Gênesis 47

Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yosep adi unduŋ yoŋa wooŋ Felo indiŋ niŋguk, “Baatne eŋ daatneye eŋ kale makauhiye eŋ nemenemekhiye hogohogok wanaŋ budapmaiŋ Goseŋ kwetneŋ hatiiŋ.”
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 Tiŋa daliye walahi 5 yehidaaneeŋ Felo namanda foloŋ yapmeune yakiŋ.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Kaŋ Felodi Yosep daliye indiŋ yeninadiguk, “Hidi maŋgoŋ kwanai tiŋila hatiiŋ?” Unduŋ yeninadiune indiŋ niŋgiŋ, “Tipilapilayemegeye indi beetniye adi undihigoŋ dompa yabudoko kwanai tiyam.”
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Tiŋa tomboyoula Felo indiŋ niŋgiŋ, “Indi yadi kwet iŋoŋ hogok buŋambu hatineene bugumun. Kanaaŋ kwetneŋ fiye kadaka wapum hinek hatak doktiŋa tipilapilayemegeye indi dompaniye adi nanaŋe map tigiŋ. Unduŋ doktiŋa tipilapilayemegeye indi Gosen kwetneŋ hatidok yoyam.”
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Kaŋ Felodi Yosep indiŋ niŋguk, “Baha daakeye adi du’walaŋkade kedem bugiŋ.
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 Tiŋa du adi’walahi me kale kwanai tiŋa nadihinakiŋ neŋnobu nadiyemilaŋ kaŋ yehidaneeŋ nu’walaŋ kale yabudokodok yapmewaaŋ.”
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Unduŋ tiŋa mindaŋ Yosepdi beu Felo titiŋeneune kakaŋdok nagila loguk. Kaŋ Yakopdi Felo kahaŋ timiŋguk.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Kaŋ Felodi Yakop ninadiguk, “Du guletge deedigoŋ?”
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Yakopdi Felo mede indiŋ tubuudanemiŋguk, “Kwet foloŋ buŋambu hatihati naine gulet 130 agaŋ dapmaguk. U nai muniŋgoŋ iŋgoŋ oŋ folofigita eŋ bulaaniŋgoŋnit. Tiŋa baatne eŋ papaneye’walaŋ kwet foloŋ buŋambu hatihatihik diniŋ gulet nai kweheyehi iŋgoŋ nu wondok tuwolit mu tubumintalat.”
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Yakop adi unduŋ yoŋa Felo kahaŋ timiŋa uguk.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Yosep adi beu daliye yokwet tubuminta yemiŋa Isip kwet diniŋ faakiiniŋ nehitok gigit titindok yenindapmaguk. Kwet woŋ adi momooŋ hinek. Felodi yoguk wondok tuwot hinek Lamesesi kwet yemguk.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Tiŋa Yosep adi beu daliye eŋ beu diniŋ meeŋimeeŋiye hogohogok eŋ wapmihihiyedok tuwolit nanaŋe daneyemguk.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Kaŋ kwetkwet belet eŋ nanaŋe lohigiŋ. Biyagoŋ hinek fiye kada wapum halune Isip eŋ Kanaaŋ kwetneŋ meeniŋ hatigiŋ adi nanaŋe map kisaŋ tiŋa kumuŋ gweheye tiŋa tigiŋ.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Yosep adi yadi Isip eŋ Kanaaŋ kwetneŋ nanaŋedok muneeŋ moŋgo bugiŋ hogohogok u moŋgola bopneguk. Tiŋa muneeŋ u Felo’walaŋ yolineŋ moŋgola uguk.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Unduŋ titauuyeŋ Isip eŋ Kanaaŋ kwetneŋ wanaŋ muneeŋ dapmaune meeniŋdi Yosep’walaŋ buŋa yogiŋ, “Du nanaŋe nimbeŋ! Indi maŋgoŋde dauge foloŋgoŋ kumunim ale unduŋ niibikabaleeŋ hataŋ? Biyagoŋ hinek muneeŋnik agaŋ dapmaguk.”
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Yobune Yosepdibo yoguk, “Muneeŋhik nobu dapmawek kaŋ kaleehik moŋgola buneŋ, kaŋ nu wondok kibikooŋ nanaŋe hambit.”
