Lucas 20
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs VC
1 Nyangka Tjiitjalu tjurrtju purlkanyangka nyinarra-tjananya nintipungkulanytja. Puru tjukurrpa walykumununya watjaranytja. Palunyangka-ya tjurrtjuku puurrpa pirni, Mawutjaku wangka nintipungkupayi pirni, puru yirna pirnitarrartu pitjangu lurrtjurringu.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Palunyalu-ya tjapirnu, “Nganalunta watjarnu tjurrtjunguru-tjananyan witura-wanara wiyaltjaku?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Ngaparrtjika-tjananyarnanta tjapilku.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Nganalu watjarnu Tjuuntu-tjananya kapingka tjarrpatjuratjaku? Mama Kuurrtu-munta? Wiya-tjinguru watilu-ya.”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Nyangka-yanku ngaparrkulu watjaranytja, “Nyaapirinypa-lan watjalku? Tjiinya-lan watjalku, ‘Mama Kuurrtu.’ Nyangka-lanya watjalku, ‘Nyaakunyka-yan Tjuunku wangka kulira wantirranytja?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Nyangka-tjinguru-lan watjalku, ‘Watilu-ya.’ Nyangka-lanyaya yarnangu pirnilu purlingka yatulku. Tjiinyamarntu-ya kulira Tjuunnga Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayi nyinarranyangka.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Nyangkalta-ya watjarnu, “Wiya, ngurrpa-latju.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Nyangka-tjananya Tjiitjalu watjarnu, “Nyangka ngayulutarrartu-tjananyarnanta ngaparrtjika watjara yutilkitjamunu.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kamparntalpa watjarnu, “Puurrpa ngaanya kaatanpa kanyilpayi nyinarranytja. Palunyalu warta kiripi pirni tjawara murrutjura parrawanarnu wantingu. Nyangka-ya pakarnu purlkarringu. Nyangka watjarnu watilu-ya miranykanyiratjaku. Palunyalu wantirra ngurra kutjupakutu yanu rawa nyinarrayira, ngula marlaku pitjakitja.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Nyangka-ya nyinarra kaatanpa miranykanyiranytja. Nyangka kiripi yurnmirrinyangka-ya yurraranytja. Nyangka puurrpa palunyalu waarka palyalpayi kutju witurnu yankula mirrka tjarrarnu tjunkutjanya mantjira katitjaku. Nyangka-partu-ya kaatanpa miranykanyilpayilu tjulyaralpi pungkulayirnu maralpa witurnu.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Nyangka puurrtu waarka palyalpayi kutjupanya witurnu. Nyangka kaatanpa miranykanyilpayilu-ya pungkula ngarlpupirtira watjarayirnu maralpa witurnu.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Nyangka puru waarka palyalpayi kutjupanya witurnu. Nyangka-ya palunyapirinypartu pika purlkanya pungkulayirnu kaatanpangka yilkaku warningu wantingu.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Nyangka puurrpa palunyalu purtu kulirnu, ‘Yaaltjingalku-rna? Tjinguru-rnatju katja kurrurnkurlu witulku. Tjinguru-ya nyaku pungkutjamaaltu wantirralpi mirrka nintilku.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Parturtu-luya nyakulalpi watjarnu, ‘Nyarranya-kulila puurrku katja. Nyangka-la puwa mirrirntarra kaatanpa ngula kanyiltjakutarra. Nyangka palunyaku mama mirrirrinyangka ngayulu-lan yungarrarriku kanyinma.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Nyangkalta-ya puurrku katja tjulyara kaatanpangka yilkaku katingu. Palunyalu-ya pungu mirrirntanu.”
