João 4
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs BKJ
1 O Parisi ka longoro pare, Iesu ke uahuhu tasir bureher tamat, kare guata tasisina pare, no tamatang uakuakeluk kara la burehentiehe uain tasir nang Jon.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Bo Iesu katong ahik pah ke uahuhu tasir tamat, no tamatang uakuakeluk pukuono teka guat.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Doh Iesu ke ate pare, o Parisi ka ate kout tatanon, temaeit inggono ke hiliu i Judia, kare la tapokis poluk i Galili.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Bo tar lele pukene ke uakelukuion, ke lih polakala tar pang uan i Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Dohi Samaria Iesu ke me pokoso tar siokor uan ra kilain i Saikar, inggono tere uahuhut toro mahar kot geke heirin Jekop tar tuna tang Josep.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Doh na koue Jekop e moko tar buturuon. Doh Iesu ke maluana ka la pe tar puhung barah, temaeit inggono ke me tabila uahangua i tektekene tar koue. Doh inggono kaelainane nar mareing uleik,
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 ter binaka ponono ke lamer kuahang Samaria e lang itu kodom,
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ter binakonene no tamatang uakuakeluk Iesu ka la bulbulaua niein tar uan.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Doh gitir kuahang Samaria ke kula pare, “Inggo ku lutara tun ko dangata pea me kodomong inum, ge ingga pe a peng Ju, doh inggo a kuahang Samaria.” Teene o Ju mesir Samaria ahik pah ra ueldokout tokah.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Kare kula tapokis Iesu pare, “Ingga o tele tar haua ke heirin God, karo tele maionene re hinga totomua me kodomong inum. Bo ge pako atea, ingga pake tero hinga totoguo maru heiro totomua tar kodomong tar nitua.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kare kular kuaha pare, “Ir tamata uleik, doh ia ro turung kale tura tar kodom gere heir tar nitua? Ge a koue pe a i lolon, doh ingga ahik menang ineteng itu keip.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ingga ter i ranantiehe tang Jekop ge tubumiueim geke heir tamiueim tar koueene, kare ininum tatanono meso bung tun gesir keketik bulout, karo no kau, karo no sipsip?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Kare kula Iesu pare, “Mais ra inum tar kodomene, gisina ra turung kamadaka poluk,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 bo mais ra inum tar kodom geru turung heirio, gisin ahik pah ra turung kamadaka uapoul poluk.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Kare kular kuaha tatanono pare, “Ir tamata uleik ingga o heir totoguo tar kodomono mara hikinguao pahu kamadaka uapoul, kara hik pono pahu matot u tapokisime tar me itu kodomo poluk.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Kare kula Iesu tatanono pare, “La, karo la kila tenang bulout, kaura tapokisime.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Kare hire tapokisir kuahono pare, “Inggo ahik menagu bulout.” Kare kula Iesu tatanono pare, “Ingga o uamana tun, ko hire pe pare, ahik menang bulout,
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 bo ingga puk nang tang tolimir bulout, doh tar bulouteit ro kale teilia, inggon ahik pah tenang bulout tuna. Ingga ko hire nomana totoguo toro man.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Kare kular kuahono pare, “Ir tamata uleik, inggo song ku ate, ingga a propet.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 O bubungumiueim ra uoto lotu to tang God ganah i rana tar siusanene, bo inggoumur Ju mung kula pare, i Jerusalem ter uan ri lotu toeig tang God.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Kare hire tapokis Iesu pare, “Ingga o tagorong mana totoguo, a binak e turung pokoso tasir tamata pare, ahik pah ra turung lotu to i rana tar siusanene ue i Jerusalem tang God ge Tamagigeig.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Inggoumur Samaria ahik pah mung ate uamatoto tang mai rung lotuin, bo inggeimir Ju mi ate uamatoto tang mai ring lotuin. Doh inggeimir Ju mi ate pono hape re uelkarus pe God tasir tamat, ge a puh peono teke la tur tasir Ju.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 A binak e lame, doha binakono gine ke pokoso manas, doho tamatang lotu nomana ra turung lotu tang Tamagigeig tar Iabena Dedeil,doh toro man. God e malara tasir tamatasine ra lotu tatanon.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 God a iaben, kare mais ra lotu tatanon, gisina ra lotu keip tar Iabene Dedeil, doh toro man.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Kare kular kuaha pare, “Inggo u ate tar Mesaia e laha, ra kilain tang Kristo, doh tar binaka re lahaon inggon e turung uakalahara tagigeig tar mamang inetelik.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Kare kula Iesu pare, “Inggo teene ru menmene totomua.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Iesu ke mene tar puhonene, kara pokoso tapokisingua no tamatang uakuakelukon, kara me lutara ka banga pe tatanono re menmene pe tar kuah, bo ahik puk me tang sioko tasisina ke dangata pare, “A haua ro malaraia ue ae maene ro ueluatata keipa tar kuahene?