Mateus 22

¹ พระเยซูเล่าเรื่องเป๋นกำเผียบหื้อหมู่เขาฟังแหมว่า

¹ Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:

² “แผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนกษัตริย์ตี้ได้จัดงานเลี้ยงฉลองแต่งงานหื้อลูกบ่าวของต้าน

² O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;

³ เมื่อเกียมเสร็จแล้ว กษัตริย์ส่งคนฮับใจ๊ไปฮ้องแขกตี้เจิญไว้หื้อมางานได้แล้ว แต่ก็บ่มีใผยอมมา

³ E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.

⁴ กษัตริย์ก็ส่งคนฮับใจ๊คนอื่นไปฮ้องแหม สั่งหื้อบอกจาอี้ว่า ‘เฮาได้ฆ่าหมู่งัวตั๋วตุ้ยๆ ไว้ กู้อย่างพร้อมแล้ว หื้อมางานเลี้ยงฉลองก๋านแต่งงานนี้ได้เลย’

⁴ Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.

⁵ “แต่บ่มีใผสนใจ๋สักคน ต่างคนต่างไปเยียะก๋านของตั๋วเหีย คนนึ่งไปเยียะไฮ่เยียะนา แหมคนนึ่งก็ไปก๊าขายเหีย

⁵ Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;

⁶ คนอื่นๆ ก็ยับหมู่คนฮับใจ๊ตี้มาบอกนั้นแล้วบุบฆ่าเหีย

⁶ E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.

⁷ กษัตริย์โขดขนาด เลยส่งก๋องทัพมาฆ่าฆาตกรหมู่นั้น แล้วเผาเมืองของหมู่เขาตวย

⁷ E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.

⁸ “กษัตริย์อู้กับคนฮับใจ๊ของพระองค์ว่า ‘งานเลี้ยงฉลองก๋านแต่งงานก็เกียมไว้พร้อมแล้ว แต่แขกตี้เฮาได้เจิญไว้นั้นบ่เปิงตี้จะมาในงานของเฮา

⁸ Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.

⁹ หื้อออกไปต๋ามกู้ฮ่อมตางเตียว เมื่อปะใผก็เจิญมาในงานนี้หื้อหมด

⁹ Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.

¹⁰ แล้วหมู่คนฮับใจ๊ออกไปต๋ามหนตาง แล้วก็เจิญกู้คนตี้หมู่เขาปะ ตึงคนดีตึงคนบ่ดีแล้วปามา จ๋นในตี้สุดห้องฮับแขกก็มีคนมาเต๋มห้อง

¹⁰ E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.

¹¹ “เมื่อกษัตริย์เข้ามาผ่อแขกตี้มา ก็หันใส่ป้อจายคนนึ่งแต่งตั๋วบ่เปิงกับงานแต่งงาน

¹¹ E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.

¹² พระองค์ก็อู้ว่า ‘เปื้อนเหย เข้ามาตี้นี่ได้จาใด เสื้อคุมสำหรับงานแต่งก็บ่มี’ ป้อจายนั้นก็ปากบ่ออก

¹² E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.

¹³ กษัตริย์ก็สั่งหมู่คนฮับใจ๊ว่า ‘มัดตี๋นมัดมือคนนี้ แล้วโจ้งออกไปตังนอก ตั๊ดตี้มืดตี้มีเสียงคนไห้หุยขบเขี้ยวเกี๊ยวกางอย่างเจ็บปวด’ ”

¹³ Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.

¹⁴ พระเยซูก็สรุปว่า “มีหลายคนตี้ได้ฮับเจิญมา แต่มีคนหน้อยตี้จะถูกเลือกไว้”

¹⁴ Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.

¹⁵ หมู่ฟาริสีก็ออกไปวางแผนหาตางเอาผิดกำอู้ของพระเยซู

¹⁵ Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;

¹⁶ หมู่เขาก็เลยส่งสาวกของตั๋ว กับหมู่ตี้สนับสนุนเฮโรด ไปถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ หมู่เฮาฮู้ว่าอาจ๋ารย์เป๋นคนสัตย์ซื่อ สอนเรื่องตางของพระเจ้าต๋ามความจริงโดยบ่ได้เอาใจ๋ใผ ย้อนอาจ๋ารย์บ่หันแก่หน้าใผเลย

¹⁶ E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.

¹⁷ ถ้าจาอั้นจ้วยบอกหมู่เฮากำลอว่า อาจ๋ารย์กึ๊ดว่าจาใด ตี้จะเสียภาษีหื้อซีซาร์ เฮาควรจะเสียดีกาว่าบ่ควรเสียดี”

¹⁷ Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?

¹⁸ แต่พระเยซูฮู้กำกึ๊ดฮ้ายของหมู่เขา พระองค์เลยอู้ย้อนไปว่า “หมู่คนหน้าซื่อใจ๋ก๊ด ต้านจะมาจับผิดเฮาเยียะหยัง

¹⁸ Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?

¹⁹ เอาเหรียญตี้ใจ๊เสียภาษีมาหื้อเฮาผ่อลอ” หมู่เขาก็ยื่นเหรียญเดนาริอันเหรียญนึ่งหื้อพระองค์

¹⁹ Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.

²⁰ พระเยซูถามหมู่เขาว่า “ฮูปกับจื้อตี้อยู่บนเหรียญนี้เป๋นของใผ”

²⁰ E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?

²¹ หมู่เขาตอบว่า “เป๋นของซีซาร์” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ของของซีซาร์ก็เอาไปหื้อซีซาร์ แต่ของของพระเจ้าก็หื้อพระเจ้า”

²¹ Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.

²² เมื่อได้ยินจาอั้นหมู่เขาก็งืด แล้วละพระองค์ไว้ปากั๋นออกไป

²² E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.

