Marcos 6

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iesu ke hiliu tar uanion, kare la tapokis keip tosno tamatang uakuakeluk i Nasaret ter uan uleikir nanon.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Doh tar Mareining Pepe Uah, Iesu ke la mene ualasira to tar umang lotu, doho bureher tamata ka lutarantehe tun. Kara uelueldangatais pare, “Ia ke kale turono tar niguataninanine? Hingiar niate uaia ka heirin tatanon? Hape maene re banoton e uatouo tar inetenine?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Inggono dehene ter tamata ger tang tuha um ger tuna Maria, doh ter tahina Jems mes Josep, Judas, doh Saimon. Doho bung tahinalikiono ra uangoul taguane tagigeig?” Gisina ka hagouo uasa tatanon, kara hikingua pah ka tagorong mana tatanon.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Song ke hire Iesu tasisina pare, “Na propet God ra ueltadainane toro mamang buturulik. Gane puk manasampe tena uan katongono te ahikiono pah ra ueltadain menia ponompeane i uantinanina toso tahinalikion, doh gane katongompe tasisina ro matmatame.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Temaeit inggon ahikingua mate banot e guata to me nitouo tar uanion. Bo inggono puk ke banot e uaponola tar limana tasir gisiameher tamatasisir momouh, kare uauia tasisin.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Doh inggono ke lutarantiehe tun, ahik pesina mes nitagorong mana tatanon. Iesu ke ualatue tasir siokor hangaul, doha tang torikir aposoul I muduhia Iesu song ke la hahai toro uauanilik, kare mene ualasira tasir tamata tono Uelhire Uaia God.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Inggono ke kila toto tasir siokor hangaul doha tang torikir tamatang uakuakeluk, kare heir tasisina tar nitampopokohong geil liu tasir liouana uasa. Song ke kula tasisina ra la tantan torik tar kalekinale.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Doh inggono ke kula uapopokoho pono tasisina pare, “Getung laoum, inggoum ahik pah mu kale me inet, bo mu kale puk tenami tukan. Ahik pah mu kale me niein ue me tolah, doh ahik pah mu duk me mani.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Mu hikumpe tonomio su, kara hik pah mu hiku uelbabar mo giamehe ro hikhiku.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Tar binaka rung la pokosoum tar uan, karung la leka me siokor um, mu uangoul tar umon e tuka tar binaka rung hiliu tar uanion.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Doh getung laoum tang hingiar uan, doh ahikir tamatang tar uaniono pah ra uaha uangoul tamiuoum ue ra de mata ualongoro tamiuoum, titire liu toro uoung tar uaniono tar kekeimiu tar binaka rung hiliu mara bang parokosina ka guata uasa pe tamiuoum.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Song ka la hahaisin, kara mene tasisis ra ueltuparis tar uapalih tenas niguat.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Doh gisina ka geil liu tasir bureher liouana uasa, kara uauia pono tasir bureher momouh ra tunaha keip peis tar uaiuainar oliv.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Herod ger toia ke longoro tar haua ke kotpokos, teeit ka ueliate tun pein Iesu. Doho gisiomeher tamata ka kula pare, “Iesu te Jon ger tang uahuhu ke tua tapokis tur tar keu, temaene na nitampopokohono tar uatouo tar inet.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 O gisiomehe ra kula pare, “Inggono te nu Eilaija.” Bo o burehe puk ra kulampe pare, “Inggono deha propet ngohina tasir propeiting sioun.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Bo tar binaka puk ke longoro Herod tar puhon, inggono ke kula pare, “Inggono deh te Jon, giane ku tokoutuio ro lun, ke tua tapokis tur tar keu!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Ge Herod katongo pe teke ualatoho tasir uiluiliatung tar la reih tang Jon, kara uamokoin tar umang uih, teeit Herod e malarantiehe tang Herodias. Herodias tena kuaha Pilip ge tahinon, doh inggono ke le poluk tatanon.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Doh Jon e uoto hire tang Herod pare, “Inggono deh ahik paha uia ko kale pe ingga tena kuaha tahim.