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Wiya, pitjaku-tjananya pungku mirrirntanku. Palunyalu watjalku wati kutjupatjarralu-ya miranykanyiratjaku.” Nyangka-ya kuliralpi kata paarnarrarnu. Palunyalu-ya watjarnu, “Wiya, palunyapirinypa watjantjamaaltu wanti.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Kulira-munta-yan Payipulta kutjulpirtu walkatjunu wantinytjanya? Tjiinya ngaapirinypa ngarala,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Nyangka-tjinguru yarnangu kutjupa pitjaku. Nyangka yapu palunyalu kakalpungku punkatjingalku. Nyangka tarrka pirninyartu kartakatiku. Nyangka-tjinguru yapu palunyalu yarnangu kutjupangka punkaralpi pilkirrtjinku.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Nyangka-ya Mawutjaku wangka nintipungkupayilu puru tjurrtjuku puurrpa pirnilu nintilu kulirnu Tjiitjalu-tjananya kamparntara watjaranyangka. Palunyalu-ya kuliranytja waarrpungkula tjulyalkitjalu. Palunyalu-ya ngurlulu wantingu yarnangu pirninya-tjanampa mirrparnarritjakutarra.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Palunyalu-ya tirtu yurakanyira parrawanarayintja. Palunyalu-ya wati marnkurrku tjimarri nintiralpi watjarnu, “Ngarnartu yamatjipirinyarri-ya Tjiitjala lurrtjurriwa. Palunyalu kutjupa-kutjupa tjapila nyangkayi kutjupayarla watjannyangka-latjuyi tjulyara kati puurrpa Ruumanyamartatjiku yinytjanulu nintila.”
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Nyangkalta-ya yanu watjarnu, “Yuwa Puurr, nintilu-latju kulira nyuntulun tjukarurrulu watjara nintipungkupayi. Tjiinyan wati purlkanyangkatarrartu ngurlumaaltu watjalpayi Mama Kuurrta tjukarurru nyinarratjaku.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Nyangkan nyaapirinypa kulira tjiinya-lan puurrpa Ruumala nyinapayiku tjimarri nintiranyangka? Palunyapirinypa-munta Mawutjaku wangkangka ngarala?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Nyangka Tjiitjalu nintilu kuliranytja tjiinya-ya ngarnartu tjapirnu piwarrtjingalkitjalu.
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 Palunyalu-tjananya watjarnu, “Kati-rniya tjimarri pala payipungkupayinya. Nyangka-rna nyawa.” Nyangka-ya mularrpartu katingu nintirnu. Nyangka nyakulalpi tjapirnu, “Nganaku yiiku puru yini ngarala?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Nyangka-tjananya watjarnu, “Yuwa, palyartu-yan tjimarri palunyapirinypa nintinma puurrpa Ruumala nyinapayiku. Tjiinyamarntu-ra palunyaku. Nyangka-ya Mama Kuurrku nintinma tjiinya-yan Mama Kuurrngamartatji kanyiranytjalu.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Nyangka-ya kuliralpi kata paarnarrarnu walykumunu watjannyangka. Pirningka mirangka-ya purtu kuwartjingaranytja kutjupayarla watjaltjaku. Palunyalu-ya purtu kuliralpi kanmarrpa ngaralanytja.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Nyangka puru-ya Tjatutji pirni pitjangu Tjiitjalakutu. Tjiinya yarnangu palunyalu-ya watjalpayi mirritjanu-yanyu wankarringkula pakalkitjamunu. Palunyalu-ya watjarnu,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Yuwa Puurr, Mawutjalu-lampa walkatjunu wantingu ngaapirinypa, ‘Tjiinya-tjinguru watilu kurri kanyilku tjilkumaalpartu mirrirriku. Nyangkanyu marlanypa tjitjururrulu minyma parnaltji yarltiku. Palunyalu tjilku yartakanku. Nyangka-ya watjanma palunyakumaalpa tjiinya mirri kurta tirnaku.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Nyangka tjukurrpa ngaanya-muntan kulilku? Kurtararra 7-pa-ya nyinarranytja. Nyangka kurta tirnalu kurri yarltingu nyinarranytja. Palunyalu tjilku yartakankutjamaalpa mirrirringu.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Nyangka-ra marlanytju minyma palunyanya yarltingu. Palunyalu tjilkumaalpartu mirrirringu.