Atos 22

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Kurtapirti, yirna pirni, kulila-rniya. Ngayulu-rnatju tjukurrpa watjalku.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Nyangka-ya wangka yungarra Yiipuru kuliralpi kanmarrarringu kuliranytja. Nyangkalta tjukurrpa ngaanya watjarnu,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Yuwa, ngayulu-rna Tjiyu nyinarra. Ngayuku-tju ngurrara yini Taatjanya ngurra Tjilitjila ngarala. Nyangka-rna yangupalalpi yiwarla ngaakutu pitjangu nyinarranytja. Nyangka-rni wati nintipuka yini Kamayiltu nintipungkulanytja. Tjiinya-lampa tjamupirtiku yara watjara nintipungkulanytja. Nyangka-rna kurrurnpa tjaanarralu Mama Kuurrnga wanaranytja ngaa nyuntulu-yan wanara, palunyapirinytjurtu.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Nyangka-tjananyarna Tjiitjaku yiwarra wanalpayi pirninya pungkula mirrirntaranytja. Palunyalu-tjananyarna wati minymatarrartu tjulyara katirra tjayilpangka tjarrpatjuranytja.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Mayuntjamaaltu-rna mularrpa watjara. Nyangka tjurrtjuku puurrpa purlkanya puru kantjulpa pirninya ngayuku-tjuya ninti. Tjiinyamarntu palunyalu-rniya lata nintirnu makatirra-rna Tjiyu pirni Tamarrkala nyinapayiku-tjanampa nintiltjaku. Nyangka-rna lata palunyanya mantjira yanu wanalpayi pirninya-tjananyarna karrpira marlakulu Tjurutjamaku katikitjalu. Nyangka-tjananyayayi pika puwa.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Nyangka Puultu tirtu watjara-wanarayintja, “Nyangka-rna mapitjalayirnu tinarringkulalpi Tamarrkaku ngamuntirringu. Palunyalulta-rna nyangu tili purlkanyalu-rni yilkaringuru yutinnyangka.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Nyangka-rna mantangka punkaralpi kulirnu yini-rni tjapira watjaranyangka, ‘Tjuul! Nyaatjanungka-rnin pika pungkula?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Nyangka-rna tjapirnu, ‘Puurrpa ngananyan wangkarra?’ Nyangka-rni watjarnu, ‘Ngayulu-rna Tjiitjanya Natjarinyamartatji tjiinya nyuntulu-rnin pika pungkulanytjanya.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Nyangka-ya ngayuku yamatji pirnilu wangka palunyanya kulintjamaaltu tilikutju nyangu.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nyangka-rna tjapirnu, ‘Puurr, yaaltjirriku-rna?’ Nyangka-rni watjarnu, ‘Pakara mapitja Tamarrkaku. Nyangkanta wati kutjulu watjalku Mama Kuurrtunku ngarnmanymanu wantingu palyaltjakun.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Nyangka-rniya yamatji pirnilu yamirrira katingu Tamarrkaku. Tjiinyamarntu-rna tili purlkanyanguru kurutjarrarringu.”
