Marcos 5

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nyangka Tjiitjanya puru palunyaku wanalpayi pirninya-ya kapi Kalalilawana puru mapitjalayirnu yitipirringu yiwarla Karatjanya ngaralanyangka.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Nyangka Tjiitjanya tjarungaralanyangkartu wati kutju pulpa mirri tjunkupayinguru waalkarrara pitjangu. Wati palunyanya mamutjarra.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Palunyatjanu pulpa mirri tjunkupayingka nyinapayi. Nyangka-luya purtu karrpira wantipayi.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Tjiinya mara tjinatarrartu-ya rankapungka karrpira wantipayi. Nyangka tirtu kartarntankupayi. Tjiinya-ya purtu kulira witurrpungkula kanyilkitjalu witu-witu purlkanyatjaru.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Nyangka karlarla puru mungangka wati palunyanya tirtu parrangarapayi pulpa mirri tjunkupayiwana. Purliwanatarra mirrarra yungarralu katapungkupayi purli yiringka.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Palunyalu tiwangururtu Tjiitjanya nyakula ngalyakukurraarnu pupakatirralpi
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 mirrangu watjarnu, “Tjiitja, nyuntulun mularrpa Mama Kuurrku Katja. Wanti-rni warukutu wituntjamaaltu.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tjiinya Tjiitjalu watjaranytja mamu pakaltjaku. Palunyanguru palunyapirinypa watjaranytja.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Nyangka Tjiitjalu-lu tjapirnu, “Yinin ngananya?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Nyangka wati palunyalu kurrurntutarra tjapiranytja Tjiitjalu mamu palunyanya-tjananya ngurra kutjupaku wituntjamaaltu wantitjaku.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 — ausente —
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 — ausente —
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Nyangka mularrpartu Tjiitjalu mamu pirninya witurnu. Nyangka-ya kukurraarnu piki-pikingka kurrutjarrpangu. Nyangka-ya piki-piki pirninyartu, tjiinya 2,000-pa, kuwar-kuwararringkula kukurraarnu. Wararranguru-ya pitjalayirnu kapi purlkanyangka tjarrpangu mirrirringu.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Nyangka-ya piki-piki miranykanyilpayilu nyakula ngurlu kukurraarnu pirningka-tjananya parrawatjaranytja yiwarlawanalu puru ngurra kurlunywanalu. Nyangka-ya yarnangu pirnilu kulira yanu nyakukitja.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Palunyalu-ya nyangu wati palunyanya Tjiitjala ngamu nyinarranyangka. Tjiinya kata walykumunurringkulalpi warntu tjarrpatjunu kanyiranytja. Nyangka-ya nyakulalpi ngurlurringu.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Nyangka nyarra kurranyulu-ya nyangu, palunyatjintu-tjananya tjakultjunu tjiinya wati mamutjarranya walykumunurringu puru piki-piki wiyarrinyangka.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Nyangkalta-ya watjarnu Tjiitjalu-tjanampa ngurra wantirra yankutjaku.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Nyangka Tjiitjanya pawurrpangka ma-tatiranyangkartu wati nyarra mamutjarralpi nyinapayilu tjapirnu, “Yanku-munta-rnanta nyuntulawana?”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, marlaku mapitja nyuntuku yungarrapirtikutu. Palunyalu-tjananya tjakultjurra Mama Kuurrtunta walykumununnyangka. Tjiinyanku nyuntuku mularrpa ngarlturringu.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Nyangka mularrpartu yanu ngurra Tawunpa 10-tjarralawanalu parrawatjaranytja tjiinya Tjiitjalu-lu walykumununnyangka. Nyangka-ya kata paarnarrarnu kuliranytja.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Nyangka Tjiitjanya-ya pawurrpangka tatira kapiwana marlaku yanu. Pitjalayirnu, kantilypa kutjupaku parrapitjangu. Nyangka-ya yarnangu pirni pitjangu parrangururrtjunu kanyiranytja.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Nyangka wati kutju yini Tjaaranya tjiinya tjurrtjungka-tjananya kanyilpayi waalkarrara pitjangu. Palunyalu Tjiitjanya nyakulalpi pupakatingu palunyaku tjinangka.