Lucas 14

Itlajtol Totajtzin Dios (NSU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Se sábado, Jesús oyá otlakuato kan ikalijtik se tlayakanki fariseo, iva tlen oksekimeh tlen ompa okatkah sa okistlakojtokah in Jesús para kittaskeh tlán kichivas.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Iva ompa okatka iyakapan Jesús se tlakatl tlen otejtenki.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ijkuakó Jesús okintlajtlani in tlamachtijkeh de itlanavatil Moisés ivan fariseos:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Pero yejvah amitla okijtojkeh. Ijkuakó Jesús okimakitzki in kokoxki iva okipajti, iva okilvi ma via.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Iva Jesús okintlajtlani tlen ompa okatkah:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Pero yejvah amitla ovelik okinankilijkeh.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Jesús okinmitak tlen okinminvitarojkeh kan monamiktiah, okitemovayah kan okachi kuali lugar para ompa motlaliskeh tlakuaskeh. Jesús okintlapovi ika se ejemplo, okinmilvi:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 —Ijkuak íkka mitzinvitaros itech se ilvitl kan monamiktiah, amo ximotlali kan okachi tlayakapa, porke velis vitz oksé tlen noijki okinvitarojkeh tlen okachi weititok iva amo kemi te.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Iva tlen omitzinvitaro, velis mitzilvis: “Xikkavili nin tlakatl ma motlali kan tietok.” Ijkuakó te sa tivalixpinavas iva tias timotlaliti asta tlakuitlapa.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Okachi kuali, ijkuak mitzinvitaroskeh, ximotlali asta tlakuitlapa. Iva ijkuak mitzitas tlen omitzinvitaro, mitzilvis: “Noknitzi, ximotlali nika kan okachi tlayakapa.” Iva ijkó velis mitzyektlakitaskeh tlen ompa invah timotlalis.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Porke tlen momachilis okachi weititok, satepa kitlalchitlaliskeh. Pero tlen motlalchitlalis, satepa kiweijkatlaliskeh.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Jesús noijki okilvi in tlakatl tlen okinvitaro:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Okachi kuali, ijkuak tiilvichivas, xikinminvitaro in prowestih, in vilantzitzintih, in koxomeh iva tlen amo tlachiah.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Iva ijkó tikpias pakilistli. Porke yejvah amo velis momakopaskeh mova, pero Dios mitzmakas motlaxtlavil ijkuak moyolitiskeh tlen tlakamelajkeh.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Se tlakatl tlen oyetoka kan mesa ijkuak ijkó okikakki, okilvi in Jesús:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús okilvi:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Iva ijkuak oajsik ora para tlakuaskeh, okititlanki se itlakeval ma kinmilviti tlen okinminvitaro: “Xivikikah, porke nochi yi kajki listo.”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Pero nochtin ope kijtovah ma kintlapojpolvikah porke amo velis yaskeh. Achto se okijto: “Yikin oniko se tlali, iva nikneki nias nikittati. Techtlapojpolvi, amo velis nias.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Oksé okijto: “Onikinkoh makuili yunta in torojtih, iva niav nikinyejyekotih. Techtlapojpolvi, amo velis nias.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Iva oksé okijto: “Yikin onimonamikti, iva por eso amo velis nias.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ijkuak in tlakevali omokopato, okimatilti iteko nochi tlen okilvijkeh. Tonses, iteko okualanki iva okilvi itlakeval: “Xivia totoka kan tiankistih iva itech ojpitzaktih de kan altepetl, iva nika xikinvalika in prowestih, in vilantzitzintih, in koxomeh iva tlen amo tlachiah.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ijkuak itlakeval omokopato, okijto: “Noteko, yonikchi kemi otechnavati, iva ok onka miek lugar.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Tos in tekova okilvi itlakeval: “Xivia itech ojmeh iva itech ojpitzaktih, iva xikinchikavili ma kalakikah para ma temi nokalijtik.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Iva nikneki nimechilvis ke nion se de nekateh tlen achto onikinminvitaro amo tlakuaskeh itech notiotlakantlakual.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Miekeh gentejtih oyayah ivan Jesús. Ye omokuapki iva okinmilvi:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Tla íkka kineki vitz nova para yetos momachti de Ne, moneki nechtlasojtlas okachi ke ipapa, imama, itonana, ipilvah, iknivah iva iveltivah. Tlen kineki yetos momachti de Ne kipia de nechtlasojtlas okachi ke inemilis.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Tlen amo kinekis tlajyovis nion amo kinekis mikis itech krus, amo velis yetos momachti de Ne.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Tla íkka de imejvah kineki kichivas se kali wejkapa, ¿amo achto motlalis kichivas kuenta para kiyejyekolis kox kajxilis itomi para velis kitlamis?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Porke tla achto pevas kalchivas iva satepa valtlamis itomi iva ayakmo kitlamis in kali wejkapa, nochtin tlen kittaskeh pevas kipinaviskeh
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 iva kijtoskeh: “Nin tlakatl ope kalchiva, iva amo ovelik okitlami.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 O noso tla se wei tlanavati kimati nik kipias guerra ivan oksé wei tlanavati, ¿amo achto motlalis kiyejyekolis kox ika majtlaktli mil soldadojtih velis mokitzkis ivan oksé tlen vitz ika senpoali mil soldadojtih?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Iva tla amo velis, ijkuak ok wejka vitz tlen oksé wei tlanavati, kintitlanis sekimeh itlatitlanilvah para ma motlapojpolvikah para ayakmo kimomagaskeh.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Ijkó pues, tla se de imejvah amo kikava nochi tlen kipia, amo velis yetos momachti de Ne.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’In istatl sa tlawel kuali, pero tla in istatl ayakmo yetos poyek, ¿kenomi oksé welta poyeyas?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Mach ok kichivas nion para tlali iva nion para abono, sino sa se kitlamotla. Tlen kimati tlakaki, ma kikaki.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.