Marcos 5

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nyangka Tjiitjanya puru palunyaku wanalpayi pirninya-ya kapi Kalalilawana puru mapitjalayirnu yitipirringu yiwarla Karatjanya ngaralanyangka.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nyangka Tjiitjanya tjarungaralanyangkartu wati kutju pulpa mirri tjunkupayinguru waalkarrara pitjangu. Wati palunyanya mamutjarra.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Palunyatjanu pulpa mirri tjunkupayingka nyinapayi. Nyangka-luya purtu karrpira wantipayi.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Tjiinya mara tjinatarrartu-ya rankapungka karrpira wantipayi. Nyangka tirtu kartarntankupayi. Tjiinya-ya purtu kulira witurrpungkula kanyilkitjalu witu-witu purlkanyatjaru.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Nyangka karlarla puru mungangka wati palunyanya tirtu parrangarapayi pulpa mirri tjunkupayiwana. Purliwanatarra mirrarra yungarralu katapungkupayi purli yiringka.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Palunyalu tiwangururtu Tjiitjanya nyakula ngalyakukurraarnu pupakatirralpi
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 mirrangu watjarnu, “Tjiitja, nyuntulun mularrpa Mama Kuurrku Katja. Wanti-rni warukutu wituntjamaaltu.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tjiinya Tjiitjalu watjaranytja mamu pakaltjaku. Palunyanguru palunyapirinypa watjaranytja.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Nyangka Tjiitjalu-lu tjapirnu, “Yinin ngananya?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nyangka wati palunyalu kurrurntutarra tjapiranytja Tjiitjalu mamu palunyanya-tjananya ngurra kutjupaku wituntjamaaltu wantitjaku.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 — ausente —
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 — ausente —
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nyangka mularrpartu Tjiitjalu mamu pirninya witurnu. Nyangka-ya kukurraarnu piki-pikingka kurrutjarrpangu. Nyangka-ya piki-piki pirninyartu, tjiinya 2,000-pa, kuwar-kuwararringkula kukurraarnu. Wararranguru-ya pitjalayirnu kapi purlkanyangka tjarrpangu mirrirringu.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Nyangka-ya piki-piki miranykanyilpayilu nyakula ngurlu kukurraarnu pirningka-tjananya parrawatjaranytja yiwarlawanalu puru ngurra kurlunywanalu. Nyangka-ya yarnangu pirnilu kulira yanu nyakukitja.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Palunyalu-ya nyangu wati palunyanya Tjiitjala ngamu nyinarranyangka. Tjiinya kata walykumunurringkulalpi warntu tjarrpatjunu kanyiranytja. Nyangka-ya nyakulalpi ngurlurringu.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Nyangka nyarra kurranyulu-ya nyangu, palunyatjintu-tjananya tjakultjunu tjiinya wati mamutjarranya walykumunurringu puru piki-piki wiyarrinyangka.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nyangkalta-ya watjarnu Tjiitjalu-tjanampa ngurra wantirra yankutjaku.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Nyangka Tjiitjanya pawurrpangka ma-tatiranyangkartu wati nyarra mamutjarralpi nyinapayilu tjapirnu, “Yanku-munta-rnanta nyuntulawana?”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, marlaku mapitja nyuntuku yungarrapirtikutu. Palunyalu-tjananya tjakultjurra Mama Kuurrtunta walykumununnyangka. Tjiinyanku nyuntuku mularrpa ngarlturringu.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nyangka mularrpartu yanu ngurra Tawunpa 10-tjarralawanalu parrawatjaranytja tjiinya Tjiitjalu-lu walykumununnyangka. Nyangka-ya kata paarnarrarnu kuliranytja.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Nyangka Tjiitjanya-ya pawurrpangka tatira kapiwana marlaku yanu. Pitjalayirnu, kantilypa kutjupaku parrapitjangu. Nyangka-ya yarnangu pirni pitjangu parrangururrtjunu kanyiranytja.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Nyangka wati kutju yini Tjaaranya tjiinya tjurrtjungka-tjananya kanyilpayi waalkarrara pitjangu. Palunyalu Tjiitjanya nyakulalpi pupakatingu palunyaku tjinangka.