²³ ในวันนั้น สะดูสีบางคนมาหาพระเยซู คนหมู่นี้ถือว่าบ่มีก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋าย หมู่เขาถามพระองค์ว่า

²³ No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,

²⁴ “อาจ๋ารย์ บทบัญญัติของโมเสสเขียนไว้ว่า ‘ถ้าป้อจายคนใดต๋าย แต่ยังบ่ตันมีลูกเตื้อ น้องบ่าวเขาก็ต้องฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมียเหีย กับหื้อมีลูกสืบเจื๊อสายของอ้ายไว้’

²⁴ Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.

²⁵ สมมุติว่า ในหมู่เฮานี้มีป้อจายตี้เป๋นปี้น้องกั๋นเจ็ดคน อ้ายเก๊าแต่งงานยังบ่ตันมีลูกก็ต๋ายไปเหีย น้องบ่าวคนถัดมาฮับนางมาเป๋นเมียต่อ

²⁵ Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.

²⁶ น้องบ่าวคนตี้สองก็ต๋ายบ่มีลูกเหมือนกั๋น แล้วก็เป๋นอย่างเดียวกั๋นกับน้องบ่าวคนตี้สามจ๋นเถิงคนตี้เจ็ดตี้ต้องฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมียต่อๆ กั๋นมา

²⁶ Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;

²⁷ แล้วสุดต๊ายแม่ญิงคนนั้นก็ต๋ายตวย

²⁷ Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.

²⁸ เมื่อเถิงวันตี้เป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น แม่ญิงคนนี้จะเป๋นเมียของใผ ย้อนว่าตึงเจ็ดคนนั้นก็เกยเป๋นผัวของนางมาหมดแล้ว”

²⁸ Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?

²⁹ พระเยซูตอบหมู่เขาว่า “หมู่ต้านเข้าใจ๋ผิดแล้ว ย้อนว่าหมู่ต้านบ่เข้าใจ๋พระคัมภีร์กับบ่ฮู้จักฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า

²⁹ Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.

³⁰ เมื่อเถิงวันตี้กู้คนเป๋นขึ้นจากความต๋าย จะบ่แต่งงานกั๋น กาว่ายกหื้อเป๋นผัวเป๋นเมียกั๋นแหม แต่จะเป๋นเหมือนทูตสวรรค์

³⁰ Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.

³¹ ส่วนเรื่องก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น หมู่ต้านบ่เกยอ่านกา ตี้พระเจ้าอู้ว่า

³¹ E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:

³² ‘เฮาเป๋นพระเจ้าตี้อับราฮัม อิสอัค กับยาโคบนับถือ’ พระองค์บ่เป๋นพระเจ้าของคนต๋าย แต่เป๋นพระเจ้าของคนตี้มีจีวิต”

³² Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.

³³ เมื่อคนตังหลายได้ยินจาอี้ก็ปากั๋นงืดในกำสอนของพระเยซู

³³ E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.

³⁴ เมื่อหมู่ฟาริสีได้ยินว่าหมู่สะดูสีจับผิดในกำอู้พระเยซูบ่ได้ หมู่เขาก็มาจุมนุมกั๋นเปื้อถามพระเยซูแหมเตื้อ

³⁴ E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.

³⁵ มีผู้ชำนาญบทบัญญัติคนนึ่ง ลองเจิงพระองค์ว่า

³⁵ E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:

³⁶ “อาจ๋ารย์ ในบทบัญญัติตึงหมด ข้อใดสำคัญเหลือเปิ้น”

³⁶ Mestre, qual é o grande mandamento na lei?

³⁷ พระเยซูตอบว่า “ ‘จงฮักองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระเจ้าของต้านจ๋นสุดจิตสุดใจ๋กับสุดผญาปั๋ญญาของเจ้า’

³⁷ E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.

³⁸ คือเป๋นบทบัญญัติข้อเก๊า กับเป๋นข้อตี้สำคัญตี้สุด

³⁸ Este é o primeiro e grande mandamento.

³⁹ ส่วนข้อสองตี้สำคัญปอๆ กั๋นคือ ‘จงฮักเปื้อนบ้านเหมือนฮักตั๋วเก่า’

³⁹ E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.

⁴⁰ บทบัญญัติกับหนังสือของผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้ได้เขียนไว้ ก็ขึ้นอยู่กับบทบัญญัติสองข้อนี้”

⁴⁰ Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.

⁴¹ ต๋อนตี้หมู่ฟาริสีมาจุมนุมกั๋นอยู่ตี้หั้น พระเยซูได้ถามหมู่เขาว่า

⁴¹ E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,

⁴² “หมู่ต้านกึ๊ดจาใดพ่องเรื่องเกี่ยวกับพระคริสต์ ต้านเป๋นเจื๊อสายของใผ” หมู่ฟาริสีตอบว่า “เป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิด”

⁴² Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.

⁴³ พระเยซูถามต่อว่า “แล้วเป๋นจาใดเมื่อกษัตริย์ดาวิดอู้โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์นั้น จึงฮ้องพระคริสต์ว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า’ ย้อนกษัตริย์ดาวิดได้อู้ว่า

⁴³ Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:

⁴⁴ ‘พระเจ้าอู้กับองค์พระผู้เป๋นเจ้าของข้าพเจ้าว่า

⁴⁴ Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?

⁴⁵ ในเมื่อกษัตริย์ดาวิดฮ้องพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า’ แล้วพระองค์จะเป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิดได้จาใด”

⁴⁵ Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?

⁴⁶ บ่มีใผตอบพระเยซูได้สักคน นับตั้งแต่วันนั้นเป๋นต้นมาก็บ่มีใผก้าเข้ามาถามอะหยังพระองค์แหมเลย

⁴⁶ E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia