Lucas 20
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARA
1 Nyangka Tjiitjalu tjurrtju purlkanyangka nyinarra-tjananya nintipungkulanytja. Puru tjukurrpa walykumununya watjaranytja. Palunyangka-ya tjurrtjuku puurrpa pirni, Mawutjaku wangka nintipungkupayi pirni, puru yirna pirnitarrartu pitjangu lurrtjurringu.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Palunyalu-ya tjapirnu, “Nganalunta watjarnu tjurrtjunguru-tjananyan witura-wanara wiyaltjaku?”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Ngaparrtjika-tjananyarnanta tjapilku.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Nganalu watjarnu Tjuuntu-tjananya kapingka tjarrpatjuratjaku? Mama Kuurrtu-munta? Wiya-tjinguru watilu-ya.”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Nyangka-yanku ngaparrkulu watjaranytja, “Nyaapirinypa-lan watjalku? Tjiinya-lan watjalku, ‘Mama Kuurrtu.’ Nyangka-lanya watjalku, ‘Nyaakunyka-yan Tjuunku wangka kulira wantirranytja?’
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Nyangka-tjinguru-lan watjalku, ‘Watilu-ya.’ Nyangka-lanyaya yarnangu pirnilu purlingka yatulku. Tjiinyamarntu-ya kulira Tjuunnga Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayi nyinarranyangka.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Nyangkalta-ya watjarnu, “Wiya, ngurrpa-latju.”
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Nyangka-tjananya Tjiitjalu watjarnu, “Nyangka ngayulutarrartu-tjananyarnanta ngaparrtjika watjara yutilkitjamunu.”
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kamparntalpa watjarnu, “Puurrpa ngaanya kaatanpa kanyilpayi nyinarranytja. Palunyalu warta kiripi pirni tjawara murrutjura parrawanarnu wantingu. Nyangka-ya pakarnu purlkarringu. Nyangka watjarnu watilu-ya miranykanyiratjaku. Palunyalu wantirra ngurra kutjupakutu yanu rawa nyinarrayira, ngula marlaku pitjakitja.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Nyangka-ya nyinarra kaatanpa miranykanyiranytja. Nyangka kiripi yurnmirrinyangka-ya yurraranytja. Nyangka puurrpa palunyalu waarka palyalpayi kutju witurnu yankula mirrka tjarrarnu tjunkutjanya mantjira katitjaku. Nyangka-partu-ya kaatanpa miranykanyilpayilu tjulyaralpi pungkulayirnu maralpa witurnu.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Nyangka puurrtu waarka palyalpayi kutjupanya witurnu. Nyangka kaatanpa miranykanyilpayilu-ya pungkula ngarlpupirtira watjarayirnu maralpa witurnu.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Nyangka puru waarka palyalpayi kutjupanya witurnu. Nyangka-ya palunyapirinypartu pika purlkanya pungkulayirnu kaatanpangka yilkaku warningu wantingu.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Nyangka puurrpa palunyalu purtu kulirnu, ‘Yaaltjingalku-rna? Tjinguru-rnatju katja kurrurnkurlu witulku. Tjinguru-ya nyaku pungkutjamaaltu wantirralpi mirrka nintilku.’
