Atos 22
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARC
1 “Kurtapirti, yirna pirni, kulila-rniya. Ngayulu-rnatju tjukurrpa watjalku.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Nyangka-ya wangka yungarra Yiipuru kuliralpi kanmarrarringu kuliranytja. Nyangkalta tjukurrpa ngaanya watjarnu,
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Yuwa, ngayulu-rna Tjiyu nyinarra. Ngayuku-tju ngurrara yini Taatjanya ngurra Tjilitjila ngarala. Nyangka-rna yangupalalpi yiwarla ngaakutu pitjangu nyinarranytja. Nyangka-rni wati nintipuka yini Kamayiltu nintipungkulanytja. Tjiinya-lampa tjamupirtiku yara watjara nintipungkulanytja. Nyangka-rna kurrurnpa tjaanarralu Mama Kuurrnga wanaranytja ngaa nyuntulu-yan wanara, palunyapirinytjurtu.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Nyangka-tjananyarna Tjiitjaku yiwarra wanalpayi pirninya pungkula mirrirntaranytja. Palunyalu-tjananyarna wati minymatarrartu tjulyara katirra tjayilpangka tjarrpatjuranytja.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Mayuntjamaaltu-rna mularrpa watjara. Nyangka tjurrtjuku puurrpa purlkanya puru kantjulpa pirninya ngayuku-tjuya ninti. Tjiinyamarntu palunyalu-rniya lata nintirnu makatirra-rna Tjiyu pirni Tamarrkala nyinapayiku-tjanampa nintiltjaku. Nyangka-rna lata palunyanya mantjira yanu wanalpayi pirninya-tjananyarna karrpira marlakulu Tjurutjamaku katikitjalu. Nyangka-tjananyayayi pika puwa.”
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Nyangka Puultu tirtu watjara-wanarayintja, “Nyangka-rna mapitjalayirnu tinarringkulalpi Tamarrkaku ngamuntirringu. Palunyalulta-rna nyangu tili purlkanyalu-rni yilkaringuru yutinnyangka.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Nyangka-rna mantangka punkaralpi kulirnu yini-rni tjapira watjaranyangka, ‘Tjuul! Nyaatjanungka-rnin pika pungkula?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nyangka-rna tjapirnu, ‘Puurrpa ngananyan wangkarra?’ Nyangka-rni watjarnu, ‘Ngayulu-rna Tjiitjanya Natjarinyamartatji tjiinya nyuntulu-rnin pika pungkulanytjanya.’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Nyangka-ya ngayuku yamatji pirnilu wangka palunyanya kulintjamaaltu tilikutju nyangu.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Nyangka-rna tjapirnu, ‘Puurr, yaaltjirriku-rna?’ Nyangka-rni watjarnu, ‘Pakara mapitja Tamarrkaku. Nyangkanta wati kutjulu watjalku Mama Kuurrtunku ngarnmanymanu wantingu palyaltjakun.’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nyangka-rniya yamatji pirnilu yamirrira katingu Tamarrkaku. Tjiinyamarntu-rna tili purlkanyanguru kurutjarrarringu.”