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Song ke laonor kuah ke hiliu tena itung kodom, kare langua tar uan. Doh inggonor kuaha ke la hire tasir mamahoholik pare,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Mu lame marung me bangoum tar tamata ke hire totoguo tar mamang inetelikinine ku guatguatagio. Hape rung namana peoum, inggono here ter Kristo?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Temaeit gisitir tamata ka hiliu tar uan tar la banga tang Iesu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Doh tar binakono no tamatang uakuakeluk Iesu ra ualualahur tatanono pare, “Tang Ualasir, ein baka tar niein!”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Bo inggono puk ke kula tapokis pare, “Inggo reg nieining ein, ginit ahikioum pah mung ate uamatot.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Temaeit gisit no tamatang uakuakelukono ka ueldangata katongois, “A hau, here me tamata manasa ke heir mena nieinon?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Kare kula Iesu pare tasisin, “Regu nieino te pare, inggo u guata uakeluk tena nimalara God geke heiriha totoguo, karu uakapa baka tena kalekinaleon.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Inggoum mung uoto kula pare, ‘A toueit bakar bialok, song ter binakang ueuer.’ Bo inggo gine ru hire tamiuoum, puka tar matamiu, karung bang i koboro ke matoto manasainir binakang ueuer.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 A tamata geke ueuere tar niein, inggono ka bulauain, kare uamoko toto tar nieining tar nitua gere moko dedengua. Maeit mai ke lebe tar iom, kare mai ke ueuer, rasin ura turung siokor uaha tokaha tar siokonor binak.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Temaeit roono rone ro uelhire o mana tun pare, a tang sioko re leb, kara tang sioko re ueuer.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Inggo ku ualatue tamiuoum tar la ueuer, doh inggoum ahik pah kung kalekinale tagu tar iomon. Doh inggoum kung kale niein to puk tenas kalekinaler gisiameh.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 O bureher Samaria tar uanonene ka tagorong mana tang Iesu, teeit ke hire per kuaha pare, “Inggono ke hire tauete tar mamang inetelik ku guatguatagio sioun.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Temaene tar binaka ka lamer Samaria tang Iesu, gisina ka petutup tun tatanono tar uangoul tagu tasisin. Doh inggono ke uangoul tagungua tasisina tar torikir marein.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Doho burehengua poluk ka tagorong man, teeit tar inetenine ke menegion.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Kara kulanguasina tar kuaha pare, “Inggeim ahik pah king tagorong mana puk ko me hire pea tamiueim, bo inggeim king longoro katongo pono tena uelhireon, karing tagorong man, doh inggeim mi ate manasa tar tamatonene ter Tamatang Uaudeil tasir tamata uakapane i kot.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Kura karuh bakar torikir marein, kare hiliu Iesu ke la i Galili.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Doh Iesu ke kula baka sioun pare, “A propet ahik pah ra ueltadain tena pang uan katong.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Doh tar binaka ke la pokoso Iesu i Galili, o tamata ka uaha uangoul tatanon, teeit gisina ka uangoul tagu pono tar binaka ka guata toin ro nieining Leke Liu ro Mat i Jerusalem, kara la banga tar mamang inetelik ke guatagiono toro niein roon.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Song ke la tapokis Iesu i Galili tar uan i Kena geke uapalih toono tar kodomo tar bino. Dohi Kena a tang siokor uleiking tar gavaman e uangoul, doha tunon a keketik bulout e momouh e uangoul tar uan i Kaperneam.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Doh tar binaka ke longorono tang Iesu ke la tur pe i Judia tar lame i Galili, inggono ke la tang Iesu, kare ualahur tatanono tar lame i Kaperneam mare me uaariana tar tunono ger keketik bulout, teeit a tunon e uahuhutung mat.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Kare kula Iesu tatanono pare, “Inggoumur tamat ahik pah mung tagorong mana totoguo ue halana tung banga tar uahire, kara inete ra touoin.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Kare kular tamatang tar gavaman pare, “Tamata Uleik o lame, tira la gete mater tuguo.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Kare kula Iesu pare, “A tumua e turung uia.” Doh inggonor tamata ke tagorong mana ke hire pe Iesu, kare la.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Doh tar binaka re lalaono tar lel, no gisiameher ualualatueono ka ueltupara kout tatanon, kara hire pare, “A tumua ger keketik bulout ke uia manas.”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Kare dangatanguaonor tamatang tar gauaman pare, “Mangiha tunur binaka ke uiar tuguo?” Kara hiresina pare, “Nerau tar binaka ke balara sikoror pisar, teke ariana toon.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Doh tamanon e ate tar binaka ke balara sikoror pisar, inggono ter binaka tun ke hire Iesu pare, “A tumua e turung uia.” Temaeit inggonor tamat, doho gisiamehesine ra uangoul iuma tar um, ka tagorong manangua tang Iesu.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Inggonene ter uatorikinar nitouo geke guata toin Iesu i Galili tar binaka ke la turume i Judia.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.