Lucas 14
Itlajtol Totajtzin Dios (NSU) vs ARA
1 Se sábado, Jesús oyá otlakuato kan ikalijtik se tlayakanki fariseo, iva tlen oksekimeh tlen ompa okatkah sa okistlakojtokah in Jesús para kittaskeh tlán kichivas.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Iva ompa okatka iyakapan Jesús se tlakatl tlen otejtenki.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ijkuakó Jesús okintlajtlani in tlamachtijkeh de itlanavatil Moisés ivan fariseos:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Pero yejvah amitla okijtojkeh. Ijkuakó Jesús okimakitzki in kokoxki iva okipajti, iva okilvi ma via.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Iva Jesús okintlajtlani tlen ompa okatkah:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Pero yejvah amitla ovelik okinankilijkeh.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesús okinmitak tlen okinminvitarojkeh kan monamiktiah, okitemovayah kan okachi kuali lugar para ompa motlaliskeh tlakuaskeh. Jesús okintlapovi ika se ejemplo, okinmilvi:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 —Ijkuak íkka mitzinvitaros itech se ilvitl kan monamiktiah, amo ximotlali kan okachi tlayakapa, porke velis vitz oksé tlen noijki okinvitarojkeh tlen okachi weititok iva amo kemi te.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Iva tlen omitzinvitaro, velis mitzilvis: “Xikkavili nin tlakatl ma motlali kan tietok.” Ijkuakó te sa tivalixpinavas iva tias timotlaliti asta tlakuitlapa.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Okachi kuali, ijkuak mitzinvitaroskeh, ximotlali asta tlakuitlapa. Iva ijkuak mitzitas tlen omitzinvitaro, mitzilvis: “Noknitzi, ximotlali nika kan okachi tlayakapa.” Iva ijkó velis mitzyektlakitaskeh tlen ompa invah timotlalis.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Porke tlen momachilis okachi weititok, satepa kitlalchitlaliskeh. Pero tlen motlalchitlalis, satepa kiweijkatlaliskeh.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jesús noijki okilvi in tlakatl tlen okinvitaro:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Okachi kuali, ijkuak tiilvichivas, xikinminvitaro in prowestih, in vilantzitzintih, in koxomeh iva tlen amo tlachiah.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Iva ijkó tikpias pakilistli. Porke yejvah amo velis momakopaskeh mova, pero Dios mitzmakas motlaxtlavil ijkuak moyolitiskeh tlen tlakamelajkeh.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Se tlakatl tlen oyetoka kan mesa ijkuak ijkó okikakki, okilvi in Jesús:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesús okilvi:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Iva ijkuak oajsik ora para tlakuaskeh, okititlanki se itlakeval ma kinmilviti tlen okinminvitaro: “Xivikikah, porke nochi yi kajki listo.”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Pero nochtin ope kijtovah ma kintlapojpolvikah porke amo velis yaskeh. Achto se okijto: “Yikin oniko se tlali, iva nikneki nias nikittati. Techtlapojpolvi, amo velis nias.”
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Oksé okijto: “Onikinkoh makuili yunta in torojtih, iva niav nikinyejyekotih. Techtlapojpolvi, amo velis nias.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Iva oksé okijto: “Yikin onimonamikti, iva por eso amo velis nias.”
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Ijkuak in tlakevali omokopato, okimatilti iteko nochi tlen okilvijkeh. Tonses, iteko okualanki iva okilvi itlakeval: “Xivia totoka kan tiankistih iva itech ojpitzaktih de kan altepetl, iva nika xikinvalika in prowestih, in vilantzitzintih, in koxomeh iva tlen amo tlachiah.”
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ijkuak itlakeval omokopato, okijto: “Noteko, yonikchi kemi otechnavati, iva ok onka miek lugar.”
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Tos in tekova okilvi itlakeval: “Xivia itech ojmeh iva itech ojpitzaktih, iva xikinchikavili ma kalakikah para ma temi nokalijtik.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Iva nikneki nimechilvis ke nion se de nekateh tlen achto onikinminvitaro amo tlakuaskeh itech notiotlakantlakual.”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Miekeh gentejtih oyayah ivan Jesús. Ye omokuapki iva okinmilvi:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Tla íkka kineki vitz nova para yetos momachti de Ne, moneki nechtlasojtlas okachi ke ipapa, imama, itonana, ipilvah, iknivah iva iveltivah. Tlen kineki yetos momachti de Ne kipia de nechtlasojtlas okachi ke inemilis.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Tlen amo kinekis tlajyovis nion amo kinekis mikis itech krus, amo velis yetos momachti de Ne.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Tla íkka de imejvah kineki kichivas se kali wejkapa, ¿amo achto motlalis kichivas kuenta para kiyejyekolis kox kajxilis itomi para velis kitlamis?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Porke tla achto pevas kalchivas iva satepa valtlamis itomi iva ayakmo kitlamis in kali wejkapa, nochtin tlen kittaskeh pevas kipinaviskeh
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 iva kijtoskeh: “Nin tlakatl ope kalchiva, iva amo ovelik okitlami.”
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 O noso tla se wei tlanavati kimati nik kipias guerra ivan oksé wei tlanavati, ¿amo achto motlalis kiyejyekolis kox ika majtlaktli mil soldadojtih velis mokitzkis ivan oksé tlen vitz ika senpoali mil soldadojtih?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Iva tla amo velis, ijkuak ok wejka vitz tlen oksé wei tlanavati, kintitlanis sekimeh itlatitlanilvah para ma motlapojpolvikah para ayakmo kimomagaskeh.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ijkó pues, tla se de imejvah amo kikava nochi tlen kipia, amo velis yetos momachti de Ne.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 ’In istatl sa tlawel kuali, pero tla in istatl ayakmo yetos poyek, ¿kenomi oksé welta poyeyas?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Mach ok kichivas nion para tlali iva nion para abono, sino sa se kitlamotla. Tlen kimati tlakaki, ma kikaki.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.