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Maeit Herodias ke nimalianantiehe tun tang Jon, dohe malahir pare, e tung pous tatanon. Bo ahik puk pahe banot.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Teene Herod e sokorontiehe pono tang Jon, kare kaueke pono tatanono gere ate peono tang Jon pare, a tamata kodkodoh, kara dedeil. Herod ahik pahe uoto hagouo uaia tar binaka gere mene tang Jon, bo inggono puk e uoto uaha tar ualongoro tena menemenon.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Na binaka uaia tun Herodias ke kotpokoso manasa tar guata me inete tang Jon. Tar binaka ke namana tapokis Herod tar binaka ka pohain, inggono ke guata toro iru, kare uairu tosno tamata uleik, mesno tamatang uoum keip tasir tamatang uiliatung, karo mamahoholik i Galili.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Tar binaka ke lekamer tuna Herodias ium, kare me doum, inggono ke uauaha tun tang Herod mesno tamatasitir nikila toro iru. Doh gitir toia ke kula pare tar kuaha kalan, “Gero dangata ingga me inete totoguo, inggo u heirompe.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Doh inggono Herod ke ualapagaha katongoin, kare kula pare, “Ge me haua ro dangatia inggo u turung heir, u banotong uelpakaha tenag mamang inetelik, karu heir totomua.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Maeit inggonor kuaha kalana ke la tauete ualahur tar um, kare lame tang tinan, kare me kula pare, “A haua ru dangataio?” Doh tinanono ke mene hahaua pare, “Ingga o dangata toro luna Jon ger tang uahuhu.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Doh ahik me manasan, gitir kuaha kalana ke la tapokisila tar toia. Kare la kula tatanono pare, “Inggo u malara pare, ingga o heir manasene daana totoguo toro luna Jon ger tang uahuhu, ra uamokolain tar peileit.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Doh nu Herod ger toia ke longor, kare duhuntiehein, bo teene inggono ke namana tena niualapagah, kare tesir tamatasitir nikil, temaeit inggon ahik pah ke matot e ut.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Doh tar binakene, inggono ke ualatoho tar tang siokor e la kaleha toro luna Jon. Inggonor uiluiliatung ke la manasa tar umang uih, kare la tokout koutungua toro luna Jon,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 kare la keip tapokisiha toro lun, o moko teil tar peileit. Inggono ke me heir tana roono tar kuaha kalan, kare la heiringuaono tang tinan.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Gine ka longoro pe no tamatang uakuakeluk Jon tar puhiono ke kotpokoso pe, gisina ka lame, kara kale tar tukununon, kara la uamokoin toro lebangang mat.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 O aposoul ka tapokis manas, kara me tur uiloho tang Iesu, kara me ueluatata tar haua ka guatain, doh hape ka namana pe
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Song ke kula Iesu tasisina pare, “Inggeig deh paki hiliu baka tasir tamatasine mari la pepe uaha bak.” Inggono ke kula pare, teene o burehe per tamata ra uelueltapokise tasisin, doh gisin ahik menas binakang ein.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Maeit gisina ka la panete manasa mes paheis tar bout, kara la tar butur ger tabotan.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Bo o tamata burehe puk ka banga tasisina ka hiliu pe, kara bang paroko tasisin, kara ualohia i kot, kara la pokoso uoum tasisin.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Doh tar binakene ke la hung peko Iesu, inggono ke ueldolomo tasisina ka me pokoso uoum pe. Teene gisina ngohina tasir sipsip ge ahik me tamatang kauek. Temaene ke ualasirono Iesu tasisina tar bureher inet.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Doh tar binakonene, inggono ke molointiehe manas. Temaeit ka lame no tamatang ualelukion, kara me kula tang Iesu pare, “Inggono deh ke molointiehe manas. Doha buturene a butur paden, kara hik me uanane.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Uelueltula tasir tamatasine ra la ueltebeir toro uan, kara la sir katongo mes niein.