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Parturtu-luya nyakulalpi watjarnu, ‘Nyarranya-kulila puurrku katja. Nyangka-la puwa mirrirntarra kaatanpa ngula kanyiltjakutarra. Nyangka palunyaku mama mirrirrinyangka ngayulu-lan yungarrarriku kanyinma.’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Nyangkalta-ya puurrku katja tjulyara kaatanpangka yilkaku katingu. Palunyalu-ya pungu mirrirntanu.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Wiya, pitjaku-tjananya pungku mirrirntanku. Palunyalu watjalku wati kutjupatjarralu-ya miranykanyiratjaku.” Nyangka-ya kuliralpi kata paarnarrarnu. Palunyalu-ya watjarnu, “Wiya, palunyapirinypa watjantjamaaltu wanti.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Kulira-munta-yan Payipulta kutjulpirtu walkatjunu wantinytjanya? Tjiinya ngaapirinypa ngarala,
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Nyangka-tjinguru yarnangu kutjupa pitjaku. Nyangka yapu palunyalu kakalpungku punkatjingalku. Nyangka tarrka pirninyartu kartakatiku. Nyangka-tjinguru yapu palunyalu yarnangu kutjupangka punkaralpi pilkirrtjinku.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Nyangka-ya Mawutjaku wangka nintipungkupayilu puru tjurrtjuku puurrpa pirnilu nintilu kulirnu Tjiitjalu-tjananya kamparntara watjaranyangka. Palunyalu-ya kuliranytja waarrpungkula tjulyalkitjalu. Palunyalu-ya ngurlulu wantingu yarnangu pirninya-tjanampa mirrparnarritjakutarra.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Palunyalu-ya tirtu yurakanyira parrawanarayintja. Palunyalu-ya wati marnkurrku tjimarri nintiralpi watjarnu, “Ngarnartu yamatjipirinyarri-ya Tjiitjala lurrtjurriwa. Palunyalu kutjupa-kutjupa tjapila nyangkayi kutjupayarla watjannyangka-latjuyi tjulyara kati puurrpa Ruumanyamartatjiku yinytjanulu nintila.”
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Nyangkalta-ya yanu watjarnu, “Yuwa Puurr, nintilu-latju kulira nyuntulun tjukarurrulu watjara nintipungkupayi. Tjiinyan wati purlkanyangkatarrartu ngurlumaaltu watjalpayi Mama Kuurrta tjukarurru nyinarratjaku.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Nyangkan nyaapirinypa kulira tjiinya-lan puurrpa Ruumala nyinapayiku tjimarri nintiranyangka? Palunyapirinypa-munta Mawutjaku wangkangka ngarala?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Nyangka Tjiitjalu nintilu kuliranytja tjiinya-ya ngarnartu tjapirnu piwarrtjingalkitjalu.
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 Palunyalu-tjananya watjarnu, “Kati-rniya tjimarri pala payipungkupayinya. Nyangka-rna nyawa.” Nyangka-ya mularrpartu katingu nintirnu. Nyangka nyakulalpi tjapirnu, “Nganaku yiiku puru yini ngarala?”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Nyangka-tjananya watjarnu, “Yuwa, palyartu-yan tjimarri palunyapirinypa nintinma puurrpa Ruumala nyinapayiku. Tjiinyamarntu-ra palunyaku. Nyangka-ya Mama Kuurrku nintinma tjiinya-yan Mama Kuurrngamartatji kanyiranytjalu.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Nyangka-ya kuliralpi kata paarnarrarnu walykumunu watjannyangka. Pirningka mirangka-ya purtu kuwartjingaranytja kutjupayarla watjaltjaku. Palunyalu-ya purtu kuliralpi kanmarrpa ngaralanytja.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Nyangka puru-ya Tjatutji pirni pitjangu Tjiitjalakutu. Tjiinya yarnangu palunyalu-ya watjalpayi mirritjanu-yanyu wankarringkula pakalkitjamunu. Palunyalu-ya watjarnu,
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 “Yuwa Puurr, Mawutjalu-lampa walkatjunu wantingu ngaapirinypa, ‘Tjiinya-tjinguru watilu kurri kanyilku tjilkumaalpartu mirrirriku. Nyangkanyu marlanypa tjitjururrulu minyma parnaltji yarltiku. Palunyalu tjilku yartakanku. Nyangka-ya watjanma palunyakumaalpa tjiinya mirri kurta tirnaku.’