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Nyangka Puultu tirtu watjaranytja, “Nyangka yiwarla palunyangka wati yini Yananayanya Mama Kuurrnga wanalpayi nyinarranytja. Palunyalu Mawutjaku wangka wangarnarralu kulira palyalpayi. Nyangka-luya Tjiyu pirni ngurra palunyangka nyinapayilu marninypungkupayi.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Wati palunyalu-rni pitjangu ngaralalpi watjarnu, ‘Kurta Tjuul, kuru yarlarriwa.’ Nyangka-rna waarrpungu kuru yarlarringkulalpi nyangu Yananayanya ngaralanyangka.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Nyangka-rni watjarnu, ‘Tjiinya Mama Kuurrnga tjiinya ngayuku-lampa tjamupirtilu-ya pupakatirra marninypungkupayi, palunyalunta ngurrkarntanu. Palunyalunta ngula watjalku yartakanku kutjupa-kutjupan palyaratjaku. Tjiinyanta palunyaku waarka palyalpayi Tjiitjanya yartakanu. Nyangkalta-lun nyangu puru palunyaku wangka kulirnu.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Nyuntulumarntun nyangu puru kulintjatjanulu yarnangu pirningka parrawatjanma.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Nyangka waarrpuwa pakala. Nyangka-rnanta kapingka tjarrpatjurra. Nyangkan Puurrpa Tjiitjanya tjapilku nyangkantayi parltjila palyamunun palyaranytja, palunyanguru.’”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Nyangka Puultu-tjananya ngarala tirtu watjaranytja, “Yuwa, Tjurutjamaku-rna marlaku pitjalalpi tjurrtju purlkanyangka tjarrpangu Mama Kuurrta tjapiranytja. Nyangka-rni yartakanu
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Puurrpa Tjiitjalu-rni ngarala watjaranytja, ‘Waarrpungkula Tjurutjamanya wantirra yarra, tjiinyamarntu-ya kulilkitjamunu tjukurrpa ngayunyatjarran watjaranyangka.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Nyangka-rna watjarnu, ‘Puurr, pirnilu-rniya nintilu kulira tjiinya-rna tjurrtju pirningka tjarrparra nyuntuku wanalpayi pirninya tjulyara pungkupayi.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Nyangka nyuntuku tjukurrpa watjalpayi Tjiipannga-ya yaturanyangka-rna ngarala nyakula kuliranytja, “Wiya, palya-luya yatulku mirrirntanku.” Palunyalu-tjanamparna warntu miranykanyiranytja Tjiipannga-ya yaturanyangka.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Nyangka-rni puru watjarnu, ‘Pakara yarra. Tjiinya-rnanta tiwa witulku Tjiyu wiya pirnikutu.’”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Nyangka-ya walykumunulurtu kulira-wanaranytja Puultu tjukurrpa watjaranyangka. Palunyalu-ya wangka palunyanya Tjiyu wiyatjarranya kuliralpi mirrparnarringkulalpi mirrarra watjaranytja, “Puwa-ya tjurra. Puwa-ya tjurra. Wiya, wati pala palunya wanka nyinama.”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Mirrarranytjalu-yanku kawutu wartunpungkula warnirranytja. Palunyalu-ya manta yurrara warnirranytja.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Nyangkalta warrmarla puurrpa purlkanyalu watjarnu Puulnga-ya katirra tjarrpatjunkutjaku palunyaku-tjanampa ngurrangka. Palunyalu-tjananya watjarnu, “Nyaatjanunyka-luya wati ngaanya mirrarra watjara? Wirtapi-lu wilyparnpungkulalpi tjapila.”
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Nyangka-ya ngaratjuralpi karrpirnu wirtapi pungkukitjalu. Nyangka warrmarla puurrpa ngamu ngaralanyangka Puultu watjarnu, “Kunpu-kunpu-parta-rniyan pungku? Tjiinya ngayulu-rna ruula Ruumanyamartatji kanyira. Nyangka-munta-rniyan kuurrpangka ngaratjura tjapintjamaaltu pungku?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Nyangkalta kulira mawirrtjarnu warrmarla puurrpa purlkanya watjarnu, “Nyaakun pamparr-pamparrtu watjarnu pungkutjaku? Wati nyarralu ruula Ruumanyamartatji kanyira.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Nyangkalta mapitjangu Puulnga mularrtjapirnu, “Mularrpa-muntan ruula Ruumanyamartatji kanyira?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Nyangka puurrpa palunyalu watjarnu, “Ngayulu-rna tjimarri purlkanyangka ruula palunyapirinypa payipungu.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Nyangkalta-ya warrmarla nyarra Puulnga pungkula tjapilkitjanya warnakatingu ngarangu. Nyangka warrmarla puurrpa purlkanya ngurlurringu ngurrpalu-lu rankapungka karrpintjatjanulu. Tjiinya ngulakutju kulirnu ruula kanyiranyangka.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Nyangka tjirntungka warrmarla puurrpa purlkanyalu watjarnu tjurrtjuku puurrpa pirni puru kantjulpa pirninya-ya lurrtjurringkutjaku. Tjiinya puurrpa palunyalu purtu kuliranytja, “Nyaatjanungka-ya Tjiyu pirnilu Puulnga pungkulanytja?” Tjiinya kuliranytja kantjulpa pirnilu-ya watjara yartakankutjaku. Palunyalu watjarnu rankapu Puulngamartatji-ya yarraltjaku, palunyalu katirra kantjulpa pirningka ngaratjunkutjaku. Nyangka-ya mularrpartu katingu ngaratjunu.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.