypa,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Yarlaku-rniya pupakatirra marninypungkupayi.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 “Yuwa, nyuntulu-yan Mama Kuurrku wangka kulira wantipayi tjamupirtiku wangka palyalkitjalu.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tirtu watjaranytja, “Wiya, ninti tjukumunulu-yan Mama Kuurrku wangka mawantipayi. Palunyalu-yan yungarralu kulira nintipungkupayi.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Tjiinya Mawutjalu watjarnu, ‘Mama ngunytju-yanku panypurangkutjamaaltu kulinma.’ Puru watjarnu, ‘Tjingurunkun mama ngunytju palyamunu watjalku. Nyangkanta-ya pungku mirrirntanku.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Nyangka nyuntulu-yan ngaapirinypa nintipungkupayi. Tjiinya kutjupalu yulytja tjimarritarra kanyilku mama ngunytjuku nintilkitjalu. Wiya, palyanyu watjalku, ‘Ngaanya Kuupannga.’ Tjiinyanyu Mama Kuurrku kalkuntja.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Yuwa, nyuntulu-yan watjalpayi palya palunyapirinypa watjalku. Palunyalunyu mama ngunytju yirringkankutjamaaltu wantima.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Tjiinya-yan Mama Kuurrku wangka wantirralpi pina yungarralu watjara nintipungkupayi.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Nyangka Tjiitjalu-tjananya yarnangu pirninya yarltirralpi watjarnu, “Ngaanya-ya kulila tjukarurrula.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Kutjupalu mirrka kuka ngalkulalpi palyamunurringkukitjamunu Mama Kuurrta mirangka. Ngarna yungarralu kulira palyamunu watjaranytjatjanu palyamunurringku.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 [Yuwa, kuliralpi-ya ruukulinma tjurrkurlmara kulilkitjalu.]”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Nyangka Tjiitjalu-tjananya wantirra yiwarlangka tjarrpangu. Palunyangka wanalpayilu-ya pitjangu tjapirnu, “Nyaapirinypan yilkaku watjaranytja?”
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Nyuntulu-parta-yan purtukulilpa yarnangu kutjupatjarrapirinypartu? Purtu-watjala-yan nintirringkula? Tjiinya-yan mirrka kutjupa-kutjupa ngalkulalpi palyamunurringkukitjamunu Mama Kuurrta mirangka.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Tjiinyamarntu mirrka kukalunta palyamunulkitjamunu. Wiya, tjunikutu yankupayi. Nyangkaltan ngula kulira purtikutu yankupayi.” Tjiinya Tjiitjalu watjaranytja palya mirrka kuka kutjupa-kutjupa ngalkulatjaku.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Nyangka Tjiitjalu tirtu watjaranytja, “Kutjupalu-tjingurunku yungarralu kuliralpi palyamunurringku Mama Kuurrta mirangka.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Tjiinya wuyurrarringkula kulira kutjupa-kutjupa palyamunu palyanma. Tjiinya-tjinguru yurritjurtarringku kurlanytjurriku. Puru-tjinguru mulyatarriku. Tjinguru mirri pungku.
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Tjinguru kutjupaku kurringka ngarriku. Puru-tjinguru kutjupaku yulytja nyakula mukurringama. Tjinguru mayura watjanma puru kurntamaaltu kutjupa-kutjupa palyanma. Tjinguru nyakula karurr-karurrarringama kutjupalu walykumunulu palyaranyangka. Tjinguru tjumara watjanma puru karnany-karnanytju kulinma. Palunyalu-tjinguru kuwar-kuwartu palyamunu palyanma.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Palunyapirinypa yungarralu kulira palyaranytjatjanu palyamunurringku Mama Kuurrta mirangka.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Nyangka Tjiitjalu ngurra palunyanya wantirra yanu ngurra nyarra yiwarla Tayala ngarala, palunyalakutu. Palunyalu ngurra kutjungka tjarrpangu kumpilpa nyinakitja. Nyangka-ya kampangkartu kulirnu.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 — ausente —
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 — ausente —
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Nyangka Tjiitjalu wangka kamparntaralpi watjarnu, “Wiya wanti. Tjilkuku mirrka-munta-rna mantjiralpi papaku nintilku? Kurranyulu-rna tjilkuku mirrka nintilku. Palunyalu papaku marla.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Nyangka minyma palunyalulpi wangka kamparntaralpi watjarnu, “Yuwa, mularrpa. Nyangka papa-ya nyirnurru nyinarranytjamunu. Tjiinya-ya murtuny-murtunypa ngalkupayi tjilkulu-ya punkatjingaranyangka.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Nyangkalta Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, walykumunulun watjarnu. Yarra ngurrakutu. Palunyalu nyawa mamulu nyuntuku yurntalpa wantirra yankunyangka.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Nyangka mularrpartu ngurrakutu yanu nyangu palunyaku yurntalpa piirrpangka ngarrirranyangka mamulu wantirra yankunyangka.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Nyangka Tjiitjanya ngurra Tayanya wantirra yanu yiwarla Tjaatantakutu. Palunyalu ngurra Tawunpa 10-tjarralawana yanu kapi Kalalilakutu.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarralu katingu wati pinatjarra puru tjaa wawanypa wangkapayi. Palunyalu-ya kurrurntutarrartu tjapirnu Tjiitjalu pampultjaku.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Nyangka-lu wati palunyanya yarltirra mawurntalpa makatingu. Palunyalu maranku pinangka tjunu. Palunyalunku mara tjuupungkulalpi tjarlinypa pampurnu.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Palunyalu yilkarikutu yirranyangu. Palunyalu yulatjarralu watjarnu, “Yapatja.” Tjiinya wangka ngaapirinypa, “Yarlarriwa”.
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Nyangkalta pina yarlarringu. Nyangka walykumunu wangkarranytja.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Nyangka Tjiitjalu-tjananya yaka-yakarnu kutjupangka watjantjamaaltu wantitjaku. Nyangka mayakaranyangka-ya tirtu parrawatjaranytja.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Nyangka-ya pirnilu kuliralpi kata paarnarrarnu watjaranytja, “Wiya, walykumunu mularrpa palyalpayi. Tjiinya pinatjarra yarlalpayi. Puru wangkamaalngatarra wangkatjarralpayi.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.