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Nyangka tjukurrpa ngaanya-muntan kulilku? Kurtararra 7-pa-ya nyinarranytja. Nyangka kurta tirnalu kurri yarltingu nyinarranytja. Palunyalu tjilku yartakankutjamaalpa mirrirringu.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Nyangka-ra marlanytju minyma palunyanya yarltingu. Palunyalu tjilkumaalpartu mirrirringu.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Nyangka palunyapirinypartu nampa 3-lu yarltingu tjilkumaalpa mirrirringu. Nyangka yara palunyapirinypartu-ya marlanytju marlawanalu minyma palunyanya yarltirra kanyira-wanarnu tjilkumaalpartu mirrirringu.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Nyangkalta marla mularrpa minyma palunyanya mirrirringu.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Nyangka-lanyatju watjala. Tjiinya ngula-ya mirri pirninya wankarringkunyangka wati wanytjartitjaku-ra kurri nyinama? Tjiinyamarntu-luya pirnilurtu kanyirnu mirrirringu.”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Wiya, mantangka-yankun yarltirra kurrirarra nyinarra.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Nyangka wati minyma nyarra Mama Kuurrtu ngurrkarntankutjanya-ya mirritjanu wankarringkulalpi yilkari katalarra nyinama. Palunyalu-ya kurri yarltikitjamunu.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Tjiinya-ya yayintjulpirinypa nyinama. Palunyalu-ya mirrirringkukitjamunu. Tjiinya-ya Mama Kuurrku katja yurntalpa nyinama mirritjanu wankarringkulalpi.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Puru-ya ngaanya kulila. Tjiinya Mawutjalu walkatjunu wantingu mirritjanu-ya wankarringkutjatjarra. Tjiinya nyangu warta kamparranyangka. Tjiinya-ya Yayipuramanya, Yayitjikinya puru Tjayikapanya wiyangkalpi mirrirringu wiyarrinyangka Mama Kuurrtu Mawutjala watjarnu, ‘Ngayulu-rna Mama Kuurrnga tjiinya-rniya Yayipuramalu, Yayitjikilu, puru Tjayikapalu pupakatirra marninypungkula, palunyanya.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Yuwa, tjamu mirripirtilu-ya Mama Kuurrnga marninypungkula. Tjiinyamarntu-ya wankalu nyinarra marninypungkula. Tjiinya yarnangu nyarra Mama Kuurrtu ngurrkarntankutjanya-ya mirrimaalpa wanka nyinarra.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Nyangkalta-ya Mawutjaku wangka nintipungkupayilu watjarnu, “Yuwa Puurr, walykumunulun watjarnu.”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Palunyalanguru-ya Tjiitjanya puru tjapilkitjalu ngurlulu wantirranytja.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjapirnu, “Nyaanguru-ya watjara wati nyarra Mama Kuurrtu kalkuntjanya tjiinya puurrpa Tayipirrku wartangkatja nyinama?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Tjiinya kutjulpirtulpi Tayipirrtu turlku ngaapirinypa walkatjunu wantingu,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 Nyangka-rna yanyan-yanyanpa nyinapayi pirninya kati pupatjurra
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Yuwa, Tayipirrtu watjaranytja wati nyarra Mama Kuurrtu kalkuntjanya tjiinya palunyaku puurrpanyu nyinarranyangka. Nyangka yaaltji-yaaltjinyka wati palunyanya Tayipirrku wartangkatja nyinama?”
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Nyangka-ya yarnangu pirnilu ngarala kuliranytja. Nyangka Tjiitjalu-tjananya wanalpayi pirningka watjarnu,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Kuliltjarra-ya nyinama. Mawutjaku wangka nintipungkupayinya-ya nyakula minirringkutjamaaltu wantima. Tjiinya-ya kawutu wirrmira tjarrpatjuralpi karnany-karnanypa parrangarapayi. Palunyalu-ya kulira pukurlarripayi pirnilu-tjananya puurrpa warlkuranyangka. Palunyalu-ya tjurrtjungka tjarrparra kurranyu nyinapayi. Nyangka yarnangu pirnilu-ya kapurturringkula mirrka ngalkulanyangka-ya kurranyunguru nyinarra ngalkupayi.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Puru-ya minyma parnaltjiku ngurrangka tjarrparra yulytja-tjanampa mulyatarripayi. Palunyalu-ya ngarnartu walykumunupirinypa tjurrtjungka tjarrparralpi ngarala Mama Kuurrta rawalu tjapilpayi. Palunyanguru-tjanampa palyamunu purlkanya yutirriku.”
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.