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Palunyalu kurrurntutarrartu watjarnu, “Wiya, ngayuku yurntalpa pika purlkanya ngarrirra mirrirrikitja. Nyangka-muntan pitjaku pampulku wankalku?”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Nyangkalta kulira lurrtjurringkula yanu. Nyangka-ya yarnangu minga-mingalu parrayangatjura makatirrayintja.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Nyangka minyma kapa pikatjarralutarrartu wanaranytja. Tjiinya pikatjarra tirtu nyinarranytja kurli 12-pa.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Tjiinya tukuta pirninya payipungu-payipungu tjimarri wiyarnu. Nyangka-luya purtu wiirruranytja. Nyangka-ra pika purlkarringu ngaralanytja.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Nyangkalta minyma palunyalu Tjiitjanyatjarra kulirnu. Palunyalu-tjananya yarnangu pirningka lurrtjurringu marlawanalu wanaralpi Tjiitjaku kawutu pampurnu.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Tjiinya yungarralunku kuliranytja, “Tjinguru-rna warntukutju pampulku. Nyangkalta-rni pika wiyarringku.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Nyangka kawutu pampunnyangkartu pika wiyarringu. Nyangkanku yungarralu mirarnu pika-lu wiyarrinyangka.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Nyangka Tjiitjalu pinkurraaralpi watjarnu, “Nganalu-tju warntu pampurnu?” Tjiinyamarntu mirarnu yayirninytjulu wiirruntjalu.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Nyangka-ya wanalpayilu watjarnu, “Wiya, yutjurnunta-ya kanyira. Ngurrpa-latju. Nganalunta pampurnu?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Nyangka Tjiitjalu tirtu parranyakulanytja, “Nganalu-rni pampurnu?”
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Nyangka minyma palunyalu kulirnu pika-lu wiyarrinyangka. Palunyalulta tiltirr-tiltirrpa pitjangu pupakatingu. Palunyalunku watjarnu, “Wiya, pika-rna wiyarrikitjalu pampurnu. Nyangka-rni waarrpungkulalpi wiyarringu.”
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nyangka Tjiitjalu ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, ngayuku-tjun mula-mularringu. Nyangkanta pika wiyarringu. Kurrurnpa raparrinytjatjanu mapitja. Pikanta mularrpa wiirrurringu.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Nyangka ngarala watjaranyangkartu tjukurrtjarra-ya waalkarrara pitjangu. Palunyalu-ya Tjaarala watjarnu, “Wiya, wartalpitjanun purrkutjarrarringu. Nyangka wantirra ngurraku wirrtjala.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Nyangka Tjiitjalu kulirnu wantirralpi Tjaarala watjarnu, “Wiya, tjirturu-tjirtururrinytjamaaltu ngayunya-rni mularrkulinma.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nyangka Piitanya, Tjayiminya palunyaku marlanypa Tjuunngakutju-tjananya yarltirra yanu.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pitjalayirnu-ya wati purrkutjarraku ngurrangka waalkarrarnu. Palunyalu-ya kulirnu mirrarra yularranyangka.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Nyangka Tjiitjanya tjarrparra parrapitjangu-tjananya watjarnu, “Nyaaku-yan mirrarra yularra? Tjilku palunyanya mirrimaalpa, kunkunpa ngarrirra.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nyangka-ya kuliralpi tjalkirr-tjalkirrpa yikarringu. Nyangka-tjananya yurirlkutu witurnu. Palunyalu purrkutjarra-pulanya puru wanalpayi marnkurrnga yarltirralpi tjarrpangu tjilku mirri ngarrirranyangka.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Parrapitjangu mara mantjiralpi watjarnu, “Talitja kumi.” Tjiinya wangka ngaapirinypa, “Tjilku ngana, pakala.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nyangka mularrpartu pakarnu. Palunyalu paltjura parrapitjalayintja. Tjiinya tjilku palunyanya tjirrarnka kurli 12-pa nyinarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi kata paarnarrarnu.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Nyangka Tjiitjalu-pulanya mama ngunytju mula-mulalu yaka-yakarnu kutjupangka watjantjamaaltu wantitjaku. Puru-pulanya watjarnu mirrka-ra nintiltjaku.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.