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Palunyalu kurrurntutarrartu watjarnu, “Wiya, ngayuku yurntalpa pika purlkanya ngarrirra mirrirrikitja. Nyangka-muntan pitjaku pampulku wankalku?”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nyangkalta kulira lurrtjurringkula yanu. Nyangka-ya yarnangu minga-mingalu parrayangatjura makatirrayintja.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nyangka minyma kapa pikatjarralutarrartu wanaranytja. Tjiinya pikatjarra tirtu nyinarranytja kurli 12-pa.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Tjiinya tukuta pirninya payipungu-payipungu tjimarri wiyarnu. Nyangka-luya purtu wiirruranytja. Nyangka-ra pika purlkarringu ngaralanytja.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Nyangkalta minyma palunyalu Tjiitjanyatjarra kulirnu. Palunyalu-tjananya yarnangu pirningka lurrtjurringu marlawanalu wanaralpi Tjiitjaku kawutu pampurnu.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Tjiinya yungarralunku kuliranytja, “Tjinguru-rna warntukutju pampulku. Nyangkalta-rni pika wiyarringku.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Nyangka kawutu pampunnyangkartu pika wiyarringu. Nyangkanku yungarralu mirarnu pika-lu wiyarrinyangka.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Nyangka Tjiitjalu pinkurraaralpi watjarnu, “Nganalu-tju warntu pampurnu?” Tjiinyamarntu mirarnu yayirninytjulu wiirruntjalu.
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Nyangka-ya wanalpayilu watjarnu, “Wiya, yutjurnunta-ya kanyira. Ngurrpa-latju. Nganalunta pampurnu?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Nyangka Tjiitjalu tirtu parranyakulanytja, “Nganalu-rni pampurnu?”
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Nyangka minyma palunyalu kulirnu pika-lu wiyarrinyangka. Palunyalulta tiltirr-tiltirrpa pitjangu pupakatingu. Palunyalunku watjarnu, “Wiya, pika-rna wiyarrikitjalu pampurnu. Nyangka-rni waarrpungkulalpi wiyarringu.”
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nyangka Tjiitjalu ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, ngayuku-tjun mula-mularringu. Nyangkanta pika wiyarringu. Kurrurnpa raparrinytjatjanu mapitja. Pikanta mularrpa wiirrurringu.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Nyangka ngarala watjaranyangkartu tjukurrtjarra-ya waalkarrara pitjangu. Palunyalu-ya Tjaarala watjarnu, “Wiya, wartalpitjanun purrkutjarrarringu. Nyangka wantirra ngurraku wirrtjala.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Nyangka Tjiitjalu kulirnu wantirralpi Tjaarala watjarnu, “Wiya, tjirturu-tjirtururrinytjamaaltu ngayunya-rni mularrkulinma.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nyangka Piitanya, Tjayiminya palunyaku marlanypa Tjuunngakutju-tjananya yarltirra yanu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pitjalayirnu-ya wati purrkutjarraku ngurrangka waalkarrarnu. Palunyalu-ya kulirnu mirrarra yularranyangka.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Nyangka Tjiitjanya tjarrparra parrapitjangu-tjananya watjarnu, “Nyaaku-yan mirrarra yularra? Tjilku palunyanya mirrimaalpa, kunkunpa ngarrirra.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Nyangka-ya kuliralpi tjalkirr-tjalkirrpa yikarringu. Nyangka-tjananya yurirlkutu witurnu. Palunyalu purrkutjarra-pulanya puru wanalpayi marnkurrnga yarltirralpi tjarrpangu tjilku mirri ngarrirranyangka.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Parrapitjangu mara mantjiralpi watjarnu, “Talitja kumi.” Tjiinya wangka ngaapirinypa, “Tjilku ngana, pakala.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nyangka mularrpartu pakarnu. Palunyalu paltjura parrapitjalayintja. Tjiinya tjilku palunyanya tjirrarnka kurli 12-pa nyinarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi kata paarnarrarnu.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Nyangka Tjiitjalu-pulanya mama ngunytju mula-mulalu yaka-yakarnu kutjupangka watjantjamaaltu wantitjaku. Puru-pulanya watjarnu mirrka-ra nintiltjaku.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.