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Unduŋ yobune adi kaleehiye wosi, dompa, makau eŋ doŋki moŋgola buune kibi nanaŋe yemguk. Gulet wondok adi unduŋ tiŋa kale hekidi sidokoune nanaŋe yemtoiguk.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Gulet u dapmaune gulet niŋ foloŋ kotigoŋ buŋa niŋgiŋ, “Bombooŋginik, indi du’walaŋ namandake foloŋ mebinik deeti kame heebinim. Muneeŋ agaŋ dapmaguk eŋ kaleenik hogohogok agaŋ dutok gigit tubudapmaguk. Unduŋ doktiŋa inde eŋ diniyetidok kwetnik hogok hatnimilak.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Indi inde bee kwetnik u maŋgoŋde dauge foloŋ kadakanim? Unduŋ doktiŋa indi inde bee diniyeti kwetnik nanaŋedok nihituaune Felodok tipilapilaye kwanai timineem. Indi kumuŋ liwe tineene kwet hogok halaakneŋ ale nanaŋe youli nimbuune fiye diniyeti tineem.”
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Unduŋ yobune Yosepdi Isip kwetneŋ fiye diniyeti kwet hogohogok tuwadapmaune Felodok gigit tubudapmaguk. Fiye kadaka wapum hinek halune map kisaŋ tigiŋ tiŋa Isiphi feedi diniyeti kwethik tuwadok yodapmagiŋ kaŋ kwet u Felodok tubudapmaguk.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Tiŋa Yosepdi Isip kwet fukuŋ fukuŋ, wohiŋkade eŋ komaaŋkade meeniŋ hatitaugiŋ hogohogok Felo’walaŋ tipilapilaye kwanai titindok yeheŋedapmaguk.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Me bepaŋ yalayalaŋ kwanai me heki’walaŋ kwet hogok adi mu tuwaguk. Adi yadi Felo’walaniŋ tuwahik moŋgokagiŋ, doktiŋa Felodi kwanaihikdok tuwaŋiŋ yemluguk woondi nanaŋeehik sidokoluguk. Unduŋ doktiŋa kwehik tuwadok mu yodapmagiŋ.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Kaŋ Yosepdi metam indiŋ yeniŋguk, “Nu kamiŋ hidee eŋ kwehik hehituwawene Felodok tubudapmaiŋ. Ale nanaŋe youli i moŋgola diniyeti tineŋ.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Ala folooŋ mintaune ugamaali bop 5 tilat yeŋke bop kubugoŋ e Felodok kameyaneeŋ eŋ hidetok e bop 4 moŋgokaneeŋ. Woŋ adi kwanai diniyeti kotigoŋ tubune mintaune hidee eŋ mehimehiye eŋ wapmihihiye hide nanandok unduŋ tiyaneeŋ.”
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Adibo yogiŋ, “Du hatihatinik doktiŋa nihitubulodalaŋ, ale indi hatineem tuwot bomboŋginik du niibiune kedebaune Felo tipilapilaye timineem.”
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Yosep adi unduŋ tiŋa Isip me kwehineŋ yodoko mede indiŋ kameune hakukdi hatak. Nanaŋe heki ugamale 5 bopneeŋ uŋaniŋ 1 e Felodok boiyaneeŋ. Me bepaŋ yalayalaŋ’walaŋ heheŋ tiyagiŋ heki’walaŋ kwehik hogok Felodok gigit mu tuguk.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Unduŋ mintaune Isilae me adi biyagoŋ hinek Gosen kwetneŋ hogok itouyagiŋ. Tiŋa kwet u kahileeŋ mintaulihaka kisaŋ tigiŋ.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Kaŋ Yakop adi Isip kwetneŋ gulet 17 tomboyoula hatibuune guletŋiŋ 147 dapmaguk.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Unduŋ tubune kumuŋ naiŋiŋ dulaune mihiŋiŋ Yosep nihamaneune buune indiŋ niŋguk, “Du wele momooŋ eŋ siloŋ tinambeene kaŋ indiŋ tibaaŋ. Kohoge baane faalipmeŋ kameeŋ yofolok tinambeŋ. Du Isip kwetneŋ iŋoŋ mu nehiwenewaaŋ.
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Nu ye baatne papaneye yehitomboyoula kumumbeene Isip kwetneniŋ nanagila wooŋ adi’walaŋ meweneŋ kwetneŋ nehiwenewaaŋ.”
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Kaŋ yoguk, “Yofolok tinambeŋ.” Kaŋ yofolok timiŋguk. Kaŋ Yakop adi kuyaŋ foloŋ mali kwambundaaŋ ilaŋa Bepaŋ niutumbaguk.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.