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Nyangka palunyapirinypartu nampa 3-lu yarltingu tjilkumaalpa mirrirringu. Nyangka yara palunyapirinypartu-ya marlanytju marlawanalu minyma palunyanya yarltirra kanyira-wanarnu tjilkumaalpartu mirrirringu.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Nyangkalta marla mularrpa minyma palunyanya mirrirringu.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Nyangka-lanyatju watjala. Tjiinya ngula-ya mirri pirninya wankarringkunyangka wati wanytjartitjaku-ra kurri nyinama? Tjiinyamarntu-luya pirnilurtu kanyirnu mirrirringu.”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Wiya, mantangka-yankun yarltirra kurrirarra nyinarra.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Nyangka wati minyma nyarra Mama Kuurrtu ngurrkarntankutjanya-ya mirritjanu wankarringkulalpi yilkari katalarra nyinama. Palunyalu-ya kurri yarltikitjamunu.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Tjiinya-ya yayintjulpirinypa nyinama. Palunyalu-ya mirrirringkukitjamunu. Tjiinya-ya Mama Kuurrku katja yurntalpa nyinama mirritjanu wankarringkulalpi.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Puru-ya ngaanya kulila. Tjiinya Mawutjalu walkatjunu wantingu mirritjanu-ya wankarringkutjatjarra. Tjiinya nyangu warta kamparranyangka. Tjiinya-ya Yayipuramanya, Yayitjikinya puru Tjayikapanya wiyangkalpi mirrirringu wiyarrinyangka Mama Kuurrtu Mawutjala watjarnu, ‘Ngayulu-rna Mama Kuurrnga tjiinya-rniya Yayipuramalu, Yayitjikilu, puru Tjayikapalu pupakatirra marninypungkula, palunyanya.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Yuwa, tjamu mirripirtilu-ya Mama Kuurrnga marninypungkula. Tjiinyamarntu-ya wankalu nyinarra marninypungkula. Tjiinya yarnangu nyarra Mama Kuurrtu ngurrkarntankutjanya-ya mirrimaalpa wanka nyinarra.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Nyangkalta-ya Mawutjaku wangka nintipungkupayilu watjarnu, “Yuwa Puurr, walykumunulun watjarnu.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Palunyalanguru-ya Tjiitjanya puru tjapilkitjalu ngurlulu wantirranytja.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjapirnu, “Nyaanguru-ya watjara wati nyarra Mama Kuurrtu kalkuntjanya tjiinya puurrpa Tayipirrku wartangkatja nyinama?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Tjiinya kutjulpirtulpi Tayipirrtu turlku ngaapirinypa walkatjunu wantingu,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 Nyangka-rna yanyan-yanyanpa nyinapayi pirninya kati pupatjurra
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Yuwa, Tayipirrtu watjaranytja wati nyarra Mama Kuurrtu kalkuntjanya tjiinya palunyaku puurrpanyu nyinarranyangka. Nyangka yaaltji-yaaltjinyka wati palunyanya Tayipirrku wartangkatja nyinama?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Nyangka-ya yarnangu pirnilu ngarala kuliranytja. Nyangka Tjiitjalu-tjananya wanalpayi pirningka watjarnu,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Kuliltjarra-ya nyinama. Mawutjaku wangka nintipungkupayinya-ya nyakula minirringkutjamaaltu wantima. Tjiinya-ya kawutu wirrmira tjarrpatjuralpi karnany-karnanypa parrangarapayi. Palunyalu-ya kulira pukurlarripayi pirnilu-tjananya puurrpa warlkuranyangka. Palunyalu-ya tjurrtjungka tjarrparra kurranyu nyinapayi. Nyangka yarnangu pirnilu-ya kapurturringkula mirrka ngalkulanyangka-ya kurranyunguru nyinarra ngalkupayi.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Puru-ya minyma parnaltjiku ngurrangka tjarrparra yulytja-tjanampa mulyatarripayi. Palunyalu-ya ngarnartu walykumunupirinypa tjurrtjungka tjarrparralpi ngarala Mama Kuurrta rawalu tjapilpayi. Palunyanguru-tjanampa palyamunu purlkanya yutirriku.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.