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Bo Iesu puk ke mene hahaua tasisina pare, “Inggoumumpe rung heir me niein tasisin.” Doh gisina ka hire tapokis poluk tatanono pare, “Me mani gera bulauain me niein mara la uelmatoutur tamatasine pake la matoto sira tar bulauanar tamata tar tualir bialok. Ingga o malara pare, mi la bulaueim me niein me mani sira paar?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Doh Iesu ke dangata tasisina pare, “O touiha ro bereit kaisane tamiuoum? Mu la banga tagin.” Gine ka la banga pesin, gisina ka la hire pare, “O tolima ro bereit rasine, doha torik pukur ian.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Song ke kula Iesu tasisina pare, “Inggoum mu uatabila toto hahai tasir tamata toro garas.”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Temaeit gisina ka tabila manas. Kara tabila pare, o giniameher toto e matoto tar tolimar hangaulur tamat, doho giniameher toto a hangaulur hangaul.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Doh Iesu ke kale toro tolima ro bereit, doha torikir iana, kare uatakai i ran, kare kulang uauia tang God. Song ke pis mahmahara tar bereit, kare heir tosno tamatang uakuakeluk mara bul ueltebeirisina tasir tamat. Inggono ke pakaha pono tar toking ianane tasir tamat.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Gisina ka siokor ein uakap, kara siokor mahmahur.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Doho aposoul ka hedongola tar mokomoko tar siokor hangaul, doha torikir tohen.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Gisinasis ka ein tar nieininin ke la banotois tar tolimar taoseinir tamat.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Doh ahik me manasan, Iesu ke uapanete tosno tamatang uakuakeluk tar bout, kara tapokisila i Betsaida. Bo inggono ke uangoul, kare kula tasir tamata ra uelueltageih.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 I muduhia inggono song ke la kai taro i rana tar siusana me pahen, kare la lotu.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Doh nareu tun manas, a bout e boko harahampe i uantinanina tar kodom. Bo Iesu puk e uangoul harampe me pahen i kot.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Doh inggono ke banga taro re uasuasiaka peinir bout. Doho tamatang uakuakeluk ka takusing tar hua tutupa tar romo uleik. Doh na lulen Iesu ke la taro tasisin i rana tar laur. Inggono ke lang siaua uadeil puk tasisin.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Bo gisina puk ka bang huara tatanono re hai peha tar laur, kara namana pare, a liouanon, kara kalkaling ualeikintiehe tun.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Gisina ka sokorontiehe tun ka banga pe tatanon. Bo Iesu puk ke mene ualahur tun tasisin, kare kula pare, “Auia dehon, gine te Inggo puk, ahik pah mu sokor.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Song ke panetono tar bout, kare kapar rom. Gisina ka lutarantiehe tun tar haua ka bangain.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Gisin ahik dedempe pah ka naman manate tar inete ke guatain Iesu tar bereit. Gisina pe o mahang ate, kara hik dedempe pah ra tagorong man.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Gine ka sairkout pela Iesu mesno tamatang uakuakeluk tar kodomo uiluiloh, gisina ka la hungungua i Genesaret, kara la oto tar bout.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ginempe ka hiua liu pesina tar bout, o bureher tamatang Genesaret ka bang paroko tang Iesu.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Kara ualualo ueltebeir toro uan, kara hire tasir tamata uakapa ra keipime tasir momouh tang Iesu tar buturene re uangoulion.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Iampe re la Iesu, gane toro uauanilik, doh gane toro uan uleik ue gane tar tektekenar pang uan, o momouh ra uarikin koutkoutisane toro buturung uabulbulau. Gisina ra dangata uapopokoho tatanono tar uamaluana tasisina tar tuha puk tar surunar gomonor nanon, doh gisis ka tuhtuha tatanono ka siokor uia uakap.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.