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Nyangka Puultu tirtu watjaranytja, “Nyangka yiwarla palunyangka wati yini Yananayanya Mama Kuurrnga wanalpayi nyinarranytja. Palunyalu Mawutjaku wangka wangarnarralu kulira palyalpayi. Nyangka-luya Tjiyu pirni ngurra palunyangka nyinapayilu marninypungkupayi.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Wati palunyalu-rni pitjangu ngaralalpi watjarnu, ‘Kurta Tjuul, kuru yarlarriwa.’ Nyangka-rna waarrpungu kuru yarlarringkulalpi nyangu Yananayanya ngaralanyangka.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Nyangka-rni watjarnu, ‘Tjiinya Mama Kuurrnga tjiinya ngayuku-lampa tjamupirtilu-ya pupakatirra marninypungkupayi, palunyalunta ngurrkarntanu. Palunyalunta ngula watjalku yartakanku kutjupa-kutjupan palyaratjaku. Tjiinyanta palunyaku waarka palyalpayi Tjiitjanya yartakanu. Nyangkalta-lun nyangu puru palunyaku wangka kulirnu.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Nyuntulumarntun nyangu puru kulintjatjanulu yarnangu pirningka parrawatjanma.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Nyangka waarrpuwa pakala. Nyangka-rnanta kapingka tjarrpatjurra. Nyangkan Puurrpa Tjiitjanya tjapilku nyangkantayi parltjila palyamunun palyaranytja, palunyanguru.’”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Nyangka Puultu-tjananya ngarala tirtu watjaranytja, “Yuwa, Tjurutjamaku-rna marlaku pitjalalpi tjurrtju purlkanyangka tjarrpangu Mama Kuurrta tjapiranytja. Nyangka-rni yartakanu
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Puurrpa Tjiitjalu-rni ngarala watjaranytja, ‘Waarrpungkula Tjurutjamanya wantirra yarra, tjiinyamarntu-ya kulilkitjamunu tjukurrpa ngayunyatjarran watjaranyangka.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Nyangka-rna watjarnu, ‘Puurr, pirnilu-rniya nintilu kulira tjiinya-rna tjurrtju pirningka tjarrparra nyuntuku wanalpayi pirninya tjulyara pungkupayi.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Nyangka nyuntuku tjukurrpa watjalpayi Tjiipannga-ya yaturanyangka-rna ngarala nyakula kuliranytja, “Wiya, palya-luya yatulku mirrirntanku.” Palunyalu-tjanamparna warntu miranykanyiranytja Tjiipannga-ya yaturanyangka.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Nyangka-rni puru watjarnu, ‘Pakara yarra. Tjiinya-rnanta tiwa witulku Tjiyu wiya pirnikutu.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Nyangka-ya walykumunulurtu kulira-wanaranytja Puultu tjukurrpa watjaranyangka. Palunyalu-ya wangka palunyanya Tjiyu wiyatjarranya kuliralpi mirrparnarringkulalpi mirrarra watjaranytja, “Puwa-ya tjurra. Puwa-ya tjurra. Wiya, wati pala palunya wanka nyinama.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Mirrarranytjalu-yanku kawutu wartunpungkula warnirranytja. Palunyalu-ya manta yurrara warnirranytja.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Nyangkalta warrmarla puurrpa purlkanyalu watjarnu Puulnga-ya katirra tjarrpatjunkutjaku palunyaku-tjanampa ngurrangka. Palunyalu-tjananya watjarnu, “Nyaatjanunyka-luya wati ngaanya mirrarra watjara? Wirtapi-lu wilyparnpungkulalpi tjapila.”
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Nyangka-ya ngaratjuralpi karrpirnu wirtapi pungkukitjalu. Nyangka warrmarla puurrpa ngamu ngaralanyangka Puultu watjarnu, “Kunpu-kunpu-parta-rniyan pungku? Tjiinya ngayulu-rna ruula Ruumanyamartatji kanyira. Nyangka-munta-rniyan kuurrpangka ngaratjura tjapintjamaaltu pungku?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Nyangkalta kulira mawirrtjarnu warrmarla puurrpa purlkanya watjarnu, “Nyaakun pamparr-pamparrtu watjarnu pungkutjaku? Wati nyarralu ruula Ruumanyamartatji kanyira.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Nyangkalta mapitjangu Puulnga mularrtjapirnu, “Mularrpa-muntan ruula Ruumanyamartatji kanyira?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Nyangka puurrpa palunyalu watjarnu, “Ngayulu-rna tjimarri purlkanyangka ruula palunyapirinypa payipungu.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nyangkalta-ya warrmarla nyarra Puulnga pungkula tjapilkitjanya warnakatingu ngarangu. Nyangka warrmarla puurrpa purlkanya ngurlurringu ngurrpalu-lu rankapungka karrpintjatjanulu. Tjiinya ngulakutju kulirnu ruula kanyiranyangka.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Nyangka tjirntungka warrmarla puurrpa purlkanyalu watjarnu tjurrtjuku puurrpa pirni puru kantjulpa pirninya-ya lurrtjurringkutjaku. Tjiinya puurrpa palunyalu purtu kuliranytja, “Nyaatjanungka-ya Tjiyu pirnilu Puulnga pungkulanytja?” Tjiinya kuliranytja kantjulpa pirnilu-ya watjara yartakankutjaku. Palunyalu watjarnu rankapu Puulngamartatji-ya yarraltjaku, palunyalu katirra kantjulpa pirningka ngaratjunkutjaku. Nyangka-ya mularrpartu katingu ngaratjunu.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.